Μια ομάδα που δεν κερδίζει

Είναι σαν να γνώρισες μια κοπέλα όμορφη, που σου άρεσε και θα την δεις την επόμενη μέρα. Δεν μπορείς να κοιμηθείς το βράδυ. Η καρδιά σου χτυπάει δυνατά. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Αυτό είναι το πάθος για το ποδόσφαιρο στην Αργεντινή. Δυστυχώς είναι κρίμα που στον υπόλοιπο κόσμο δεν μπορούν να το ζήσουν, όπως το ζούμε εμείς εδώ. Γιατί είναι κάτι θαυμάσιο.

– Eνρίκε Κορσιφόρτι

Πώς είναι άραγε να υποστηρίζεις μια ομάδα που δεν κερδίζει σχεδόν ποτέ κάποιον τίτλο; Ποια τα κίνητρά σου για να την ακολουθείς πιστά; Τι σε κάνει να την αγαπάς παράφορα και να την ακολουθείς όπου κι αν παίζει; Η Κίλμες είναι μια από τις αρχαιότερες ομάδες ποδοσφαίρου της Αργεντινής (ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1887), μια ομάδα που επί της ουσίας ήταν αγγλική και είχε αθλήματα όπως το κρίκετ ως πρωτεύοντα. Παρ’ όλα αυτά η όλη περιοχή Κίλμες (στην ευρύτερη περιοχή του Μπουένος Άιρες) είναι πιο γνωστή για την κορυφαία αργεντίνικη μπύρα με το ίδιο όνομα και λιγότερο για την ποδοσφαιρική της ομάδα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Κίλμες Ατλέτικο Κλουμπ δεν έχει τη δική της ιστορία. Με αποκορύφωμα το πρωτάθλημα του 1978, την μεγαλύτερη επιτυχία του συλλόγου. Ούτε σημαίνει ότι δεν έχει πιστούς, φανατικούς οπαδούς που ζουν για την ομάδα. Άντρες, γυναίκες, παιδιά.

Το ντοκιμαντέρ των 30 περίπου λεπτών (με αγγλικούς υπότιτλους)  είναι ένα όμορφο ταξίδι σε μια άγνωστη στο ευρύ κοινό ομάδα. Και είναι πολύ περισσότερο από μία απλή απεικόνιση του κόσμου των “Ζυθοποιών”. Είναι η απεικόνιση του πάθους και της αγαπής του οπαδού για την ομάδα του και το ποδόσφαιρο. Το έχει σκηνοθετήσει ο Γερμανός Αντρέας Γκάιπελ και ομολογώ ότι εκτός από οπτικά  όμορφο (τι σου κάνει το HD), είναι και πολύ ενδιαφέρον. Αν αγαπάτε το ποδόσφαιρο, δεν θα με βρίσετε για τα 30 λεπτά που ξοδέψατε.