Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Το μικρό γήπεδο στη βουνοπλαγιά

Τους τελευταίους μήνες ασχοληθήκαμε αρκετά με ιδιαίτερα γήπεδα: γήπεδα στην έρημο, γήπεδα που είναι… στραβά, γήπεδα πάνω σε νησάκια, γήπεδα ακόμα πιο στραβά, γήπεδα με δέντρα. Αυτή τη φορά θα πάμε σε κάτι πιο γραφικό. Κάπου εκεί ψηλά στις Άλπεις, στα 2 χιλιόμετρα από την επιφάνεια της θάλασσας είναι το Γκσπον.

Ένα χωριό στο οποίο όπως λέει το επίσημο σάιτ τουρισμού της Ελβετίας, δεν πάει κανένας δρόμος και είναι χτισμένο πάνω από ένα φαράγγι. Αν θες να πας, πάρε τελεφερίκ. Στο Γκσπον λοιπόν, υπάρχει γήπεδο ποδοσφαίρου. Γιατί τα αυτοκίνητα δεν πάνε παντού, η μπάλα όμως πάει. Εκεί στα 2.000 μέτρα σε μια πλαγιά είναι χτισμένο το Ότμαρ Χίτζφελντ Στάντιουμ. Αν αναρωτιέστε τι ρόλο βαράει ο Γερμανός προπονητής, προφανώς έχει να κάνει με το γεγονός ότι είναι προπονητής της Εθνικής Ελβετίας εδώ και αρκετά χρόνια. Φανταστείτε ας πούμε στο Μέτσοβο να είχαμε Δημοτικό Στάδιο Ότο Ρεχάγκελ.

Φυσικά το γήπεδο έχει ένα ψηλό προστατευτικό πλέγμα για να μη φεύγουν οι μπάλες (κάτι που δεν είχαν κάνει στη Λειβαδιά τη δεκαετία του 1990, βέβαια δεν τις λες και Άλπεις εκεί), αλλά όπως δηλώνει ο επιθετικός Λούκας Φερέρ η ομάδα FC Gspon χάνει γύρω στις 5 με 7 μπάλες σε κάθε αγώνα. Φυσικά το γήπεδο έχει τεχνητό γρασίδι, κάτι που όπως είχαμε δει και στη Γροιλανδία είναι φυσιολογικό όταν το χορταράκι δεν φυτρώνει με τίποτα.

Η τοπική ομάδα πάντως δεν είναι του πεταματού, καθώς βγήκε τρίτη στο πρωτάθλημα που συμμετέχει αν και οι κακές γλώσσες λένε ότι δεν τη βοηθάει τόσο η καυτή της έδρα (πόσο καυτή να είναι εκεί πάνω), όσο το γεγονός της έλλειψης οξυγόνου που επηρεάζει τους αντιπάλους.

ΥΓ Φυσικά όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να είχαν μαθευτεί αν η Φορντ δεν γύριζε τα αντίστοιχα βίντεο για να προωθήσει ένα μοντέλο της που εμφανίζεται διακριτικά σε κάποιες σκηνές…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο (Vol. IXV)

Ντόρτμουντ, Γερμανία Περνάμε ωραία στο ζέσταμα και αυτό βγαίνει στο γήπεδο. Η ιστορία του Ομπαμεγιάνγκ και του Ρόις είναι ένα bromance μεταξύ δύο φίλων που νομίζουν ότι είναι ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν. Εδώ τους βλέπουμε σε ασκήσεις συγχρονισμένου ζεστάματος, σε ένα σκετσάκι που σίγουρα έχει δουλευτεί κάποιο βράδυ στο σπίτι του ενός. Κανείς δεν […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Γιε μου, κερδίσαμε

Ο πόνος της απώλειας ενός δικού σου ανθρώπου είναι πάντα μεγάλος. Νομίζω όμως, ότι πάντα η απώλεια του γονιού που χάνει το παιδί του είναι πιο βαριά. Στο Τουκουμάν της Αργεντινής, μια πόλη πολύ μακριά από το Μπουένος Άιρες, στα βορειοδυτικά της χώρας, ο κόσμος ζει για την μπάλα. Η πόλη δεν έχει ομάδες που […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *