Άρθρα μαρκαρισμένα ως: 'ποίησις'

Η μέρα που γεννήθηκε ο… Kαλύτερος

  [Καθόλου σχόλια]

George Best

Μια μέρα σαν κι αυτή, στις 22 Μαΐου του 1946 γεννήθηκε κάπου στο ανατολικό Μπέλφαστ ο Τζόρτζ Μπεστ. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα ο σκάουτερ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην περιοχή, Μπομπ Μπίσοπ, έστειλε ένα τηλεγράφημα στον τότε προπονητή της ομάδας, Ματ Μπάσμπι το οποίο έλεγε λιτά και περιεκτικά: «Νομίζω ότι σου βρήκα μια ιδιοφυΐα». Δεκατρία χρόνια αργότερα από εκείνη τη μέρα ο Μπεστ αποχαιρετούσε τη Γιουνάιτεντ όντας ήδη θρύλος, πριν καν κλείσει τα 28 του.

Όσοι τον αντιμετώπισαν (τις περισσότερες φορές χωρίς καμία επιτυχία) και όσοι τον απόλαυσαν από κοντά ή από την τηλεόραση δεν θα τον ξεχάσουν ποτέ. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει και ο τεράστιος Μάνος Χατζιδάκις, ο οποίος για χάρη του έγραψε το ποίημα «Αιώνιο Πάθος: Μια μπαλάντα για τον Τζορτζ Μπεστ»:

«Εκμηδενίστηκε η ορμή μου
Έγινε χιόνι το κορμί μου
Από μια εικόνα κρεμαστή
Χρωματιστή
Από ‘να ποδοσφαιριστή
Που σφυροκόπαε τη βροχή
-Θεέ μου με τι ψυχή-
Γινόταν ο ίδιος πάθος
Εικόνα και βροχή
Μες στην τηλεοπτική μου Συσκευή.

Ο Μπεστ υπήρξεν ο…
υπήρξεν ο… καλύτερος!
Ο Μπεστ υπήρξεν ο…
υπήρξεν ο… καλύτερος!

‘Ετσι θα τραγουδάνε τα παιδιά Της Αλμερίας
Αλλά και της Αγγλίας
Της Αλβανίας, της Αρμενίας
Της Τασμανίας και της Δανίας
Σε μια εποχή μελλοντική.

Ο Μπεστ υπήρξεν ο…
Κι όσο για μένα
έτσι καθώς θα ‘μαι χωμένος
Στην πατρική μου Γη
Οι απόγονοι
Θα ‘ρχονται κάθε Κυριακή
Να με ποτίζουν έρωτα
Ψωμάκι και βροχή
Κι όταν θα σουρουπώνει
Θα στέκουν μπρος μου Προσοχή (Οι απόγονοι)
Γιορτάζοντας το πάθος μου
Για μια φωτογραφία χρωματιστή
Γι’ αυτόν τον Γεώργιο Μπεστ
Τον ποδοσφαιριστή»

Ωδή στο ποδόσφαιρο

  [4 Σχόλια]

street_soccer_by_driftermanifesto-d5ku9dd

Πολλοί έχουν προσπαθήσει να εξηγήσουν το ποδόσφαιρο με λόγια. Αυτό κάνουμε και εμείς εδώ με κάθε κείμενό μας. Στο παρελθόν έχουμε πει ότι το ποδόσφαιρο είναι ήχος και όντως είναι, ήχος που σε κάνει να ανατριχιάζεις. Δεν παύει να είναι όμως και άλλα πράγματα, όπως για παράδειγμα χορός. Στην Λ. Αμερική το ποδόσφαιρο ενίοτε γίνεται και ποίηση. Το ποίημα που θα διαβάσουμε παρέα αποτελεί ύμνο για το ποδόσφαιρο και προέρχεται (πού αλλού) από την Αργεντινή. Αν και δεν είναι σίγουρο ποιος είναι ο συγγραφέας (ψάχνοντας στο διαδίκτυο αρκετοί το αναφέρουν ως πόνημα του Κίκε Γουλφ παλιού διεθνή αμυντικού της Ράσινγκ, της Ρίβερ και της Ρεάλ και μετέπειτα δημοσιογράφου, αλλά οι περισσότεροι λένε ότι το έχει γράψει ο πολύ καλός δημοσιογράφος Βάλτερ Σααβέδρα και απλά το απαγγέλει ο Κίκε) τα λόγια του αγγίζουν όλους που έχουν παίξει και δει ποδόσφαιρο. Το εντυπωσιακό είναι ότι γράφοντας την μετάφραση, μου ερχόντουσαν συνεχώς εικόνες από κείμενα που έχουμε γράψει στο παρελθόν. Στιγμές που αποδεικνύουν ότι ζώντας με το ποδόσφαιρο, μαθαίνεις να ζεις και εκεί έξω όσο υπερβολικό και αν ακούγεται. Η μετάφραση από τα ισπανικά είναι δική μου οπότε είναι άθλια, αλλά δείξτε οίκτο. Θα σας βοηθήσει άλλωστε να δείτε και το αντίστοιχο βίντεο.

Πώς να ξέρεις τι είναι αγάπη,
αν δεν ήσουν ποτέ οπαδός μιας ομάδας;

Πώς να ξέρεις τι είναι πόνος,
αν ποτέ δεν σου έσπασε ένας αμυντικός την κνήμη και την περόνη
και δεν ήσουν σε ένα τείχος όταν η μπάλα σε βρήκε ακριβώς εκεί;

Πώς να ξέρεις τι είναι ευχαρίστηση,
αν δεν έκανες το γύρο του θριάμβου εκτός έδρας;
Πώς να ξέρεις τι είναι η στοργή,
αν δεν την θώπευσες με φάλτσο, για να την βάλεις με το εξωτερικό
και να την αφήσεις λαχανιασμένη στα δίχτυα;

Άκουσέ με !
Πώς να ξέρεις τι είναι αλληλεγγύη,
aν δεν έχεις βγει μπροστά για έναν συμπαίκτη σου που τον χτύπησαν από πίσω;

Πώς να ξέρεις τι είναι ποίηση,
αν δεν έχεις κάνει μια γκαμπέτα;
Πώς να ξέρεις τι είναι εξευτελισμός,
αν δεν σου έχουν περάσει την μπάλα κάτω από τα πόδια;

Πώς να ξέρεις τι είναι φιλία,
αν δεν έχεις κάνει μια παρέδ;
Πώς να ξέρεις τι είναι πανικός,
αν ποτέ δεν σε εξέπληξαν με μία αντεπίθεση;

Πώς να ξέρεις τι είναι να πεθαίνεις λίγο,
αν ποτέ δεν πήγες να μαζέψεις την μπάλα από την εστία σου;

Πες μου γέρο,
πώς να ξέρεις τι είναι μοναξιά,
αν δεν έχεις βρεθεί κάτω από τα τρία δοκάρια, στα 12 βήματα από κάποιον που θέλει να σουτάρει και να τελειώσει τις ελπίδες σου;

Πώς να ξέρεις τι είναι λάσπη,
αν δεν έκανες ποτέ ένα τάκλιν στα πόδια του αντιπάλου για να βγάλεις την μπάλα πλάγιο;

Πώς να ξέρεις τι είναι εγωισμός,
αν ποτέ δεν έκανες ακόμα μία, ενώ το 9αρι περίμενε μόνο του την μπάλα;

Πώς να ξέρεις τι είναι τέχνη,
αν ποτέ, ποτέ δεν έχεις κάνει μια ραμπόνα;
Πώς να ξέρεις τι είναι μουσική,
αν δεν έχεις τραγουδήσει ποτέ μπροστά στο πέταλο;

Πώς να ξέρεις τι είναι η αδικία,
αν δεν σου έχει βγάλει μια κόκκινη ένας διαιτητής που παίζει έδρα;
Πες μου, πώς να ξέρεις τι είναι η αϋπνία
αν ποτέ δεν έχεις υποβιβαστεί;

Πώς, πώς να ξέρεις τι είναι μίσος,
αν ποτέ δεν έχεις βάλει ένα αυτογκόλ;
Πώς να ξέρεις τι είναι να κλαις,
αν ποτέ, αν ποτέ δεν έχεις χάσει έναν τελικό Μουντιάλ με ένα αμφισβητούμενο πέναλτι;

Πώς να ξέρεις αγαπημένε φίλε,
πώς να ξέρεις πώς είναι η ζωή,
αν δεν έχεις παίξει ποτέ ποδόσφαιρο;

«Αυτός ο ήλιος των παιδικών μου χρόνων»

  [Καθόλου σχόλια]

football africa

Στις 22 Φεβρουαρίου του 1939 ο Αντόνιο Ματσάδο, ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές που έβγαλε η Ισπανία και ένας από τους πιο γνωστούς εκπροσώπους της ‘Γενιάς του 98’, άφηνε την τελευταία του πνοή σε ένα χωριό στη νότια Γαλλία, εκδιωγμένος ουσιαστικά από τον δικτάτορα Φράνκο και τον εμφύλιο που είχε ξεσπάσει στη χώρα του. Στη τσέπη του παλτού του ο αδερφός του βρήκε ένα χαρτί στο οποίο αναγραφόταν ένας μόνο στίχος, που εύκολα θα μπορούσε να είναι από μόνος του ολόκληρο ποίημα που αγγίζει πολλούς:

«Αυτές οι γαλάζιες μέρες κι αυτός ο ήλιος των παιδικών μου χρόνων»

Africa boys

(Παιδιά παίζουν ποδόσφαιρο στο Qunu και το Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής
Πηγή: BBC News, Africa in pictures)

Ερωτική εξομολόγηση

  [Καθόλου σχόλια]

I like for you to be still
It is as though you are absent
And you hear me from far away
And my voice does not touch you
It seems as though your eyes had flown away
And it seems that a kiss had sealed your mouth
As all things are filled with my soul
You emerge from the things
Filled with my soul
You are like my soul
A butterfly of dream
And you are like the word: Melancholy
(…)

«I like for you to be still» – Πάμπλο Νερούδα (12 Ιουλίου 1904-23 Σεπτεμβρίου 1973

Μες το αίμα του παντός

  [4 Σχόλια]

Ὅποιες φωνὲς ἀκούσεις μὴ σὲ παρασύρουν
σφάξε τὴ μιὰ ὀμορφιὰ νὰ πιεῖ τὸ αἷμα ἡ ἄλλη.
Κορόνα γράμματα νὰ παίξεις
τὶς ὦρες καὶ τὰ χρόνια
μόνος με τὸν ἔρημο ἀντίπαλο.

(Ν. Καρούζος – Βαθμίδες)

Λιώσαν τα νιάτα τους στη βιοπάλη

  [4 Σχόλια]

Στο πετσί σας η μουντζούρα που δε λέει να φύγει
η ζωή βαρειά σκοτούρα κι η χαρά σας λίγη
Όσο κι όσο τ’ αγοράσαν το φτωχό κορμί σας
και περίσσια κέρδη βγάλαν απ’ τη δύναμή σας
Μα όσο κι αν προσπάθησαν τη Μίλαν να υποτάξουν
πάλι με χρόνια, με καιρούς, σκουντέτο θα αδράξουν.
Άσε στον Ντίντα το μυστρί, στον «Πίπο» δώσε φτυάρι,
«Τζίλα» σηκώνει το σακί και ο Κακά κοζάρει.
Με «Μπόμπο» Βιέρι αρχηγό
και τον Γιάαπ Σταμ εργοδηγό,
τον δρόμο μου θα ξαναβρώ
στην κορυφή να φτάσω

Σεφέρη γερά, η Ευρώπη είναι κοντά

  [1 Σχόλιο]

Όσο η ‘Πατρίς Sport’ συνεχίζει την μοναχική προσπάθεια της, να συνδυάσει το Ελληνικό ποδόσφαιρο με την ποίηση, τόσο εμείς θα συνεχίσουμε να την μνημονεύουμε με κάθε ευκαιρία.

Εκπληξις

  [1 Σχόλιο]

moon

Ο Μουν μητέρα έφυγε ο Μουν μητέρα πάει
Τώρα στης Τούμπας τα στενά χαμόγελο θα σκάει

Μα κι αν ο γίγας έφυγε κι εχάθη απ την Αθήνα
Ο Αντωνίου τον τηρά και δεν κουνιέται βήμα

Γιατί μπορεί να γέμισε η άμυνα κριάρια
μα στου Μαρίνου την ποδιά σφάζονται παλικάρια

Νέος και εξελίξιμος λέν όπου κι αν ρωτάω
Μα τελικά επρόλαβε και τον επήρ ο ΠΑΟ

Τι κι αν τον είδαν κυνηγοί, ψαράδες μ εμπειρία
Ο ΠΑΟ λέει πρόλαβε τον πήρε Παιανία

Το καλοκαίρι πέρασε και γύρισα με φέρρυ
Μα ο Μαρίνος έμενε εκεί στο Περιστέρι

Κάτσε Μαρίνο να χαρείς, μικρός είσαι ακόμα
Γιατί εγώ έχω Μπράϊς Μουν θα τρώνε όλοι χώμα

Τι κι αν εγράψαν πως κοιτώ Γκριγκέρα, Σεϊτάρίδη
Εγώ με Μουν θα έβγαζα εφέτος το ταξίδι

Με Μουν που λέτε ξύπναγα μ αυτόν και εκοιμόμουν
Και πως τον Μουν στα δεξιά Να δώ ετοιμαζόμουν

Πάνω που τον συνήθισα Κι είπα μ αυτόν θα μείνω
Έφυγ ο Μουν ένα πρωί Και βλέπω τον Μαρίνο

Αυτό που λέτε φίλοι μου το λένε στην Πανάθα
σχέδιο και προγραμματισμό κι όχι ότι λάχει τάχα

Κι ετσι ο Μαρίνος έκανε καλή προετοιμασία
Όπως κι ο Μουν που ίδρωνε αδέρφια στην Αυστρία

Αχός βαρύς ακούγεται εκεί στην Παιανία
Ο Αντωνίου με τον Χενκ σκοτώνουν την ανία

Επίλογος

  [Καθόλου σχόλια]
To requiem του ΟΦΗ.

  [1 Σχόλιο]


Τι περιμένουνε στon Πειραιά συναθροισμένοι;

Είναι οι Konica να φθάσουν σήμερα.

— Γιατί μέσα στo γήπεδο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ’ οι ερυθρόλευκοι και δεν μπορούν να τρέξουν ;

Γιατί οι Konica θα φθάσουν σήμερα.
Τι ρόλο πια θα παίζουν οι διαιτητές;
Οι Konica σαν έλθουν θα κυριαρχήσουν.

—Γιατί και ο Σωκράτης μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στου στάδιου την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, με δίπλα του τον Σάββα;

Γιατί οι Konica θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο Σωκράτης περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

— Γιατί οι δυο μας οι αρχηγοί κ’ οι παίκτες όλοι εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες•
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια•
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
γιατί τις τούμπες άρχισαν και τις βουτιές στο χόρτο;

Γιατί οι Konica θα φθάσουν σήμερα•
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.

—Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι Konica θα φθάσουν σήμερα•
κι αυτοί βαρυούνται θέατρα και διαιτησίες.

— Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι εξέδρες κ’ η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ’ οι Konica δεν ήλθαν.
Η’ πάλι ήρθαν τρέχοντας κι ούτ ένας δεν τους είδε
Και μερικοί έφθασαν απ’ το Φάληρο,
και είπανε πως Konica πια δεν υπάρχουν.

__

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς Konica;
Οι Γάλλοι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
Με Μίλαν δεν θα παίξουμε; Μιλάνο δεν θα δούμε;
Μήπως να εψάχναμε εμείς γιά κείνους τους Minolta;

Εφτά νομά σ ένα δωμά

  [1 Σχόλιο]


Εφτά νομά σ ένα δωμά
Πήραν απόφαση παιδιά
Να φάνε λέει τον Ψυχομά

Το είπανε και στον Σωκρά
Τους είπε μέσα είναι γερά
Το πίστεψαν και οι εφτά

Εννιά νομά σ ένα δωμά
Με τον Σωκρά να ‘ναι μπροστά
Πήραν απόφαση παιδιά
Να μην τον φαν τον Ψυχομά

Ετσι λοιπόν ο Ψυχομά
Μάλλον θα μείνει τελικά
Μα και να φύγει ρε παιδιά
Θα έρθει άλλος Ψυχομά

Η συνάντηση της συνάντησης

  [4 Σχόλια]


Η συνάντηση έγινε σε καλό κλίμα
Της συνάντησης προηγήθηκαν χειραψίες
Την συνάντηση συνόδευσαν καφέδες και γλυκό του κουταλιού
Ω συνάντηση με τί λαχτάρα σε περίμενα!

Οι συναντήσεις είναι πάντα θετικές
Των συναντήσεων προηγούνται τηλεφωνήματα
Τις συναντήσεις τις παρακολουθούν με αγωνία οι φίλαθλοι
Ω συναντήσεις που έχουμε να φάμε στη μάπα ακόμα!!!

  [Καθόλου σχόλια]

Παλαμάκια παίξετε
Κι ο Πατέρας έρχεται
Και μας φέρνει κάτι τί
Δυό δηλώσεις στο χαρτί

Παλαμάκια παλαμάκια
Φεύγουν τα προβληματάκια
Παλαμάκια τσαμπουκά
Τρόμαξαν όλοι παιδιά

Παλαμάκια παλαμάκια
Χαίροντ όλα τα παιδάκια
Γήπεδο θα φτιάξουμε
Θείο θα τρομάξουμε

Παλαμάκια παλαμάκια
Κάνουν όλα τα παιδάκια
Κάποιοι άλλοι χο χο χο
Βρε μας πήραν στο ψιλό

Διαιτητές στου Ρέντη

  [4 Σχόλια]

Βγήκε από τα ρούχα του αδέρφια μου ο θείος
Κι έβγαλε ανακοίνωση, γιά να τρομάξει ποίος;
Σκληρά πολύ τον παίζουνε, λέει και τον χτυπούνε
Τον Ντιόγο και την μάνα του κάποιοι τον εμισούνε

Μήπως τον δέρνει ο Αβραάμ, μην τον κλωτσάει ο Πάντος
Κάτι πρέπει να κάνουμε, δεν πάει άλλο πάντως
Να βάλουμε αδέρφια μου διαιτητές στου Ρέντη
Γιά να σφυρίζουν πέναλτυ, θα ναι μεγάλο γλέντι

Τον Ντούντου όταν θα κλωτσά ο Αντζας και όχι μόνο
Ο Παμπορίδης να σφυρά να σταματά τον φόνο
Πρέπει να δείχνει κόκκινη γιά να τους συνετίσει
Αλλοιώς ο Θείος θα εκραγεί και πάλι θα μιλήσει

Είναι αδέρφια άδικο, τον Θρύλο κυνηγούνε
Να πάρουμε τα μέτρα μας, φωνάξτε ν ακουστούμε
Δεν είν αυτό πρωτάθλημα, δεν γίνεται γυναίκα
Πρέπει όλοι οι αντίπαλοι να παίζουνε με δέκα

Μονάχα τους τα μπέναλντυ μπορεί και να μην φτάνουν
Στα αποδυτήρια κόκκινες δείξ τους γιά να πεθάνουν
Πράξτε κοράκια το σωστό και καμιά κάρτα δείξτε
Και φυσικά μαζί μ αυτό το μπέναλντυ σφυρίξτε

Τί να πούμε τί, τί να τραγουδήσουμε;

  [Καθόλου σχόλια]

Τί να πούμε τί, τί να τραγουδήσουμε
Όχι γιά μπαλίτσα, λέω να μην μιλήσουμε
Ενιωσες ποτέ τόση αηδία
Μπάλα λες θα πάς να δεις, πέφτεις σε κηδεία

Τί να πούμε τί, τί να τραγουδήσουμε
Αραγε νεκρούς πόσους θα θρηνήσουμε
Είχε λέει καρδιά, ήταν να πεθάνει
Σούπερ λέει μεταγραφές θα γίνουν στο λιμάνι

Τί να πούμε τί, τί να τραγουδήσουμε
Μάλλον κάπου αλλού πάμε γιά να ζήσουμε
Μέσ τη χώρ αυτή δεν διασκεδάζεις
Μπάλα λες να πας να δεις, την βγάζεις δεν την βγάζεις

Τί να πούμε τί, δεν θα τραγουδήσουμε
Μόνο τον Θεό να ευχαριστήσουμε
Ημουνα κι εγώ χθες σ ένα παιχνίδι
Γύρισα και σπίτι μου, σύντομο ταξίδι

Τί να πούμε τί, γιά αυτόν που χάθηκε
Η ψυχή στεγνή, η λαλιά μαράθηκε
Ωρα σου καλή όπου και να είσαι
Άσ την αγωνία μας και αιώνια ζήσε!