Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Ο δρόμος προς το όνειρο (το θαύμα της Γοδόι Κρους)


Ιούλιος του 2009. Σε ένα εστιατόριο του Μπουένος Άιρες ο κόσμος βλέπει στην τηλεόραση την Εστουδιάντες να στέφεται πρωταθλήτρια Λιμπερταδόρες. Ανάμεσά τους και δύο άνθρωποι του ποδοσφαίρου: ο πρόεδρος της Γοδόι Κρους Μάριο Κοντρέρας και ο αντιπρόεδρος Χοσέ Μανσούρ βλέπουν ένα δικό τους παιδί, τον Έντσο Πέρες (πρώην παίκτη της Γοδόι) να σηκώνει κι αυτός την μεγάλη κούπα. Τα όνειρα είναι τζάμπα και μεταξύ τους συμφωνούν: “Εκεί πρέπει να στοχεύσουμε”.

Ήδη το ταξίδι ήταν μακρύ. Είχε ξεκινήσει το 2001 με τις προσπάθειές τους να αναλάβουν την ομάδα από την επαρχία της Μεντόζα, στα δυτικά της χώρας δίπλα στη Χιλή. Πλήρης συμφωνία δεν επιτεύχθηκε, αλλά τελικά αναλαμβάνουν το μάνατζμεντ του ποδοσφαιρικού τμήματος. “Δεν μπορούσαμε να μπούμε στα γραφεία, δεν μας άφηναν επειδή είχε βουλώσει ο υπόνομος. Οι υποδομές ήταν μηδενικές. Αναγκαστήκαμε να πάμε στο Μπουένος Άιρες να αγοράσουμε κίτρινες φανέλες για να φοράνε οι παίκτες. Έπρεπε να πληρώσουμε 3,5 εκατομμύρια δολάρια, ενώ ήδη υπήρχαν πολλές αποφάσεις εναντίον της ομάδας και της περιουσίας της”

Η Γοδόι Κρους δεν είχε φυσιοθεραπευτή και υπήρχαν 4 ντους για όλους τους παίκτες.  Τα γήπεδα ήταν χωμάτινα, χωρίς φράχτες, χωρίς ούτε μία ταμπέλα με το όνομα της ομάδας. Κατά καιρούς δεν υπήρχαν χρήματα ούτε για μπάλες. Έφτασε να γλιτώσει τον υποβιβασμό στην Γ’ Εθνική σε μια τριπλή ισοβαθμία. Αυτή ήταν η πρώτη επιτυχία των Κοντρέρας και Μανσούρ. Η πιο μεγάλη επιτυχία ήταν όμως ότι το δίδυμο κατάφερε να φέρει χρήματα για πρώτη φορά στην ομάδα, ώστε η ομάδα να είναι αυτοχρηματοδοτούμενη. “Βάλαμε χρήματα στην αρχή, αλλά καταφέραμε να έχουμε έσοδα. Θέλαμε να λειτουργούμε σαν εταιρεία. Γιατί όλοι εμείς είμαστε επιτυχημένοι επιχειρηματίες στις δουλειές μας και όταν αναλαμβάνουμε ομάδες δημιουργούμε χρέη;

“Στη συνέχεια καταστρώσαμε ένα οικονομικό-αγωνιστικό πλάνο. Οικονομικά να μην δημιουργούμε χρέη και να πληρώνουμε στην ώρα μας και αγωνιστικά να έχουμε μια αξιοπρεπή συμμετοχή.” Το πλάνο προχωράει και το 2005 στις εκλογές του συλλόγου κερδίζουν άνετα. Καθόλου τυχαία η ομάδα κερδίζει την Απερτούρα της Β’ Εθνικής και κερδίζει την άνοδό της στην Α’ Εθνική το 2006 στα πλέι-οφς. Επειδή όμως όλες οι σωστές χολυγουντιανές παραγωγές έχουν μέσα και τις αποτυχίες, η ομάδα χάνει την παραμονή της από την Ουρακάν και επιστρέφει στη Β’ Εθνική. Στα δύσκολα όμως είναι που φαίνεται η δουλειά και η ομάδα δεν απειλείται με οικονομική καταστροφή, ούτε το πλάνο πέφτει έξω, αφού έχουν μπει οι σωστές βάσεις. Οι διοικούντες αποφασίζουν να μοχθήσουν περισσότερο.

Αποφασίζουν να ασχολούνται πλέον πιο ενεργά με το αγωνιστικό τμήμα. Αλλάζουν προπονητή και το 80% του ρόστερ και ξεκαθαρίζουν στο νέο προπονητή ότι θα έχουν πλέον άποψη και θα δίνουν αυτοί το ΟΚ για τους παίκτες. Με τον Σέρχιο Μπατίστα (τωρινό προπονητή της Εθνικής) και τον Ντανιέλ Ολντρά στη συνέχεια στον πάγκο η ομάδα επιστρέφει και πάλι στην Α’ Εθνική το 2008. Φυσικά τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα στην μεγάλη κατηγορία. Η φιλοσοφία δεν αλλάζει όμως. Νέοι παίκτες, φιλόδοξοι προπονητές και μεγάλη έμφαση στις μικρές ομάδες καθώς 18 παίκτες από τις ακαδημίες πηγαίνουν σταδιακά στην πρώτη ομάδα. Επιμονή στην οικονομική ανεξαρτησία με την ομάδα να μη βασίζεται στον πλούσιο ιδιοκτήτη, αλλά σε έσοδα πραγματικά. Η Γοδόι το 2008-09 κάνει πολύ καλή χρονιά και κερδίζει την παραμονή της. Η επόμενη σεζόν όμως δεν πάει τόσο καλά, γίνονται αλλαγές προπονητή και το κλίμα χαλάει με αποτέλεσμα να μαζέψει λίγους βαθμούς και να κινδυνεύει με υποβιβασμό.

Έτσι φτάνουμε στην αρχή του κειμένου. Το καλοκαίρι του 2009 με την ομάδα να απειλείται με υποβιβασμό οι δυο σωτήρες της αντί να κοιτάνε χαμηλά, ονειρεύονται Λιμπερταδόρες. Μετά από μια κακή Απερτούρα φέρνουν τον “Τούρκο” Ασάντ προπονητή κι η ομάδα αρχίζει να παίζει στρωτό, καλό επιθετικό ποδόσφαιρο με αποτέλεσμα να βγει 3η στο πρωτάθλημα της Κλαουζούρα και να μαζέψει αρκετούς βαθμούς ώστε να γλιτώσει τον υποβιβασμό. Συνεχίζει αντίστοιχα και στην επόμενη Απερτούρα και μαζεύει αρκετούς βαθμούς ώστε να κερδίσει για πρώτη φορά στην ιστορία της τη συμμετοχή της στο Λιμπερταδόρες, το Champions League της Ν. Αμερικής. Το θαύμα έχει γίνει κι οι οπαδοί σηκώνουν διαβατήρια:

Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα. Ο Ασάντ φεύγει για να πάει στο Εκουαδόρ, σημαντικοί παίκτες όπως ο Ραμίρες φεύγουν από την ομάδα και τα προγνωστικά μιλάνε για μια ομάδα που αποδυναμώθηκε και δεν θα αντέξει τα δυο καρπούζια του Λιμπερταδόρες και του πρωταθλήματος σε μια μασχάλη. Η Κλαουζούρα ξεκίνησε στην Αργεντινή και το πρώτο παιχνίδι της Γοδόι ήταν μέσα στο Μπομπονέρα, απέναντι σε μια Μπόκα που σάρωνε στα φιλικά και οι φανφάρες δημοσιογράφοι έπαιζαν σαν πρώτο φαβορί για τον τίτλο:

Χθες στο ντεμπούτο της ομάδας στο Λιμπερταδόρες είχε απέναντι της την Λίγκα του Κίτο, ομάδα καθόλου τυχαία. Κι όμως ούτε εκεί σταμάτησε:

“Aπό 5η ομάδα στην επαρχία της Μεντόζα γίναμε η πρώτη με διαφορά. Το ποδόσφαιρο μοιάζει πολύ με τη γεωργία. Πρέπει να ξέρεις να διαλέξεις τη σωστή γη για να σπείρεις, να τη φροντίζεις και να περιμένεις 8-10 χρόνια για να θερίσεις. Η ανάγκη μου δεν επιταχύνει τη διαδικασία. Πρέπει να είσαι υπομονετικός.”

20 χιλιόμετρα από την έδρα της ομάδας είναι το προπονητικό της κέντρο. Τα χρήματα για να χτιστεί ήρθαν από την μεταγραφή του Έντσο Πέρες στην Εστουδιάντες. Η έκτασή του είναι 12 εκτάρια και οι διοικούντες σκοπεύουν να αποκτήσουν άλλα 8. Αρχικά υπάρχουν 9 γήπεδα ποδοσφαίρου και χτίζονται και άλλα. Μια τεχνητή λίμνη έχει κατασκευαστεί για να βοηθήσει στο πρόβλημα νερού της περιοχής (!!). Τα πλάνα θέλουν και ένα ξενοδοχείο στο μέλλον για να αποσύρεται εκεί η ομάδα. Πάνω από 1400 παιδιά ανήκουν στης ακαδημίες της Γοδόι. Με τις μελλοντικές πωλήσεις παικτών θα πέσουν κι άλλα χρήματα στις υποδομές. Το επόμενο όνειρο που κρυφολένε οι διοικούντες είναι ένα πρωτάθλημα. Και μπορεί να μην πάει καλά τελικά φέτος, μπορεί να επιστρέψει στα χαμηλά ξανά, αλλά είναι μια ομάδα που κυνήγησε το όνειρο και το έπιασε, και όλα αυτά επειδή δούλεψε σοβαρά. Έτσι κέρδισε το δικαίωμα να συνεχίσει να ονειρεύεται…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

βιντεοθεραπεία, ποδόσφαιρο Λατινικής Αμερικής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Να μην ξέρεις ποιον να μαρκάρεις

Σε μια χώρα συνεχούς παραγωγής ποδοσφαιρικού ταλέντου όπως η Βραζιλία είναι δύσκολο να σε εντυπωσιάσει ένας συγκεκριμένος πιτσιρικάς. Τι γίνεται όμως όταν μιλάμε για δύο; Δύο που μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Σας παρουσιάζουμε τον Χένζελ και τον Ντένζελ (ονόματα που θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι από κάποιο boy band) τους δίδυμους 14χρονους παίκτες της […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το ‘σκαψιματάκι’ του Λιονέλ Μέσσι

Η Μπαρτσελόνα βγαίνει σε αντεπίθεση στο χθεσινό παιχνίδι με τη Ράγιο Βαγιεκάνο. Ο Βίγια τροφοδοτεί τον Μέσσι. Ο Μέσσι προσπερνάει τον τελευταίο αμυνόμενο (κατόρθωμα που δεν χρειάζεται κανέναν επιπλέον έπαινο γιατί θεωρείται δεδομένο εκ των προτέρων, γιατί το έχεις δει να το κάνει τόσες φορές και το’χεις αφομοιώσει τόσο καλά που μερικές φορές φτάνεις στην […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

4 σχόλια σχετικά με το “Ο δρόμος προς το όνειρο (το θαύμα της Γοδόι Κρους)”

  1. Ο/Η Δημήτρης λέει:

    Σ’ ευχαριστώ που μοιράζεσαι τη γνώση σου.

  2. Ο/Η charlie λέει:

    Πολύ ωραίο άρθρο.
    Να συμπληρώσω μόνο ότι το πλήρες όνομα της ομάδας είναι “Club Deportivo Godoy Cruz Antonio Tomba” (έπος)!!!!. Τα αρχικά C.D.G.C.A.T. (που υπάρχουν στο σήμα της ομάδας) μοιάζουν με κανέναν περίεργο οργανισμό του ελληνικού δημοσίου…
    Η ομάδα είναι αρκετά παλιά (από το 1921) αλλά δεν έχει κερδίσει το παραμικρό σε εθνικό επίπεδο.
    Φέτος είναι και η πρώτη παρουσία της σε οποιοδήποτε Νοτιοαμερικάνικο κύπελλο (και μάλιστα ξεκίνησε από το μεγάλο…)

  3. Ο/Η Elaith λέει:

    Σε ευχαριστώ Δημήτρη, αλλά δεν θεωρώ ότι κάνω κάτι σπουδαίο. Κάποια πράγματα που μπορεί να μην είναι τόσο γνωστά και θεωρώ ότι ίσως να ενδιαφέρουν κάποιους φροντίζω να τα μεταφέρω.

    @charlie είναι εντυπωσιακό το πλήρες όνομα καθώς περιέχει δυο ονοματεπώνυμα !! (μια που το Godoy Cruz είναι μεν το όνομα της πόλης αλλά προέρχεται από έναν παλιό πολιτικό αν δεν κάνω λάθος)

  4. Ο/Η charlie λέει:

    Ναι, είναι από συγχώνευση 2 ομάδων: της Club Sportivo Godoy Cruz και της Club de la Bodega Antonio Tomba.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.