Προς Μάρκον (Μια ιστορία αγάπης και μίσους)

Δεν ξέρω αν το έχεις νιώσει αυτό Μάρκο Ματεράτσι. Να υπάρχει κάποιος δηλαδή που να σου βγάζει το Δώκτορ Τζέκιλ και το Μίστερ Χάιντ από μέσα σου και, ειλικρινά, να μην ξέρεις ποιος απ’ τους δύο έχει δίκιο. Kάτι σαν το Dead Ringers του Κρόνεμπεργκ ένα πράγμα. Ποιος είναι ο καλός και ποιος ο κακός; Αυτή είναι η δική μου σχέση με τη δική σου ψυχοσύνθεση. Με τη δική σου προσωπικότητα. Με σένα. Ναι Μάρκο Ματεράτσι σε μισώ, σ’ αγαπώ και με μπερδεύεις. Έτσι σκέφτηκα να σου γράψω και να σου μιλήσω. Να το βγάλω από μέσα μου μπας και βρούμε άκρη. Δύσκολο βέβαια αλλά δεν έχω να χάσω κάτι με μια προσπάθεια.

31a34ce603f971a851f1a6c531e11df4

Σε μισώ γιατί ευθύνεσαι εσύ – και μόνο εσύ – για το άδοξο φινάλε του μεγαλύτερου αρτίστα που γνώρισε το ποδόσφαιρο τα τελευταία 30 χρόνια. Σε εκείνη την κουτουλιά του Ζιντάν δεν πόνεσες μόνο εσύ και ο Ζιζού αλλά και εγώ που έβλεπα την κόκκινη κάρτα να έρχεται. Όχι αυτό δεν ήταν το σωστό φινάλε για το Γάλλο μάγο. Ακόμα και σήμερα βλέπω τη διαδικασία των πέναλτι και περιμένω να ευστοχήσει ο Τρεζεγκέ και να δω το Ζιζού να σηκώνει το τρόπαιο. Στο τέλος βλέπω εσένα και το Λούκα Τόνι και τσιμπιέμαι για να ξυπνήσω. Πόσο άδικο ρε Φάουλερ; Σε αγαπώ γιατί δε μπορώ να μην παραδεχθώ πως έκανες ένα φοβερό τουρνουά και κάλυψες επάξια το κενό του τεράστιου Αλεσάντρο Νέστα σκοράρωντας και στο μεγάλο τελικό. Αν υπήρχε μετρητής ψυχής εσύ και ο Καναβάρο θα τον είχατε τερματίσει σε εκείνη τη διοργάνωση. Και επειδή δεν παίζουν μπάλα μόνο οι ντελικάτοι μέσοι και επιθετικοί, εγώ σου βγάζω το καπέλο και σε παραδέχομαι.

zidane

Σε μισώ γιατί στα ντέρμπι ντέλλα Μαντονίνα, κόντρα στους εξαιρετικούς (τότε) Ροσονέρι, ξυλοφόρτωνες το Σεφτσένκο με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Γονατιές, κλωτσιές σε κάθε σημείο του σώματος και μερικά τάκλιν που έχουν απαγορευτεί σε πρωταθλήματα Μουάι-Ται στην Ταϊλάνδη. Αυτές δεν ήταν ωραίες εικόνες. Σε αγαπώ όμως γιατί έδειξες πως είσαι και εσύ άνθρωπος (και όχι κάποιος T-1000 που έχει ξεμείνει στη Γη) μετά το νικηφόρο τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2010. Εκείνη η δακρύβρεχτη αγκαλιά με το Μουρίνιο έξω απ’ το γήπεδο θα έκανε ακόμα και τον Έφεμπεργκ να δακρύσει. Ίσως και τον Τέρι το Μπούτσερ. Ίσως περισσοτέρους κι απ’ αυτούς που δάκρυσαν με το Love Story του Άρθουρ Χίλερ.

image10

Σε μισώ γιατί όταν έκανες το ταξίδι Ιταλία-Αγγλία υπέγραψες  στην Έβερτον (κάνοντας ονειρικό δίδυμο με τον Μπίλιτς) και ένας φίλος της Λίβερπουλ (όπως εγώ) δεν μπορεί να το δει αυτό με καλό μάτι. Όπως και να έχει, για ένα χρόνο το παίδεψες το ποδόσφαιρο στο Νησί και σε ευχαριστούμε γι’ αυτό. Απ’ την άλλη σ’ αγαπώ επειδή σε εκείνο το 3-2 του Άνφιλντ ήσουν αυτός που έκανε το πέναλτι και έδωσε την ευκαιρία στο Ρόμπι Φάουλερ να ισοφαρίσει και να μας χαρίσει έναν απ’ τους επικότερους πανηγυρισμούς έβερ. Οι φίλοι των ρεντς θα σε θυμούνται για πάντα Μάρκο Ματεράτσι. Να μη το ξεχάσεις ποτέ αυτό.

