Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Πυροβολήστε με!

Αν μου πεις τώρα φίλε αναγνώστη πως οι παρακάτω γραμμές είναι ποτισμένες απ την ανείπωτη χαρά μου που ο Μαραντόνα πήγε σπίτι του, δεν θα έχεις άδικο.

Η εμπάθειά μου για το συγκεκριμένο πρόσωπο εκτός των τεσάρων γραμμών του γηπέδου είναι δεδομένη και γνωστή σε όσους με γνωρίζουν λίγο παραπάνω και τους τα έχω κάνει τούμπανα αυτές τις μέρες στο facebook.

Γι αυτό μπορείς να με βρίσεις, να με σιχτιρίσεις, να με διαγράψεις από φίλο σου, να μην με διαβάζεις ποτέ από δω και στο εξής, να μου κόψεις την καλημέρα, να θυμηθείς να μου ζητήσεις επιτακτικά εκείνα τα πενήντα ευρώ που σε «τράκαρα» πέρυσι το καλοκαίρι στις διακοπές, όλα τα δέχομαι, γιατί πράγματι είμαι ένας αμετανόητος άθεος που τα βάζει με τις κατεστημένες αξίες του ποδοσφαίρου και δεν ξέρει να συγχωρεί εκεί που οι άλλοι ψάχνουν συνεχώς κρυφά νοήματα και επαναστατικές πράξεις εφάμιλες των φλογισμένων λόγων του Τσε.

Όλα τα πράγματα στη ζωή έχουν ένα τέλος φίλε μου, για όποιον μπορεί να το αντέξει.

Ο έρωτας όμως δεν τελειώνει ποτέ, δεν έχει λογική, συνεχίζει να υπάρχει και να επιμένει, γιατί μιλάει η καρδιά και η καρδιά σχεδόν ποτέ δεν λέει την αλήθεια.

Ντιέγκο, απεχθή προσωπικότητα και αντιπαράδειγμα για μένα, παιχταρά που σαν κι εσένα δεν είδα άλλον και πιθανόν να μην ξαναδώ ποτέ μου, έκανες μεγάλο καλό και ταυτόχρονα μεγάλο κακό με το πέρασμά σου από τη γη.

Γέμισες τα μάτια μας με όμορφες παραστάσεις βγαλμένες απ την πιο απερίγραπτη φαντασία μας, φόρτωσες την ψυχή μας με αγαλλίαση γιατί το ποδόσφαιρο μπορεί να έχει τόσο όμορφα κεφάλαια και ταυτόχρονα μας γέμισες πεποιθήσεις στρεβλές και άμπαλες, μας έκανες να ονειρευόμαστε τον Σούπερμαν, τον Μπλεκ και τον Σπάϊντερμαν ποδοσφαιριστές, μας έκανες να αγιοποιήσουμε την μορφή σου και να θεωρούμε πως μπορεί να υπάρχουν σταλμένοι απ τον Θεό και προορισμένοι να διαλύουν τα συστήματα, τις τακτικές και τους νόμους του ποδοσφαίρου με το μοναδικό τους ταλέντο, την ικανότητά τους να μετατρέπουν ένα ομαδικό άθλημα σε ατομικό.

Το κατάφερες αυτό Ντιέγκο με το ασύλληπτο παίξιμό σου, έγινες Θεός ακόμα και στην απατεωνιά σου κι από τότε, η τάξη του ’82 περιμένει καρτερικά τον επόμενο που θα κάνει τα ίδια, που θα συντρίψει κανόνες και αρχές, που θα τα βάλει με όλους και με όλα και θα κατακτήσει τα πάντα.

Οι οπαδοί σου Ντιέγκο δεν σηκώνουν πολλά-πολλά, επιμένουν δογματικά να σε υμνούν ακόμα και στις μαλακίες σου, θεωρούν πως η μοίρα, το ποδόσφαιρο και η χώρα σου σού χρωστούν τα πάντα.

Οι οπαδοί σου Ντιέγκο, άνθρωποι που κατά τα άλλα μπορεί να γνωρίζουν καντάρια μπάλα, όταν φτάνουν στο δικό σου κεφάλαιο, κλείνουν μάτια και αυτιά, απορρίπτουν τη λογική και πέφτουν στα τέσερα προσκυνώντας αυτά που αν τα έκανε ο Αλέφαντος τώρα θα τα χλεύαζαν και θα κρατούσαν την κοιλιά τους απ τα γέλια.

Οι οπαδοί σου Ντιέγκο οπαδοί και άλλων ομάδων, μόνο στον πάγκο της Αργεντινής πιστεύουν ότι δεν χρειάζεται να υπάρχει προπονητής.

Στους πάγκους των άλλων ομάδων που υποστηρίζουν είναι με το δάχτυλο στην σκανδάλη έτοιμοι να πυροβολήσουν όποιον κάνει έστω και μισή στραβή αλλαγή. Με σένα όμως Ντιέγκο είναι αλλοιώς, γιατί είπαμε, ο έρωτας δεν έχει λογική, τα αυτιά και τα μάτια κλείνουν ερμειτικά, ό,τι πίπα και να κάνεις συγχωρείται Ντιέγκο και όχι μόνο αυτό, θεωρείται και επανάσταση για το ποδόσφαιρο, μια επανάσταση αλητείας καλώς εννοούμενης με χαρακτηριστικά αλάνας πάλι καλώς εννοούμενης (αν και δεν υπάρχει κακή αλάνα), οι οπαδοί σου Ντιέγκο περιμένουν καρτερικά σαν μουσουλμάνοι να τους οδηγήσεις στη Μέκκα, έστω κι αν μέσα τους ξέρουν πως δεν θα φτάσουν ποτέ.

Σ αυτό το μουντιάλ Ντιέγκο δεν είχες πλάγια μπακ, ήρθες με ένα μόνο αξιόπιστο αμυντικό χαφ, με επιτελικό χαφ ταχυτήτων ελληνικής σουπρολίγκας, αλλά δεν πειράζει Ντιέγκο γιατί στο γήπεδο υπήρχε ο Μεσσίας, αυτός που μπορεί να επαναλάβει αυτό που έκανες κι εσύ κάποτε, να πάρει τα πάντα μόνος του, χωρίς την δική σου βοήθεια, γιατί αυτή η ομάδα Ντιέγκο δεν χρειαζόταν προπονητή, αλλά έναν Θεό – καθοδηγητή να την εμπνέει και να της λέει παλιές ιστορίες γύρω από το τζάκι, τότε που περνούσες τρεις-τρεις όποιους θαρραλέους τολμούσαν να σου φράξουν το δρόμο.

Η τάξη του ’82 Ντιέγκο γέμισε τα τετράδιά της με αυτοκολλητάκια σου, κοιμόταν και ξυπνούσε κι ονειρευόταν πως θα έρθει πάλι μια μέρα που θα ξανακατέβει στη γη κάποιος θεόσταλτος να κάνει όσα έκανες, να κάνει επανάσταση Ντιέγκο, έστω και χωρίς τατού του Τσε στο μπράτσο.

Τώρα που το κεφάλαιο έκλεισε, αλλά όχι το βιβλίο, γιατί είπαμε πως αυτή η ιστορία είναι μια ιστορία άγριου πάθους και έρωτα, αγιοποίησης και θέωσης κι όχι μια απλή ιστορία ποδοσφαίρου, οι πιστοί περιμένουν σιωπηλοί το επόμενο.

Εκείνο που θα δικαιώσει τα παιδικά τους όνειρα και θα βάλει οριστικά στην άκρη τις παιχνιδομηχανές.

Δυστυχώς Ντιέγκο, εσύ το ξέρεις καλά, τέτοιο κεφάλαιο δεν μπορεί να υπάρξει. Και δεν θα υπάρξει όχι γιατί είναι κακός ο Μπλάτερ ή απάνθρωπο σύστημα ο καπιταλισμός, αλλά γιατί το ποδόσφαιρο ήταν, είναι και θα είναι ομαδικό άθλημα, στο οποίο όλα τα κομμάτια χρειάζονται, παίκτες όλων των θέσεων και προπονητής σε μια καλή ισοροπία και σε συγκεκριμένες ποσότητες.

Μπορεί μια φορά να τα κατέρριψες όλ αυτά Ντιέγκο, αλλά στ αλήθεια, πόσες φορές κατέβηκε ο Χριστός στη γη;

Μέχρι λοιπόν να κατέβει ο επόμενος, οι πιστοί σου μπορούν να συνεχίσουν να ζουν αντιμετωπίζοντας την Αργεντινή τους όπως όλες τις υπόλοιπες ομάδες που αγαπούν.

Μια ομάδα που θα χρειάζεται και παίκτες και προπονητή. Εστω και κάποιον που δεν θα είναι ο Θεός. Απλά και πεζά κάποιον σοβαρό και επαγγελματία.

Και τώρα, που είπα καμπούρα και στραβοπόδα την αγάπη σας, πυροβολήστε με!

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

we love 1-1-8, Μουντιάλ 2010

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Πρέμιερ Λιγκ: τρεις ομάδες για μια θέση στα λαμπερά φώτα

Οι περισσότεροι άνθρωποι θαμπωνόμαστε από τα δυνατά, και λαμπερά, φώτα που βρίσκονται -συνήθως- ψηλά. Σηκώνουμε το βλέμμα και τα χαζεύουμε λες και δεν έχουμε δει ποτέ κάτι λαμπερό. Την ίδια ώρα, αν και τα πόδια μας, βρίσκονται πολύ πιο κοντά στο υπόγειο του κτιρίου με τα λαμπερά φώτα εμείς δεν χαμηλώνουμε το κεφάλι, ούτε τα […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Τις πταίει για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Θεωρώ τον Μουρίνιο ξεπερασμένο και στάσιμο προπονητή. Το είχα γράψει και πέρυσι στις αρχές της σεζόν όταν η δική του Τσέλσι είχε κάνει ένα κάκιστο ξεκίνημα που τελικά οδήγησε και στην απόλυσή του από τον πάγκο των “μπλε” για δεύτερη φορά. Επίσης δεν τον θεωρούσα -κάτι που φυσικά ισχύει ακόμα- ως τον κατάλληλο για τον […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

26 σχόλια σχετικά με το “Πυροβολήστε με!”

  1. Ο/Η DexterGr λέει:

    ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ άρθρο man, άξιος. Hit the nail οn the head που λένε και στο χωριό μου. 😉

  2. Ο/Η Elaith λέει:

    Ούτε ο Αλέφας με τον Δούρο τέτοιο κόλλημα…

  3. Ο/Η EXARCHIOTIS λέει:

    Από σένα περίμενα κάτι περισσότερο.
    Ελπίζω σε μιά πιό δυναμική συνέχεια
    Την αξίζω 🙂

  4. Ο/Η nassosv λέει:

    Μπράβο φίλε!

  5. Ο/Η Elaith λέει:

    Μην περιμένεις κάτι περισσότερο. Ανήκω σε αυτούς που “τους τα έχεις κάνει τούμπανα στο facebook” αυτές τις μέρες. Περιμένω πότε θα φύγει ο Μαραντόνα για να ησυχάσεις…

  6. Ο/Η EXARCHIOTIS λέει:

    xa xa xa
    Από σένα θα τα αντέξω όλα, το ξέρεις 🙂

    ΥΓ. Αμ δε που θα ησυχάσω
    Με δύο πράγματα βγάζω σπυράκια
    Το ένα είναι η αγγλολαγνεία
    Το άλλο είναι η Μαραντονίτιδα 😉

  7. Ο/Η Μiristis Pitogiron λέει:

    Απλώς ο Θεός έκανε το λάθος και νόμιζε ότι η προπονητική έχει ενδιαφέρον. Αλλά δεν κατάλαβε ότι τη θέση του προπονητή τη δημιούργησε ο Διαβoλος με μόνο σκοπό να εκδικηθει το Θεό για την πτώση του από τον Παράδεισο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κορυφαίος σύγχρονος προπονητής είναι ο Μουρίνιο που κατά τα άλλα μισείς 😛

    Ωραιο κείμενο 😀

  8. Ο/Η duendes λέει:

    Χωρίς να ξέρω τι ..παιχνιδάκια παίζετε στο facebook, από φόρουμ, blogs και ξένα sites αυτό που έχω αντιληφθεί είναι ότι και σε Ελληνική και σε παγκόσμια κλίμακα αυτοί που θεοποιούν ακόμα κάθε ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΗ κίνηση του Μαραντόνα δεν είναι τόσοι πολλοί. Αντιθέτως θα έλεγα.

    Κυρίως ειρωνείες διαβάζω και από άτομα που σίγουρα, σαν εσένα, τον λάτρεψαν ως παίκτη. Άρα πιο πολύ “απάντηση” σε ..λίγους είναι το όλο (πετυχημένο) παραλήρημα.

  9. Ο/Η EXARCHIOTIS λέει:

    Φίλε μυριστή της ακόρεστης βουλιμίας μου και υπαίτιε των επιπλέον κιλών μου, ακόμα και τον Μουρίνιο που μισώ, τον φαντάζομαι να κατατροπώνεται από άλλους προπονητές και όχι από θεόσταλτους Μεσσίες

    ΥΓ. Ευχαριστώ 😉

  10. Ο/Η EXARCHIOTIS λέει:

    Πέτρο μακάρι να είναι έτσι
    Αλλά η Μαραντονίτιδα δεν αφορά μόνο αυτό το μουντιάλ
    Είναι στάση ζωής και φιλοσοφία γιά το ποδόσφαιρο 😉

  11. Ο/Η bhoy λέει:

    ΣΕΒΑΣΜΟΣ!!!

    Ήμαρτον με την Diegoλατρεία και την Αργεντινολαγνεία…

    Όχι τίποτα άλλο,αλλά για όσους δεν είναι σώνει και καλά αρρωστάκια,οπαδοί ΜΙΑΣ εθνικής ομάδας,εναλλακτικοί ποδοσφαιρόφιλοι,υπάρχουν τόσες μα τόσες επιλογές.
    Να!!! Η μία πήγε αθόρυβα ψηλά (και θα γκαντεμιαστεί ή σφαγεί ή…)κι ελπίζουμε.

  12. Ο/Η EXARCHIOTIS λέει:

    Τώρα έχουμε 3 ομάδες του προπονητή στις 4
    Γιά να δούμε τί θα κάνει η Ισπανία 😉

  13. Ο/Η rg_magic λέει:

    ΠΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ!!!

    Δεν έφτασαν αυτά… Δεν είναι δυνατόν να βάζουν μια μαϊμού στον πάγκο και να απαιτούν και κούπα… Όταν όλος ο κόσμος έχει αρχίσει να γελάει από τη μέρα της επιλογής των παικτών… Έλεος!!! Έξω οι αλχημιστές από το Μουντιάλ ρε!!!

  14. Ο/Η Chris λέει:

    eksairetiko post! ta eyshma mou ston filo exarchioti, gt vgazw k egw spyrakia gia tous idious logous parolo pou tn Diego san paixth ton agapaw sxedon eksisou me tn koryfaio gia enan italofilo san emena,tn mikro vouda.

  15. Ο/Η duendes λέει:

    Νομίζω απάντησαν ήδη τα σχόλια για μένα, επιβεβαιώνοντας αυτό που είχα διαπιστώσει.

  16. Ο/Η EXARCHIOTIS λέει:

    Μπα
    Αυτοί δεν είναι πιστοί
    Τους έφερα εγώ απ το διπλανό μπαρ και τους έταξα μιά μπύρα ΦΙΞ 🙂

  17. Ο/Η opap λέει:

    Ακόμα στο Σομπρέρο γράφεις? Είσαι για μεγάλο σάιτ 🙂

  18. Ο/Η opap λέει:

    Και απαντάω εκ μέρους των Σομπρελόβερς: και το Σομπρέρο τι ειναι? Μικρό? Χεχεχε

  19. Ο/Η EXARCHIOTIS λέει:

    Εεεεεεεεεετσι 🙂

  20. Ο/Η ashton λέει:

    Πανηγυρίζουν γιατί μετά από σχεδον 20 χρόνια πέρασαν τη Βραζιλία σε μια διοργάνωση (πλην της Ολυμπιάδας του ’04) ..

  21. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Δεν θα πυροβολήσουμε. Σε θέλουμε ζωντανό. 😉

    Πειράζει όμως εμείς να είμαστε με τους “άλλους”;…
    Αυτούς που ανακαλύπτουν τα διάφορα. Να ζούμε βρε παιδί μου το δικό μας παραμύθι. Η αλήθεια δεν μας έκανε ποτέ έτσι κι αλλιώς. Η ουτοπία έχει άλλη χάρη. Και συγγνώμη κιόλας…

  22. Ο/Η masha nevalyashka λέει:

    Εννοείται πως ήταν δικό μου το παραπάνω σχόλιο. Ποιος άλλος άλλωστε… Βιαστικός από το πάθος βλέπεις… 🙂

  23. Ο/Η EXARCHIOTIS λέει:

    Και με τη φρουτοπία μπορείτε να είστε φίλε μου
    Κανένα πρόβλημα 🙂

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.