Ο τερματοφύλακας που γινόταν και επιθετικός

Στις 21 Μαρτίου του 1996 στο Μεξικό, και πιο συγκεκριμένα στο στάδιο Αζουλ της πρωτεύουσας, η Κρουζ υποδεχόταν την Ατλάντε στα πλαίσια της 31ης αγωνιστικής του εγχώριου πρωταθλήματος. Οι γηπεδούχοι έχοντας πολύ καλύτερη ομάδα (τερμάτισαν πρώτοι στην κανονική περίοδο εκείνης της διοργάνωσης σε αντίθεση με την Ατλάντε που τέλειωσε τη χρονιά ως προτελευταία) κυριάρχησαν στο παιχνίδι και κατάφεραν να προηγηθούν στο 51ο λεπτό. Το γκολ αυτό ανάγκασε τους φιλοξενούμενους να αλλάξουν τα σχέδια τους και να ψάξουν τρόπους να επιτεθούν. Δώδεκα λεπτά μετά το γκολ, στο 63ο λεπτό της αναμέτρησης, ο διαιτητής έδωσε την άδεια για να γίνει η δεύτερη αλλαγή της Ατλάντε στο παιχνίδι. Και από εκείνο το σημείο και μετά η Ιστορία ξεκίνησε να κρατάει σημειώσεις για να καταχωρήσει αργότερα την ημέρα στο τεράστιο βιβλίο της.

Ο παίκτης που αντικαταστάθηκε ήταν ο επιθετικός των φιλοξενούμενων Χαβιέρ Κρουζ. Στον αγωνιστικό χώρο μπήκε ο αναπληρωματικός τερματοφύλακας Φελιξ Φερνάντεζ που αμέσως έτρεξε προς το τέρμα της ομάδας του! Πριν προλάβουν όλοι στο γήπεδο να συνειδητοποιήσουν τι ακριβώς συμβαίνει, ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας πήγε στον πάγκο, έβγαλε τα γάντια, το σορτσάκι και τη φανέλα του τερματοφύλακα (η οποία, σε αντίθεση με πολλές άλλες στιλιστικές επιλογές του, δεν ήταν αρκετά εντυπωσιακή, γεμάτη φανταχτερά χρώματα), φόρεσε την εμφάνιση που φορούσαν και οι συμπαίκτες του και ξαναμπήκε στο γήπεδο κατευθυνόμενος προς την επίθεση της ομάδας του.

Πέντε λεπτά πριν τελειώσει το παιχνίδι ένας επιθετικός της Ατλάντε βρήκε ελεύθερο χώρο από δεξιά, έκανε τη σέντρα προς το δεύτερο δοκάρι και εκεί ο κοντοπίθαρος πρώην τερματοφύλακας και νυν επιθετικός με εντυπωσιακό πέταγμα και γυριστό σουτ στον αέρα την έστειλε στα δίχτυα κάνοντας το 1-1, σκορ με το οποίο έληξε και το ματς.

Δεν ήταν ούτε το πρώτο, ούτε το τελευταίο γκολ του Χόρχε Κάμπος, καθώς ολοκλήρωσε την τεράστια και ξεχωριστή (από το μικρό για τα δεδομένα των τερματοφυλάκων ύψος του, μέχρι τον αστείο τρόπο που ντυνόταν και την άνεση που είχε να βγαίνει εκτός της περιοχής του, προβλέποντας και προλαβαίνοντας αρκετές φορές δύσκολες καταστάσεις) καριέρα του με 38 τέρματα, αρκετά εκ των οποίων πέτυχε τα πρώτα του χρόνια όταν προτιμούσε, αντί να κάθεται στον πάγκο σαν αλλαγή του τερματοφύλακα, να παίζει στην επίθεση. Ήταν όμως το πιο εντυπωσιακό.

Αρκετά χρόνια μετά σε μια συνέντευξη του έκανε ένα ρεζουμέ της καριέρας του: “Όλες μου τις στολές τις σχεδίαζα εγώ μαζί με ένα φίλο μου και μετά στέλναμε τα σχέδια για να μου τις φτιάξουν. Αν και αγαπούσα τα χρώματα εκτός γηπέδου ντυνόμουν πολύ πιο απλά. Πήγαινα σε πάρτι φίλων και τα παιδιά τους δεν με αναγνώριζαν γιατί δεν ήμουν ντυμένος όπως με είχαν συνηθίσει. Ήμουν πολύ κοντός για τερματοφύλακας αλλά το ότι έπαιζα και επιθετικός με βοήθησε γιατί ήξερα πως σκέφτονται. Σ’έναν ιδεατό κόσμο θα ήθελα να παίζω ένα ημίχρονο ως τερματοφύλακας και ένα ως επιθετικός”.