Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Το ποδοσφαιρικό crowd surfing

Νοέμβριος του 1947 και (εντελώς συμπτωματικά) μια ακριβώς ίδια μέρα σαν τη σημερινή, την 1η του μήνα, η Τσέλσι υποδέχεται στο Στάμφορντ Μπρίτζ την Άρσεναλ στο τοπικό ντέρμπι του Λονδίνου. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που συνοδεύουν τις φωτογραφίες, το γήπεδο ήταν ασφυκτικά γεμάτο ενώ χιλιάδες φίλαθλοι έμειναν απ’ έξω παρά το γεγονός ότι εκείνη την εποχή η έδρα της Τσέλσι μπορούσε να φιλοξενήσει περισσότερους από 80.000 ανθρώπους! Με δεδομένο ότι κενοί διάδρομοι εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα (όπως έχουμε δει και σε αρκετές άλλες ρετρό φωτογραφίες) ο μόνος τρόπος να καταφέρει ένας πιτσιρικάς να φτάσει στις πρώτες σειρές για να μπορέσει να δει το παιχνίδι ήταν να τον κουβαλήσουν στα χέρια τους οι μεγαλύτεροι, με μια πρώιμη μορφή crowd surfing.

Κι αν η παραπάνω εικόνα προκαλεί έκπληξη που αγγίζει τα όρια του “αν είναι δυνατόν” η παρακάτω φωτογραφία από τον τελικό του κυπέλλου Αγγλίας το 1927, στον οποίο η Άρσεναλ αντιμετώπισε την Κάρντιφ, διαλύει τα προηγούμενα όρια, καταπατάει την περιοχή του “αν είναι δυνατόν” και φτάνει σε εκείνη την αντίδραση κατά την οποία το κεφάλι γέρνει ελαφρά προς την οθόνη, τα μάτια διαστέλλονται και το στόμα ανοίγει πριν καν προλάβεις να σκεφτείς “πλάκα μας κάνουν”. Η συνοδευτική λεζάντα της απίστευτης αυτής εικόνας απλά επιβεβαιώνει το σχεδόν σουρεαλιστικό στιγμιότυπο που βλέπεις: “Αστυνομικοί σκαρφαλώνουν πάνω από τους θεατές στην προσπάθεια τους να φτάσουν στη θέση τους στο πάνω μέρος του Γουέμπλει”!

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Ρετροφωτογραφίες

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Η επιστροφή του ηγέτη

Μετά από αρκετούς μήνες καθισιό, ο Χουάν Ρομάν Ρικέλμε… …ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που είναι χαμένος στον Χρόνο, ο μοναδικός παίκτης που είναι ικανός να μαλώσει με όλα τα μέλη μιας ομάδας – από τον πρόεδρο μέχρι τον σκύλο του φύλακα και από τον αρχηγό της ομάδας τζούνιορ μέχρι έναν τυχαίο παλαίμαχο που έχει πεθάνει δεκαετίες […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η αγκαλιά της ψυχής

 Στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων έχουν μείνει πολλές στιγμές χαραγμένες. Στιγμές χαράς και στιγμές λύπης. Το πρόσωπο του Μπάτζιο μετά το χαμένο πέναλτι το 1994, η… επίθεση του Ντιέγκο στην κάμερα μετά το γκολ επί της Ελλάδας, στιγμές που δεν ήταν αναγκαστικά κάποιο γκολ. Ένας παίκτης με τα αίματα στη φανέλα, τα δάκρυα κάποιου άλλου. […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *