Είκοσι δυο δευτερόλεπτα

wat

12 Μαΐου 2013. Βίκαρεϊτζ Ρόουντ. Γουότφορντ εναντίον Λέστερ. Δεύτερος ημιτελικός των πλέι οφ της Τσάμπιονσιπ. Βρισκόμαστε στις καθυστερήσεις των καθυστερήσεων. Η μπάλα είναι στημένη στην άσπρη βούλα στην περιοχή της Γουότφορντ. Ο Γάλλος Άντονι Νοκαρτ βρίσκεται αντιμέτωπος με τον Ισπανό Μανουελ Αλμούνια. Το σκορ είναι 2-1 υπέρ των γηπεδούχων. Με δεδομένο ότι το πρώτο ματς στο Λέστερ είχε λήξει 1-0, αν μπει το πέναλτι οι φιλοξενούμενοι περνάνε στον τελικό, στον οποίο θα διεκδικήσουν το τρίτο και τελευταίο χρυσό εισιτήριο που οδηγεί στα σαλόνια της Πρέμιερ Λιγκ και στα τρελά λεφτά των χορηγών και των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Το ρολόι δείχνει ακριβώς 96.30.

Ο Γάλλος επιθετικός χαφ παίρνει φόρα και σουτάρει στο κέντρο. Ο Αλμούνια, που παίζει έχοντας κάνει ενέσεις πριν το ματς για να αντέξει τον πόνο από ένα πρόσφατο τραυματισμό στον τένοντα, αποκρούει με τα πόδια. Ο Γάλλος ακολουθεί τη φάση και πλασάρει ξανά από το ένα μέτρο. Ο Ισπανός, μια εβδομάδα πριν κλείσει τα 36 του χρόνια, προλαβαίνει να σηκωθεί και να σώσει και το δεύτερο σουτ. Το ρολόι δείχνει 96.35, το γήπεδο ξεσηκώνεται, η διπλή απόκρουση είναι μια σημαντική αλλά όχι τελειωτική νίκη σε μια μάχη που φαινόταν χαμένη όταν σφυρίχτηκε το πέναλτι. Όμως κανένας δεν μπορεί να σε ξεγράψει πριν έρθει το οριστικό τέλος.

(Στον αγωνιστικό χώρο υπάρχει κάποιος που το ξέρει πολύ καλά αυτό. Ο επιθετικός Τρόι Ντίνι απουσίαζε από την καλοκαιρινή προετοιμασία της Γουότφορντ γιατί βρισκόταν στη φυλακή! Τον Ιούνιο είχε καταδικαστεί σε 10 μήνες φυλάκιση για συμμετοχή σε καυγά, ο οποίος κατέληξε με τον Ντίνι να κλωτσάει το κεφάλι κάποιου πεσμένου στο έδαφος. Λόγω καλής διαγωγής και πρότερου έντιμου βίου αποφυλακίστηκε στους 3 μήνες. Σε πείσμα όλων που πίστεψαν πως η καριέρα του τελείωσε η ομάδα αποφάσισε να τον στηρίξει και να του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Λίγες μόνο μέρες μετά την αποφυλάκιση, στη δεύτερη εμφάνιση του στο πρωτάθλημα πέτυχε το νικητήριο γκολ στο ματς με τη Χάντερσφιλντ. Όπως δηλώνει και ο ίδιος: “Όταν οι άνθρωποι με ξεγράφουν, τότε είναι που τα δίνω όλα”. Το επιβεβαίωσε ακόμα μια φορά στα 26 του, όταν στρώθηκε στο διάβασμα, έδωσε εξετάσεις και πήρε το Πιστοποιητικό Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, το οποίο δεν μπόρεσε να πάρει μικρός γιατί παράτησε το σχολείο για να δουλέψει στην οικοδομή.)

Η Γουότφορντ (του τρελιάρη Έλτον Τζον βεβαίως-βεβαίως, που δυο χρόνια μετά πήρε τηλέφωνο στο σπίτι του Τρόι Ντίνι για να τον συγχαρεί προσωπικά για το πρώτο του γκολ στην Πρέμιερ Λιγκ, προκαλώντας σοκ στον ίδιο και τους δικούς του: “Ο κόσμος και η μαμά μου αναφέρονται συνεχώς στο ότι μου τηλεφώνησε. Εγώ προσωπικά βρίσκω ακόμα λίγο σουρεαλιστικό το γεγονός ότι ο σερ Έλτον Τζον μπορεί να καλέσει στο τηλέφωνο τον Τρόι Ντίνι από το Τσέλμσλι. Ακόμα και αν μου έδινε τον δικό του αριθμό δεν θα τον κρατούσα, από σεβασμό για εκείνον.”) εκμεταλλευόμενη τον ενθουσιασμό που υπάρχει στο γήπεδο ξεχύνεται στην αντεπίθεση από τα δεξιά. Όλος ο κόσμος όρθιος φωνάζει και παρακινεί τους παίκτες να κάνουν μια τελευταία προσπάθεια.

Με το χρόνο στο 96.48 γίνεται μια σέντρα στην περιοχή, κάποιος παίκτης των γηπεδούχων πιάνει μια πρώτη κεφαλιά προς τα πίσω, η μπάλα στρώνεται στο ύψος του πέναλτι στον Ντίνι, το ρολόι δείχνει πλέον 96.52 και η συνέχεια είναι υπέροχος, γνήσιος ποδοσφαιρικός οργασμός, απ’αυτούς που όταν τους ζεις δεν υπάρχει ταβάνι στην καύλα που νιώθεις, γιατί το μυαλό είναι τόσο απασχολημένο με τα αμέτρητα ερεθίσματα ευτυχίας που σκάνε όλα μαζί σε κλάσματα του δευτερόλεπτου, που αδυνατεί να ιεραρχήσει αντικειμενικά τις χαρές και σαν γνήσιος, ξενέρωτος σπασίκλας να σου θυμίσει ότι “εντάξει μωρέ, ημιτελικό πλέι οφ στην Τσάμπιονσιπ παίζεις, όχι τελικό Τσάμπιονς Λιγκ”. Ο Ντίνι βρέθηκε ημίγυμνος μέσα στην εξέδρα, εκατοντάδες οπαδοί από όλες τις υπόλοιπες κερκίδες έκαναν την ακριβώς αντίθετη διαδρομή, κάποιος άναψε καπνογόνο στο πέταλο ξεχνώντας πως βρίσκεται στην Αγγλία, o πάγκος της Γουότφορντ βρέθηκε όλος μέσα στο γήπεδο, ο Τζιανφράνκο Τζόλα έφαγε την πιο ωραία σαβούρτα της ζωής του. Το κλισέ “από την κόλαση στον παράδεισο” στην, ίσως, πιο εντυπωσιακή ποδοσφαιρική εκδοχή του.

Δεκαπέντε μέρες μετά η Γουότφορντ αντιμετώπισε την Κρίσταλ Πάλας στον τελικό στο Γουέμπλει. Στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης η Πάλας κέρδισε πέναλτι. Στο μυαλό αρκετών σίγουρα θα επανήλθαν οι εικόνες του αγώνα με τη Λέστερ. Ο Αλμούνια δεν κατάφερε να το αποκρούσει και αυτό. Η ομάδα του Τζόλα δεν είχε απάντηση στο γκολ και η Πάλας πήρε το τελευταίο εισιτήριο για την Πρέμιερ Λιγκ, μειώνοντας λίγο την αντικειμενική αξία του κατορθώματος του ημιτελικού. Όσοι οπαδοί της Γουότφορντ το έζησαν από κοντά πάντως είναι σίγουρο πως δεν θα το ξεχάσουν ποτέ.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Αγγλικό πρωτάθλημα, Ιστορίες για το τζάκι

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ο αναμορφωτής της Νιούκαστλ

22 Οκτωβρίου, ώρα 15.00. Ο διαιτητής σφυρίζει την έναρξη της αναμέτρησης. Το Σεντ Τζέιμς Παρκ είναι γεμάτο αλλά εκατοντάδες άνθρωποι σε όλες τις θύρες είναι ακόμα όρθιοι ή περπατάνε προς τις θέσεις τους. Οι παίκτες της Νιούκαστλ κάνουν τη σέντρα. 22 πάσες αργότερα οι οπαδοί των γηπεδούχων χοροπηδάνε στις εξέδρες πανηγυρίζοντας το 1-0. Στα 59 […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Χαμένοι στη μετάφραση των αριθμών

Αν υπάρχει κάτι για το οποίο πραγματικά  χαίρομαι φέτος στην Πρέμιερ Λιγκ είναι πως οι ομάδες που βρίσκονται στην πρώτη τετράδα του βαθμολογικού πίνακα είναι ομάδες που παρουσιάζουν ελκυστικό, και επιθετικό, ποδόσφαιρο. Σίγουρα το βασικό ζητούμενο, για όλους, είναι η νίκη και οι βαθμοί, αλλά όταν αυτά συνδυάζονται και με όμορφο παιχνίδι τότε όλα γίνονται […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

9 σχόλια σχετικά με το “Είκοσι δυο δευτερόλεπτα”

  1. Ο/Η President λέει:

    Νομίζω sombrero οτι αξίζει και μια παράγραφος για τον παίκτη που με τεράστια ωριμότητα και ψυχραιμία κάνει την κεφάλια πάσα……ξες την στιγμή που το άγχος και το πάθος ξεχειλίζουν ο τύπος ειναι κρύο αιμα, πιο κρύο και απο το σερβικό αίμα στα τρίποντα στο μπάσκετ…

  2. Ο/Η thanosleeds λέει:

    Εκεινη τη χρονια ολες οι μαχες κριθηκαν στο 90 της τελευταιας αγωνιστικης με τα ματς να διεξαγονται ταυτοχρονα. Η 2η Χαλ επαιζε με την σιγουρη πρωτη Καρντιφ. Με το σκορ στο 2-1 η Χαλ κερδιζεο πεναλτι στο 91′, το χανει και στο 93′ ισοφαριζει με πεναλτι ο Μειναρντ της Καρντιφ! Ετσι ολοι ανοιγουν ραδιοφωνακια και ακουνε το Γουοτφορντ-Λιντς το οποιο βρισκεται 15ωλεπτα πισω λογω ενος πολυ σοβαρου τραυματισμου. Το ματς ειναι 1-1 και η Γουοτφορντ πιεζει ασφυκτικα για το γκολ που θα δωσει ανοδο και στο 90′ ο πιτσιρικας γκολκιπερ της Γουορφορντ που εχει μπει αναγκαστικη αλλαγη κανει λαθος, του φευγει η μπαλα απο τα χερια σε μια κακη λομπα και γινεται το 1-2! Η Λιντς παιρνει εκδικηση για τον τελικο πλει οφ του 2006 και εγω πανηγυριζω σαν παλαβος μπροστα απο την οθονη.
    Λιγο νωριτερα, η Λεστερ στο σκοραρε στο 90 μεσα στη Νοτιγχαμ κλεβοντας την τελευταια θεση των πλει οφ και η Πιτερμπρο δεχοταν (ναι στο 90) γκολ μεσα στο Σελχαρστ Παρκ και ετσι εγινε η τριτη ομαδα που υποβιβαστηκε παρα τους 54 βαθμους που μαζεψε (στο Χαντερσφιλντ-Μπαρνσλει που ηταν 2-2 μολις μαθευτηκε αυτο παιζανε 4 λεπτα πασουλες καθως σωζοντουσαν και οι δυο). Κρισταλ Παλας και Γουοτφορντ περασαν στον τελικο και μετα απο ενα κακο ματς ο βετερανος Κεβιν Φιλιπς σκοραρε με πεναλτι στην παραταση και ετσι τελειωσε η καλυτερη σεζον που εχω δει στην ιστορια της Τσαμπιονσιπ.

  3. Ο/Η duendes λέει:

    Επειδή πάντα υπάρχει και η “άλλη πλευρά” εδώ είναι το βίντεο από την αντίδραση των οπαδών της Λέστερ: https://www.youtube.com/watch?v=t_P8gv7s2NQ

  4. Ο/Η kef λέει:

    Κλασσικό τέλος παιχνιδιού στο Pro

  5. Ο/Η Γιαννης. λέει:

    επική διπλή σαβούρδα οπαδών στο 0:58…

  6. Ο/Η gargaduaaas λέει:

    Ωραίος ο duendes που μας θύμισε αυτή την αναμέτρηση. Για την ιστορία την κεφαλιά-πάσα την έκανε ο Τζόναθαν Χογκ. Πάλαι ποτέ πολλά υποσχομένος μέσος της Άστον Βίλα με καριέρα σε -χειρότερη- ελεύθερη πτώση κι απ’ τις βουτιές του Stelios που λέει και το κειμενάκι.

  7. Ο/Η noname λέει:

    Ενταξει, κλαμα και με την θείτσα και την ξανθιά στο δεύτερο video(0:27 και 0.33) που μπουκάρουν στο γηπέδο με τις τσάντες ανα χείρας!

  8. Ο/Η Παυλος Man Utd λέει:

    “…και η συνέχεια είναι υπέροχος, γνήσιος ποδοσφαιρικός οργασμός, απ’αυτούς που όταν τους ζεις δεν υπάρχει ταβάνι στην καύλα που νιώθεις, γιατί το μυαλό είναι τόσο απασχολημένο με τα αμέτρητα ερεθίσματα ευτυχίας που σκάνε όλα μαζί σε κλάσματα του δευτερόλεπτου, που αδυνατεί να ιεραρχήσει αντικειμενικά τις χαρές…” Η καλυτερη περιγραφη ενος απεριγραπτου συναισθηματος!!!

    Υ.Γ. Νιωθω γεματος που αυτες τις αξεχαστες στιγμες που εχω ζησει στον αθλητισμο καθε φορα που τις θυμαμαι,ακομα και στις πιο ακυρες στιγμες,μου προκαλουν παντα ριγη συγκινησης…

    Υ.Γ.2 Θα μου αρεσε πολυ να εγραφε ο καθε ενας μας τις δικες του στιγμες ποδοσφαιρικου οργασμου!

  9. Ο/Η trandism λέει:

    Σπουδαίο ματς.

    @Παύλος ΥΓ2 – Arsenal – Man Utd 1-2 Επαναληπτικός ημιτελικός κυπέλλου Αγγλίας 1999 είναι η κορυφαία περίπτωση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.