Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Το τρένο δίπλα στο γήπεδο

Όταν θα’ρθείς να με ξεθάψεις απ’ τις στάχτες
και διώξεις από πάνω μου όλη τη σκουριά
και ξαναβάλεις τις ρόδες μου σε ράγες
και εγώ αρχίσω να κυλάω ξανά

Τότε οι λύπες θα με ψάχνουν
και άνεργες θα θρηνούν
Θα πέφτουν μανιασμένες οι βροχές
και θα ρωτούν

Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε
τα άλλα τρένα να περνούν

Τρύπες – ‘Το τρένο’ / Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας

maldegem

Στα βόρεια του Βελγίου, ή τέλος πάντων στα βόρεια εκείνης της περιοχής που κάποιοι για δικούς τους λόγους αποκαλούν Βέλγιο, βρίσκεται η κωμόπολη του Μάλντεγκεμ. Εκεί εδρεύει η κατασκευαστική Sobemai, της οποίας το αφεντικό αρκετά χρόνια πριν είχε αγοράσει κάποια βαγόνια τρένου με σκοπό να δημιουργήσει ένα πάρκο διασκέδασης κοντά στο εργοστάσιο της εταιρείας. Τελικά το πάρκο δεν έγινε ποτέ κι έτσι τα βαγόνια παρέμειναν ακινητοποιημένα και παρατημένα δίπλα στο γήπεδο ποδοσφαίρου μιας τοπικής ερασιτεχνικής ομάδας δημιουργώντας ένα οπτικό αποτέλεσμα τόσο ιδιαίτερο και διαφορετικό από τα συνηθισμένα που τράβηξε την προσοχή του φωτογράφου Jurgen Vantomme. To περίεργο χόμπι του συγκεκριμένου είναι να γυρνάει το Βέλγιο και να φωτογραφίζει γήπεδα, όχι όμως γήπεδα μεγάλων ομάδων, με σύγχρονες εγκαταστάσεις και χιλιάδες φιλάθλους αλλά γήπεδα μικρότερων κατηγοριών, που συνήθως δεν έχουν κερκίδες, στέγαστρα και σύγχρονα κυλικεία, γήπεδα στραβά σαν αυτά που συναντάς συχνά στην Βραζιλία (αλλά και στην Αργεντινή), γήπεδα των οποίων ο περιβάλλων χώρος είναι μόνιμα κατουρημένος ελλείψει τουαλετών, γήπεδα δίπλα σε δρόμους, λιβάδια και εργοστάσια, “γήπεδα χωράφια”, γήπεδα στα οποία πολλές φορές οι αγωνιζόμενοι είναι περισσότεροι από τους θεατές, γήπεδα μικρά, “της πλάκας”, εν τέλει γήπεδα σαν αυτά στα οποία μεγαλώσαμε και τα οποία μεγαλώνουν και τις επόμενες γενιές.

Στην προσωπική σελίδα του φωτογράφου βρίσκεις μερικές επιλεγμένες εικόνες από τέτοια μικρά Βελγικά γήπεδα ενώ στο ‘About’ της ίδιας σελίδας αντί για κάποιο αδιάφορο βιογραφικό διαβάζεις μια ωραία, σχετική σκέψη από το βιβλίο ‘Η φυλή του ποδοσφαίρου’ του Άγγλου Ντέσμοντ Μόρις, που εκτός από γνωστός ανθρωπολόγος, ζωολόγος, ερευνητής, συγγραφέας, ζωγράφος και παρουσιαστής είναι και φανατικός ποδοσφαιρόφιλος:

Στην καρδιά κάθε ‘ποδοσφαιρικής φυλής’ βρίσκεται ένας ναός του δρόμου, το γήπεδο. Η μαγεία του γηπέδου είναι τόσο ισχυρή που αν ένα μέλος της ‘φυλής’ το προσεγγίσει, ακόμα και σε μέρα που δεν υπάρχει παιχνίδι, δημιουργεί ένα παράξενο συναίσθημα ενθουσιασμού και προσμονής.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Γήπεδα, Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ένας διαφορετικός τελικός Τσάμπιονς Λιγκ

Οπαδοί της Αλ Αχλί παρακολουθούν τον επαναληπτικό τελικό του Αφρικάνικου Τσάμπιονς Λιγκ, μεταξύ της ομάδας τους και των ‘Πειρατών του Ορλάντο’ (όχι το Ορλάντο των ΗΠΑ, το Ορλάντο της Νότιας Αφρικής), σκαρφαλωμένοι σε κάθε πιθανό σημείο του ηλεκτρονικού πίνακα του γηπέδου του Κάιρο, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι δεν έχουν φτάσει ακόμα στην Αφρική οι κουστουμαρισμένοι τύποι […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο τελευταίος αγώνας του Πολ Σκόουλς

Βρισκόμαστε στο 81ο λεπτό του αγώνα κυπέλλου στο Μάντσεστερ, μεταξύ Γιουνάιτεντ και Άρσεναλ, όταν το χαρακτηριστικό κόκκινο κεφαλάκι του Πολ Σκόουλς και το «δυναμικό» σώμα που το συνοδεύει μπαίνουν ως αλλαγή. Στοιχείο που με μια απλή αφαίρεση υποδηλώνει ότι απομένουν εννιά λεπτά μέχρι το τέλος ενός αγώνα στον οποίο – Έλληνα διαιτητή κρατήσου γερά στην […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.