Η ανάσταση του Ντάνι Ινγκς

26 Μαΐου 2018. Η αποστολή της Λίβερπουλ βρίσκεται στο ξενοδοχείο της στο Κίεβο περιμένοντας την αναχώρηση για το γήπεδο που θα διεξαχθεί ο τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ. Όλοι γύρω από την ομάδα γνωρίζουν ποια θα είναι η βασική ενδεκάδα, καθώς και ποιοι θα βρεθούν στον πάγκο. Το μοναδικό ερωτηματικό αφορά τον αναπληρωματικό επιθετικό, αφού ο Κλοπ πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στον Ντόμινικ Σολάνκε και τον Ντάνι Ινγκς. Ο Γερμανός θα επιλέξει τελικά τον νεαρό Άγγλο και ο Ινγκς θα παρακολουθήσει για δεύτερη φορά έναν ευρωπαϊκό τελικό της ομάδας του από την κερκίδα των επισήμων (είχε προηγηθεί ο τελικός του Γιουρόπα Λιγκ το 2016 όταν είχε κριθεί ανέτοιμος). Η θητεία του στη Λίβερπουλ θα ολοκληρωθεί με το χειρότερο δυνατό τρόπο, με έναν τρόπο μάλλον ταιριαστό με το πως κύλησε σχεδόν από την πρώτη μέρα.

15 Οκτωβρίου 2015. Ο Ντάνι Ινγκς είναι 23 χρονών, προέρχεται από δυο πολύ καλές σεζόν με τη φανέλα της Μπέρνλι στις οποίες σκόραρε συνολικά 37 φορές, έχει πάρει μεταγραφή στη Λίβερπουλ, έχει ήδη σκοράρει 2 φορές στο πρωτάθλημα και έχει μόλις κάνει το ντεμπούτο του στην εθνική Αγγλίας. Ο κόσμος πιστεύει σ’αυτόν, οι άνθρωποι της Λίβερπουλ πιστεύουν σ’αυτόν, ο ίδιος πιστεύει πως το μέλλον του ανήκει. Δυστυχώς γι’αυτόν, η μοίρα έχει άλλα σχέδια.

Στη διάρκεια της πρώτης προπόνησης της ομάδας μετά την πρόσληψη του Γιούργκεν Κλοπ, ο Ινγκς θα πάθει ζημιά στο αριστερό γόνατο και θα μπει εσπευσμένα στο χειρουργείο. Σε μια μόνο στιγμή ο παίκτης που κάποιοι στην Αγγλία ήλπιζαν πως μπορεί να γίνει ο επόμενος επιθετικός των ‘λιονταριών’ εξαφανίζεται ουσιαστικά από το προσκήνιο. Η αποθεραπεία του είναι δύσκολη και κρατάει όλη τη σεζόν. Οι ελπίδες όλων μεταφέρονται στην επόμενη χρονιά αλλά η ατυχία δεν έχει πει την τελευταία της κουβέντα.

Τον Οκτώβρη του 2016, ένα χρόνο δηλαδή μετά τον πρώτο τραυματισμό, ο Ινγκς παθαίνει νέα ζημιά, αυτή τη φορά στο άλλο γόνατο, σε έναν αγώνα Λιγκ Καπ με την Τότεναμ. Η διαδικασία γνωστή: Νοσοκομείο, χειρουργείο, αποθεραπεία μηνών. Η επιστροφή του καθυστερεί περισσότερο από την προηγούμενη φορά και ο Άγγλος επιθετικός τελειώνει τη σεζόν χωρίς συμμετοχή στο πρωτάθλημα και μετράει πλέον δυο χαμένα χρόνια από μια πολλά υποσχόμενη καριέρα.

Παρά την ιδιαίτερη συμπάθεια και εκτίμηση που, όπως τονίζει συνέχεια, τρέφει για τον γκαντέμη επιθετικό του, ο Κλοπ θα του δώσει λιγοστές ευκαιρίες την επόμενη σεζόν (μιας και η τριπλέτα Σαλάχ-Μανέ-Φιρμίνιο θα δέσει ιδανικά και θα τελειώσει τη χρονιά με 91 γκολ) και θα τον ωθήσει ουσιαστικά προς την έξοδο.

Το κερασάκι στις σκέψεις φυγής του θα μπει εκείνη την ημέρα στο Κίεβο: “Εκείνη ήταν μια από τις στιγμές που με πόνεσαν πολύ. Για κάθε παίκτη το να μην συμμετέχει σε έναν τελικό της ομάδας του είναι πολύ αποκαρδιωτικό. Δεν ήταν πάντως μόνο εκείνο το βράδυ που με βοήθησε να πάρω τελικά την απόφαση. Υπήρχαν αρκετές φορές που δεν ήμουν στην αποστολή ή που δεν μπήκα αλλαγή, αλλά δεν ήθελα να το κάνω θέμα για να μη φέρω αρνητική ενέργεια στην ομάδα. Έτσι κατέληξα να γυρνάω σπίτι και να κάθομαι μόνος μου, εκνευρισμένος, παρέα με τα σκυλιά μου. Περνούσα καλά όταν ήμουν με την ομάδα αλλά σε ένα βαθύτερο επίπεδο ήξερα ότι δεν είμαι πραγματικά χαρούμενος”.

Όπως αποδείχτηκε αργότερα εκείνος ο αποκλεισμός από την αποστολή του τελικού ίσως ήταν και ευεργετικός για το μέλλον της καριέρας του. Ο δανεισμός του στη Σαουθάμπτον, την οποία υποστήριζε από μικρό παιδί μιας και μεγάλωσε στην περιοχή, του έδωσε την ευκαιρία να αποκτήσει κανονικό αγωνιστικό ρυθμό και να ανακτήσει σιγά-σιγά την χαμένη αυτοπεποίθηση του. “Ένιωσα πως έπρεπε να βρω μια ομάδα που θα μπορούσα να αποδείξω την αξία μου και να γίνω ο Σαλάχ ή ο Φιρμίνο της. Ήθελα να πάω κάπου που θα ένιωθα πως είμαι σημαντικός. Να γίνω ο παίκτης που θα προσέχει όλη η πόλη”. Στην πρώτη του κανονική σεζόν μετά από 3 χαμένα χρόνια στο Λίβερπουλ βρήκε δίχτυα 8 φορές, δείχνοντας πως ίσως τελικά να μην είναι καμένο χαρτί, κοινώς ένας ακόμα παίκτης που η καριέρα του καταστράφηκε ολοσχερώς από τους τραυματισμούς.

Το καλοκαίρι που μας πέρασε η Σαουθάμπτον μετέτρεψε τον δανεισμό του σε κανονική μεταγραφή και η δικαίωση αυτής της επιλογής ήρθε αρκετά σύντομα. Λίγο μετά τα μισά της σεζόν ο αναγεννημένος Ντάνι Ινγκς μετράει 16 γκολ και 1 ασίστ σε 24 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις φέτος. Στον πίνακα των σκόρερς της Πρέμιερ Λιγκ από πάνω του βρίσκονται μόνο ο Τζέιμι Βάρντι και ο Σέρχιο Αγκουέρο, που όμως, σε αντίθεση με τον Ινγκς, έχουν βρει αρκετές φορές δίχτυα από το σημείο του πέναλτι. Η απίστευτη φόρμα στην οποία βρίσκεται το τελευταίο τρίμηνο (στα τελευταία 14 παιχνίδια δεν έχει σκοράρει μόνο σε 3 απ’όσα έπαιξε όλο το 90λεπτο!) αποτελεί έναν από τους βασικότερους λόγους που η Σαουθάμπτον από τη ζώνη του υποβιβασμού έχει σκαρφαλώσει στην 9η θέση και γλυκοκοιτάζει τις θέσεις που οδηγούν στην Ευρώπη.

Ο παίκτης με τα δυο χτυπημένα γόνατα, που πέρασε μήνες ολόκληρους κάνοντας προπονήσεις μόνος του και βλέποντας τους αγώνες από την τηλεόραση, μετατράπηκε ξανά σε εκείνον τον ελπιδοφόρο επιθετικό που είχε μόλις κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και είχε χριστεί διεθνής. Δεν είναι τυχαίο που αυτές τις μέρες το όνομα του επέστρεψε δυναμικά και στις συζητήσεις για την εθνική Αγγλίας, που ψάχνει αγωνιωδώς λύσεις για την επίθεση μετά τους τραυματισμούς των Κέιν και Ράσφορντ. Αναμφισβήτητα μια επιστροφή στην εθνική θα ολοκληρώσει την σχεδόν μαγική επιστροφή του Ινγκς στην επικαιρότητα.

Ακόμα όμως και να μην έρθει σύντομα αυτή η κλήση, ο Ντάνι Ινγκς θα συνεχίσει να απολαμβάνει αυτό που ζει φέτος. Όπως είπε και ο ίδιος σε μια από τις αρκετές συνεντεύξεις που έδωσε τις τελευταίες εβδομάδες: “Στην παρούσα φάση μπορώ να πω ότι είμαι πραγματικά ευτυχισμένος και απολαμβάνω ξανά το ποδόσφαιρο. Όταν ξέρεις πως έχεις κάνει καλά τη δουλειά σου, νιώθεις πολύ χαρούμενος κι αυτό είναι ένα συναίσθημα που μου είχε λείψει τα προηγούμενα χρόνια”.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Αγγλικό πρωτάθλημα, Προσωπογραφίες

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ο τελευταίος μεγάλος έρωτας

“Είναι τεράστιο κεφάλαιο ο Τόττι για τη Ρόμα” θυμάμαι να μου λέει ο αγαπημένος μου παππούς το 2001. Όταν και οι Ρωμαίοι κατακτούσαν το τρίτο πρωτάθλημα της ιστορίας τους. 18 ολόκληρα χρόνια μετά την παρέα των Ανσελότι, Φαλκάο και Κόντι, η αιώνια πόλη είχε βρει νέους ήρωες στα πρόσωπα των Μπατιστούτα, Καφού και φυσικά του […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Τελευταία έξοδος: Φερνάντο Τόρρες

Ανάμεσα στα περίπου διακόσια παιδάκια με ποδοσφαιρικά ρούχα και παπούτσια που βρέθηκαν στο Πάρκε ντε λα Κρούθες, όχι πολύ μακριά από το κέντρο της Μαδρίτης, ένα πρωινό του 1995, το χαλίκι πατούσε και ένα ξανθό αγοράκι με φακίδες. Μόλις τρία χρόνια πιο πριν, ο ιδιοκτήτης της Ατλέτικο Μαδρίτης Χεσούς Χιλ είχε διαλύσει τις ακαδημίες του […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.