Το τρένο δίπλα στο γήπεδο

Όταν θα’ρθείς να με ξεθάψεις απ’ τις στάχτες
και διώξεις από πάνω μου όλη τη σκουριά
και ξαναβάλεις τις ρόδες μου σε ράγες
και εγώ αρχίσω να κυλάω ξανά

Τότε οι λύπες θα με ψάχνουν
και άνεργες θα θρηνούν
Θα πέφτουν μανιασμένες οι βροχές
και θα ρωτούν

Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε
τα άλλα τρένα να περνούν

Τρύπες – ‘Το τρένο’ / Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας

maldegem

Στα βόρεια του Βελγίου, ή τέλος πάντων στα βόρεια εκείνης της περιοχής που κάποιοι για δικούς τους λόγους αποκαλούν Βέλγιο, βρίσκεται η κωμόπολη του Μάλντεγκεμ. Εκεί εδρεύει η κατασκευαστική Sobemai, της οποίας το αφεντικό αρκετά χρόνια πριν είχε αγοράσει κάποια βαγόνια τρένου με σκοπό να δημιουργήσει ένα πάρκο διασκέδασης κοντά στο εργοστάσιο της εταιρείας. Τελικά το πάρκο δεν έγινε ποτέ κι έτσι τα βαγόνια παρέμειναν ακινητοποιημένα και παρατημένα δίπλα στο γήπεδο ποδοσφαίρου μιας τοπικής ερασιτεχνικής ομάδας δημιουργώντας ένα οπτικό αποτέλεσμα τόσο ιδιαίτερο και διαφορετικό από τα συνηθισμένα που τράβηξε την προσοχή του φωτογράφου Jurgen Vantomme. To περίεργο χόμπι του συγκεκριμένου είναι να γυρνάει το Βέλγιο και να φωτογραφίζει γήπεδα, όχι όμως γήπεδα μεγάλων ομάδων, με σύγχρονες εγκαταστάσεις και χιλιάδες φιλάθλους αλλά γήπεδα μικρότερων κατηγοριών, που συνήθως δεν έχουν κερκίδες, στέγαστρα και σύγχρονα κυλικεία, γήπεδα στραβά σαν αυτά που συναντάς συχνά στην Βραζιλία (αλλά και στην Αργεντινή), γήπεδα των οποίων ο περιβάλλων χώρος είναι μόνιμα κατουρημένος ελλείψει τουαλετών, γήπεδα δίπλα σε δρόμους, λιβάδια και εργοστάσια, “γήπεδα χωράφια”, γήπεδα στα οποία πολλές φορές οι αγωνιζόμενοι είναι περισσότεροι από τους θεατές, γήπεδα μικρά, “της πλάκας”, εν τέλει γήπεδα σαν αυτά στα οποία μεγαλώσαμε και τα οποία μεγαλώνουν και τις επόμενες γενιές.

Στην προσωπική σελίδα του φωτογράφου βρίσκεις μερικές επιλεγμένες εικόνες από τέτοια μικρά Βελγικά γήπεδα ενώ στο ‘About’ της ίδιας σελίδας αντί για κάποιο αδιάφορο βιογραφικό διαβάζεις μια ωραία, σχετική σκέψη από το βιβλίο ‘Η φυλή του ποδοσφαίρου’ του Άγγλου Ντέσμοντ Μόρις, που εκτός από γνωστός ανθρωπολόγος, ζωολόγος, ερευνητής, συγγραφέας, ζωγράφος και παρουσιαστής είναι και φανατικός ποδοσφαιρόφιλος:

Στην καρδιά κάθε ‘ποδοσφαιρικής φυλής’ βρίσκεται ένας ναός του δρόμου, το γήπεδο. Η μαγεία του γηπέδου είναι τόσο ισχυρή που αν ένα μέλος της ‘φυλής’ το προσεγγίσει, ακόμα και σε μέρα που δεν υπάρχει παιχνίδι, δημιουργεί ένα παράξενο συναίσθημα ενθουσιασμού και προσμονής.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Γήπεδα, Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Το εναλλακτικό κουΐζ του sombrero για το ελληνικό ποδόσφαιρο

Φίλε αναγνώστη εάν έχεις βαρεθεί να απαντάς σε κουΐζ γνώσεων στα οποία το χάι σκορ σου είναι 1 στις 76 σωστές απαντήσεις, το σομπρέρο είναι για μια ακόμη φορά εδώ για σένα, για να σου προσφέρει το απόλυτο κουΐζ για το ελληνικό ποδόσφαιρο, στο οποίο σημασία δεν έχει ο προορισμός-σωστή απάντηση, αλλά το ταξίδι. Άραξε λοιπόν, μην […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μια μικρή ιστορία εκδίκησης

12 Απριλίου 2012, έξι λεπτά πριν από τη λήξη του αγώνα Ντόρτμουντ-Μπάγερν και με το σκορ στο 1-0 ο Ρόμπεν αστοχεί σε πέναλτι, χαρίζοντας ουσιαστικά το πρωτάθλημα στους γηπεδούχους (που με τη νίκη αυτή ξέφυγαν με 6 βαθμούς) και ο Σούμποτιτς τρέχει και χώνει το κεφάλι του μπροστά στο πρόσωπο του Ολλανδού αραδιάζοντας του διάφορες […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.