Η μοιραία πτήση μιας ομάδας

Είναι αρκετές οι ποδοσφαιρικές αεροπορικές τραγωδίες που έχουν μείνει στην ιστορία. Δεν ξέρω αν στατιστικά συμβαίνουν πιο συχνά σε ομάδες ποδοσφαίρου από άλλου είδους ομάδες ή απλά επειδή το ποδόσφαιρο είναι πιο δημοφιλές μας μένουν παραπάνω, αλλά αρκετές ομάδες του κόσμου έχουν δει να καταστρέφονται από αεροπορικά δυστυχήματα. Μια τέτοια περίπτωση συνέβη και το 1987 στο Περού. Ήταν 8 Δεκεμβρίου όταν η ομάδα της Αλιάνζα Λίμα κέρδισε την Ντεπορτίβο Πουκάλπα εκεί δίπλα στον Αμαζόνιο και ανέβηκε στην πρώτη θέση της βαθμολογίας. Οι παίκτες επέστρεψαν στο ξενοδοχείο και στη συνέχεια έφυγαν για το αεροδρόμιο ώστε να επιστρέψουν στην πρωτεύουσα του Περού.

Η πτήση γινόταν με ένα Φόκερ 27 του περουβιανού Ναυτικού που είχε παραχώρησει στην ομάδα. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας προσγείωσης δημιουργήθηκε κάποιο πρόβλημα και τελικά το αεροπλάνο συνετρίβη στη θάλλασσα, περίπου έντεκα χιλιόμετρα μακρυά από το αεροδρόμιο. Σαραντατρείς νεκροί ήταν ο απολογισμός, ανάμεσά τους πέντε μέλη του πληρώματος, δεκαέξι ποδοσφαιριστές, προπονητής και επιτελείο της ομάδας και τρεις διαιτητές. Ο μόνος που σώθηκε ήταν ο πιλότος Εντιλμπέρτο Βιγιάρ.

fokker5

Παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει τόσα χρόνια, η πλήρης αλήθεια δεν έχει αποκαλυφθεί. Αρχικά τρεις ήταν μαζί με τον πιλότο οι επιζώντες, ένας ποδοσφαιριστής της Αλιάνζα με όνομα Αλφρέδο Τομασίνι και ακόμα ένα μέλος του πληρώματος. Δυστυχώς όμως οι δύο απεβίωσαν περιμένοντας τη βοήθεια και ουσιαστικά μάρτυρας έμεινε ο πιλότος που έπεσε σε αρκετές αντιφάσεις. Το σίγουρο είναι ότι το αεροπλάνο ήταν σε κακή κατάσταση και κακοδιατηρημένο. Όπως επίσης ο πιλότος ήταν σχετικά άπειρος, ειδικά σε νυχτερινές πτήσεις όπου και είχε καταγράψει ελάχιστες ώρες. Η κυβέρνηση του Περού που ήταν βουτηγμένη στη διαφθορά εκείνη την περίοδο βρισκόταν σε συνεχή μάχη με το “Φωτεινό Μονοπάτι” μια αντάρτικη οργάνωση με μαοϊκή ιδεολογία που κατηγορείται για πολλές βαρβαρότητες και ήταν μια από τις σκληρότερες οργανώσεις στην ιστορία της Λ. Αμερικής. Με την πολιτική κατάσταση ρευστή, η κυβέρνηση δεν ενημέρωνε τον λαό πιθανότατα για να μη χρεωθεί το συμβάν και πολλές πτυχές της ιστορίας είναι θολές.

imagen-TRAGEDIAALIANZALSDARC084530

Όπως φαίνεται, εμφανίστηκε κάποιο πρόβλημα στο σύστημα προσγείωσης κατά τη διάρκεια της πτήσης και ο πιλότος επέμεινε να περάσει από το αεροδρόμιο ώστε να του επιβεβαιώσουν οπτικά ότι ο τροχός είχε κατέβει. Δέχθηκε εντολές αλλά λίγο τα κακά του αγγλικά που δεν του επέτρεψαν να καταλάβει ακριβώς τι έλεγε το μάνιουαλ, λίγο το γεγονός ότι όπως λέγεται είχε κοπεί στις αντίστοιχες εξετάσεις έφεραν το αεροπλάνο πολύ χαμηλά, να “βρίσκει” στη θάλασσα. Ο Βιγιάρ υποστηρίζει ότι βγήκε από ένα παράθυρο και ότι βοήθησε τόσο τον Τομασίνι, όσο και το άλλο μέλος του πληρώματος, αλλά δεν άντεξαν. Οι αντιφάσεις στις οποίες έπεσε, δημιούργησαν θεωρίες ότι ο ίδιος προσπάθησε να τους αποτελειώσει και τελικά τα κατάφερε. Ο Τομασίνι ήταν εξαίρετος παίκτης, μαχητής και κυρίως δεινός κολυμβητής με διακρίσεις. Ο Βιγιάρ αργότερα άλλαξε κατάθεση λέγοντας ότι ο Τομασίνι είχε χτυπήσει άσχημα στο πόδι του και γι’ αυτό δεν άντεξε. Η ασάφεια οδήγησε συνωμοσίες όπως αυτή που υποστηρίζει ότι το αεροπλάνο ήταν γεμάτο με κοκαΐνη και οι ποδοσφαιριστές απείλησαν να κάνουν καταγγελία στη δικαιοσύνη, γεγονός που οδήγησε σε διαμάχη με τους στρατιωτικούς. Άλλη θεωρία αναφέρει ότι απλά υπήρχε μεγάλο άγχος που μετατράπηκε σε πανικό ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές, ο πιλότος προσπάθησε να τους ηρεμήσει και κάπου εκεί έγινε το… κακό, ενώ σε εφημερίδα της εποχής γράφτηκε ότι οι παίκτες βλέποντας πως το αεροπλάνο θα έπεφτε έδωσαν εντολή στον πιλότο να το ρίξει στη θάλασσα για να μην υπάρχουν κι άλλα αθώα θύματα.

Η Αλιάνζα κατέβηκε στα επόμενα ματς εκείνης της σεζόν με τους νέους, τον μοναδικό της παίκτη που τελικά σώθηκε (μια που ήταν τραυματίας και δεν είχε ταξιδέψει) και μερικούς άλλους εθελοντές (κάποιοι δανεικοί από την Κόλο Κόλο της Χιλής). Το πρωτάθλημα χάθηκε, η Αλιάνζα αγωνιστικά καταστράφηκε (και μαζί της μια σπουδαία φουρνιά Περουβιανών παικτών) και έκανε 18 χρόνια να πάρει τίτλο. Κατάφερε όμως το γεγονός να την κάνει συμπαθή σε πολύ κόσμο, να μαζέψει κι άλλους οπαδούς και να γίνει ακόμα πιο δημοφιλής. Η τραγωδία πουλάει. Κάπου στα γραφεία της Αλιάνζα Λίμα βρίσκεται φυλαγμένη μια μπάλα. Βρέθηκε να επιπλέει στη θάλασσα μετά το δυστύχημα. Οι άνθρωποι της την κράτησαν.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

sombrero at the movies, Ιστορίες για το τζάκι, ποδόσφαιρο Λατινικής Αμερικής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Δίνοντας κουράγιο σ΄έναν ετοιμοθάνατο οπαδό

Ο Johnny Eales είναι οπαδός της Σέφιλντ Γουένσντεϊ από μικρό παιδί, απ’ αυτούς που ακολουθούν την ομάδα στα περισσότερα παιχνίδια της, είτε εντός, είτε εκτός έδρας. Για την ακρίβεια, για τον Johnny εδώ και πολλά χρόνια όλα τα παιχνίδια είναι εκτός έδρας καθώς μένει πλέον στο Κόβεντρι, μια λεπτομέρεια που πάντως δεν τον απέτρεπε απ’το να […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η τρέλα πάει Μουντιάλ

Το όνειρο κάθε σωστού ποδοσφαιρόφιλου πέρα από το να δει την ομάδα του να κερδίζει τίτλους είναι να μπορέσει να βιώσει την ατμόσφαιρα κάποιου σημαντικού ποδοσφαιρικού γεγονότος. Και τι μεγαλύτερο από το Μουντιάλ, ειδικά αν έχει να πάει στην Αμερική από το μακρινό 1994 που και πάλι ήταν στις ΗΠΑ, ταξίδι ζόρικο για πολλούς νοτιοαμερικάνους. […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

2 σχόλια σχετικά με το “Η μοιραία πτήση μιας ομάδας”

  1. Ο/Η mouris λέει:

    Eimai sto Perú kai skeftomai na th dw thn tainia.Se kapoio shmeio tou keimenou sou me ekanes na anatrixiasw.

  2. Ο/Η Elaith λέει:

    Αν το δεις, γράψε καμία άποψη εδώ. Αν αξίζει, τι λέει πάνω κάτω κτλ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.