Άγγελος εξολοθρευτής
Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια σχετική ένδεια στην παραγωγή ταλέντων στην Αργεντινή. Ίσως η λέξη είναι υπερβολική, αλλά σίγουρα η συχνότητα με την οποία εμφανίζονται διάφοροι νέοι παίκτες έχει μειωθεί. Αν και δεν είμαι από αυτούς που λένε “σε λίγα χρόνια θα μιλάνε όλοι για τον τάδε”, μπορώ να πω ότι μέσα στη σχετική φτώχεια του αργεντίνικου πρωταθλήματος υπάρχει ένας παίκτης που μου έχει κάνει εντύπωση. Και αν δεν έχετε μεγάλη εμπιστοσύνη στο τσακίρικο μάτι μου (και καλά κάνετε μεταξύ μας), τότε δώστε λίγη σημασία σε έναν παίκτη για τον οποίο έχει μιλήσει με τα καλύτερα λόγια ο Ντιέγκο Σιμέονε και πρόσφατα ακούστηκε ότι εκτός από την Ατλέτικο ενδιαφέρει και την Ρεάλ Μαδρίτης.
Η κουβέντα γίνεται για τον Ανχελίτο Κορέα, τον επονομαζόμενο “Άγγελο του Μποέδο”, έναν παιδί 18 ετών που εμφανίστηκε στο προσκήνιο εδώ και λίγους μήνες και κάνει πράγματα και θαύματα στην συμπαθή Σαν Λορένσο του Αλμάγκρο. Πριν ακόμα γίνει γνωστός ο Κορέα, είχε φτάσει κοντά στην Μπενφίκα, αλλά οι διοικούντες της Σαν Λορένσο φρόντισαν να κρατήσουν στην ομάδα. Ο νυν τεχνικός Χουάν Αντόνιο Πίτσι τον ανέβασε στην πρώτη ομάδα και δικαιώθηκε, αφού μέσα σε λίγους μήνες έχει γίνει ένας από τους πολυτιμότερους παίκτες με γκολ και ασίστ. Ο Άνχελ μου θυμίζει λίγο ντ’ Αλεσάντρο, είναι κοντούλης με καλή τεχνική αλλά όχι αδύνατος και πολύ γρήγορος. Χθες στο μεγάλο ντέρμπυ της αγωνιστικής με την Μπόκα, έκανε άνω κάτω την άμυνα των Μποστέρος και σημείωσε το μοναδικό γκολ του αγώνα σε ένα παιχνίδι που έχρισε την Σαν Λορένσο σαν την μεγάλη αντίπαλο της Νιούελ΄ς για τον τίτλο και άφησε την Μπόκα κατά πάσα πιθανότητα εκτός τίτλους (ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ: το παιχνίδι ήταν πάρα πολύ καλό, με δυο χαμένα πέναλτι και πολλές φάσεις από τους γηπεδούχους). Το γκολ που σημείωσε ο Κορέα είναι ένα δείγμα οξυδέρκειας, που βγάζει τον επιθετικό σε πλεονεκτική θέση από εκεί που φαίνεται κλεισμένος με ένα ωραίο τσιμπηματάκι (έστω κι αν ίσως κόντραρε λίγο η μπάλα σε αμυντικό) και μετά ένα μεγαλειώδες τελείωμα. Άγνωστο τι θα κάνει στη συνέχεια της καριέρας του ο μικρός, αλλά ακόμα και να χαθεί θα έχει στιγμές σαν αυτές να θυμάται:
