Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Αφιερωμένο στους φανταστικούς μας οπαδούς

Στο πολύ ενδιαφέρον νορβηγικό πρωτάθλημα, η Σάντεφιορντ από τα νότια της χώρας (εκεί που είναι καλοκαίρι 10 μήνες και οι άνθρωποι κάνουν ηλιοθεραπεία συνέχεια) αντιμετώπιζε την Άλεσουντ που βρίσκεται 430 χιλιόμετρα βορειοδυτικά (εκεί που είναι κάπως πιο δροσερά και ρίχνει και καμία βροχή πού και πού). Ο Τορ Γιόργκεν Σβάνμπεργκ έκανε το ταξίδι μόνος του και φτάνοντας εκεί, αναρωτήθηκε πόσοι ακόμα οπαδοί της Σάντεφιορντ θα ήταν μαζί του.

Μπαίνοντας στην κερκίδα των φιλοξενούμενων διαπίστωσε ότι ήταν μόνος του, μαζί με ισχυρή αστυνομική δύναμη (έναν αστυνομικό και τρεις σεκιουριτάδες που πιθανότατα υπάρχουν εκεί για να δίνουν κονιάκ και παξιμάδια στους φιλάθλους). “Ποτέ δεν ξέρεις πόσοι θα εμφανιστούν, αλλά ναι ήταν διαφορετικά αυτή τη φορά. Θα ήταν όμως ακόμα χειρότερο αν δεν ήταν κανείς. Ελπίζω να είναι η τελευταία φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο.” Ο Τορ το είχε ξαναζήσει βέβαια στο ματς στο Τρόμσο, μόνο που τότε υπήρχε η ηφαιστειακή στάχτη που είχε παρεμποδίσει τον κόσμο να ταξιδέψει, όχι όμως φυσικά τον ίδιο.

Η Σάντεφιορντ κατάφερε και ισοφάρισε σε 2-2 στο 88′ και οι παίκτες της ομάδας πήγαν μετά τον αγώνα και τον ευχαρίστησαν. Ο γενικός διευθυντής της ομάδας τον ευχαρίστησε δημόσια, είπε ότι συγκινήθηκε όταν οι παίκτες της ομάδας πήγαν μετά τον αγώνα στην κερκίδα και υποσχέθηκε να τον καλέσει στο πάρτυ της ομάδας στο τέλος της σεζόν (που αν γίνεται όπως τα παραδοσιακά πάρτυ των Βίκινγκς σίγουρα θα είναι ενδιαφέρον).

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, Ιστορίες για το τζάκι, Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Η ιδιαίτερη θέση του τερματοφύλακα

Πριν λίγο καιρό προβλήθηκε σε επιλεγμένες αίθουσες η ταινία του Βιμ Βέντερς “Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι”. Μία από τις πρώτες ταινίες του σπουδαίου σκηνοθέτη, που καταπιάνεται με τον ψυχισμό ενός τερματοφύλακα και τον ακολουθεί σε μια -άσκοπη;- περιπλάνησή του μετά από μια άκρως άτυχη στιγμή την ώρα ενός αγώνα. Ιδιαίτερη ταινία […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η εκδίκηση τρώγεται παγωμένη; (30 χρόνια πιο μετά)

22 Δεκεμβρίου του 1983. Η πόλη Αβεγιανέδα του Μπουένος Άιρες είναι και πάλι βαμμένη στα κόκκινα και στα μπλε. Ένα ακόμα κλάσικο μεταξύ των δυο ιστορικών της ομάδων, της Κλουμπ Ατλέτικο Ιντεπεντιέντε και της Ράσινγκ Κλουμπ. Μόνο που δεν είναι ένα ματς γοήτρου απλά. Είναι κάτι παραπάνω. Είναι η τελευταία αγωνιστική και η Ιντεπεντιέντε με […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

3 σχόλια σχετικά με το “Αφιερωμένο στους φανταστικούς μας οπαδούς”

  1. Ο/Η duendes λέει:

    Τα παιδιά στην κερκίδ… Λάθος.

    Ο Τορ στην κερκίδα, είναι η μόνη σου ελπίδα!

  2. Ο/Η Draculas λέει:

    Εεεετσι! Γι’ αυτο κι εγω το συγκεκριμενο το θεωρώ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΚΦΡΑΣΗ του “ο κόσμος σου ειναι η δυναμη σου”. Δωσε ρε Τορ παικτουρα και τα σπιρτα κερασμένα!

  3. Ο/Η Jordi λέει:

    Είναι αυτό που λέμε μια κερκίδα μόνος του,respect!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *