Τα γρουσούζικα λευκά παπούτσια

Υπήρχε μία εποχή – όχι τόσο μακρινή – που όλα τα παπούτσια των παικτών είχαν μαύρο χρώμα, ίδιο σχέδιο και το μόνο που άλλαζε ήταν η αθλητική φίρμα. Diadora ή Puma συνήθως. Στις μέρες μας τα ποδοσφαιρικά παπούτσια έχουν γίνει πολύχρωμα σαν παιδικό δωμάτιο 7χρόνου κοριτσιού και τόσο φαντεζί που θα έκαναν τη Μαρία Αντουανέτα να κοκκινίσει από ντροπή, νιώθοντας τόσο κιτς. Η Μαρία Αντουανέτα δεν είχε ποτέ τόσο λαμπερά παπούτσια σαν του Κριστιάνο του Ρονάλντο (ούτε τόσο καλοξυρισμένη γάμπα εννοείται) και ευτυχώς που δεν αντίκρισε ποτέ μια πιρουέτα με τις Νike μπαλαρίνες του CR7. Θα είχαμε πολύ μεγαλύτερα δράματα, είμαι σίγουρος και κουβέντα δε σηκώνω γι’ αυτό το θέμα.

simone

Στις αρχές των 90’s το Ιταλικό ποδόσφαιρο ήταν το κορυφαίο του πλανήτη και φυσικά τραβούσε όλα τα φώτα του ποδοσφαιρικού κόσμου. Είχε τον Μαραντόνα, είχε τον Γκασκόιν, είχε τους Γερμανούς της Ίντερ και τους Ολλανδούς της Μίλαν, είχε το Μπατιστούτα και φυσικά μια φουρνιά υπερταλαντούχων (και υπερβολικά τρέντι) Ιταλών παικτών. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως τέλη της δεκαετίας του ’80 ο Νίκος ο Αναστόπουλος είχε περπατήσει κι αυτός στα μοδάτα γήπεδα της μεγάλης κατηγορίας της Ιταλίας με τα χρώματα της Αβελίνο. Όταν ο Αναστό κυκλοφορούσε με τσάντα Luis Vuitton οι περισσότερες κυρίες της υψηλής κοινωνίας της χώρας μας είχαν δει το σηματάκι του οίκου μόνο σε κάποιες ταινίες του 007 (μαζί με τη χρώματα της Prada βεβαίως βεβαίως). Όπου Αναστό και στυλ άλλωστε.

simone-white-cleats

Ο Μάρκο Σιμόνε ήταν ένας αρκετά καλός Ιταλός επιθετικός εκείνα τα χρόνια με πλούσια κόμη, υπέροχο στυλ, προσεγμένο Ιταλικό μουσάκι και αγάπη για τα σκυλιά. Για καλή του τύχη η Μίλαν τον εντόπισε και τον έκανε δικό της το καλοκαίρι του ’89 αλλά ο Μάρκο Σιμόνε βρήκε μπροστά του έναν άλλο Μάρκο, το Φαν Μπάστεν και όπως καταλαβαίνετε οι συμμετοχές στην αρχική εντεκάδα της σπουδαίας εκείνης ομάδας (για πολλούς ίσως η σπουδαιότερη όλων των εποχών) ήταν ελάχιστες. Ο Σιμόνε κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1990 δίχως να αγωνιστεί στον τελικό, όπως και εκείνο του ’94, και πάλι απ’ τον πάγκο. Τη σεζόν 1994-1995 με το Μασάρο στα 35, το Λεντίνι φανερά επηρεασμένο απ’ το σοβαρό τροχαίο που είχε το 1993 (μετά απ’ αυτό ο σπουδαίος Ιταλός δεν ήταν ποτέ ξανά ο παιχταράς των αρχών των 90’s) και δίχως άλλο επιθετικό, το βάρος του σκοραρίσματος έπεσε στο Μάρκο Σιμόνε. Ο παίχτης άρπαξε την ευκαιρία και πραγματοποιώντας την καλύτερη σεζόν της καριέρας του, οδήγησε τη Μίλαν στον τελικό του Έρνστ Χάπελ απέναντι στον Άγιαξ και τα “μωρά” του Λουίς Φαν Χααλ.

n_ac_milan_la_storia_rossonera-3960935

Ο Σιμόνε ήθελε να κερδίσει τον πρώτο δικό του τελικό τόσο πολύ που έκανε τα πάντα για να τραβήξει όλα τα φλας και να κερδίσει – εκτός του μεταλλίου – όλη τη δόξα. Στην κλασική ομαδική φωτογραφία πριν την έναρξη όλοι πρόσεξαν μια χτυπητή λεπτομέρεια. Όλοι οι παίκτες φορούσαν τα μαύρα τους ποδοσφαιρικά παπούτσια. Όλοι εκτός του Σιμόνε. Ο Ιταλός ιντελεκτουέλ επιθετικός είχε φορέσει ένα ζευγάρι λευκά ποδοσφαιρικά παπούτσια, απ’ αυτά που φοβάσαι μη λερώσεις και σκέφτεσαι ακόμα και να σουτάρεις τη μπάλα για να μη συμβεί αυτό. Αποτέλεσμα; H Μίλαν γνώρισε τη μοναδική της ήττα στη διοργάνωση, έχασε την κούπα και τα λευκά παπούτσια του Σιμόνε θεωρήθηκαν από μεγάλη μερίδα προληπτικών φιλάθλων ως “αυτό” το κάτι που έφταιξε για να χαθεί εκείνο το τρόπαιο. Ο Σιμόνε απ’ την άλλη ξεκίνησε μια μόδα, που συνεχίστηκε δειλά-δειλά τα επόμενα χρόνια, φτάνοντας στις μέρες μας που για να δεις μαύρο παπούτσι πρέπει να παίζει ο Τσάμπι Αλόνσο βασικός στη Μπάγερν Μονάχου. Ευτυχώς ο Βάσκος αντέχει ακόμα.

Για την ιστορία, η πρώτη εταιρεία που είχε κυκλοφορήσει χρωματιστά παπούτσια ήταν η Hummel τη δεκαετία του ’60. Οι ποδοσφαιριστές που τα είχαν δοκιμάσει ήταν αρκετοί (και μεγάλα ονόματα) αλλά η “μόδα” δεν είχε κρατήσει για μεγάλο διάστημα. Μετά τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 1995 και τα λευκά γκαντέμικα παπούτσια του Μάρκο Σιμόνε το ποδόσφαιρο δεν ήταν ποτέ ξανά το ίδιο.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Για ψώνια, Ιστορίες για το τζάκι, Ιταλικό πρωτάθλημα

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ο άρχοντας της παύσης

Μέσα στους διάφορους τεράστιους παίκτες που έχει βγάλει το ποδόσφαιρο της Αργεντινής, ένας λιγότερο γνωστός εκτός της χώρας, αλλά θρύλος στην πατρίδα του είναι ο Ρικάρντο Μποτσίνι που πριν λίγες μέρες έκλεισε τα 60 του και έτυχε να πετύχω μια συνέντευξή του στον Τζόναθαν Γουίλσον (αν δεν σας λέει κάτι το όνομά του, διαβάστε εδώ). […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Όταν ο Καρλέτο τα έβαλε με ένα πέταλο

Πόσο εύκολο είναι να ξεχωρίσεις ένα ματς ανάμεσα σε πάνω από χίλια; Ο Κάρλο Ματσόνε (για τους φίλους Καρλέτο) είναι ένας κλασσικός Ρωμαίος που μιλάει με βαριά τοπική προφορά (σαν του Τότι). Κεντρικός αμυντικός ως ποδοσφαιριστής, έκλεισε την καριέρα του στην Άσκολι, παίζοντας στην τελευταία του σεζόν σαν παίκτης-προπονητής, μόλις στα 31 του, όταν ο […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

7 σχόλια σχετικά με το “Τα γρουσούζικα λευκά παπούτσια”

  1. Ο/Η Chris λέει:

    Και ο Περόνε του ΗΡΑΚΛΗ αντιστέκεται ακόμα και φοράει μαύρα! Old school.

  2. Ο/Η John Damonte λέει:

    Θυμάμαι μικρός έβλεπα ένα ματς της Μίλαν και ο Σωτηρακόπουλος που έκανε τη μετάδοση είχε πει τουλάχιστον πέντε φορές για τα κάτασπρα παπούτσια του Ριβάλντο. Ή ήταν πολύ σπάνιο και τότε ή είναι απλά ο Σωτηρακόπουλος.

  3. Ο/Η zam λέει:

    Φιλε john και εγω αυτη την απορια ειχα διαβαζοντας το αρθρο.Ηταν το ματς παναθηναικος-μπαρτσελονα στη λεωφορο ομως,εκει γυρω στις αρχες του 2000.Οσον αφορα το τελικο μιλαν-αγιαξ τη μεταδοση την εκανε παλι ο σωτηρακοπουλος?? και ρεπορταζ γηπεδου ο κατσαρος?? και να λεει οτι στην αρχη μπερδευτηκαμε ολοι νομιζοντας πως ξεχαστηκε και μπηκε να παιξει με τα παπουτσια ζεσταματος.

  4. Ο/Η The leg λέει:

    Ναι, και εγώ θυμάμαι το σχολιο του Κατσαρού πως ξεχάστηκε ο Σιμόνε με τα παπούτσια.. Ποσο ωραία ήταν ή μπάλα τότε..

  5. Ο/Η RC Stras λέει:

    Τα παρδαλά παπούτσια είχαν σίγουρα καθιερωθεί κατά τα τέλη της δεκαετίας του 90 μαζί με τη μόδα των βαμμένων μαλλιών (προσφορά του Ρόντμαν στον παγκόσμιο αθλητισμό).

    Και μια μικρή διόρθωση: η Μίλαν δεν πρέπει να γνώρισε τη μοναδική της ήττα στον τελικό. Ο αχτύπητος εκείνος Άγιαξ την είχε σίγουρα νικήσει τουλάχιστον μια φορά στους ομίλους (βαριέμαι να ψάξω το σκορ). Αλλιώς η ΑΕΚ δε θα είχε ελπίδες πρόκρισης στο προτελευταίο ματς… Α ρε, Πανούτσι…

  6. Ο/Η gargaduaaas λέει:

    @RC Stras έχεις δίκιο. Είχε γνωρίσει ήττα στον όμιλο η Μίλαν. Ήθελα να γράψω “τη μοναδική της ήττα στη φάση των νοκ άουτ”. Το έσωσα; :p

  7. Ο/Η The leg λέει:

    Ή ΑΕΚ είχε ελπίδες πρόκρισης λόγο τιμωρίας της Μίλαν, γι’αυτο και έπαιξαν σε άλλη πόλη το μεταξύ τους ματς.. Αλλά ο Κρίστιαν πανουτσι έκανε κάτι που δεν πιστεύω ότι επανέλαβε στην υπόλοιπη καριέρα του, αλλα τον ξεπέρασε ο Λίλιαν τιραμ στον ημιτελικό του 98, με Κροατία..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.