Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Πάρε το Παιχνίδι στα Χέρια Σου

Στην τελευταία του έκδοση το γαλλικό ποδοσφαιρικό περιοδικό France Football, το γνωστό που ξεκίνησε την ιστορία με τη Χρυσή Μπάλα, έκανε ένα μεγάλο αφιέρωμα στα ξύλινα ποδοσφαιράκια. Αυτά τα μαγευτικά μαραφέτια με τις σειρές από παίχτες σε γραμμές που τους χειριζόσουν με τη λαβή. Οι λίγο μεγαλύτεροι θυμόμαστε ότι πριν βγουν τα ηλεκτρονικά ποδοσφαιράκια τρώγαμε τα λεφτά μας σε αυτά τα κουτιά.

Το ξύλινο ποδοσφαιράκι είναι μια γαλλική εφεύρεση της δεκαετίας του 1960. Η εταιρία Σοσιετέ Μπονζινί τα φύτεψε σε πολλά καφέ, μπιλιαρδάδικα, μπαρ και μπιστρό πριν γίνουν μόδα και μανία. Στο θρυλικό στέκι «Εξαγκόν» του Παρισιού πήγαιναν το μήνα περίπου 250.000 Παριζιάνοι για να παίξουν το ξύλινο ποδοσφαιράκι. Σήμερα αυτό το νούμερο έχει πέσει στις 55.000 σύμφωνα με το γενικό διευθυντή της Μπονζινί. Τα ηλεκτρονικά ποδοσφαιράκια έχουν κλέψει το κυρίως κοινό αυτών των στεκιών, παιδιά γυμνασίου και λυκείου, φοιτητές και διάφορους νέους κάτω των 35.

futbolin-internacional-masgames-ma1982

Μέσα σε μια νοσταλγία της γενιάς όσων τώρα είναι μεταξύ 30 και 40, αλλά και λίγο στη λογική της μόδας του ρετρό, τα ξύλινα ποδοσφαιράκια κάνουν μια δυναμική επανεμφάνιση. Το 2014 η Μπονζινί ανακοίνωσε αύξηση των παραγγελιών κατά 65%! Μάλιστα το μεγαλύτερο μέρος των παραγγελιών πήγαινε σε ιδιώτες που ήθελαν ένα τέτοιο σπίτι τους. Η Γαλλία με την έντονη ρομαντική διάθεση που τη χαρακτηρίζει επιστρέφει στο ξύλινο ποδοσφαιράκι.

Δεν είναι μόνο η Γαλλία όμως. Στην Αγγλία πολλές παμπς πέρα από τα διάφορα φιλπεράκια και βελάκια που έχουν σταθερά, άρχισαν να εγκαθιστούν ξύλινα ποδοσφαιράκια. Όσο και αν φαίνεται περίεργη η εικόνα του μεθυσμένου Αγγλάρα που πάει να παίξει και το χέρι τρέμει στη λαβή, ενώ παράλληλα χύνει τη μπύρα στο ξύλινο γήπεδο με αποτέλεσμα να κολλάει η μπίλια μπάλα, οφείλω να ομολογήσω ως αυτόπτης μάρτυρας ότι συμβαίνει. Και όλα κλασικά: Ρίχνεις κέρμα, τραβάς μοχλό, πέφτουν οι μπάλες με το χαρακτηριστικό ήχο και, όπως άλλωστε και στο τάβλι, η μαγεία και η μαγκιά είναι το τακ-τακ σε κάθε παιξιά.

Aficionados-del-Barcelona-jueg_54299941491_53389389549_600_396

Εκεί όμως που έπαθα πλάκα είναι στην Ισπανία, και ειδικά στη Βαρκελώνη, όπου το ξύλινο ποδοσφαιράκι είναι θεσμός. Μπορείς να το βρεις σε όλα τα μεγέθη, σε όλα τα καταστήματα παιχνιδιών. Υπάρχει παντού και μάλιστα διοργανώνεται τουρνουά σε εθνικό επίπεδο με έπαθλα, χρηματικά και κύπελλα, τηλεοπτική κάλυψη και τα πάντα. Είναι τόσο διαδεδομένο που σε τελικούς κυπέλλου στα περίπτερα που στήνονται εκτός από κασκόλ, φανέλες, μπύρες, αναψυκτικά, βρώμικο και τα γνωστά παραδοσιακά έχουν και υπαίθρια ξύλινα ποδοσφαιράκια για να λύνουν οι οπαδοί τις διαφορές τους πριν το ματς, χωρίς να πλακώνονται στο ξύλο.

Στις ακαδημίες τους οι περισσότερες ομάδες έχουν βάλει ξύλινα ποδοσφαιράκια. Η Μπαρσελόνα και η Μπιλμπάο υπήρξαν πρωτοπόρες και μάλιστα ένας από τους προπονητές της Μπιλμπάο στις μικρές ηλικίες δήλωσε ότι βοηθάει ώστε να εξηγήσουν στα παιδιά τις θέσεις και τις γραμμές μέσα από ένα παιχνίδι. Στην Καταλωνία το ξύλινο ποδοσφαιράκι είναι τόσο βαθιά ριζωμένο που μετά το τελευταίο Γιούρο, ο Τσάβι έδωσε συνέντευξη στη μεγαλύτερη εφημερίδα της χώρας, την Ελ Παΐς, με κεντρική φωτογραφία τον ίδιο μπροστά σε ένα τέτοιο.

xavielpais01

Και σωστά θα πω εγώ. Άλλωστε όσο εντυπωσιακά και αν είναι τα γραφικά, η κίνηση και ο ήχος του κάθε «Προ» και κάθε «Φίφα», το δέσιμο της παρέας και ο χαβαλές που μπορεί να προκαλέσει αυτό το «τακ» της μπίλιας στο ξύλο που ακολουθεί την ατάκα «Να σε παίξω ένα;» δεν το πετυχαίνει κανένα μπλιμπλίκι.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Εκτός θέματος, Τα παιδία παίζει

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Γιατί μπαμπά ακόμα μας θυμούνται η Σάντος κι ο Πελέ;

“Ο γιος πρέπει να υποστηρίζει την ομάδα του πατέρα του. Νόμος”. Ένας άγραφος νόμος που, μεταξύ σοβαρού κι αστείου, αναφέραμε με τους κολλητούς μου όταν έγιναν γονείς και, συμπτωματικά, απέκτησαν όλοι γιους. Θα σου φανεί αστείο αλλά μου πέρασε φευγαλέα από το μυαλό στην πρώτη μου γνωριμία μαζί σου, όταν στο υπερηχογράφημα  της αυχενικής η […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Όταν ονειρεύεσαι τον παράδεισο

Μπορούν μερικές εικόνες από τις εξέδρες, να έχουν μεγαλύτερη δύναμη από ένα ντέρμπι; Ένα ντέρμπι για την έξοδο σε έναν μεγάλο θεσμό, με ένα γήπεδο να βράζει και δυο ομάδες που χωρίζουν μια ολόκληρη πόλη στα δύο; Πριν λίγους μήνες, Ράσινγκ και Ιντεπεντιέντε έπαιζαν στο στάδιο Ελ Σιλίντρο αγώνα πλέι-οφ για μια έξοδο στο Κόπα […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

13 σχόλια σχετικά με το “Πάρε το Παιχνίδι στα Χέρια Σου”

  1. Ο/Η skyway λέει:

    το σωστό παίξιμο υπαγορεύει απαγορεύση κοκορετσίων βεβαίως βεβαίως.

  2. Ο/Η Ramón Llul λέει:

    Μ αρέσει όταν μιλάνε οι έμπειροι. Επίσης να πούμε ότι το fair-play ότι τα γκολ από το τερματοφύλακα δεν μετράνε

  3. Ο/Η panagos λέει:

    Κανονικα δεν μετρανε ουτε απο την πενταδα.

  4. Ο/Η Stefanos λέει:

    Είχα παίξει κάποτε με κάτι Ισπανούς σε μπαράκι στη Βαλένθια και αυτό που θυμάμαι ήταν ότι έκαναν κεφαλιές, ψαλιδάκια και λόμπες κανονικά με αυτά τα μαραφέτια. Εννοείται ότι Ισπανία-Ελλάδα πήγαινε συνεχώς ΠΟΛΛΑ-ΜΗΔΕΝ το σκορ, όμως εκεί έμαθα να κάνω φάλτσα και κάποιο βασικό σήκωμα της μπάλας. Αν τους δεις να παίζουν 2*2 σε καλό ισπανικό επίπεδο, τη μπάλα δε τη βλέπεις, είναι σα πινγκ-πονγκ με κινέζους.

  5. Ο/Η Ramón Llul λέει:

    Ισχύει και αυτό που λέει ο @panagos & o @Stefanos. Πηγαίνετε στο 7:20 σε αυτό το βίντεο να δείτε τι παθαίνει ο Αγγλάρας απ τον Ισπανό: https://www.youtube.com/watch?v=gkEzixbI5Xc

  6. Ο/Η Μιχάλης26Πειραιάς λέει:

    Τα γκολ μπαίνουν από τα στόπερ και τον από τον μεσαίο της επιθετικής τριάδας.το κλασσικό 9άρι.

  7. Ο/Η DrAjax λέει:

    Επικό ισπανικό animation με επίκεντρο το ξύλινο ποδοσφαιράκι. You are welcome.
    https://www.youtube.com/watch?v=3a_dcU1HIII

  8. Ο/Η kots λέει:

    ρε γαμωτο ποτε δεν ειχα γινει αρκετα καλος στο ποδοσφαιρακι. για καποιο μεταφυσικο λογο στο χωριο μου πρεπει να βρεθηκαν τα μεγαλυτερα ελληνικα ταλεντα και με ξεφτυλιζαν διαρκως.

  9. Ο/Η Ramón Llul λέει:

    Και καλά ρε @kots με τόσα ταλέντα δε βελτιώθηκες; Και πού είναι το χωριό σου, στο Οβιέδο;

  10. Ο/Η DrAjax λέει:

    Είστε ημίθεος κ. duendes (κι εσείς και οι υπόλοιποι). Και πίστευα πως είχα διαβάσει κάθε άρθρο του sombrero. Τα σέβη μου

  11. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    και στη ιταλία το ’80-’90 παντού ποδοσφαιράκια είχε. αλλά απο κάτω οι παίχτες είχανε ποδαράκια αντί για ίσιο όπως στα δικά μας, και δεν μπορούσες να “σφίξεις”. όπως καταλαβαίνεται, οι έλληνες που είχαν μάθει να βάζουν γκόλ μόνο με σφίξιμο, την τρώγανε επικά από τους ιταλούς που κάνανε ένα κόλπο που το λέγανε “tagliata” (=κοφτή).

  12. Ο/Η mcmerphy λέει:

    1. πενταδα και κοκορετσια δεν παιζουν
    2. τα διπλα ειναι καλυτερα
    3. βγαλαμε καλα μεροκαματα στην εφηβεια με το ξυλινο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.