Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Ποιά Ιντερ; Ο Αστέρας Τρίπολης!

Οταν μιά ελληνική ομάδα νικά έστω και σε φιλικό αγώνα την πρωταθλήτρια Ευρώπης και νταμπλούχο Ιταλίας, δεν μπορεί παρά να αισθάνεται ευφορία και να προσβλέπει με αισιοδοξία στο μέλλον, ακόμα κι αν η αντίπαλός της αγωνίστηκε με αρκετούς “αναπληρωματικούς”, ακόμα κι αν είναι πιό ανέτοιμη σ αυτή τη φάση απ την ελληνίδα αντίπαλό της.

Είναι λογικό να συμβαίνει αυτό, όμως λογικό και αναγκαίο είναι να μπει κάποιο φρένο στην υπεραισιοδοξία που μόνο καλός σύμβουλος δεν είναι. Διάβασα και άκουσα πολλά αυτές τις δύο μέρες και ομολογώ πως δεν πίστευα στα μάτια και στ αυτιά μου. Ο ένας δηλώνει σίγουρος πως θα ξανακατακτήσει το νταμπλ, ο άλλος ζητάει να γίνει από τώρα απονομή, ο τρίτος δηλώνει έτοιμος γιά μεγάλα πράγματα και στην Ευρώπη και γενικώς το καλάμι είναι μεγάλο και χωράει πολλούς επάνω.

Να υπενθυμίσω πάντως, πως ο Παναθηναϊκός ιστορικά έφερνε καλά αποτελέσματα με ομάδες (μεγάλες ή μικρότερες) που τον αντιμετώπιζαν ανοιχτά, που δεν ταμπουρώνονταν και δεν έπαιζαν γιά το 0 στα μετόπισθεν.

Το θέμα είναι πως γιά να κατακτήσεις τίτλους θα πρέπει να έχεις λύσεις και απέναντι σε τέτοιες … αντιτουριστικές αντιπάλους, όπου δεν θα σου αρκούν 2-3 επιτυχημένες αντεπιθέσεις γιά να καθαρίσεις την μπουγάδα.

Και όσο κι αν η εμφάνιση του Παναθηναϊκού με την Ιντερ ήταν εξαιρετική, δεν ξέφυγε απ τον κανόνα των επιτυχημένων αντεπιθέσεων. Στο θέμα της κατοχής της μπάλας και της σωστής κυκλοφορίας, ο Παναθηναϊκός δεν δείχνει ιδιαίτερα αλλαγμένος σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Κι αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στη λειτουργία της μεσαίας του γραμμής. Με λίγα λόγια το μεγάλο στοίχημα είναι αν ο Νίνης αντέξει φέτος στο ξύλο και αν μπορεί να τροφοδοτεί σωστά τους επιθετικούς σε κοντρόλ επιθέσεις. Τότε τα πράγματα θα είναι πιό εύκολα γιά τους πράσινους και η άλωση των … Τροπολιτσών πιό απλή. Αν όχι, τότε η προσφυγή στις παλιές και δοκιμασμένες μεθόδους των Καραγκούνιων πτώσεων και γυροβολιών φαντάζει μονόδρομος με αντιαισθητικά και αμφίβολα αποτελέσματα.

Κατά τη γνώμη μου ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν ακόμα ένα καλό επιτελικό χαφ, αλλά αυτό θα έστελνε ακόμα πιό βαθειά στον πάγκο τον … ιστορικό αρχηγό της ομάδας.

Και έτσι προκύπτει γιά τον Νιόπλια το δεύτερο στοίχημα της φετινής σεζόν. Να πείσει τον Καραγκούνη πως γιά το καλό της ομάδας αλλά και τη δική του υστεροφημία αυτή η χρονιά θα πρέπει να είναι η τελευταία του.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Δώσε μου μεταγραφές, ελληνικό ποδόσφαιρο, Παναθηναϊκός

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ο απολαυστικός Νίκος Αναστόπουλος

Σύμφωνα με μια ιστορία, από αυτές τις λίγο ποδοσφαιρικές και λίγο καφενειακές που συνήθως ξεκινάνε από κάποιον ρεπόρτερ ομάδας και στη συνέχεια κυκλοφορούν στα γήπεδα για χρόνια χωρίς ποτέ κανένας να είναι σίγουρος για την εγκυρότητα τους, κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Νίκου Αναστόπουλου στον πάγκο του Άρη ένας μάνατζερ προσπαθούσε να του σπρώξει έναν παίκτη, τονίζοντας […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το πιο απρόβλεπτο πρωτάθλημα της Ευρώπης δεν είναι φυσικά το Ελληνικό

Χωρίς απρόοπτα ολοκληρώθηκε ένα ακόμα πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ με την ομαλή διεξαγωγή και της τελευταίας αγωνιστικής. Στην Ξάνθη η τοπική ομάδα πήρε την νίκη που χρειαζόταν αρκετά εύκολα, χωρίς καν να χρειαστεί αυτή τη φορά να προσευχηθεί δημόσια στα ανώτερα κλιμάκια της πίστης ο Χρήστος Πανόπουλος. Στην Βέροια η τοπική ομάδα καθυστέρησε λίγο αλλά […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

1 σχόλια σχετικά με το “Ποιά Ιντερ; Ο Αστέρας Τρίπολης!”

  1. Ο/Η 4minister λέει:

    Δεν αρκεί να πείσει μόνο τον αρχηγό, πρέπει να πείσει και το κολλητάρι του, τον Πατρινό. Δυσκολάκι!

    Όσο γι’ αυτούς που κλειδώνουν από την προετοιμασία τα τρόπαια, έχω την ίδια άποψη και χειρότερη, είναι άμπαλοι, πουθενάδες. Καλύτερα να ασχοληθούν με άλλα αθλήματα, τάβλι, σουραύλι …

    Δεν είδα το ματσάκι, τα κόνεξ μου μέσα! Παράγινε το κακό με τα συνδρομητικά, και σ’ αυτό φταίνε όλοι όσοι πληρώνουν για να βλέπουν κατά κύριο λόγο τα άθλια ματς του ελληνικού πρωταθλήματος. Και μάλιστα τα διπλά λεφτά απ’ ότι στην Κύπρο, γιατί προφανώς εκείνοι δεν είναι τόσο κορόιδα.

    Αλλά άκουσα ότι τα προβλήματα στην άμυνα παραμένουν, χωρίς βέβαια τον Μπουμσόνγκ. Που δεν ευελπιστώ ότι θα την κάνει μπετόν, δεν το ‘χει.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *