Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Μια ωδή στο αίμα του Τζιόρτζιο Κιελίνι

Το ποδόσφαιρο είναι τέχνη. Το έχουμε πει και το έχουμε γράψει τόσες πολλές φορές ώστε ακόμα και ο πιο πεισματάρης αντιρρησίας να βαρεθεί να μπει σε διαδικασία λογομαχίας μαζί μας πάνω σ’αυτό το θέμα. Βέβαια δεν είναι πάντα καλή τέχνη (άλλωστε όλες οι τέχνες είναι γεμάτες κακές στιγμές, όπως για παράδειγμα αυτός ο πίνακας αυτή η γραμμή του Μιρό την οποία αντικρίζεις στο μουσείο του στη Βαρκελώνη και μόλις αντιλαμβάνεσαι ότι δεν την έκανε απλά για να δοκιμάσει το μολύβι του αναρωτιέσαι γιατί δεν έδωσες τα λεφτά της εισόδου σε εκείνον τον χαριτωμένο σαλτιμπάγκο στη Ράμπλας που ντυμένος από τα παπούτσια μέχρι τα δόντια σαν τον Ροναλντίνιο έκανε τρελά κολπάκια με τη μπάλα) και φυσικά δεν είναι μόνο τέχνη.

Αυτή είναι όμως και η μαγεία του, ότι είναι πολλά πράγματα που πλαισιώνουν μια απίστευτα απλοϊκή βάση που λέει ότι κάποιοι τύποι κυνηγάνε στα χορτάρια ένα τόπι. Έχει στοιχεία μάχης, έχει κανονικούς ηρωισμούς, έχει βρωμιά, έχει παραδείγματα ηλιθιότητας, έχει κωμικά στοιχεία και πολλά ακόμα που δεν είναι η ώρα τους να αναλύσουμε.

chiellini_bl2

Με τέτοια ποικιλομορφία είναι πολύ φυσικό να υπάρχει και μια πληθώρα ανθρώπινων κατηγοριών στις οποίες συγκαταλέγεται κάθε ποδοσφαιριστής ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του. Για κάθε ποδοσφαιριστή ‘καλλιτέχνη’ ή ‘αρτίστα’ που υμνούμε φυσιολογικά με κάθε ευκαιρία υπάρχει ένας άλλος που κάνει το παιχνίδι ενδιαφέρον για κάποιον τελείως διαφορετικό λόγο. Έτσι, για κάθε Μέσσι υπάρχει ένας Μαστσεράνο, για κάθε Ινιέστα υπάρχει ένας Πουγιόλ και για κάθε Πίρλο υπάρχει ένας Κιελίνι.

Η εικόνα που ο αιματοβαμμένος Τζιόρτζιο, με το κεφάλι μπανταρισμένο και τη φανέλα λερωμένη με αυθεντική κοκκινάδα για πολλοστή φορά, κάνει χαρακτηριστικό νόημα με το χέρι στον Κριστιάνο Ρονάλντο ότι μιλάει πολύ έχει πάρει ήδη θέση στις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του φετινού Τσάμπιονς Λιγκ με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που όσοι αγαπάνε την ιδιαίτερη κουλτούρα της Λατινικής Αμερικής βάζουν στις ψηλότερες θέσεις των αγαπημένων τους αναμνήσεων από το περσινό απολαυστικό Μουντιάλ το σκηνικό κατά το οποίο ο γιατρός της ομάδας λέει στον άσχημα χτυπημένο στο κεφάλι Αλβάρο Περέιρα ότι για το καλό του πρέπει να γίνει αλλαγή και ο Ουρουγουανός του εξηγεί πιθανόν ότι σέβεται τις γνώσεις του, τα πτυχία του και όλη την ιατρική επιστήμη αλλά για να εγκαταλείψει ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι θα πρέπει να τον κουβαλήσουν τέσσερις. Και να φοράνε μαύρα.

chiellini_bl4

Ο Τζιόρτζιο Κιελίνι ξέρει πολύ καλά πως δεν έχει ούτε το μισό από το ταλέντο κάποιων συμπαικτών του. Αλλά όλοι οι οπαδοί των ομάδων στις οποίες έχει παίξει ξέρουν το ίδιο καλά στο τέλος κάθε αγώνα ότι έδωσε τα πάντα, και λίγα παραπάνω από τα πάντα, για να τιμήσει τη φανέλα που φοράει και να δικαιολογήσει τα λεφτά που παίρνει. Μια σχετική έρευνα πιθανόν θα μας αποκαλύψει ότι έχουμε δει περισσότερες φορές το αίμα του Κιελίνι απ’όσες έχουμε δει το αίμα του μοναδικού Στιβ Μπουσέμι, που σκοτώνεται σχεδόν σε κάθε ταινία που παίζει. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο φροντιστής της Γιουβέντους βάζει στο τέλος κάθε αγώνα ξεχωριστό πλυντήριο για τα ρούχα του μαχητή Τζιόρτζιο. Αν ποτέ δημιουργηθεί κάποιο ολοκληρωμένο λεξικό του παγκοσμίου ποδοσφαίρου το ‘αίμα του Κιελίνι’ θα έχει σίγουρα τη δική του καταχώρηση, δίπλα στο ‘χέρι του Ντιέγκο’, τη ‘ντρίπλα του Ρεδόνδο’, τα ‘δόντια του Σουάρες’, το ‘κεφάλι του Κλόζε’ και τη ‘φόρμα του Κίραλι’.

Κι ακόμα και ούτε ένα γκολ να μην είχε σκοράρει στην καριέρα του (που έχει σκοράρει και μάλιστα πολλά για αμυντικός), θα μπορούσε για να πείσει κάποιον για την προσφορά του στο ποδόσφαιρο να του δείξει μόνο τα τελευταία δευτερόλεπτα του ντέρμπι με τη Ρόμα το 2011. Τότε που κλασικά το αίμα έτρεχε ασταμάτητα από το πολύπαθο κεφάλι του, ο φιλότιμος διαιτητής προσπαθούσε να του εξηγήσει ότι πρέπει να βγει έξω για να εκτελεστεί το τελευταίο στημένο του αγώνα και ο Κιελίνι έβγαζε κραυγές απόγνωσης και καθόταν αγανακτισμένος στο χορτάρι, αρνούμενος να εγκαταλείψει τη μάχη στο πιο κρίσιμο σημείο της για λίγο αιματάκι.

Αντί επιλόγου:

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Champions League, Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις, Προσωπογραφίες

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Η δύσκολη ώρα του αποχαιρετισμού

Μια πολύ περίεργη μέρα ξημέρωσε για την πόλη Ούντινε της Ιταλίας. Αργά το απόγευμα οι οπαδοί της τοπικής Ουντινέζε θα φορέσουν τις μπλούζες και τα κασκόλ τους και θα κάνουν για τελευταία φορά φέτος την κλασική διαδρομή προς το Φρίουλι. Εκεί θα τους περιμένει εκτός από το γιορτινό κλίμα, ένα δωρεάν ποτήρι μπύρας και ένα […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο Γκαρίντσα και τα τρία καλύτερα λεπτά στην ιστορία του ποδοσφαίρου

Λίγες μέρες πριν ξεκινήσει το Μουντιάλ του 1958 στην Σουηδία η εθνική ομάδα της Βραζιλίας, ένα τσούρμο προβληματικών ανθρώπων σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των γιατρών, ταξίδεψε στην Ιταλία για να δώσει ένα φιλικό προετοιμασίας. Αντίπαλος της ήταν η Φιορεντίνα, η οποία την εποχή εκείνη πρωταγωνιστούσε στο Ιταλικό πρωτάθλημα, έχοντας στη σύνθεση της και έξι Ιταλούς […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

1 σχόλια σχετικά με το “Μια ωδή στο αίμα του Τζιόρτζιο Κιελίνι”

  1. Ο/Η Ζάχος_Δόγκανος λέει:

    Ο Κιελίνι είναι φοβερός αμυντικός και βρίσκεται σε κορυφαίο επίπεδο εδώ και χρόνια. Δυνατός, γρήγορος, μαχητικός με απίστευτα προσόντα. Θυμίζει πολύ τους παλιούς και λατρεμένους αμυντικούς που πάνε να τους εξαφανίσουν από το σύγχρονο ποδόσφαιρο.
    Όταν θέλω να δω αμυντικό, θέλω να δω έναν Κιελίνι να βάζει το πόδι και στη φωτιά, ΟΧΙ έναν τύπο σαν τον αφάνα που δεν μπορεί να κόψει μπάλα ούτε σε 5×5.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.