BBEtdT6CEAAnElg.jpg large

Σε μισώ για εκείνη την αγκωνιά στον κακομοίρη το Σορίν. Είναι αυτό που λέμε “μη σου τύχει” αλλά στον Αργεντινό και έτυχε και πέτυχε. Ακόμα θυμάμαι τα βγαλμένα μέσα απ’ τη ζούγκλα μαλλιά του Σορίν μπλεγμένα και βουτηγμένα στα αίματα με σένα  να απορείς επειδή τα μούτρα του έπεσαν “τυχαία” στον αγκώνα σου. Δε μπορώ όμως και να μη σ’ αγαπώ για εκείνο το φοβερό γκολ με απευθείας εκτέλεση φάουλ κόντρα στη Μίντλεσμπρο. Γιατί μπορεί να υπήρξες σκληρός και βίαιος αλλά το τόπι και τα μυστικά του τα γνώριζες αρκετά καλά. Για κεντρικός αμυντικός ήξερες πολύ μπάλα που λένε και στο χωριό μου αλλά εσύ ήθελες να σε αποκαλούν “τσαπί”. Όπως τη βρίσκει καθείς.

sorin

Σε μισώ επίσης για εκείνο το αλά Μιγιάκι μαρκάρισμα στον Αγιάλα σε παιχνίδι Βαλένθια – Ίντερ. Ένα μαρκάρισμα που έβαλε φωτιά σε παίκτες και οπαδούς με απίστευτο ξύλο εντός και εκτός γηπέδου. Απ’ τον ίδιο αγώνα όμως δε μπορώ να μη σε αγαπήσω όταν μετά το μαρκάρισμα – και ενώ βλέπαμε εικόνες βγαλμένες απ’ το Σαλούν που σύχναζε ο Λούκι Λουκ – εσύ ήσουν κύριος και προσπαθούσες να κατευνάσεις τα πνεύματα συμπαικτών και αντιπάλων. Αυτό μόνο ένας Μάρκο Ματεράτσι θα μπορούσε να το κάνει τόσο τέλεια. Ο Μπουρντίσο με τον Μαρτσένα μπορεί να πλακώνονται ακόμα στο Μεστάγια τώρα που το ξανασκέφτομαι και ο ηθικός αυτουργός ήσουν εσύ Ματεράτσι. Μόνο εσύ. Πόσο τέλειος ήσουν στο ρόλο του Silent Bob σε εκείνη την αναμέτρηση. Πόσο;

Valencia Inter

Τέλος σε μισώ γιατί είμαι σίγουρος πως κάτω απ’τη μάσκα που φοράς κρύβεται ο Darth Vader ή κάποια άλλη μυθική μορφή κινηματογραφικού κακού όπως ο Άλκης Γιαννακάς. Ήσουν το κακό στο ποδόσφαιρο για πάνω από 15 χρόνια σαν Ασιάτης ιδιοκτήτης ομάδας αλλά παράλληλα σε αγαπώ γιατί κατάφερες να κερδίσεις Μουντιάλ, Τσάμπιονς Λίγκ και ένα σωρό τίτλους στην Ιταλία με τη φανέλα της Ίντερ. Σκοράροντας και μερικά όμορφα και κρίσιμα τέρματα αν και κεντρικός αμυντικός. Είσαι μια ανώτερη δύναμη που δεν ξέρω γιατί κατάφερες ότι κατάφερες αλλά δε με νοιάζει να ψάξω και τους λόγους. Τέλος.

marco

Τελικά όσο κι αν παλέψω με τον εαυτό μου ΠΟΤΕ δε θα καταλάβω αν σε μισώ περισσότερο απ’ όσο σε αγαπώ και τούμπαλιν. Κι αυτό λέει πολλά για την αξία σου Μάρκο Ματεράτσι. Άλλωστε ελάχιστοι σε κατάλαβαν πραγματικά σε αυτή τη ζωή. Κάτι που – είμαι σίγουρος – δε σε ένοιαξε και ποτέ.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Προσωπογραφίες, Σκέφτομαι και γράφω

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Στο Λιβόρνο υπάρχει μόνο ένας Κριστιάνο και τον λένε Λουκαρέλι

Ο Αύγουστος γλιστρούσε στον Σεπτέμβριο όταν το τρένο άφηνε το Λιβόρνο για την μικρή επαρχία Σάντα Κρόσε της Τοσκάνης εκείνο το ζεστό πρωινό. Εκεί όπου ο 16χρόνος Κριστιάνο Λουκαρέλι θα ξεκινούσε τα πρώτα του επαγγελματικά, ποδοσφαιρικά, βήματα με την φανέλα της άσημης Κουϊοπέλι. Μακριά απ’ το σπίτι του, μακριά απ’ τους φίλους του αλλά και […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ωδή στον Γκαΐθκα Μεντιέτα

Μια από τις αγαπημένες μου ποδοσφαιρικές ομάδες ήταν η Βαλένθια του τέλους των 90s. Μια ομάδα που δυστυχώς δεν κατάφερε να πάρει τους τίτλους που άξιζε, αλλά αγαπήθηκε πολύ από αρκετό κόσμο για το καλό ποδόσφαιρο που έπαιζε και ορισμένους πολύ μεγάλους ποδοσφαιριστές που είχε στο ρόστερ της. Ένας από τους λιγότερο τραγουδισμένους παίκτες εκείνης […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

7 σχόλια σχετικά με το “Προς Μάρκον (Μια ιστορία αγάπης και μίσους)”

  1. Ο/Η Loco Montana λέει:

    Μόνο αγάπη για αυτόν τον “ιδιαίτερο παίκτη”… Πόσο δίκιο έχει το άρθρο, αλλά για μας τους Interisti συνεχίζει ακόμα και τώρα να κάνει αυτά τα υπέροχα τάκλιν στις καρδιές μας. Matrix for ever!

  2. Ο/Η botchla λέει:

    bonus προσθηκη στο αρθρο:

    ο Materazzi παραδιδει μαθηματα ζιου ζιτσου στον Van Nisterlooy σε μυθικη περιγραφη Θεοφιλοπουλου.

    https://www.youtube.com/watch?v=8CW3hFNLaYQ

  3. Ο/Η θλιμμένος μπούφος λέει:

    Θα διαφωνήσω ελαφρώς στο θέμα ζιζου. Ο Μάρκος ο Ματερατσι ο Αμφιλεγόμενος έδωσε στο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό χορευτή μια έξοδο αξιοσημείωτη όση και το ταλέντο του.

  4. Ο/Η Elaith λέει:

    Εγώ πάλι τον απεχθάνομαι, απλά όπως είπαμε και στο ΦΒ χρειάζονται και οι villains στο ποδόσφαιρο. Οι Πέπε-Μιούλερ και όλοι οι αντιπαθητικοί (για μένα τουλάχιστον).

  5. Ο/Η fobos2 λέει:

    ΟΚ, αλλά ο Ζιντάν καλά να πάθει. Καλός ποδοσφαιριστής, ένας από τους καλύτερους στην εποχή του (όχι πάντως ο καλύτερος), μέγας τσόγλανος όμως. Όσα χρόνια έπαιζε στη Ρεάλ οι κόκκινες που πήρε δεν έφταναν ούτε το 10% των όσων άξιζε. Θυμάμαι κάτι τάκλιν στο Μπασινά στο ισπανικό πορωτάθλημα που κόντεψαν να του κόψουν τη μπάλα. Και δεν ήταν μόνο σ’ αυτόν. Γενικά, άμα έχανε έπαιρνε το δερπάνι. Στα τσακίδια.

  6. Ο/Η panagos λέει:

    Μου ειχαν λειψει τετοια σχολια…

    Επιτελους ωρα να ξαναγυρισει το σομπρερο στις ριζες του.

  7. Ο/Η mitsmanen λέει:

    Ουτε ο Ματερατσι ηταν το Απολυτο Κακο,ουτε ο Ζιζου κανενας Αρχαγγελος του Φωτος.Οπως συμβαινει συνηθως η αληθεια ειναι καπου στη μεση.Το μονο σιγουρο ειναι οτι οι δυο τους με τον τροπο του ο καθενας εδωσαν στο (μαλλον βαρετο) Μουντιαλ του 2006 το απαραιτητο χρωμα,το τζερτζελο και την
    τοσο εντυπωσιακη κλιμακωση που μας κανει να το θυμομαστε ακομα.Χωρις αυτους τι θα μας εμενε στη μνημη;
    Προσωπικη μου γνωμη,πολυ λιγα πραγματα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.