Το αντίο ενός μεγάλου

Μερικά χιλιόμετρα μακριά από το γήπεδο που η Βελέζ κατακτούσε το πρωτάθλημα, το ποδόσφαιρο της Αργεντινής αποχαιρετούσε έναν από τους μεγαλύτερους παίκτες που έβγαλε ποτέ. Ίσως όχι τόσο ποιοτικός, σίγουρα όμως πολύ ουσιαστικός και κυρίως ένας σοβαρός άνθρωπος που αγαπήθηκε όσο λίγοι στον απαιτητικό ναό του ποδοσφαίρου που λέγεται Μπομπονέρα. Σεμνός, λιγότερο παράξενος από τον άσπονδο φίλο του Ρικέλμε, ο Τιτάνας ήταν αρκετά αγαπητός και ανάμεσα στους οπαδούς άλλων ομάδων. Ο Μαρτίν Παλέρμο με δάκρυα στα μάτια αγωνίστηκε για τελευταία φορά στο γήπεδο που γνώρισε μεγάλες χαρές. Δεν είναι τυχαίο ότι η Μπόκα τον αποχαιρέτισε με τον εθνικό ύμνο της Αργεντινής, δεν είναι τυχαίο ότι εκτός από τον Παλέρμο που δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του ήταν κι οι οπαδοί της Μπόκα που δάκρυζαν. Δεν είναι τυχαίο ότι κι ο τρελο-Ντιέγκο βρέθηκε στις κερκίδες για να τον αποχαιρετίσει, εκεί κάπου που ήταν οι γονείς του και τα δυο παιδιά του.

Όλα αυτά είχαν ξεκινήσει από πολύ νωρίς. Περίπου 5.000 οπαδοί της ομάδας βρέθηκαν στο ξενοδοχείο της ομάδας και συνόδευσαν τον Παλέρμο και τους άλλους στο γήπεδο. Μέσα στο γήπεδο όπου και να κοιτούσες έβλεπες κάτι για τον Παλέρμο. Από τα πολλά χαρτιά που κρατούσαν οι οπαδοί και έγραφαν “Σε ευχαριστούμε Μαρτίν”, από τα μπαλόνια σε σχήμα 9, από το γκολ του 1-0 που ο Κολάσο αφιέρωσε στον συμπαίκτη του μέχρι τα συνεχή πλάνα της τηλεόρασης. Ο Παλέρμο δεν τους χάλασε το χατίρι και φόρεσε την κάπα του… Σούπερ-Μαρτίν στα χρώματα της Μπόκα που του δώρισαν. Τα δώρα όμως δεν έμειναν εκεί, καθώς η Μπόκα του χάρισε την μια εστία (!!) του γηπέδου, μια εστία που είχε φιλοδωρήσει με αρκετές δεκάδες γκολ. Ο Παλέρμο αν και δήλωσε ότι δύσκολα θα χωρέσει στο σπίτι του, την αποδέχτηκε και στη συνέχεια έκανε το γύρο του θριάμβου μέσα στο δεύτερό του σπίτι για το μεγάλο αντίο.