Οι φανέλες του Μουντιάλ 2018

  [9 Σχόλια]

Το Μουντιάλ είναι οι ομάδες, είναι οι παίκτες κι οι συγκινήσεις. Είναι όμως κι άλλα πράγματα. Είναι τα αυτοκόλλητα Panini για πολλούς, είναι το στοίχημα για άλλους, είναι και οι φανέλες των ομάδων για εμάς. Καταλαβαίνω ότι πολύς κόσμος δεν ασχολείται ιδιαίτερα με τις εμφανίσεις. Δεν θα ασχοληθεί με τις μάρκες, τις εταιρείες αθλητικών, τις ρίγες και τα σχέδια. Του αρκεί να έχουν πάνω τα νούμερα, τα ονόματα και τα χρώματα της κάθε εθνικής. Μπάλα είναι, όχι πασαρέλα. Ναι μεν, αλλά… Οι σπουδαίες εμφανίσεις συνοδεύουν τις ομάδες, γίνονται οι εικόνες που παραμένουν στις αναμνήσεις μας. Το ίδιο και οι τραγικές εμφανίσεις.

Ξεκινάμε με μερικά… στατιστικά. Συνολικά οκτώ διαφορετικές εταιρείες θα ντύσουν τις 32 ομάδες του Μουντιάλ. Τη μερίδα του λέοντος έχει η Adidas με 12, ακολουθεί η Nike με 10, η Puma με 4, η New Balance με 2 και μετά Umbro, Hummel, Errea και Uhlsport που έχουν από μία εθνική η καθεμία.  Σε γενικές γραμμές οι εταιρείες δεν ξέφυγαν όπως άλλες φορές (ίσως επειδή λείπει και το λατρεμένο Καμερούν). Από εδώ και πέρα το κείμενο είναι καθαρά υποκειμενικό και θέμα γούστου, οπότε πολλοί μπορεί να διαφωνήσετε και να πείτε «τι λες ρε φίλε;». Γι’ αυτό υπάρχουν και τα σχόλια. Κάποιες είναι ψιλοτραγικές φανέλες, πάρα πολλές ανέμπνευστες και βαρετές (φασόν σχέδια από εταιρείες στα οποία αλλάζει μόνο το χρώμα) και φυσικά κάποιες εξαιρετικές. Όπως είναι φυσικό, με 32 ομάδες και «εντός»-«εκτός» φανέλα, δεν μπορούμε να τις δούμε όλες. Διαλέξαμε αρκετές όμως.

Ξεκινάμε απλά και όμορφα. Με τη μοναδική συμμετοχή της αγαπημένης Umbro και την κλασσική ρίγα του Περού. Μια φανέλα απλή, σταθερή στην παράδοση της χώρας, αναγνωρίσιμη και όμορφη. Κι ας μη τη φορέσει ο Πάολο Γκερέρο. Εγκρίνουμε και επαυξάνουμε.

Αν ψάξετε στο διαδίκτυο, θα βρείτε πολλούς χαρούμενους χίψτερς να αποθεώνουν αυτή την εμφάνιση της Ιαπωνίας. Εγώ πάλι αυτό που βλέπω μου θυμίζει Sim City, σαν να έχτισα δίπλα δίπλα πολλούς δρόμους με διακεκομμένη λωρίδα ή το αρχαίο παιχνίδι με το βατραχάκι. Ο κατασκευαστής υποστηρίζει ότι είναι ένας φόρος τιμής στο παραδοσιακό γιαπωνέζικο ράψιμο Sashiko, ενώ στο εσωτερικό υπάρχουν λέει αναφορές σε κατάνες, το ηφαίστειο Φούτζι και άλλα τέτοια που δεν θα τα δούμε ποτέ. Προσωπικά, η μόνη χρήση γι’ αυτή τη φανέλα θα ήταν ως δώρο-πιτζάμα σε κάποιον συνταξιούχο θείο μου. Αν είστε από αυτούς που τους αρέσει, θα βρω που μένετε…

Η Κροατία, όπως και το Περού, έχει τη δική της φανέλα που την ξεχωρίζεις από χιλιόμετρα μακριά. Την έχουμε δει σε αρκετές εκδόσεις. Αυτή τη φορά, η Nike θέλει να πρωτοτυπήσει κάνοντας τα κουτάκια… θολά στις άκρες τους. Το αποτέλεσμα προσωπικά δεν μου αρέσει, αλλά ποιος ξέρει. Μπορεί οι αντίπαλοι να νομίζουν ότι έπαθαν αστιγματισμό και να σταματήσουν να μαρκάρουν τους Κροάτες.

Στο παρελθόν η Errea μας είχε δώσει όμορφες φανέλες, όπως αυτή της Ισλανδίας στο περασμένο Euro. Αυτή τη φορά πήγε να πρωτοτυπήσει κάπως και έκανε μια μετριότατη προς άσχημη εμφάνιση. Το σκεπτικό είναι λέει ότι συνδύασε κόκκινο, μπλε και άσπρο, δηλαδή φωτιά, πάγο και νερό (είμαι οι δυνάμεις σας ενωμένες, είμαι ο Κάπτεν Πλάνετ) που αντιπροσωπεύουν την Ισλανδία. Ευχόμαστε στην κατά τα άλλα συμπαθή χώρα καλή επιτυχία, αλλά οι φανέλες είναι για τ’ ανάθεμα.

Στην εποχή του ρετρό που ζούμε, πολλές αναπαραστάσεις παλαιότερων εμφανίσεων λαμβάνουν χώρα. Κάποιες με επιτυχία, κάποιες με αποτυχία. Αυτή της Γερμανίας ανήκει στις πρώτες και μου αρέσει πάρα πολύ. Αρκετά πιο μίνιμαλ, προσπαθεί να μοιάσει ιδιαίτερα στην ιστορική φανέλα του Μουντιάλ του 1990. Αν υποστήριζα Γερμανία, πιθανότατα να την αγόραζα. Για μένα μια από τις καλύτερες φανέλες του Μουντιάλ (και μια από τις καλύτερες ομάδες) με την adidas να κάνει καλή δουλειά.

Κάνοντας κλικ βλέπετε τις φωτογραφίες μεγαλύτερες

Εκτός από της Γερμανίας, καταπληκτική είναι και η πρώτη της Γαλλίας. Η Nike έκανε και πάλι αρκετά καλή δουλειά για τη γαλλική εθνική, όπως και με τη φοβερή ρετρό που είχε βγάλει προ καιρού. Ίσως σε κάποιους τα μανίκια να φανούν πολύ… προχώ, αλλά εμένα μου αρέσουν. Αντίθετα, αυτό που δεν μου αρέσει είναι η 2η εμφάνιση της Γαλλίας. Η οποία είναι ένα εξαιρετικό μπλουζάκι να κατέβεις στην πλατεία της γειτονιάς σου για μια μπύρα, αλλά όχι και για φανέλα ομάδας. Κοιτάξτε θλιμμένο ύφος το αγόρι στα αριστερά. Συμφωνεί μαζί μας.

Πάμε σε μια δυνατή με κακό τρόπο τριάδα. Αριστερά το Βέλγιο με κάτι σαν πουλόβερ που θα σε ανάγκαζε η γιαγιά σου να φορέσεις στα 80s. Στη μέση η φανέλα της Ισπανίας (η μόνη επαφή του Μοράτα με το Μουντιάλ ήταν η φωτογράφιση). Είπαμε πιο πριν για το φόρο τιμής σε παλιότερες. Αυτή τη φορά έχουμε μια μάλλον αποτυχημένη προσπάθεια, μίμησης της φανέλας της Ισπανίας στο Μουντιάλ του 1994. Χωρίς να είναι τραγική, δεν είναι και τίποτα ιδιαίτερο. Προσωπικά δεν μου άρεσε και αυτή του 1994.  Δεξιά η φανέλα της Τυνησίας, η μοναδική συμμετοχή της Uhlsports που είναι πιο βαρετή και από ελληνοκυπριακό σίριαλ σε επανάληψη στο ΤιΒί Μακεδονία.

Η Puma έχει τη δική της τεχνοτροπία, με τις κολλητές συνήθως φανέλες που δεν κολακεύουν όσους έχουν παραπάνω κιλά. Αυτή τη φορά στην Ουρουγουάη έχει κάτι σαν υδατογράφημα με τον ήλιο. Το αποτέλεσμα είναι έτσι κι έτσι, η αλήθεια είναι ότι την έχω δει και σε καλύτερες φωτογραφίες, ίσως να φταίει το κοντινό πλάνο. Περίμενα πάντως κάτι καλύτερο για την αγαπημένη Ουρουγουάη.

Όπως και στην περίπτωση της Ιαπωνίας, έτσι και στη Νιγηρία αρκετοί ενθουσιάζονται με αυτό το πράμα. Η δική μου απάντηση είναι «kill it with fire». Όχι, δεν θα πάρω και όσο την κοιτάω, τόσο πιο αντιπαθητική μου φαίνεται.

Στην κατηγορία «απλές, αλλά ωραίες» έχουμε για αρχή τη Σερβία. Μπορεί να είναι ένα κλασσικό σχέδιο της Puma αλλά λίγο το ωραίο εθνόσημο, λίγο τα νούμερα και δείχνει όμορφο. Δεν θα κέρδιζε βραβείο, αλλά δεν ντρέπεσαι να τη φοράς ή να την αγοράσεις. Η Αγγλία από την άλλη έχει την πιο απλή φανέλα που γίνεται. Ο σχεδιαστής πρέπει να την έφτιαξε σε ημιαργία. Κι όμως είναι πολύ ωραία και σε αυτό παίζουν ρόλο και τα διάσημα λιοντάρια. Το ίδιο ισχύει και για την πολύ απλή της Πορτογαλίας που ετοιμάζονται οι κοιλιακοί του Κριστιάνο να σκίσουν. Εγκρίνουμε.

Πάμε και σε δύο από τις πιο δημοφιλείς εθνικές του κόσμου. Η Nike αφησε ένα απλό σχέδιο για τη Βραζιλία χωρίς πολλά πολλά και είναι αρκετά όμορφο, ενώ η αλλαγή που έκανε η Adidas στην κλασσική φανέλα της Αργεντινής είναι αυτό το… ντεγκραντέ-ξεθωριασμένο στις γαλάζιες ρίγες. Λίγο «περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις». Καλές κι οι δύο. Στις δεύτερες φανέλες, της Βραζιλίας είναι πολύ όμορφη αλλά αυτό το αστέρι περισσότερο μου κάνει σε 2η φανέλα της Γιουβέντους για το Τσάμπιονς Λιγκ με Ραβανέλι βασικό από τα 90s. Η δεύτερη της Αργεντινής συνήθως ήταν και η πιο όμορφη. Δυστυχώς αυτή τη φορά είναι σαν προπονητικό μπλουζάκι και δεν αξίζει (κάτω το κουλό σου ντι Μαρία, κοίτα να βάλεις κανένα γκολ).

Περνάμε σε μερικές ακόμα βαρετές. Κανένα συναίσθημα δεν μου προκαλεί αυτή της Σενεγάλης, ούτε έστω αντιπάθειας όπως αυτή της Νιγηρίας. Δεύτερο είναι το Μεξικό με μια φανέλα που σε κάνει να φορέσεις ένα σομπρέρο και να ξαπλώσεις σε όλες τις αποχρώσεις του πράσινου. Η τρίτη είναι η φανέλα της Ρωσίας που λέει «βγάλτε το προπονητικό μπλουζάκι και δείξτε την κανονική». Συνεχίζουμε με τη φανέλα που θα ξεπουλήσει σαν ζεστό ψωμί στο Λίβερπουλ εξαιτίας του Σαλάχ (αν προκάμει) και ευτυχώς που το στιλιστικό γούστο των Σκάουζερς είναι μέτριο γιατί είναι χάλια. Αν μια φανέλα αξίζει να έχει χρυσό είναι αυτή της Σ. Αραβίας, ιδανική για κάποιο πανηγύρι με κλαρίνα. Τέλος αυτό το πράγμα που είναι η δεύτερη της Πορτογαλίας καλό είναι να μη φορεθεί.

Περνάμε σε κάποιες που είναι αρκετές ωραίες ή τουλάχιστον έτσι πιστεύω. Η 2η της Γερμανίας μπορεί να ξενίζει σε πολλούς, αλλά είναι ένα πολύ επιτυχημένο remake της κλασσικής πράσινης φανέλας του παρελθόντος. Της Πολωνίας εξαιρετική, ενώ και η Hummel διατήρησε το κλασσικό στιλ της Δανίας χωρίς πολλά πολλά. Πανέμορφη και η 2η της Σουηδίας στο μπλε (η πρώτη δεν είναι τόσο καλή στις φωτογραφίες), ενώ η New Balance έκανε καλή δουλειά για τον Παναμά. Τέλος, αρκετά ωραία και αυτή της Αυστραλίας ή έστω λίγο διαφορετική.

Για το τέλος κάποιες που… περίσσεψαν. Η φανέλα της Κολομβίας που ειλικρινά δεν μπορώ να πω αν μου αρέσει ή αν είναι χάλια. Στη συνέχεια η 2η της Ρωσίας που επίσης διχάζει πολλούς, εμπνευσμένη υποτίθεται από τη ρώσικη αρχιτεκτονική. Μετά μία που μισώ με πάθος. Η φανέλα της Ελβετίας που μοιάζει με τοπογραφικό σχέδιο και ακόμα και για προσάναμμα να μου την έδιναν μία κρύα νύχτα στις Άλπεις, δεν θα τη δεχόμουν. Τα σκληρά αγόρια της Κόστα Ρίκα φοράνε μια αρκετά ωραία φανέλα, ενώ οι K-Pop τύποι στην Κορέα θα ενθουσιαστούν με τη 2η φανέλα της χώρας τους. Εγώ πάλι όχι. Τέλος, όπως η πρώτη, έτσι κι η δεύτερη φανέλα της Αγγλίας είναι εξαιρετική. Εμπνευσμένη από το 1966 και έτοιμη να φέρει γούρι στα παιδιά της χώρας (τουλάχιστον μέχρι τη διαδικασία των πέναλτι).

Χωρίς συγκεκριμένη σειρά προτίμησης επιλέγω Αγγλία-Γερμανία-Γαλλία για καλύτερες, μετά Βραζιλία-Αργεντινή-Πολωνία και σε αυτές που θα πρέπει να θαφτούν βαθιά μέσα στη Γη (μέσα στο μάγμα) διαλέγω Ελβετία-Νιγηρία και Ιαπωνία. Αναμένουμε τα σχόλιά σας…

9 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 Jose Maria Bakero // 30 Μάιος, 2018 στις 14:01

    Απολυτο φετιχ για μενα η φανελα της ολλανδιας του 88. Εχει αυτα που πρωτοσυνδεσα με την εικονα της μπαλας (ειδικα το λατρεμενο μοτιβο με κοντραστ φωσφοριζε & ματ χρωματων και τη ριγα της αντιντας) σε ενα πολυ ωραιο σχεδιο και ειναι και τοσο πορτοκαλι που κανει για γιλεκο ασφαλειας

  • 2 barba // 30 Μάιος, 2018 στις 14:02

    Μονο Peru Magico!
    Και Ουρουγουαη νομιζω την αδικεις, προσωπικα μου αρεσει.
    Απογοητευση το Μεξικο, Νιγηρια πολυ ωραια η σκουρη πρασινη, οχι αυτο το εκτρωμα.
    Κορυφαια της Γαλλιας αλλα γενικα λιγα πραγματα, χαμηλο το επιπεδο

  • 3 Jose Maria Bakero // 30 Μάιος, 2018 στις 14:10

    Συμφωνω στα της ουρουγουαης παντως. Αχρειαστες κι ασεβαστες φιοριτουρες. Σκετη θαλασσι μπλουζα με ενα κοκκο χωμα απο τον ταφο του ομπντουλιο βαρελα ραμμενο στη φοδρα και πλυμμενη με τρεις σταγονες απο τον ιδρωτα του αρεβαλο ριος που βγαζει και πολυ και ληγει η κουβεντα

  • 4 Krimmas // 30 Μάιος, 2018 στις 15:58

    *φωνή 4* Μου μαθες και το ντεγκραντέ λινάτσα! Νόμιζα οτι διαβαζα Σομπρέρο όχι Μαντάμ φιγκαρό!

  • 5 Elaith // 30 Μάιος, 2018 στις 16:01

    @barba ίσως το κοντινό πλάνο να την αδικεί. Σίγουρα όμως έχουμε δει καλύτερες. Αναλύει ο Μπακέρο.

    @krimmas ο κόσμος πάει μπροστά, στο επόμενο άρθρο θα μάθετε για το ντεκαπάζ

  • 6 gkarakou // 30 Μάιος, 2018 στις 16:16

    Βραζιλία, Ουρουγουάη, Περού

  • 7 duendes // 30 Μάιος, 2018 στις 18:29

    «Σκετη θαλασσι μπλουζα με ενα κοκκο χωμα απο τον ταφο του ομπντουλιο βαρελα ραμμενο στη φοδρα και πλυμμενη με τρεις σταγονες απο τον ιδρωτα του αρεβαλο ριος»

    @Jose Maria Bakero, άψογος. Άφησε αν θέλεις τη διεύθυνση σου στη γραμματεία για να σου στέλνουμε ευχετήρια κάρτα στα γενέθλια σου.

  • 8 Jose Maria Bakero // 30 Μάιος, 2018 στις 23:08

    duendes μια φωτο του λουγκανο να χαμογελαει στειλε μονο και θα καταλαβω. Θα τρομαξω λιγο αλλα θα καταλαβω. Για να αποδιδουμε και τα δικια παντως εγω ενας απλος φαν ημουνα με δυο τρια κειμενα εδω μεσα εγινα σκληρος μπηλιβερ

  • 9 Θωμάς Ραβελλης // 30 Μάιος, 2018 στις 23:42

    Συμφωνώ σε πολλά, διαφωνώ για την εμφάνιση της Σουηδικής Αραβίας, αυτη και αν ειναι ρετρό, την βλέπεις να ανεμίζει σαν να ξεχύνεται μπροστά ο Σαίντ Αλ Οβαιράν προς την εστία του βελγίου κοπιάροντας τον ιδιο το ΘΕΟ* (*εκτός περιχώρων Αμαζόνιου). Ασε που ειναι οτι κοντινοτερο σε τοπικες ενδυμασίες, αφου απο το τζοφ εως το τζιζαν, στη μαντινα και στο Ριάντ, ολοι τετοιες κελεμπιες φοράνε.. Για μένα νο 1 φετος οι σουηδοί της Αραβίας..

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>