Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Ο ξεδιάντροπος βρομιάρης της Τίγκρε

Όταν η (μικρομεσαία) ομάδα σου υποδέχεται την πρωτοπόρο της βαθμολογίας, βρίσκεται μπροστά στο σκορ με 2-1, παίζει με παίκτη λιγότερο και ο αγώνας βρίσκεται στο τελευταίο λεπτό, τότε η ενδεδειγμένη επαγγελματική συμπεριφορά είναι να πάρεις την μπάλα, να πας κοντά στο σημαιάκι του κόρνερ κι εκεί να περιμένεις καρτερικά είτε το τελικό σφύριγμα, είτε κάποια κλωτσιά που θα επιφέρει φάουλ και θα μειώσει τον υπολειπόμενο καθαρό χρόνο αγώνα.

Υπάρχουν όμως ακόμα κάποιοι παίκτες που υποταγμένοι στα ρομαντικά ‘παιδικά θέλω’ τους, αδυνατούν να κατανοήσουν πλήρως αυτόν τον άτυπο κανόνα. Όπως είχε γράψει παλιότερα και ο σοφός γέροντας από την Ουρουγουάη, Εντουάρντο Γκαλεάνο:

“Οι τεχνοκράτες του επαγγελματικού αθλητισμού επέβαλαν ένα ποδόσφαιρο καθαρής ταχύτητας και πολλής δύναμης, που απεμπολεί την απόλαυση, ατροφεί την φαντασία και απαγορεύει το θράσος. Ευτυχώς εμφανίζονται ακόμα στα γήπεδα, μολονότι αυτό συμβαίνει περιστασιακά, μερικοί ξεδιάντροποι βρομιάρηδες που κάνουνε του κεφαλιού τους και διαπράττουν το κακούργημα να τριπλάρουν όλη την αντίπαλη ομάδα, το διαιτητή και το κοινό, μόνο και μόνο για αγνή απόλαυση του κορμιού που ξεχύνεται στην απαγορευμένη περιπέτεια της ελευθερίας.”

Ένας απ’ αυτούς είναι και ο 20χρονος Rubén Botta της Τίγκρε που στο 89ο λεπτό του αγώνα με την Εστουδιάντες (κι αφού είχε δημιουργήσει πιο πριν το δεύτερο γκολ της ομάδας του) αντί να κάνει καθυστερήσεις, προσπάθησε να πετύχει το γκολ του μήνα. Και της χρονιάς, πιθανόν.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Joga bonito, ποδόσφαιρο Λατινικής Αμερικής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Το μεγάλο ταξίδι για το γήπεδο

Η αγάπη για την ομάδα είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να καταλάβει κάποιος που δεν ασχολείται με το ποδόσφαιρο. Η ιεροτελεστία του γηπέδου αρκετές φορές δεν εκτιμάται ιδιαίτερα από όσους το έχουν κοντά τους, μπορούν ανά πάσα στιγμή να πάνε σε ένα παιχνίδι. Όλοι όσοι έχουμε περάσει μεγάλο μέρος της ζωής μας χωρίς τη δυνατότητα […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ντρίμπλες, μαγικά και αλκοόλ: η καριέρα και η ζωή του Ορέστε Κορμπάτα

Αν κάποιος έχει την τύχη να επισκεφτεί ένα από τα πιο ιστορικά γήπεδα του κόσμου, το Ελ Σιλίντρο, την έδρα της Ράσινγκ Κλουμπ θα δει ότι ο ένας δρόμος δίπλα του μετονομάστηκε σε οδό Ντιέγκο Μιλίτο. Αν τύχει και πάει από την αντίθετη πλευρά του γηπέδου θα βρει ένα άλλο δρομάκι, πιο στενό, πετρόστρωτο, με […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

2 σχόλια σχετικά με το “Ο ξεδιάντροπος βρομιάρης της Τίγκρε”

  1. Ο/Η fanuberalles λέει:

    Τέλειο. το στιγμιότυπο. το σχόλιο. Η “κοινωνιολογική” ανάλυση του θλιβερού κανόνα της “κότας” που ατύπως διέπει το παγκοσμιο ποδόσφαιρο.
    δεν συζητώ για το ελληνικό!

  2. Ο/Η deceiver_ΠΑΣ λέει:

    Ο μέσος Έλλην “ποδοσφαιριστής” θα είχε πέσει τουλάχιστον 2 φορές κατα τη διάρκεια του βίντεο κ θα σφάδαζε. Σε περίπτωση, δε, που το ματς ήταν στο Χ, μετά από αυτή την ενέργεια ο μέσος Έλλην “φίλαθλος” θα τον έκραζε που δεν έπεσε “να πάρουμε το πεναλτάκι να τελειώνουμε”.

    Αυτοί είμαστε, αυτά που παρακολουθούμε μας αξίζουν. Δυστυχώς.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *