Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Σε μια άλλη χώρα

Θα λέγαμε για μια ομάδα που ήρθε από τη Β’ Εθνική και κατάφερε να φτάσει στην 5η θέση διεκδικώντας την έξοδο στην Ευρώπη. Για μια ομάδα που παρ’ ότι νεοφώτιστη δεν έπαιζε το κλασικό τσουρουκοποδόσφαιρο, αλλά ποδόσφαιρο ανοιχτό (έστω και αντεπιθέσεων) με αρκετά γκολ. Θα λέγαμε για μια ομάδα της επαρχίας, για μια ομάδα που παίζει σε ένα μεγάλο γήπεδο (έστω και όχι δικό της) και μαζεύει και συμπαθητικό κόσμο. Θα λέγαμε για μια τελευταία αγωνιστική με αγωνία, με εντυπωσιακές αναλλαγές συναισθημάτων αναμέσα στους οπαδούς δύο ομάδων.

Θα τα λέγαμε όλα αυτά αν ίσχυαν τα “παντού γίνονται αυτά” που διαβάζουμε συχνά. Αν δεν είχαμε δει τις περισσότερες μπάλες στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου να πετάγονται στον αγωνιστικό χώρο σε καθυστερήσεις. Αν δεν υπήρχε ένας φάκελος που αγνοείται η τύχη του με ύποπτα ματς σε διάφορα επίπεδα βρωμιάς (και ένα όνομα Α.Μ.), αν δεν υπήρχαν κασέτες που βγήκαν στη φορά και οι βολεμένοι τις βρήκαν βαρετές και ανιαρές. Αν τέλος τέλος, δεν άρπαζε το μικρόφωνο ο μεγάλος παράγων να πει ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι άθλημα για φλώρους, αλλά άθλημα ανδρικό.

Συγγνώμη, αλλά προσωπικά δεν χαίρομαι για τα όσα γίνονται, ούτε μπορώ να χασκογελάω. Τα όσα βλέπω να γίνονται στο ελληνικό ποδόσφαιρο μου φέρνουν τεράστια αναγούλα. Μεγαλύτερη κι από αυτή που μου προκάλεσε το θέαμα της ΑΕΚ για 90′ απόψε.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ελληνικό ποδόσφαιρο

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Σούπερ Λίγκα: 2049

Έχουμε μπει για τα καλά στη νέα κινηματογραφική σεζόν, βαδίζοντας ολοταχώς για τα Όσκαρ και το El Sombrero δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστο. Είδαμε πρώτοι την νέα σπουδαία φουτουριστική ελληνική ταινία “Σούπερ Λίγκα: 2049” και ο κλήρος της παρουσίασης έπεσε σε εμένα (όχι ότι με χάλασε βέβαια). Ποιος Λάνθιμος με τα “Ιερά του ελάφια” […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Κώστας Νεστορίδης, ετών 83

Την ώρα που οι κάφροι των γηπέδων κυνηγιόντουσαν στο γήπεδο της Νίκαιας, σε φιλικό παιχνίδι, υπερασπιζόμενοι ως γνωστόν το μεγαλείο των ομάδων τους όπως μόνο αυτοί ξέρουν (“ξέρεις που έχω πάει εγώ ρε;”), ένας ηλικιωμένος κυριούλης έμπαινε μέσα στον αγωνιστικό χώρο και μάζευε τα αντικείμενα. Άγνωστο πόσοι από τους σταυροφόρους των κερκίδων τον αναγνώρισαν. Πιθανότατα […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

4 σχόλια σχετικά με το “Σε μια άλλη χώρα”

  1. Ο/Η charlie λέει:

    Εντάξει, δεν γίναμε και ΤαΡζανία (ακόμα…)

  2. Ο/Η duendes λέει:

    Σιγά μην έχουν στην ..ΤαΡζανία τόσες μπάλες να πετάξουν μέσα στο γήπεδο.

  3. Ο/Η Rouladen λέει:

    Χριστουγεννα ξανα. Ευχαριστω τον παραγοντα Α.Μ. για την γιορτινη ατμοσφαιρα και τις ευχετηριες καρτες κατα τη διαρκεια του αγωνα.

  4. Ο/Η Revani λέει:

    Αν και δικαιως ο Οφσπ Βολου στα playof, ειναι αηδιαστικο αυτο που συμβαινει.. Στεναχωριεμαι τοσο πολυ που θελω να δρασω και δν μπορω! Οσο και αν προσπαθεις να ονειρευτεις μεσα απο ταξιδια τετοιων ομαδων ή απο λαμπρες πορειες, παντα καταληγεις στην ιδια πικρη γευση.. Παρακμη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.