Το Sombrero στα βιβλιοπωλεία.

Ο τελικός του άσπρου αλόγου: Ο αγώνας με τους 300.000 φιλάθλους

Στις 28 Απριλίου του 1923 το νεόκτιστο, τότε, Γουέμπλει άνοιγε για πρώτη φορά τις πύλες του για να φιλοξενήσει ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι: τον τελικό του κυπέλλου Αγγλίας μεταξύ της Μπόλτον και της Γουέστ Χαμ. Για το λόγο αυτό στο γήπεδο βρέθηκε και ο Βασιλιάς Γεώργιος Ε’ που θα παρέδιδε το τρόπαιο στον νικητή.

Στο τέλος της ημέρας, η Ιστορία έγραψε πως η Μπόλτον κατέκτησε το πρώτο κύπελλο της νικώντας με 2-0 και πως ένα πλήθος ανθρώπων, που το μέγεθος του ποτέ δεν μπόρεσε να προσδιοριστεί επακριβώς (οι υπολογισμοί ξεκινάνε από 150.000 και φτάνουν μέχρι και πάνω από 300.000 κι όπως μπορείς να δεις σ’ αυτές τις εκπληκτικές φωτογραφίες δεν υπερβάλλουν και τόσο όσο φαντάζεσαι) βρέθηκε με διάφορους τρόπους μέσα στο γήπεδο. Η κοσμοπλημμύρα αυτή ανάγκασε την αστυνομία – με τη βοήθεια και του Μπίλι, ενός άσπρου αλόγου που ξεχώριζε σε όλα τα πλάνα μέσα στο πλήθος – να τους σπρώξει με όποιο τρόπο μπορεί πίσω από τις τελικές γραμμές, επιτρέποντας στο παιχνίδι να διεξαχθεί έστω και με 45 λεπτά καθυστέρηση.

Όλο αυτό το χάος εντός αλλά και εκτός γηπέδου (όλοι οι γειτονικοί δρόμοι ήταν μπλοκαρισμένοι για ώρες αναγκάζοντας τους παίκτες της Μπόλτον να περπατήσουν για πάνω από ένα χιλιόμετρο ανάμεσα στον κόσμο για να φτάσουν στο γήπεδο) είχε ως αποτέλεσμα να τραυματιστούν ελαφρά εκατοντάδες άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και δυο αστυνομικοί. Τις επόμενες ημέρες δημιουργήθηκε μια επιτροπή η οποία εξέτασε όλα τα δεδομένα και ένα μήνα μετά παρουσίασε το πόρισμα της στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και βελτιωτικές προτάσεις οι οποίες ακολουθήθηκαν στους επόμενους τελικούς.

Περισσότερο και από το παιχνίδι και τον νικητή αυτό που έμεινε στο τέλος στη μνήμη όλων ήταν ο Μπίλι περικυκλωμένος από χιλιάδες ανθρώπινα κεφάλια, γι’αυτό και ο τελικός έμεινε στην ιστορία ως “ο τελικός του άσπρου αλόγου”. Το καλύτερο όλων είναι πως ο Μπίλι ήταν στην πραγματικότητα γκρι αλλά στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες των εφημερίδων της εποχής φαινόταν άσπρος.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Αγγλικό πρωτάθλημα, Ρετροφωτογραφίες

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Όταν ο Ντιέγκο έριχνε γροθιές

4 Απριλίου 1996. Ο Σάντος “Φαλούτσο” Λασιάρ ανεβαίνει ξανά στο ρινγκ περίπου 6 χρόνια μετά την τελευταία φορά που αγωνιστήκε. Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής και ο πρώτος Αργεντίνος που κατέκτησε τον τίτλο στις κατηγορίες μύγας και ελαφριάς μύγας (ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, ποτέ δεν κατάλαβα το κόλλημα με τα ζώα στην πυγμαχία) δεν πάει […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Σε αγαπάω Τζίμι Τραορέ

Τζίμι Τραορέ δε με νοιάζει τι λένε για ‘σένα. Ειλικρινά δε με νοιάζει ρε φίλε. Σε αγαπάω Τζίμι Τραορέ. Πάντα σε αγαπούσα. Με ύψος 1.91, σωματική διάπλαση που θα ζήλευε  παλαιστής και τσαμπουκαλεμένο πρόσωπο θα μπορούσες να δουλεύεις πορτιέρης στα καλύτερα κλαμπ του Παρισιού. Αντ’ αυτού επέλεξες να γίνεις ποδοσφαιριστής – κι ας μην ξέρεις […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

3 σχόλια σχετικά με το “Ο τελικός του άσπρου αλόγου: Ο αγώνας με τους 300.000 φιλάθλους”

  1. Ο/Η Antwnis λέει:

    Το άλογο όπως διάβασα στο link ήταν στην πραγματικότητα γκρι. Καταπληκτικές φωτογραφίες

  2. Ο/Η Antwnis λέει:

    Εντυπωσιακό επίσης το γεγονός ότι μόνο 22 μεταφερθηκαν στο νοσοκομειο τραυματισμένοι, ενώ για να εκτελεστουν τα κορνερ έπρεπε να απωθησει τον κόσμο η αστυνομία.Αξίζει να ποστάρεις και αυτό το βιντεο που περιέχεται σε ένα από τα λινκ που εδωσες
    http://www.youtube.com/watch?v=lSoBcnFk1Os&feature=player_embedded

  3. Ο/Η duendes λέει:

    Ο μόνος λόγος που δεν έβαλα κι αυτό το βίντεο είναι ότι έδωσα το λινκ στο οποίο μπορούσε οποιοσδήποτε να το δει εκεί.

    Εννοείται ότι αξίζει κι αυτό όπως και οποιαδήποτε επιπλέον αναζήτηση για τον συγκεκριμένο τελικό, υπάρχουν κι άλλες εντυπωσιακές φωτογραφίες σε διάφορα άλλα σαιτ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *