Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Το ‘σκαψιματάκι’ του Λιονέλ Μέσσι

Η Μπαρτσελόνα βγαίνει σε αντεπίθεση στο χθεσινό παιχνίδι με τη Ράγιο Βαγιεκάνο. Ο Βίγια τροφοδοτεί τον Μέσσι. Ο Μέσσι προσπερνάει τον τελευταίο αμυνόμενο (κατόρθωμα που δεν χρειάζεται κανέναν επιπλέον έπαινο γιατί θεωρείται δεδομένο εκ των προτέρων, γιατί το έχεις δει να το κάνει τόσες φορές και το’χεις αφομοιώσει τόσο καλά που μερικές φορές φτάνεις στην επιπόλαια σκέψη ότι θα μπορούσε να το κάνει ο καθένας και στην πλήρη απομυθοποίηση ότι “εντάξει μωρέ, απλά προσπερνάει τον αντίπαλο στο τρέξιμο”, στη τελική γιατί “είναι ο Μέσσι, βρε αδερφέ”).

Είμαστε σε μια κλασσική στιγμή τετ-α-τετ κατά την οποία ο Τιερί ο Ανρί το πιθανότερο είναι να στόχευε τα τελευταία 7 εκατοστά πριν το κάθετο δοκάρι και να έστελνε τη μπάλα με εσωτερικό φάλτσο σ’ ένα σημείο ένα εκατοστό δίπλα από εκεί που στόχευσε, κατά την οποία ο Πίπο ο Ινζάγκι πιθανόν να έκλεινε τα μάτια και να περνούσε τη μπάλα κάτω από τα πόδια του τερματοφύλακα, την ίδια ακριβώς στιγμή που τα χέρια του ήδη θα ήταν σε κατάσταση εικονικού αλαλαγμού, τρόπος με τον οποίο πανηγύριζαν κάθε γκολ, είτε αυτό έμπαινε σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ, είτε σε παιχνίδι με τα ανιψάκια του σ’ ένα πάρκο του Μιλάνο, κατά την οποία ο Ρονάλντο, ο ένας και μοναδικός Ρονάλντο που δεν χρειάζεται μικρό όνομα, θα προσπερνούσε τον τερματοφύλακα με μια επιδέξια προσποίηση η οποία θα έστελνε τον πορτιέρο να κυλιστεί άσκοπα στο χορτάρι και στη συνέχεια θα έσπρωχνε τη μπάλα στο άδειο τέρμα, κατά την οποία ο Λιονέλ ο Μέσσι ‘τσίμπησε’ τη μπάλα από χαμηλά και μ’ ένα γλυκό σκαψιματάκι (ή la vaselina) την έστειλε πάνω από τον τερματοφύλακα και στο βάθος της εστίας, τόσο απλά και τόσο δύσκολα, μ’ ένα τέτοιο τρόπο που έχει επαναλάβει δεκάδες φορές (με τη προηγούμενη από τη χθεσινή να εντοπίζεται μόλις πριν από μια εβδομάδα!), με την ίδια πάντα χαρακτηριστική άνεση και ευκολία, τόσες πολλές φορές που παρ’ όλο που μιλάμε για ένα είδος τελειώματος φάσης τον οποίο έχουν χρησιμοποιήσει στο παρελθόν αρκετές φορές πολλοί και πολύ μεγάλοι μεγάλοι παίκτες, όπως ο Μαραντόνα, ο Ραούλ, ο Μπέργκαμπ, ο Καντονά και ο Τόττι, θα πρέπει σύντομα να ονομαστεί ‘τελείωμα Λιονέλ Μέσσι’, μια πρόταση με την οποία σίγουρα θα συμφωνεί και ο Μανουελ ο Αλμούνια.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Joga bonito, βιντεοθεραπεία, Ισπανικό πρωτάθλημα

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ένα ποδοσφαιρικό Σάββατο του 1960

Τη δεκαετία του 60′, που δεν υπήρχαν συστήματα Dolby, μηνύματα για απενεργοποίηση των κινητών και προειδοποιήσεις πως η καταγραφή μιας ταινίας αποτελεί ποινικό αδίκημα που θα έπρεπε να τιμωρείται με αιώνια παρακολούθηση μιας 3ωρης ταινίας τραβηγμένης με καμερούλα μέσα από το σινεμά με διπλανό που βήχει ασταμάτητα και μπροστινό ο οποίος υποφέρει από συχνοουρία, οι […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Εκτός έδρας προβάδισμα

Ελάχιστα έως καθόλου έχουμε ασχοληθεί με το φετινό Κόπα Σουνταμερικάνα, τον δεύτερο μεγαλύτερο διασυλλογικό θεσμό της Ν. Αμερικής. Αυτό μάλλον δεν έχει γίνει τυχαία, καθώς πλέον αγωνίζονται ομάδες που καταλαμβάνουν χαμηλότερες θέσεις στα πρωταθλήματά τους και δεν έχουμε το φαινόμενο να παίζουν οι ίδιες ομάδες με το Λιμπερταδόρες. Το σύστημα αυτό (κυρίως για χώρες όπως […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

1 σχόλια σχετικά με το “Το ‘σκαψιματάκι’ του Λιονέλ Μέσσι”

  1. Ο/Η Kanthar0s λέει:

    Πόσο όμορφο άθλημα είναι το ποδόσφαιρο!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.