Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Αποθεώνοντας τον χαμένο μας χρόνο

MYKLAND

Το να χαίρεσαι επειδή κέρδισες με τη ψυχή στο στόμα τον Ατρόμητο στο ΟΑΚΑ, κινδυνεύοντας να ισοφαριστείς απ τους 10 του Δώνη, προϋποθέτει ότι φοβόσουν πως μπορεί να χάσεις.

Αλλοιώς θα μιλούσες για μια κακή παρένθεση, ενδεχομένως για μια υποτίμηση του αντίπαλου που πρέπει να σου γίνει μάθημα και θα πήγαινες παρακάτω.

Τώρα μιλάς για την εκτελεστική δεινότητα του Κατσουράνη, για το φονικό ένστικτο του Σισέ που εκδηλώθηκε και πλάγια της περιοχής και για τον ανυπέρβλητο Ζιλμπέρτο Σίλβα που χωρίς να του φαίνεται (το πήραμε απόφαση τελικά πως είναι αόρατος) προλαβαίνει τα κακώς κείμενα στο κέντρο και δεν αφήνει τον Αναστασάκο να φανεί απειλητικός.

Πριν από μερικά χρόνια, όχι και τόσα πολλά, αποθεώναμε τον Ερικ Μίκλαντ στον επικό αγώνα με την Λα Κορούνια στο ΟΑΚΑ, είχαμε βαρεθεί να βλέπουμε γκολ από κάθε δυνατή γωνία και με κάθε δυνατό τρόπο απ τους Σαραβάκο και Βαζέχα, ενώ τουλάχιστον δύο χαφ μας ήταν μέσα στους πέντε πρώτους σκόρερ της ομάδας.

Σήμερα πρέπει να ψάχνουμε για να βρούμε λόγο να είμαστε χαρούμενοι επειδή λυγίσαμε τελικά τον συνονόματο του Καραγκούνη ή επειδή αυτό το ελάχιστο που καταφέραμε δεν διαφέρει και πολύ απ αυτό που πέτυχε ο Ολυμπιακός στη Ξάνθη, λες και το ζητούμενο είναι ποιος εκ των δύο είναι ο λιγότερο άθλιος.

Πιθανόν αυτό ακριβώς να έχουμε ανάγκη. Μια απλή επιβεβαίωση όχι της ανωτερότητας της ομάδας μας, αλλά της σωστής αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου μας.

Ετσι που να μην τολμήσει κανείς να μας πει

-Καλά ρε, έχασες δύο ώρες απ τη ζωή σου για να δεις αυτή τη μαλακία;

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ελληνικό ποδόσφαιρο, Παναθηναϊκός

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Υπερεκτιμημένος ή αδικημένος: η καριέρα του Μιχάλη Κωνσταντίνου

Τη στιγμή που γεννιέται η ιστορία δεν είναι τίποτα περισσότερο από ακατέργαστη ύλη. Για να πάρει σχήμα και να μπορέσουμε όλοι εμείς να περπατήσουμε δίπλα της θα πρέπει πολύ απλά να εμφανιστεί κάποιος -ή κάτι- που θα την αλλάξει. Κάπως έτσι ξεκίνησε η ιστορία μας ένα βράδυ του 2001, μήνα Μάιο, σε κάποιο τραπέζι ενός […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Τα 8 καλύτερα χαμόγελα του Μακόλει Κρισάντους

Οι πραγματικά μεγάλοι ξεχωρίζουν από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους και το ίδιο συμβαίνει και στο ποδόσφαιρο. Το βάδισμα του Κριστιάνο πριν την εκτέλεση του φάουλ, το κασκέτο του Τσεχ, η βγαλμένη γλώσσα μετά το γκολ του ντελ Πιέρο, το φίλημα της βέρας του Ραούλ και του Βασίλη Τσιάρτα. Στην Ελλάδα έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

2 σχόλια σχετικά με το “Αποθεώνοντας τον χαμένο μας χρόνο”

  1. Ο/Η duendes λέει:

    Δυόμιση ώρες. Μισή ώρα “παίζαν μπάλα” κάποιοι άλλοι. 🙂

    ΥΓ. Ωραίο χόρτο το ΟΑΚΑ.

  2. Ο/Η EXARCHIOTIS λέει:

    Μισή ώρα;
    Είχα πάει τουαλέτα, δεν κατάλαβα τίποτα …
    Σιγά μην τους κάνω και διαφήμιση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.