Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Αποθεώνοντας τον χαμένο μας χρόνο

MYKLAND

Το να χαίρεσαι επειδή κέρδισες με τη ψυχή στο στόμα τον Ατρόμητο στο ΟΑΚΑ, κινδυνεύοντας να ισοφαριστείς απ τους 10 του Δώνη, προϋποθέτει ότι φοβόσουν πως μπορεί να χάσεις.

Αλλοιώς θα μιλούσες για μια κακή παρένθεση, ενδεχομένως για μια υποτίμηση του αντίπαλου που πρέπει να σου γίνει μάθημα και θα πήγαινες παρακάτω.

Τώρα μιλάς για την εκτελεστική δεινότητα του Κατσουράνη, για το φονικό ένστικτο του Σισέ που εκδηλώθηκε και πλάγια της περιοχής και για τον ανυπέρβλητο Ζιλμπέρτο Σίλβα που χωρίς να του φαίνεται (το πήραμε απόφαση τελικά πως είναι αόρατος) προλαβαίνει τα κακώς κείμενα στο κέντρο και δεν αφήνει τον Αναστασάκο να φανεί απειλητικός.

Πριν από μερικά χρόνια, όχι και τόσα πολλά, αποθεώναμε τον Ερικ Μίκλαντ στον επικό αγώνα με την Λα Κορούνια στο ΟΑΚΑ, είχαμε βαρεθεί να βλέπουμε γκολ από κάθε δυνατή γωνία και με κάθε δυνατό τρόπο απ τους Σαραβάκο και Βαζέχα, ενώ τουλάχιστον δύο χαφ μας ήταν μέσα στους πέντε πρώτους σκόρερ της ομάδας.

Σήμερα πρέπει να ψάχνουμε για να βρούμε λόγο να είμαστε χαρούμενοι επειδή λυγίσαμε τελικά τον συνονόματο του Καραγκούνη ή επειδή αυτό το ελάχιστο που καταφέραμε δεν διαφέρει και πολύ απ αυτό που πέτυχε ο Ολυμπιακός στη Ξάνθη, λες και το ζητούμενο είναι ποιος εκ των δύο είναι ο λιγότερο άθλιος.

Πιθανόν αυτό ακριβώς να έχουμε ανάγκη. Μια απλή επιβεβαίωση όχι της ανωτερότητας της ομάδας μας, αλλά της σωστής αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου μας.

Ετσι που να μην τολμήσει κανείς να μας πει

-Καλά ρε, έχασες δύο ώρες απ τη ζωή σου για να δεις αυτή τη μαλακία;

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ελληνικό ποδόσφαιρο, Παναθηναϊκός

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Χωρίς καθρέφτη στο σπίτι

Υποτίθεται ότι όσο μεγαλώνεις, μαθαίνεις. Κοιτάς τα λάθη σου, βελτιώνεσαι και δεν τα επαναλαμβάνεις. Δεν ισχύει για όλους αυτό. Η ΑΕΚ πέρασε μια διαδικασία δύσκολη με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Δυο χρόνια πέρασαν γρήγορα, χωρίς ιδιαίτερο άγχος, κάτι που από πολλούς θεωρείται αυτονόητο, αλλά τα παραδείγματα Άρη και Ηρακλή δείχνουν ότι δεν είναι. Μέσα σε […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο απολαυστικός Νίκος Αναστόπουλος

Σύμφωνα με μια ιστορία, από αυτές τις λίγο ποδοσφαιρικές και λίγο καφενειακές που συνήθως ξεκινάνε από κάποιον ρεπόρτερ ομάδας και στη συνέχεια κυκλοφορούν στα γήπεδα για χρόνια χωρίς ποτέ κανένας να είναι σίγουρος για την εγκυρότητα τους, κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Νίκου Αναστόπουλου στον πάγκο του Άρη ένας μάνατζερ προσπαθούσε να του σπρώξει έναν παίκτη, τονίζοντας […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

2 σχόλια σχετικά με το “Αποθεώνοντας τον χαμένο μας χρόνο”

  1. Ο/Η duendes λέει:

    Δυόμιση ώρες. Μισή ώρα “παίζαν μπάλα” κάποιοι άλλοι. 🙂

    ΥΓ. Ωραίο χόρτο το ΟΑΚΑ.

  2. Ο/Η EXARCHIOTIS λέει:

    Μισή ώρα;
    Είχα πάει τουαλέτα, δεν κατάλαβα τίποτα …
    Σιγά μην τους κάνω και διαφήμιση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *