Πάνω απ’ όλα άνθρωποι

– Τι είναι πολιτισμός, μπαμπά;

– Πολιτισμός είναι να είσαι οπαδός της Εσπανιόλ, να γεμίζεις το γήπεδο σου περιμένοντας με ενθουσιασμό και υψηλές προσδοκίες που γεννήθηκαν από την εξαιρετική φόρμα της ομάδας – 4η θέση στο πρωτάθλημα και 7-0-0 εντός έδρας με 12-2 γκολ μέχρι εχθές!-, την μισητή συμπολίτισσα Μπαρτσελόνα για να την ‘προσγειώσεις’ απότομα όπως έχεις κάνει κάμποσες φορές στο παρελθόν, αυτή να σε ισοπεδώνει σκοράροντας 5 φορές και χάνοντας άλλες τόσες κλασσικές ευκαιρίες (Κάνοντας σε για πολλοστή φορά να συνειδητοποιήσεις ότι τέτοιο βαρύγδουπο απόηχο εντυπώσεων σαν αυτόν που προκαλεί η ομάδα του Γκουαρντιόλα μετά από σχεδόν κάθε ματς της, προκαλούσε μόνο εκείνη η παρέα υπεράνθρωπων Αμερικανών που μαζεύτηκαν το 1992 – συμπτωματικά  στην Βαρκελώνη – για να δείξουν σ’ όλο τον πλανήτη ότι υπάρχουν δυο κατηγορίες μπασκετμπολιστών, όπως ακριβώς υπάρχουν δυο κατηγορίες καλλιτεχνών: οι ταλαντούχοι και όλοι οι άλλοι.) κι όμως κάπου εκεί στο τελευταίο πεντάλεπτο, εσύ να έχεις το κουράγιο, την διάθεση και τα κάκαλα να υπερνικήσεις τον σμπαραλιασμένο σου ποδοσφαιρικό εγωισμό και το εκ γενετής μίσος που τρέφεις για οτιδήποτε μπλαουγκράνα και να σηκωθείς όρθιος για να αποθεώσεις κανονικότατα μαζί με σχεδόν όλους τους συν-οπαδούς σου και τους παίκτες της ομάδας σου, έναν “απ’ αυτούς” που έβγαινε αλλαγή, απλά και μόνο γιατί δεν ξεχνάς ότι στην μεγαλύτερη στιγμή της ποδοσφαιρικής ιστορίας της Ισπανίας αυτός δεν ξέχασε τον αδικοχαμένο αρχηγό σου.

“Τίποτε δεν είναι πιο ενοχλητικό από το να παρακολουθείς κάποιον να κάνει κάτι που εσύ είχες ισχυριστεί πως δεν μπορεί να γίνει.”

Sam Ewing

Σχετικά:
Μια μέρα στο Σαν Σεμπαστιάν
Ένας τελικός χάρμα οφθαλμών
Το πιο ήσυχο λεπτό του 2008