Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Ελληνικό ποδόσφαιρο χωρίς το manual

Μετά από απαίτηση πολλών φίλων μας με e-mail, τηλεφωνήματα, γράμματα και απειλητικές επιστολές ανοίγουμε μία νέα κατηγορία κειμένων εδώ στο sombrero. Αφού ήδη ασχολούμαστε με ταινίες, μπορούμε να ασχοληθούμε και με ορισμένα ποδοσφαιρικά βιβλία. Ειδικά τώρα που είναι καλοκαίρι και ο περισσότερος κόσμος βρίσκει τον απαιτούμενο χρόνο να διαβάσει κάτι.

Εγκαινιάζουμε τη νέα στήλη μας λοιπόν με ένα ελληνικό βιβλίο. Έχει τίτλο “Σκίσε το manual” και είναι γραμμένο από τον δημοσιογράφο Βασίλη Σαμπράκο. Ο Σαμπράκος είναι γενικά από τις συμπαθείς μορφές της ελληνικής αθλητικής δημοσιογραφίας, κατόρθωμα όχι εύκολο, καθώς παρά τις γνωστές του οπαδικές προτιμήσεις είναι ιδιαίτερα αποδεκτός και από οπαδούς αντιπάλων. Σε αυτό παίζει ρόλο και το προφίλ του μη-φανατισμένου που έχει και το γεγονός ότι προσπαθεί να είναι αρκετά αντικειμενικός. Κατά τη δική μου γνώμη όμως φτάνει στο αντίθετο άκρο του “δημοσιογράφου-οπαδού” στο σημείο του “δημοσιογράφου καλού παιδιού” που έχει έναν καλό λόγο για όλους (παίκτες-προπονητές), που δεν θα κακοχαρακτηρίσει κανέναν και που στο τέλος της ημέρας θα μείνει στα κλισέ και θα αποφύγει να πει μερικές φορές τα πράγματα με το όνομά τους.

Γι’ αυτό το βιβλίο του ήταν μια πολύ μεγάλη έκπληξη για μένα. Στο “Σκίσε το manual” πρωταγωνιστής είναι ο δημοσιογράφος Δημήτρης Αλεξάνδρου, ένα φανταστικό πρόσωπο που κατά διαβολική σύμπτωση φέρνει πολύ στο προφίλ του συγγραφέα. Βρισκόμαστε σε μια… εναλλακτική Ελλάδα στην οποία οι ομάδες έχουν άλλα ονόματα και μαζί τους παράγοντες, παίκτες και προπονητές. Ο δημοσιογράφος δικτυωμένος καθώς είναι αποφασίζει να στήσει 11 αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος. Ο στόχος του δεν είναι απλά να βγάλει χρήματα και με αυτά να εξαφανιστεί, αλλά να φτιάξει ένα σημαντικό αρχείο με συνομιλίες και αδιάσειστα αποδεικτικά στοιχεία που θα τα χρησιμοποιήσει για να εκθέσει τα όσα γίνονται με μοναδικό στόχο να γκρεμιστεί το σάπιο οικοδόμημα του ελληνικού ποδοσφαίρου, να “σκιστεί” το manual και το ποδόσφαιρο να ξαναφτιαχτεί από την αρχή.

Το ενδιαφέρον στο βιβλίο είναι ότι έχουμε αρκετά flashbacks με τον πρωταγωνιστή να θυμάται διάφορα γεγονότα από την δημοσιογραφική του καριέρα. Το ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι όλες αυτές οι ιστορίες παρά τα αλλαγμένα ονόματα είναι προφανές ότι είναι πραγματικές με πολλούς διαφορετικούς πρωταγωνιστές που έχουν απασχολήσει την καθημερινότητά μας. Έτσι, το μυθιστόρημα αυτό επί της ουσίας είναι μια καταγραφή της βρωμιάς του ελληνικού ποδοσφαίρου με αρκετά σημαντικά γεγονότα που δίνουν ακόμα και στον πιο αθώο να καταλάβει πώς λειτουργεί το άθλημα στη χώρα μας. Και είναι σίγουρα μια πράξη θαρραλέα από την πλευρά του συγγραφέα να εκθέσει τόσο κόσμο, παρά το γεγονός ότι οι λιγότεροι αμύητοι θα χρειαστούν βοήθεια για να καταλάβουν σε ποιον γίνεται η κάθε αναφορά. Προσωπικά δεν το περίμενα ποτέ από ένα “καλό παιδί” που με έχει συνηθίσει στην “καθωσπρέπει” δημοσιογραφία.

Το βιβλίο δεν θα σας πεθάνει στην αγωνία, ούτε είναι κάποιο που έχει τόσο συναρπαστική πλοκή. Αποτελεί όμως το λιγότερο μια βάση δεδομένων για να βγουν οι τσίμπλες και από τους πιο άπιστους που εξακολουθούν να νομίζουν ότι τα πράγματα που ακούγονται κατά καιρούς είναι υπερβολές από ζηλόφθονες αντιπάλους. Δυστυχώς το πρόσφατο παρελθόν απέδειξε ότι το ποδόσφαιρο μας δεν αλλάζει, όσο ο οπαδισμός απαιτεί τη νίκη με κάθε τίμημα και όσο η ΕΠΟ, οι ΠΑΕ και η πολιτεία δεν αποφασίζουν να ξεβρωμίσουν το ποδόσφαιρό μας.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Μπάλα στο χαρτί

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Το Football Manager μου έκλεψε τη ζωή

Ο πομπώδης τίτλος δεν είναι δικός μας, αλλά ενός βιβλίου που εκδόθηκε το 2012 και μιλάει για τι άλλο, για το παιχνίδι που αν δεν έχει κλέψει ζωή, έχει κλέψει άπειρες ώρες από πολλούς εξ ημών. Το Football Manager, FM για τους φίλους, CM ή ChampMan για τους παλιότερους, είναι ένας γλυκός εθισμός και αυτό […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μια ομάδα διαφορετική από τις άλλες

Τον Ιανουάριο του 2001 μια Αγγλική ομάδα από το Μπρίστολ φτάνει στην περιοχή Τσιάπας στο νότιο Μεξικό για να δώσει μερικά φιλικά παιχνίδια με την ομάδα των Ζαπατίστας. Ενδιάμεσα από τους αγώνες η αποστολή της ομάδας συμμετέχει σε διάφορες τοπικές εκδηλώσεις, προσφέροντας εθελοντική εργασία όπου χρειάζεται και δίνοντας στους οικοδεσπότες ένα ποσό αρκετών χιλιάδων λιρών, το οποίο […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

8 σχόλια σχετικά με το “Ελληνικό ποδόσφαιρο χωρίς το manual”

  1. Ο/Η Spymig λέει:

    “όσο ο οπαδισμός απαιτεί τη νίκη με κάθε τίμημα”

    Πόσο δίκιο έχεις…

  2. Ο/Η mitsmanen λέει:

    Αρχοντας !
    Και το ειχα υποψιν να το τσεκαρω…
    More of the same,please.

  3. Ο/Η Kanthar0s λέει:

    Δεν τον συμπαθώ ιδιαίτερα. Μάλιστα έχει τύχει να ανταλλάξω και κάτι mail μαζί του (η πρώτη και τελευταία φορά που κάνω τέτοιο πράγμα με δημοσιογράφο) για να εκφράσω τις ισχυρές ενστάσεις μου για κάποια πράγματα που είχε γράψει και το ακλόνητο επιχείρημά του, ως απάντηση σε αυτά που του έγραφα, ήταν η παρουσία του στο χώρο της δημοσιογραφίας επί είκοσι χρόνια. Είναι δυνατόν μετά να τον πάρω στα σοβαρά;

  4. Ο/Η panagos λέει:

    Αμα ξερει τοσες ανατριχιαστικες λεπτομερειες και νοιαζοταν τοσο πολυ για το μελλον του ελληνικου ποδοσφαιρου,ας πηγαινε να τα καταγγειλει η ας τα εβγαζε στη φορα…

    Μεχρι να κανει κατι τετοιο,ειναι ενεργο και σημαντικοτατο κομματι του βουρκου που -δηθεν- τον αηδιαζει…ειδικα οταν τα κονομαει κιολας με βιβλιαρακια,ραδιοφωνα και “αντικειμενικες” εφημεριδες…

  5. Ο/Η charlie λέει:

    Αυτό το “άμα ξέρει τόσες ανατριχιαστικές λεπτομέρειες ας πήγαινε στον εισαγγελέα” γενικά και θεωρητικά είναι σωστό. Όταν όμως είσαι 100% μάρτυρας αλλά δεν έχεις στοιχεία πέραν του λόγου σου (και φυσικά κανένας πρωταγωνιστής δεν πρόκειται να επιβεβαιώσει τις καταγγελίες σου) και γνωρίζοντας πως λειτουργεί η δικαιοσύνη στην Ελλάδα είναι λίγο αστείο να πιστεύει κανείς ότι θα έβγαζε τίποτα πέραν του να τον βρουν σε κανένα χαντάκι.

    Το (συγκεκριμένο) βιβλίο προσωπικά δεν νομίζω ότι είναι μυθιστόρημα, είναι μια περιγραφή των γεγονότων με κάλυψη την “ιστορία” του μυθιστορήματος.

  6. Ο/Η panagos λέει:

    Το προβλημα μου δεν ειναι που δεν παει στον εισαγγελεα (εδω δεν πανε αλλοι κι αλλοι,ποιος σαμπρακος τωρα…)

    Το προβλημα μου ειναι πως το παιζει πολεμιος ενος συστηματος χαρη στο οποιο αναδειχτηκε και τα κονομησε (οπως και πολλοι αλλοι) και παρουσιαζεται σαν να μην εχει συμφεροντα τα οποια εξυπηρετει…ε,μην τρελαθουμε κιολας…

  7. Ο/Η charlie λέει:

    Δεν νομίζω ότι το παίζει ιδιαίτερα πολέμιος. Με τη λογική ότι είναι μέσα στο δημοσιογραφικό σύστημα (που είναι) κανένας δημοσιογράφος δεν θα “πρέπει να μιλάει”.
    Αλλά δεν είναι έτσι. Υπάρχουν αυτοί που τα βλέπουν όλα ωραία και αγγελικά πλασμένα και που τα αποθεώνουν κιόλας, υπάρχουν και άλλοι που είναι πιο συγκρατημένοι.
    Ε, ο Σαμπράκος ανήκει στη 2η κατηγορία χωρίς να είναι βέβαια κανένας ιεραπόστολος της κάθαρσης.

  8. Ο/Η balkou λέει:

    Διαβάζοντας άρθρα του πέρσυ μετά τις… κασέτες και τις παπαριές (σόρρυ), που έγραφε για κάθαρση κλπ, απορούσα με την διορατικότητά του

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *