Για μια ξένη φανέλα

Σε εποχές που τα εκατομμύρια αλλάζουν χέρια γρήγορα, οι φανέλες καίγονται και η αλλαγή ονόματος δεν είναι πάντα σοφή κίνηση, εμφανίζονται κάποιοι μικροί ήρωες που δίνουν ελπίδα σε όλους εμάς τους γραφικούς που πιστεύουμε ότι κάπου στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο υπάρχει χώρος για συναίσθημα. Ο Φαμπρίτσιο Μίκολι είναι ένας κοντοπίθαρος Ιταλός ποδοσφαιριστής που πρέπει να αισθάνεται τυχερός καθώς έχει παίξει σε συλλόγους πολύ μεγαλύτερους από όσο η αξία του θα του το επέτρεπε. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος έχει ακόμα ένα απωθημένο στην καριέρα του και δεν είναι κάτι τόσο συνηθισμένο όσο η επιθυμία του Μέσσι να κατακτήσει ένα Μουντιάλ ή του Φάμπρεγκας να φορέσει τη φανέλα της Μπάρσα και να σταματήσει να μας πρήζει τα συκώτια.

Ο Μίκολι είναι από το Λέτσε και είναι φανατικός οπαδός της ομάδας. Παρ’ όλα αυτά δεν έχει αγωνιστεί ποτέ σε αυτή. Την τελευταία αγωνιστική ταξίδεψε  στο Λέτσε με την καταπληκτική φέτος Παλέρμο και η μοίρα τον έφερε να σημειώνει ένα ωραίο φάουλ, το γκολ της ισοφάρισης. Ο ίδιος όχι μόνο δεν το πανηγύρισε, αλλά τον πήραν και τα ζουμιά κάτι που συνέχισε και στα αποδυτήρια στο ημίχρονο. Το αποτέλεσμα ήταν ο προπονητής Ντέλιο Ρόσσι να τον αλλάξει και τελικά η Παλέρμο να πάρει τη νίκη που βυθίζει κι άλλο την Λέτσε στην μάχη της παραμονής.

“Είναι δικό μου λάθος που αυτό συμβαίνει κάθε φορά καθώς νιώθω τόσο κοντά στην πατρίδα μου. Δεν ζήτησα εγώ να βγω, αλλά ο προπονητής μου με άλλαξε και μάλλον καλά έκανε γιατί βάλαμε 3 γκολ σε 10 λεπτά. Έχω υποσχεθεί να έρθω στην Λέτσε κάποια στιγμή και αυτό το λέω τα τελευταία 15 χρόνια. Κάθε μεταγραφική περίοδο το όνομά μου ακούγεται, αλλά η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν μου έγινε πρόταση, ούτε όταν πήγα στην Μπενφίκα και προσωπικά ζήτησα από τον πρόεδρο της ομάδας να με πάρει στην Λέτσε.”