Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Όταν χάλασε η γιορτή της Ρεάλ

Όλοι θυμόμαστε σημαντικούς αγώνες των αγαπημένων μας ομάδων. Υπάρχουν όμως και κάποια ματς που μας μένουν χαραγμένα παρ’ ότι δεν υποστηρίζουμε κάποια από τις δυο ομάδες. Δεν ξέρω αν ισχύει αυτό για όλους, αλλά σε μένα συμβαίνει. Μπορώ να αναφέρω πολλούς τέτοιους αγώνες, από το Αλαβές-Λίβερπουλ μέχρι τον τελικό του Κόπα Άφρικα μεταξύ Ακτής και Καμερούν στον οποίο εκτελέστηκαν καμιά κατοσταριά πέναλτι. Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα άλλο, εν μέρει επειδή έγινε περίπου τέτοιες μέρες (6 Μαρτίου), αλλά και επειδή κάποιοι αναγνώστες είχαν ζητήσει να γράψουμε για μια εκ των δύο ομάδων. Και ποιοι είμαστε εμείς να αρνηθούμε;

Ταξιδεύουμε πίσω στο μακρινό πλέον 2002. Με την Μπάρτσα σε σχετικά μέτρια κατάσταση εκείνη την περίοδο, η Ρεάλ έχει να αντιμετωπίσει κατά κύριο λόγο δυο εξαιρετικές ομάδες της “επαρχίας”. Η μία είναι η Βαλένθια και η άλλη η Ντεπορτίβο Λα Κορούνια που έχει βγει 2η την προηγούμενη σεζόν. Η ομάδα από τη Γαλικία έχει τον Ντιέγκο Τριστάν να θωπεύει τα αντίπαλα δίχτυα κατά συρροή και να βγαίνει πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα με 21 γκολ. Παρ’ ότι στα δικά μου μάτια δεν είναι τόσο αγαπησιάρικη όσο η Βαλένθια, η Ντεπόρ έχει ένα αξιολογότατο σύνολο με πολλές αντιτουριστικές φάτσες που αξίζουν δικές τους σελίδες στο βιβλίο ιστορίας του ποδοσφαίρου. Με τον Ιρουρέτα στο πάγκο η Ντεπόρ εκματελλεύεται και παίρνει το 100% από πολλούς ποδοσφαιριστές της. Ταλέντο και ομαδικότητα συμβαδίζουν άριστα στο Ριαθόρ και το 2000 η Λα Λίγκα πάει βόρεια. Δεν είναι όμως πυροτέχνημα εκείνη η σεζόν, καθώς η Λα Κορούνια συνεχίζει να είναι σταθερά ανταγωνιστική.

Δυο χρόνια αργότερα έχει στη σύνθεσή της ένα καλό τέρμα στο πρόσωπο του Μολίνα, τον αειθαλή Μάουρο Σίλβα στα χαφ, Βαλερόν-Φραν να δημιουργούν, τον Μακάι να συντροφεύει τον Τριστάν, τον τότε πολύ καλό “δικό μας” Βίκτορ μαζί με τον Αμαβίσκα, τον Ναϊμπέτ στην άμυνα συχνά μαζί με τον χοντρούλη Ντονάτο, Καπντεβίλα, Παντιάνι, Έμερσον και Τζαλμίνια. Μια ομάδα χωρίς τους σούπερ σταρ (ο Ριβάλντο έχει φύγει χρόνια πριν) που παίζει σταθερά καλό ποδόσφαιρο. Ταυτόχρονα με την μάχη στο πρωτάθλημα του 2002, η Ντεπόρ (χάρη και στις σχετικά εύκολες αντιπάλους) έφτασε στον τελικό του Κόπα ντελ Ρέι εκεί που βρήκε απέναντί της την Ρεάλ Μαδρίτης. Η Ρεάλ το πάλεψε πολύ και πέτυχε ο τελικός να γίνει στο Μπερναμπέου την ημέρα των γενεθλίων της, τελικός κυπέλλου μόλις στις 6 Μαρτίου. Και όχι ότι κι ότι γενεθλίων. Τα 100 χρόνια έκλεινε η Βασίλισσα και το πάρτι στο Μπερναμπέου είχε στηθεί. O Φλορεντίνο Πέρεθ καθιστά σαφές ότι το Κόπα ντελ Ρέι είναι σοβαρότατος στόχος αφού συνδυάζεται με ένα τόσο σπουδαίο γεγονός, ο ντελ Μπόσκε κατεβάζει ό,τι καλύτερο έχει και η γιορτή στο χορτάρι του κατάμεστου Μπερναμπέου ξεκινάει σε κλίμα “σήκωσε το, το γαμημένο, δεν μπορώ να περιμένω”.

Μέχρι να κάτσουν καλά καλά στις θέσεις τους οι οπαδοί της Ρεάλ, η αφιονισμένη Λα Κορούνια έχει ήδη χάσει μια καλή ευκαιρία. Λίγο αργότερα ο Σέρχιο παγώνει το Μπερναμπέου ανοίγοντας το σκορ. Πριν βγει το ημίχρονο ο μόνιμος σκόρερ Ντιέγκο Τριστάν γράφει το 0-2. Η Ρεάλ με Φίγκο, Ζιντάν, Μακελελέ, Ραούλ, Μοριέντες, Ρομπέρτο Καρλός βρίσκεται στο καναβάτσο από το 38′. Η Ντεπόρ έχει και δοκάρι με τον σούπερ Βαλερόν στη συνέχεια, ενώ το γκολ του Ραούλ στο 2ο ημίχρονο δίνει ελπίδες στους Γκαλάκτικος, αλλά το σκορ δεν αλλάζει και η Ρεάλ συνεχίζει να μένει χωρίς κύπελλο από το 1993. Οι τυχεροί εκδρομείς της Ντεπόρ γιορτάζουν ίσως την μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας μετά το πρωτάθλημα του 2000 και ο τελικός μένει γνωστός ως “Θεντεναριάθο”, το Μαρακανάσο των 100 χρόνων της Ρεάλ. Είναι το κερασάκι στην τούρτα εκείνης της σπουδαίας ομάδας που συνεχίζει να είναι σε θέσεις ΤσουΛου τα επόμενα χρόνια. Η γκρίνια στην Μαδρίτη τελειώνει σχετικά σύντομα, μια που φτάνει στον τελικό της Γλασκώβης δυο μήνες αργότερα και κερδίζει τη Λεβερκούζεν. Ακόμα ένα ματς που πολύς κόσμος θυμάται εξαιτίας του σπουδαίου γκολ του Ζινεντίν Ζιντάν και ακόμα ένας λόγος να θυμόμαστε το τεράστιο επίτευγμα των παικτών του Ιρουρέτα και μιας ομάδας που μας άρεσε τότε να βλέπουμε.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

βιντεοθεραπεία, Ισπανικό πρωτάθλημα, Ιστορίες για το τζάκι

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Από θεατής στις εξέδρες, σε σκόρερ στο γήπεδο

Σε μια ήπειρο που ακόμα και το 2016 συμβαίνουν συνεχώς ποδοσφαιρικές ιστορίες τρέλας και γραφικότητας, μπορεί να καταλάβει κανείς τι γινόταν πριν από εκατό χρόνια. Με αφορμή το Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο που γιορτάζει τα εκατό χρόνια του θεσμού, ταξιδεύουμε πίσω στην πρώτη διοργάνωση το μακρινό 1916. Ήδη, από το 1910 οι εθνικές της Ν. Αμερικής […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

We are Tottenham

Για τους περισσότερους εκτός Βρετανίας το όνομα του Ρότζερ Λόιντ-Πακ είναι σχετικά άγνωστο. Πρόκειται για έναν Άγγλο ηθοποιό, γνωστό κυρίως για την συμμετοχή του σε κάποιες δημοφιλείς αγγλικές σειρές και κάποιους μικρότερους ρόλους σε ταινίες όπως ο Χάρι Πότερ και κάτι ακόμα (λυπηθείτε με, δεν τις έχω δει), Tinker Tailor Soldier Spy και στη σειρά […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

10 σχόλια σχετικά με το “Όταν χάλασε η γιορτή της Ρεάλ”

  1. Ο/Η Sak Know Best λέει:

    Έτσι ακριβώς!! Αγαπημένη ομάδα που συναγωνίζεται την Βαλένθια στις καρδιές μας! Είναι ενδιαφέρον που ακόμη και σήμερα όπου και να παίζουν αυτές οι δύο ομάδες και με όποιον αντίπαλο, πάντα νοιώθω υποσυνείδητα να τις υποστηρίζω και μια κρυφή χαρά όταν κερδίζουν. Τι κάνει κανείς σήμερα που παίζουν αντίπαλες;

  2. Ο/Η mitsmanen λέει:

    Καπου στα τρισβαθα του μυαλου μου εχω αναμνηση απο αυτο το παιχνιδι σε ζωντανη μεταδοση στον Alpha με (απεριγραπτη) περιγραφη Παλομπαρινι….εχω καει τελειως γιατρε μου ή οντως ειχε συμβει;

  3. Ο/Η θλιμμένος μπούφος λέει:

    Μια μικρή λατρεία αυτή η -ειδική στις κηδείες – ομάδα. Η αλήθεια είναι ότι και γώ τότε συμπαθούσα πιο πολύ την Βαλένθια, αλλά μετα απο το παιχνίδι αυτό και την θεική πρόκριση πάνω στην Μίλαν, μπήκε για τα καλά στην καρδιά μου.

    ΥΓ. Άσχετο, αλλα όχι εντελώς: Την ίδια εποχή (στην επομενη νομίζω σεζόν), μια άλλη ρεαλ έγινε το αντίπαλο δέος των μαδριλένων (Τι καβλα πρωταθλημα η Ισπανία, εκεί που παραδοσιακός σου αντίπαλος είναι ψόφιος γίνονται μεγάλοι οι μικρόι). Κάντε ένα αφιέρωμα για τρελή πορεία της Σοσιεδαδ. Πυροτέχνημα ήταν, αλλά ακόμη θυμάμαι τον Καρπίν, το φοβερό δίδυμο στην επίθεση και το αμούστακο ακόμα Αλόνσο να βασανίζουν μέχρι τέλους την βασίλισσα.

  4. Ο/Η Elaith λέει:

    @Sak όπως τα λες είναι. Προσπαθώ να καταλάβω αν πλέον δεν βγαίνουν τέτοιες ομάδες γιατί η οικονομική ψαλίδα έχει ανοίξει ή είναι ιδέα μου επειδή γερνάω.

    @mits, δεν μπορώ να βοηθήσω. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι το ματς το είχα δει στο TVE με ισπανική αναμετάδοση.

    @μπούφε, το σκέφτηκα κι εγώ γιατί κοιτούσα τις βαθμολογίες των προηγούμενων και επόμενων σεζόν και έπεσα πάνω στη Σοσιεδάδ. Κάποια στιγμή θα γίνει, αλλά δεν δεσμεύομαι.

  5. Ο/Η gargaduaaas λέει:

    @Mits είσαι σωστός.

  6. Ο/Η mitsmanen λέει:

    Να χαιρετησω την σωστη επισημανση του Μπουφου: για μια περιοδο εκει στα τελη 90ς-αρχες 00ς,ξεπεταγονταν διαρκως ομαδες απο το πουθενα στην Ισπανια,κανανε μια τρελλη χρονια σε Λιγκα ή/και στας Ευρωπας και χανονταν για να ερθει η επομενη.Σαραγοσα το 1995,Θελτα Βιγκο το 98,Μαγιορκα το 99 και το 2001 που βγηκε και τσου-λου,Αλαβες το 2001 στον τελικο Ουεφα,Θελτα ξανα το 2003 (16 του τσου-λου το 04),Μπετις,Σοσιεδαδ,Βιγιαρεαλ (απο το πουθενα στους 4 του Ουεφα το 04),Εσπανιολ (φιναλιστ Ουεφα το 07),κτλ,κτλ.Ετσι ακριβως στις αρχες 90ς ειχε ξεπεταχθει κι η Ντεπορτιβο απο τη Β εθνικη στην Ευρωπη,μονο που ειχε πολυ-πολυ μεγαλυτερη διαρκεια.

  7. Ο/Η Damianos Gz λέει:

    Σωστος ο mitsmanen στον Αλφα με Παλομπαρινι πρεπει να ηταν!Και για τις αλλες ομαδες εχεις δικιο,ξεπεταγονταν διαφορες ομαδες και κανανε καλες πορειες,η Βιγιαρεαλ νομιζω στους 4 του Τσ.Λου. ειχε φτασει κοντρα στην αρσεναλ και εχασε πεναλτι ο Ρικελμε στο 80φευγα του δευτερου αγωνα.Δακρυα…

  8. Ο/Η George P λέει:

    Μεγαλη συμπαθεια, και μεγαλη λατρεια στα μανατζερ τοτε! Τρομερος προπονητης, μετρ της τακτικης, μεγαλοι παιχτες! Θυμιζει τη σημερινη ατλετικο σε φιλοσοφια.

    Κατα τ᾽αλλα, προσωπικα δεν θα ξεχασω την επικη ανατροπη με τη μιλαν, οπου το Ριαθορ ειχε γυρει.

  9. Ο/Η LikeMike17 λέει:

    Η πρώτη μου μεγάλη στοιχηματική επιτυχία(κοντα στο 7 η απόδοση αν ενθυμούμαι καλα),με μότο την έκφραση “Λα Κορούνια είσαι” και εκπληκτική στιγμή την φράση επι λέξει:”Σκαλόνι….στο Μουνίτις!”

  10. Ο/Η Άλεξ λέει:

    Ασόβαρο άρθρο. Αντιγράφω: “Η Ρεάλ με Φίγκο, Ζιντάν, Μακελελέ, Ραούλ, Μοριέντες, Ρομπέρτο Καρλός…”. Και ο Μίτσελ ο Σαλγκάδο κύριε;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *