Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Παίζοντας πάντα 50-50

Στη δεκαετία του ’90 είχα γνωρίσει ένα πρόεδρο ομάδας Β’ Εθνικής, απ τις καλές της εποχής και μου εξήγησε πολλά πράγματα γύρω απ το πώς λειτουργεί αυτό το (τέλος πάντων) ελληνικό σύστημα που αφορά το ποδόσφαιρο.

Εκείνο που μου έμεινε βαθειά χαραγμένο στη μνήμη, ίσως γιατί έμοιαζε με ανέκδοτο, ήταν ένας απ τους πιο διαδεδομένους τρόπους «πλευρίσματος» διαιτητή.

Μαθαίνουμε που λες ότι την Κυριακή μας σφυράει ο Αμεροληπτίδης.

Βάζουμε κάποιον δικό μας να τον συναντήσει.

– Κύριε Αμεροληπτίδη, εγώ και η ομάδα μας η Πέρα Αετοράχη, εκτιμούμε ιδιαίτερα το ήθος σας

– Καλοσύνη σας

– Ξέρουμε πως δεν είστε δεμένος σε άρματα και σφυράτε πάντα ό,τι βλέπετε

– Σας ευχαριστώ πολύ

– Το καρπούζι στη μέση το κόβετε πάντα κι αν πετάγονται κάτω τίποτα σπόρια, αυτό γίνεται κατά λάθος

– Είστε πολύ ευγενικός …

– Την αλήθεια λέω. Όχι μόνο εγώ. Ολη η πιάτσα έχει να το λέει για τον Αμεροληπτίδη

– Τι θέλετε ακριβώς να συζητήσουμε; Δεν είναι και πολύ σωστό να μιλάμε τώρα, την Κυριακή σας σφυρίζω με τα Ανω Χαλαστά

– Μην ανησυχείτε κύριε Αμεροληπτίδη. Κατ αρχήν δεν έχω καμιά σχέση με την Πέρα Αετοράχη. Κατά δεύτερον δεν θέλω να σας ζητήσω τίποτα κακό. Μια πολύ ηθική πρόταση θα σας κάνω και θα φύγω

– Ηθική … πρόταση; Δηλαδή;

– Κοιτάξτε … Όπως σας είπα, ο πρόεδρός μας ο κύριος Χυλοπίτας εκτιμά ιδιαίτερα το ήθος σας …

– Παρακάτω …

– Αν λοιπόν την Κυριακή μας παίξετε 50 – 50 και χάσουμε, θα σας δώσει σαν δώρο 50000 δραχμές

– Τι μου λέτε;

– Βεβαίως. Θα γίνουμε χορηγοί της δικαιοσύνης. Σταυροφόροι του 50-50!

– Καλό ακούγεται. Για συνεχίστε …

– Αν τώρα παίζοντας πάντα 50-50 έρθουμε ισοπαλία, θα πάρετε 150000 δραχμές

– Και για να καταλήξουμε …

– Αν τέλος παίζοντας πάντα 50-50 κερδίσουμε, τότε θα λάβετε ένα εκατομμύριο δραχμές.

– Πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση.

– Στην ουσία εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να μην μας αδικήσετε. Να σφυρίξετε 50 – 50, αυτό που κάνετε πάντα δηλαδή. Και τώρα σας χαιρετώ και ελπίζω να σκεφτείτε προσεχτικά την πρότασή μου …

Κάπως έτσι καλοί μου φίλοι επηρεάζονταν οι διαιτητές τη δεκαετία του ’90 και φαντάζομαι και παλιότερα. Ισως και πιο πρόσφατα.

Τώρα θα μου πείτε γιατί σας την είπα αυτή την ιστορία.

Γιατί όσο περνάνε οι μέρες και συνεχίζεται η συζήτηση (ο θόρυβος καλύτερα, γιατί συζήτηση δεν βλέπω) για τη διαιτησία, τόσο παγιώνεται μέσα μου η πεποίθηση πως δεν μιλάμε για το ίδιο πράγμα.

Τι είναι αλήθεια αυτό το 50-50;

Όταν λέμε 50-50, είμαστε σίγουροι πως εννοούμε όλοι το ίδιο πράγμα;

Για παράδειγμα, δεν υπήρχε σχεδόν κανένας που να αμφισβήτησε πως ο Δαλούκας αδίκησε προχθές τον Αρη.

Την προηγούμενη αγωνιστική όμως είχαμε τον Μαρινάκη να χαλάει τον κόσμο ότι αδικήθηκε με τον Ηρακλή. Την άποψή του δεν την συμερίστηκαν πολλοί μη Ολυμπιακοί (για να μην πω ούτε καν όλοι οι Ολυμπιακοί).

