Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Η μυρωδιά του ποδοσφαίρου

Αυτή είναι η ιστορία του Τζον, που τις καθημερινές είναι ένας ήσυχος και συνηθισμένος βιβλιοπώλης και τις ημέρες των αγώνων της Πόρτσμουθ μετατρέπεται σ’ έναν πιστό και φανατικό (στα όρια της γραφικότητας) φωνακλά οπαδό, που βλέπει κάθε παιχνίδι της ομάδας του σαν να είναι τελικός κυπέλλου. Και συνεχίζει να την στηρίζει παρ’ όλο που ξέρει πως δεν θα δει και πολλούς πραγματικούς τελικούς στη ζωή του.

Σχετικά κείμενα:
Η μικρή ομάδα που δεν σκοράρει ποτέ
Η ιστορία του Σάιμον Χιλ
Οι αληθινές ‘Θεοπούλες’ της Ισπανίας
Ζήσε το, νιώσε το
Μια ώρα με τους χούλιγκανς 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Αγγλικό πρωτάθλημα, βιντεοθεραπεία

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Όταν οι φανέλες απέκτησαν αριθμούς

“Τα νούμερα στις φανέλες των παικτών είναι κάτι αστείο και αχρείαστο. Στα μάτια μου κάνουν τους παίκτες να μοιάζουν σαν αναβάτες αλόγων κούρσας. Ειλικρινά όλο αυτό είναι κάτι εντελώς εκτός ποδοσφαίρου”. Αυτή η φράση δεν ανήκει σε κάποιον που δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με το ποδόσφαιρο και το ζούσε ως ένας απλός παρατηρητής, αλλά στον […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο ένας και μοναδικός Μπόμπι Μουρ

«Ήταν η σεζόν 1979/80 και είχα μόλις επιστρέψει απ’ τις ΗΠΑ. Από τα πρώτα πράγματα που έκανα ήταν να πάω και να δω ένα παιχνίδι, της Γουέστ Χαμ, στο Άπτον Παρκ. Δεν θυμάμαι τον αντίπαλό της εκείνη τη μέρα. Ήταν άλλωστε μια κακή περίοδος για την ομάδα, που έπαιζε τότε στη Β’ Κατηγορία. Θυμάμαι πως […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

2 σχόλια σχετικά με το “Η μυρωδιά του ποδοσφαίρου”

  1. Ο/Η Kanthar0s λέει:

    Πρότυπο.

  2. Ο/Η Elaith λέει:

    Αυτός είναι ο τύπος με την κουδούνα;
    Μιλάμε όποιος δει ματς της Πόρτσμουθ του τρυπάνε τα αυτιά.
    Αν είχα δει κι εγώ Κώστα Χαλκιά στην ομάδα μου πιθανώς να είχα καταλήξει έτσι.
    Ωραίος όμως, συνειδητοποιημένος.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *