Η Επάνοδος του Χουλιγκανισμού στην Ισπανία

«Δέχθηκα σήμερα ρατσιστική επίθεση από την εξέδρα». Μετά το τέλος του ματς της Εσπανιόλ με την Αθλέτικ Μπιλμπάο ο Ινιάκι Γουΐλιαμς βγήκε και έκανε την παραπάνω δήλωση. Δε μίλησε για το ματς, δεν τον ενδιέφερε η ήττα της Μπιλμπάο. Ο Γουίλιαμς ήταν το τελευταίο θύμα της εξέδρας της Εσπανιόλ, που η αλήθεια είναι έχει ένα μεγάλο ιστορικό τέτοιων συμπεριφορών.

Πριν το ματς, στην Κορνελιά, στα προάστια της Βαρκελώνης, είχαν πλακωθεί οι οργανωμένοι οπαδοί των δύο συλλόγων. Και μπορεί αυτοί της Εσπανιόλ να είναι τόσο λίγοι που μετράνε απουσίες στο γήπεδο, αλλά στην Ισπανία δεν υπάρχει η κουλτούρα οι οπαδοί να ταξιδεύουν με την ομάδα στα εκτός έδρας ματς, όπως στην Αγγλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία ή την Ιταλία. Συνήθως μιλάμε για εσωτερικούς μετανάστες, οπαδούς συλλόγων που ζουν ήδη στην πόλη όπου διεξάγεται το ματς.

Η φωτογραφία από τη Marca που πέρασε τις ιαχές πιθήκου που έκαναν οι οπαδοί της Εσπανιόλ.

Οι οργανωμένοι οπαδοί της Εσπανιόλ σχετίζονται με την άκρα δεξιά, ενώ αυτοί της Αθλέτικ με τον αναρχικό χώρο. Σε κάποια άλλη χώρα η απορία θα ήταν: «Mα γιατί σας πήρε τόσο καιρό να πλακωθείτε;». Στην Ισπανία η απάντηση είναι ότι απλώς δεν είχαν βρεθεί. Υπάρχει διαφορά μεταξύ του «κάποιοι σκόρπιοι μέσα στην εξέδρα», που δεν τους πειράζει κανείς, και του οργανωμένου οπαδού.

Λίγες ώρες μετά στη Βαλένθια οργανωμένοι του τοπικού συλλόγου και οργανωμένοι της Μπαρσελόνα πλακώθηκαν πριν το μεταξύ τους ματς. Από τη Βαλένθια το υπεύθυνο οπαδικό κλαμπ ήταν οι «Γιομούζ», σκληρά ακροδεξιό φαν κλαμπ, που από το Σεπτέμβρη η επίσημη Βαλένθια το είχε πετάξει εκτός γηπέδου λόγω επιθέσεων σε άλλα φαν κλαμπ του συλλόγου που δε μοιράζονταν τις ακραίες θέσεις τους. Από την πλευρά της Μπαρσελόνα ήταν οι γνωστοί από πάντα «Μπόσος Νόις». Οπαδικό κλαμπ που ξεκίνησε από τα αριστερά για να καταλήξει με τα χρόνια στην εθνικιστική, καταλανική στην περίπτωσή του, δεξιά και ακροδεξιά (για όποιον ενδιαφέρεται, εδώ μια πιο αναλυτική ιστορία αυτής της μετάβασης).

Τα επεισόδια αυτά έρχονται να προστεθούν σε διάφορα πλακώματα, όπως στο τοπικό μικρό ντέρμπι της Μαδρίτης, Λεγανές-Χετάφε (σαν να λέμε Προοδευτική-Ιωνικός), στο περυσινό Γαλιθιάνικο ντέρμπι και σε συναντήσεις με οπαδούς ξένων συλλόγων, όπως με αυτούς της Λυών. Μετά τη δολοφονία του οπαδού της Λα Κορούνια από μέλος του Φρέντε Ατλέτικο στη Μαδρίτη, υπήρξε μια περίοδος ύφεσης, όμως αρχικά η έξαρση των ρατσιστικών επιθέσεων στα ισπανικά γήπεδα και, κατά δεύτερον, η προσπάθεια ανασύνταξης των χουλιγκάνων, κυρίως των μεγάλων κλαμπ, αρχίζει να δημιουργεί πάλι ένα επικίνδυνο σκηνικό από τα παλιά.

Σε μεγάλο βαθμό, όπως πάντα φυσικά, την ευθύνη την έχουν οι διοικήσεις. Οι Μπόσος Νόις έχασαν όλα τους τα ερείσματα όταν ο Λαπόρτα τους πέταξε έξω. Οι επιτυχίες του συλλόγου μετά και η παγκοσμιοποίηση της εξέδρας του Καμπ Νόου τους έκανε περιττούς και αδιάφορους. Άλλωστε υπάρχουν άλλες «Πένιας» (έτσι λέγονται στην Ισπανία τα κλαμπς οπαδών) που κάνουν κερκίδα χωρίς επεισόδια. Ο Φλορεντίνο Πέρεθ έχει τους Ούλτρα Σουρ κάτω από απόλυτο έλεγχο και στο Μπερναμπέου δεν συμβαίνει το παραμικρό. Ακόμα και μικρότεροι σύλλογοι με μεγάλες οπαδικές βάσεις, όπως η Μπέτις και η Σεβίλλη, έχουν αρκετά μεγάλο έλεγχο των οργανωμένων οπαδών τους.

Εδώ να διευκρινίσουμε ότι όταν λέμε «έλεγχο», τουλάχιστον στην Πριμέρα, δεν εννοούμε ότι κάνουν ό,τι πει ο πρόεδρας ως καλός στρατός. Έλεγχος σημαίνει, στα Ισπανικά μέτρα, ότι όσο δεν προκαλούν επεισόδια και πηγαίνουν στο γήπεδο ως φαν κλαμπς χωρίς να επιβάλλουν στους άλλους τη νοοτροπία τους είναι όλα καλά από την πλευρά του συλλόγου. Ο σύλλογος με τη σειρά του αναγνωρίζει τις «Πένιας» ως επίσημες, με τα μπόνους στις τιμές των εισιτηρίων που φέρει αυτό, και έτσι είναι όλοι χαρούμενοι. Κάπως έτσι για παράδειγμα κατέληξε η Ατλέτικο να ανέχεται το φασιστικό Φρέντε στις εξέδρες της για πολλά χρόνια, μέχρι που κάποιο μέλος του δολοφόνησε κάποιον οπαδό φιλοξενούμενης ομάδας. Θα μου πείτε τώρα, αν δολοφονούσαν εκτός ποδοσφαιρικού πλαισίου δεν ενδιέφερε το σύλλογο; Και η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι. Το αυτό ισχύει και για τους Γιομούζ της Βαλένθια. Έφυγαν από την εξέδρα μόνο όταν επιτέθηκαν σε άλλα μέλη της, όχι πριν.

Αντίθετα η Μπαρσελόνα ήταν τρομακτικά ευτυχής που είχε πετάξει τα Τρελά Αγόρια (αυτό σημαίνει Μπόσος Νόις στα Καταλανικά) εκτός γηπέδου. Οι Μπόσος ήταν μια συνεχής πηγή επεισοδίων, πριν καν φτάσουμε στις γραφικότητες με τα μπουκάλια ουίσκι και τις γουρουνοκεφαλές στον Φίγκο. Το θέμα στη Βαρκελώνη είναι ότι όταν η ομάδα σταμάτησε να έχει τις συνεχόμενες επιτυχίες και με πρόεδρο ένα μαρκετίστα ντολμά όπως ο Μπαρτομέου χάθηκε ο έλεγχος. Στην περίπτωση της Μπαρσελόνα βέβαια υπάρχει άλλος ένας παράγοντας που έχει μια διττή επίδραση στο οπαδικό της κομμάτι.

Το Καταλανικό ζήτημα έχει δημιουργήσει δύο αντίρροπες τάσεις. Στη Βαρκελώνη, υπάρχει μια προσπάθεια ανασύνταξης των Μπόσος Νόις πάνω στη βάση του καταλανικού εθνικισμού, της διεκδίκησης της ανεξαρτησίας και του τι θεωρούν ότι η Μπαρσελόνα ως σύλλογος συμβολίζει σε αυτό το πλαίσιο. Η προσπάθεια βέβαια στηρίζεται όπως λένε οι ίδιοι στο να γίνουν ξανά «οι οπαδοί που θα προκαλούν τον περισσότερο τρόμο σε όλη τη Λα Λίγα». Όπως έγραφε και ο δημοσιογράφος που έκανε το ρεπορτάζ γι’ αυτούς στην «Ελ Παΐς», προσοχή στη χρήση του «Λα Λίγα» και όχι «της Ισπανίας».

Αυτή η νέα συσπείρωση γύρω από το καταλανικό των νέων Μπόσος Νόις δημιουργεί αντίδραση στην υπόλοιπη Ισπανία από τα ακροδεξιά, Φραγκικά φαν κλαμπ όπως το Φρέντε ή οι Γιομούζ. Το σκηνικό είναι εύκολο να στηθεί. “Έρχονται οι Καταλανοί εδώ που είναι Ισπανία και θα τους δείξουμε εμείς”. Και ανάποδα, “έρχονται οι κατακτητές Ισπανοί στην Καταλωνία, να πάρουν μια γεύση ανεξαρτησίας”. Και τώρα στην ερώτηση του εκατομμυρίου, πώς και στο clasico δε συμβαίνει τίποτα; Διότι, όπως είναι αυτονόητο, εκεί υπάρχει πολύ μεγάλος έλεγχος. Παρά την αγωνιστική πτώση των δύο μεγάλων Ισπανών, το clasico είναι το πιο εμπορικό παιχνίδι του κόσμου. Και ναι, οι διοικήσεις ασχολούνται και το προστατεύουν.

Κλείνοντας, θα συνοψίσω την εκτίμηση για την άνοδο του χουλιγκανισμού στην Ισπανία σε τρία βασικά σημεία. Πρώτον, ο μειωμένος έλεγχος των διοικήσεων πάνω στους οπαδούς. Σε κλαμπ όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, όπου κάποιος ασχολείται σοβαρά με το θέμα, δεν υπάρχουν κρούσματα. Στις Μπαρσελόνα, Ατλέτικο, Βαλένθια, Μπιλμπάο και σε άλλες υπάρχει θέμα. Δεύτερον, το καταλανικό ζήτημα που δημιουργεί μια ανασύνταξη, στους οπαδούς της Μπαρσελόνα κυρίως, και αντιδράσεις από τα φαν κλαμπς που σχετίζονται με την φραγκική ακροδεξιά στην υπόλοιπη χώρα. Και τρίτον, σε μικρότερο βαθμό, η πτώση του επιπέδου του πρωταθλήματος, σε συνδυασμό με τη διεθνοποίηση της Λα Λίγα που αφήνει χώρο στα εξωαγωνιστικά και δημιουργεί συνθήκες αποξένωσης του ντόπιου πληθυσμού από τους συλλόγους.

Να πω εδώ ότι δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος για το κοντινό μέλλον. Οι διοικήσεις των ομάδων ασχολούνται με τους χορηγούς σε Ασία και Αμερική, η Λα Λίγα παλεύει να διοργανώσει ένα παιχνίδι πρωταθλήματος στο Μαϊάμι και πρόεδρος της Ομοσπονδίας είναι ένας δηλωμένος ακροδεξιός. Αν όλα αυτά δεν είναι τρομακτικά για το «Πρωτάθλημα που συγκινεί τον κόσμο», τότε εγώ πάω πάσο. Τουλάχιστον ακόμα στην Ισπανία η ταυτοποίηση των δραστών και το πέταγμα τους εκτός γηπέδου γίνεται το πολύ σε 48 ώρες από το συμβάν.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Ισπανικό πρωτάθλημα

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Το τέλος του φόβου για τον Σαντιάγο Κανιθάρες

Η σημασία ενός γεγονότος στη ζωή εξαρτάται πάντα από την οπτική με την οποία το κοιτάει κανείς. Για κάποιον άνθρωπο η πιο σημαντική στιγμή στη ζωή του μπορεί να είναι η μοναδική φορά που κατάφερε να ταξιδέψει μακριά από το μέρος του. Για κάποιον άλλον, τα ταξίδια μπορεί να συμβαίνουν κάθε εβδομάδα. Κάποιος μπορεί να […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Τι συνέβη με τον Εμιλιάνο Γκουρουσέτα;

Η πανάκριβη BMW έχασε τον έλεγχο, έχοντας στις ρόδες της υπερβολική ταχύτητα, μόλις λίγα χιλιόμετρα έξω απ’ την Παμπλόνα. Μερικά λεπτά πριν φτάσει στον τελικό της προορισμό. Ο δρόμος ήταν εξωπραγματικά γλιστερός και η καταρρακτώδης βροχή που έπεφτε απ’ το προηγούμενο βράδυ έκανε την οδήγηση υπερβολικά δύσκολη ακόμα και για τον πιο έμπειρο οδηγό αγώνων. […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

4 σχόλια σχετικά με το “Η Επάνοδος του Χουλιγκανισμού στην Ισπανία”

  1. Ο/Η Almogàver λέει:

    Αν και ο αρθρογράφος δείχνει αρκετά ενημερωμένος και το άρθρο είναι σωστό σε γενικές γραμμές, υπάρχει ένα αρκετά σοβαρό λάθος και θα προσπαθήσω να σας το εξηγήσω επαρκώς. Ως μόνιμος κάτοικος Καταλωνίας και ως μέλος (με διαρκείας) της οργανωμένης blaugrana εξέδρας και του μεγαλύτερου συνδέσμου της, των Almogàvers, έχω την τύχη να γνωρίζω αυτά τα πράγματα από πρώτο χέρι. Πρώτον, καταλανική ακροδεξιά ουσιαστικά δεν υπάρχει. Το κίνημα για την καταλανική ανεξαρτησία κυμαίνεται από την άκρα αριστερά εως την κεντροδεξιά. Οι ακροδεξιοί μέσα σε αυτό το κίνημα είναι πραγματικά τρεις κι ο κούκος, και αν δεν είχαν τόση έλλειψη γνώσης της ιστορίας δεν θα υπήρχαν ούτε καν αυτοί οι τρεις (ούτε κι ο κούκος). Η άκρα δεξιά που υπάρχει στην Καταλωνία είναι ισπανική. Γενικά, η άκρα δεξιά στην Ισπανία είναι συνδεδεμένη με την ενότητα της “μιας, μεγάλης και αδιαίρετης Ισπανίας”. Eίναι βέβαια δύσκολο το να αναλύσουμε όλο αυτό το ζήτημα εδώ. Όσον αφορά το ζήτημα της μπλαουγκράνα εξέδρας: Η “Grada d’animació” του Καμπ Νόου, δηλαδή η εξέδρα “υποστήριξης” της Barça (εδώ δεν λέμε “εξέδρα των φανατικών” ούτε “ένθερμη εξεδρα”) αποτελείται από 4 συνδέσμους: Almogàvers, Nostra Ensenya, Front 453 και Supporters Barça. Οι δύο πρώτοι είναι καθαρά υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλωνίας με πολιτικές τάσεις από την ακρο-αριστερά εως το κέντρο. Οι δύο δεύτεροι έχουν σαν σύνθημα το “Μόνο Barça”, δηλαδή ένα άλλο “no política” και στις τάξεις τους υπάρχουν και ακροδεξιοί. Αυτοί οι Καταλανοί ακροδεξιοί είναι της Ισπανικής ακροδεξιάς. Δηλαδή είναι Καταλανοί που εθνικά νιώθουν Ισπανοί. Οι ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των συνδέσμων έρχονται στην επιφάνεια όταν στο 17:14 του κάθε ημιχρόνου (σε ανάμνηση του έτους 1714 που η Καταλωνία έχασε την ελευθερία της) οι πρώτοι δύο σύνδεσμοι φωνάζουν ρυθμικά “Ανεξαρτησία” και οι άλλοι δύο προσπαθούν να τους “καπελώσουν” φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της Barça. Εκτός από τις πολιτικές διαφορές υπάρχουν κι άλλες: Οι Almogàvers αρέσκονται στο να ντύνονται στα χρώματα της Barça ή της σημαίας της Καταλωνίας και σαν φυσιογνωμίες φαίνονται (και είναι) πιο ειρηνικοί ενώ στους υπόλοιπους τρεις συνδέσμους κυριαρχεί το μαύρο και η πιο “επιθετική” αμφίεση. Από αυτούς τους τέσσερεις συνδέσμους αυτοί που έχουν σύνδεση με τους Μπόισους Νόις είναι οι Supporters Barça. Οι Μπόισους, όπως σωστά αναφέρεται στο άρθρο είναι ένας σύνδεσμος που άρχισε ως ακρο-αριστερός ανεξαρτησιακός, αλλά αργότερα των οικειοποιήθηκαν τα ακρο-δεξιά στοιχεία που εισήλθαν στα τέλη των ’80 και αρχές των ’90. Οι αριστεροί σταδιακά εγκατέλειψαν το σύνδεσμο και ίδρυσαν άλλους συνδέσμους (όπως οι “Sang Culé Cor Català και οι Dracs). Οι Μπόισους Νόις λοιπόν αποτελούνται από ακρο-δεξιούς, οι οποίοι είναι Ισπανοί ακροδεξιοί και όχι ανεξαρτησιακοί (εκτός από τους τρεις και τον κούκο που προανέφερα). Αυτά. Ελπίζω να έγινα κατανοητός σε γενικές γραμμές. Visca el Barça i visca Catalunya lliure! 🔵🔴 Penya Almogàvers FCB

  2. Ο/Η Ramón Llul λέει:

    Αρχικά να πω ότι το σχόλιο είναι αρκετά αναλυτικό. Στο κείμενο δεν μπορούσα να κάνω τέτοια ανάλυση. υπάρχει μια σχετικά μεγαλύτερη ανάλυση στο τελευταίο λινκ του κειμένου. Για τον πιο αναλυτική ιστορία των Boixos Nois έβαλα το πρώτο λινκ που εξηγεί τη μεταστροφή τους μέσα από τα χρόνια.

    Να ξεκαθαρίσουμε το εξής όμως: ο καταλανικός εθνικισμός είναι διάφορος της ακροδεξιάς, με τη μορφή των νεοναζί. Η έννοια του ενθκισμού σχετίζεται με το πως περιγράφεται στις πολιτικές επιστήμες, δηλαδή την θεωρία γύρω από το έθνος. Και γενικά είναι ένα αρκετά πολύπλοκο θέμα για να το αναλύσουμε εδώ.

    Για τις υπόλοιπες penyes της Barça συμφωνώ με το σχόλιο για τις περιγραφές τους. Με μια σημείωση, ότι οι Dracs μάλλον είναι πιο μπασκετικοί και στο Camp Nou χάνονται στο μέγεθος του γηπέδου.

  3. Ο/Η To Madeira λέει:

    Γενικά τεράστιο λαθος να συγχέουμε τους Μπόισους με το Καταλανικό Αυτονομιστικό Κίνημα, ειδικά όταν υπάρχουν ακόμη και φωτογραφίες κι βίντεο που δείχνουν μέλη τους να επιτίθενται μαζί με την αστυνομία σε αυτονομιστές διαδηλωτές καθ’ όλη την διάρκεια των διαδηλώσεων των προηγούμενων χρόνων. Σοβαρό λάθος του κειμένου, ουσίας και όχι διατύπωσης. Εστω και μισό μήνα μετά, οφείλει να ανασκευαστεί νομίζω. Η Μπόισους είναι όπως τα λέει ο φίλος παραπάνω, Ισπανοί Εθνικιστές και όχι Καταλανοί αυτονομιστές

  4. Ο/Η Ramón Llul λέει:

    @Madeira

    Όπως είπα και στην παραπάνω απάντηση υπάρχει λινκ στο κείμενο που δίνει αναλυτικά την ιστορία εξέλιξης των Boixos Nois. Το πως πέρασαν από το αριστερό φάσμα, στο καταλανικό αυτονομιστικό κίνημα πριν μεταλλαχθούν σε ακροδεξιό γκρουπ με ισπανούς εθνικιστές νεοναζί.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.