Δείξε μου τα ντέρμπι σου, να σου πω τι πρωτάθλημα έχεις

Σαββάτο απόγευμα, σχολίαζα την διαφορά του Άρσεναλ-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με το πρόσφατο Ολυμπιακός-ΑΕΚ. Μια μέρα και 90 ανούσια ποδοσφαιρικά λεπτά γεμάτα γκρίνιες, κίτρινες κάρτες και ημιτελείς προσπάθειες, αργότερα, ο Galanis Sports Data, μας δίνει τα ίδια στατιστικά πάνω-κάτω, με αυτά του τυχαίου παραδείγματος του Σαββάτου! Και αυτήν την φορά, τα στατιστικά λένε την αλήθεια..

Όσο στην Ελλάδα, η πίεση της μη ήττας από τον αιώνιο αντίπαλο, θα εξαφανίζει κάθε διάθεση για επιθετικό ποδόσφαιρο και η λογική “φύλαγε τα ρούχα σου, να έχεις τα μισά, γιατί αλλιώς τα πρωτοσέλιδα της επόμενης μέρας θα σε εμφανίσουν γυμνό” θα υπερισχύει της διάθεσης να βγεις για να ‘σαρώσεις’ τον αντίπαλο με διαρκή επίθεση, τόσο τα ντέρμπι μας θα έχουν αυτήν την άγευστη εικόνα, κατά την οποία 22 ακριβοπληρωμένοι ποδοσφαιριστές, αδυνατούν να φτιάξουν μια ωραία φάση!

Μια ολόκληρη χώρα, ‘δέσμια’ της ίδιας της, της νοοτροπίας ακόμα και στο ποδόσφαιρο της. Γιατί ο φαύλος κύκλος της πίεσης, ξεκινάει από τον οπαδό, περνάει στον δημοσιογράφο, γίνεται τίτλος σε πρωτοσέλιδο, συνεχίζει στον παράγοντα, χώνεται στα αποδυτήρια, γίνεται σημάδι στον μαυροπίνακα της τακτικής, επηρεάζει τον αγώνα και επιστρέφει μετά σαν οπτικό ..έκτρωμα στα μάτια του θεατή ή τηλεθεατή!

Όσο θα διαιωνίζεται αυτός ο φαύλος κύκλος, την επόμενη μέρα, χιλιάδες άνθρωποι και δεκάδες άρθρα και συνεντεύξεις, θα αναζητούν αγωνιωδώς με το ‘μικροσκόπιο’ το ποιος, στο διάολο, ήταν ο “νικητής” αυτού που είδαμε, με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν και την επόμενη μέρα των εκλογών! Γιατί το ποδόσφαιρο, είναι εξαιρετικά σπάνιο να ‘κερδίσει’ σ’αυτήν την χώρα, στην οποία ψάχνεις με το ζόρι να βρεις ένα γκολ, να του αποδώσεις το ‘sombrero of the week’.