Το καμάρι του Περναμπούκο

Σε μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις που από μια συνέντευξη ποδοσφαιριστή βγαίνει έστω και μια αξιοσημείωτη πληροφορία (εξαιρουμένης της περίπτωσης του Τσάβι), ο Ζλάταν Ιμπραίμοβιτς είχε κληθεί να απαντήσει σε ερώτηση δημοσιογράφου για τις διαφορές που εντόπιζε στις προπονήσεις στην Ιταλία και στις προπονήσεις της Μπαρτσελόνα. Πάνω-κάτω η απάντηση του συνοψιζόταν στο: “Στην Ιταλία πηγαίναμε για προπόνηση και μέχρι να έρθει ο προπονητής κουτσομπολεύαμε στον πάγκο. Στην Ισπανία έφτανες στο γήπεδο και έβλεπες ήδη τον Μέσσι, τον Τσάβι και τον Ινιέστα μέσα να παίζουν πασούλες”.

Προσθέτοντας στο παραπάνω δεδομένο την εικόνα του Νίκου Γκάλη του Ενός του Μεγαλοπρεπούς, να πηγαίνει πρώτος στην προπόνηση και το γυμναστήριο και να φεύγει τελευταίος ή να καταπίνει χιλιόμετρα εκτός γηπέδου με βάρη στα πόδια μπορείς εύκολα να οδηγηθείς στο συμπέρασμα (το οποίο και προφανώς θα σου απορρίψει ο Ρομάριο μετρώντας επιδεικτικά μέχρι τα 1000 γκολ με το ίδιο στυλ που κάποιος με προβλήματα ύπνου θα απαριθμούσε προβατάκια, ένσταση πάντως που δεν πρέπει να λάβεις υπόψη αν θέλεις να παραμείνεις σε αντικειμενικά μονοπάτια σκέψης, καθώς Ρομάριο είναι ένας στους χιλιάδες) πως ακόμα κι όταν το ταλέντο ξεχειλίζει από κάποιον συνήθως χρειάζεται δυο επιπλέον συστατικά για να ξεχωρίσει στο παγκόσμιο στερέωμα: δουλειά και σκληρή δουλειά.

Η τελειοποίηση μιας εκτέλεσης φάουλ απαιτεί και τα τρία αυτά συστατικά. Κι αυτό μπορεί να στο επιβεβαιώσει ο καλύτερος εκτελεστής τέτοιων φάσεων που περπάτησε ποτέ στα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Ο Ζουνίνιο από το Περναμπούκο της Βραζιλίας, γνωστός γι’ αυτόν τον λόγο και σαν Ζουνίνιο Περναμπουκάνο – μια από τις λίγες περιπτώσεις στο ποδόσφαιρο, μαζί με τον “Αλσατο Αρσέν Βενγκέρ”, που το άκουσμα και μόνο του ονόματος του σε μια τηλεοπτική μετάδοση σου προσφέρει σε πακέτο και μια γεωγραφική γνώση που το πιθανότερο είναι να μην κατείχες.

Ο Ζουνίνιο έχει πατήσει τα 36 αλλά ευτυχώς γι’ αυτόν και δυστυχώς για τους αντιπάλους τερματοφύλακες η τεχνική που εφαρμόζει στα χτυπήματα φάουλ, χάρη στην οποία η μπάλα αφού έχει περάσει επιτυχημένα πάνω απ’ το τείχος, μ’ ένα δυνατό χτύπημα χωρίς καθόλου φάλτσο, αρχίζει να κινείται στον αέρα τελείως απρόβλεπτα με αποτέλεσμα να μπερδεύει τους τερματοφύλακες, κοινώς ένας συνδυασμός ανθρώπινης παρέμβασης και τερτιπιών της μπάλας στον οποίο συνδυασμό όμως η ανθρώπινη παρέμβαση είναι τόσο καλά μελετημένη και προπονημένη (=λέξη κλειδί) που ουσιαστικά η ελεύθερη βούληση της μπάλας ελαχιστοποιείται και καταλήγει να είναι απλά το κερασάκι στην καλοσχεδιασμένη τούρτα, ένα “κοντρολαρισμένο χάος” όπως ακριβώς το είχε περιγράψει κάποιος, κάπου, κάποτε, η τεχνική αυτή λοιπόν λειτουργεί με τους κανόνες ωρίμανσης του κρασιού: Όσο περνάει ο καιρός γίνεται και καλύτερη, εκμεταλλευόμενη την ατελείωτη πλέον εμπειρία του δημιουργού της που έχει μετατρέψει τα φάουλ από οποιαδήποτε απόσταση σε σοβαρότατη απειλή για κάθε τερματοφύλακα.

Ιδανικότερη επιβεβαίωση από το προχθεσινό εκπληκτικό γκολ-φάουλ του Βραζιλιάνου σε παιχνίδι του πρωταθλήματος του Κατάρ, στο οποίο έχει ξεπέσει ελέω συνταξιοδότησης, δεν πρόκειται να βρεθεί:

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

παγκόσμιο ποδόσφαιρο, Προσωπογραφίες

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Η ‘χορτοκοπτική μηχανή’ της Δανίας

Ένα Σάββατο του Ιουλίου του 1983, ο 13χρονος Στιγκ έμπαινε στο σπίτι του χαρούμενος. Η ομάδα του είχε προκριθεί στον τελικό του τουρνουά της περιφέρειας, στον οποίο μάλιστα θα παρευρισκόταν και ο προπονητής της εθνικής Δανίας, Σεπ Πιοντεκ. Το προηγούμενο βράδυ είχε μείνει στο σπίτι κάτι φίλων, αφού πρώτα είχαν γιορτάσει στο σπίτι του τα γενέθλια […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο Ντράγκαν Στόικοβιτς μπορούσε να ντριπλάρει τα πάντα (εκτός από την ατυχία του)

Είναι 30 Ιουνίου του 1990, βρισκόμαστε στη Φλωρεντία, Αργεντινή και Γιουγκοσλαβία διεκδικούν μια θέση στους ημιτελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου και το παιχνίδι έχει φτάσει στα πέναλτι. Οι Αργεντινοί έχουν ήδη ευστοχήσει στην πρώτη τους προσπάθεια. Ο Ντράγκαν Στόικοβιτς είναι ο πρώτος Γιουγκοσλάβος που παίρνει θέση απέναντι στον Σέρχιο Γκοϊκοετσέα. (Ο 25χρονος μέσος του Ερυθρού Αστέρα είναι […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

6 σχόλια σχετικά με το “Το καμάρι του Περναμπούκο”

  1. Ο/Η simigdalenios λέει:

    tou enos tou megaloprepous mou akougetai kalutera

  2. Ο/Η duendes λέει:

    Κι όχι άδικα. 🙂

  3. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Ειναι επειδη δεν προλαβατε τον Ζικο
    Και με “φυσιολογικες” μπαλες τοτε…οχι αυτες τις “απροβλεπτες” που εχουμε σημερα .(χαμογελο)

  4. Ο/Η Panais λέει:

    το καλύτερο που είχε σημειώσει ποτέ ήταν αυτό ενάντια στη Μπάγιερν με τη Λυόν

  5. Ο/Η Dimitris1395 λέει:

    όλα τα λεφτά η φάτσα του Βύντρα στη φωτό.

  6. Ο/Η GiannisIce λέει:

    Σε μια συζήτηση εχτές θυμήθηκα έναν ακόμα σπεσιαλίστα με εξαιρετική τεχνική στα χτυπήματά του.

    https://www.youtube.com/watch?v=YSAFCw8Lr0M

    Για τον Ζουνίνιο υπάρχει και ένα κομμάτι στο βιβλίο του Pirlo για την προσπάθειά του να αντιγράψει τα χτυπήματα του, το οποίο καταλήγει:

    “In essence, the ball needs to be struck from underneath using your first three toes. You have to keep your foot as straight as possible and then relax it in one fell swoop. That way, the ball doesn’t spin in the air, but does drop rapidly towards the goal. That’s when it starts to rotate. And that, in a nutshell, is my maledetta.”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.