Ο Μαρινάκης λοιπόν και δυστυχώς οι περισσότεροι Ελληνες παράγοντες όταν λένε 50-50 εννοούν να μην αδικηθούν κατά την κρίση τους. Αν ευνοηθούν δεν τρέχει και τίποτα. Ας φωνάξει ο δίπλα που αδικήθηκε να ευνοηθεί κι αυτός στο επόμενο.

Μια άλλη συνηθισμένη εικόνα στο ελληνικό ποδόσφαιρο, είναι να διαμαρτύρονται και οι δύο ομάδες σε έναν αγώνα για τον διαιτητή, θεωρώντας πως αδικήθηκαν.

Γι αυτό λέω, όλοι αυτοί που φωνάζουν για το 50-50 και εννοώ τους παράγοντες κι όχι τους φιλάθλους, ας συμφωνήσουν πρώτα μεταξύ τους τι σημαίνει αδικία και τι εύνοια.

Γιατί έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε κάθε αγωνιστική όποιος χάνει να τα χώνει στους διαιτητές και μερικές φορές ακόμα κι όταν κερδίσει γιατί φοβάται μην θεωρηθεί πως ευνοήθηκε και «σφαχτεί» στον επόμενο αγώνα.

Για να καταλήξω, δεν νομίζω πως το 50-50 είναι θέμα συμφωνίας κυρίων.

Πρώτ απ όλα είναι θέμα ποδοσφαιρικής κουλτούρας την οποία ουδέποτε διαθέταμε και γι αυτό ποτέ δεν θα το δούμε.

Μέχρι να καταλάβουμε πως προστασία της επένδυσής μας δεν είναι να ασχολούμαστε όλη την ώρα με τη διαιτησία, επηρεάζοντάς την ή βρίζοντάς την, θα έχουμε το ποδόσφαιρο που μας αξίζει …

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ελληνικό ποδόσφαιρο, Ιστορίες για το τζάκι, Κοράκια

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ακόμα και ο Πάπας καταλαβαίνει την ανάγκη για τους τρεις βαθμούς

  Είναι πολλές οι φορές που έχουμε αναφερθεί στον Πάπα και την αγάπη του για το ποδόσφαιρο, αλλά και οι φορές που έχουμε μιλήσει για τη σχέση ποδοσφαίρου και θρησκείας στη Ν. Αμερική. Στην Αργεντινή πήγαν ένα βήμα πιο μπροστά καθώς λίγο καιρό μετά την στέψη του Φραγκίσκου ως Πάπα, κάποιοι θεοπαλαβοί (το πιάσατε το […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η μέρα που έβρεξε κάρτες

Για να μείνει ένας αγώνας στην Ιστορία, να συζητιέται δηλαδή μετά από χρόνια, να γίνονται αναφορές και αφιερώματα σ’αυτόν και να έχει το δικό του λήμμα στη wikipedia, χρειάζεται να έχει κάτι ξεχωριστό. Υπάρχουν αγώνες που κέρδισαν αυτό το προνόμιο χάρη στην απίθανη διακύμανση του σκορ τους, κάποιοι που μνημονεύονται για την εξαιρετική ποιότητα θεάματος […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

5 σχόλια σχετικά με το “Παίζοντας πάντα 50-50”

  1. Ο/Η bladerunner82 λέει:

    Τελειο κειμενο…
    πολυ γελασα με την ιστορια πλευρισματος των διαιτητων.
    αν ο ελληνας την δημιουργικοτητα στην λαμογια την εβαζε σε σκεψη,θα ειμασταν πολυ καλυτερα σε πολλους τομεις.

  2. Ο/Η EXARCHIOTIS λέει:

    Συμφωνώ απόλυτα
    Αυτό μας τρώει
    Είμαστε “ευφυείς περί το κακόν” 🙂

  3. Ο/Η RED WHITE STAYROS λέει:

    Αυτό είναι το “ευθύ” που περιγράφει ο φίλος από τα Εξάρχια. Υπάρχει και το “αντίστροφο” οπου ο διαιτητής πλευρίζει παράγοντα. Οσοι έχετε παίξει ποδόσφαιρο σε ερασιτεχνικές κατηγορίες ή είχατε σχέση με το αντικείμενο, είμαι βέβαιος οτι θα έχετε ακούσει σχετικά.

  4. Ο/Η opap λέει:

    🙂

  5. Ο/Η bladerunner82 λέει:

    «Το ποδόσφαιρο είναι τυχερό που έχει εμένα και τον κ. Μαρινάκη», ήταν η μόνη ατάκα που είπε ο πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός κατά την έξοδό του από τα γραφεία, μετά από περισσότερες από δύο ώρες συνεδρίασης.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *