Το πρωτάθλημα αρχίζει …στις 5 παρά

Σ’ εσένα, άγνωστε υπεύθυνε για τον καταρτισμό του προγράμματος αυτού του πρωταθλήματος, που χαϊδευτικά μεταξύ σας αποκαλείται και ‘Σούπερ’ Λιγκ – κλασσική περίπτωση ενδο-ψυχολογικής ώθησης, εφάμιλλη του “έχω αγοράσει Με-ρσε-ντές, αλλά δεν έχω να του βάλω πάνω από 10 ευρώ βενζίνη” -,

Σ’ εσένα, μικρή ιδιοφυϊα και ειδήμων των τεχνικών προώθησης και διαφήμισης ενός προϊόντος,

Σ’ εσένα, ..άμπαλε τεχνοκράτη, άνθρωπε των γραφείων και των VIP’s, που αποκλείεται να έχεις ακουμπήσει μπάλα με τα πόδια σου από την εφηβεία και αργότερα ή να έχεις πάει σε Ελληνικό γήπεδο αφήνοντας για λίγο την χλιδή των θέσεων των επισήμων,

Σ’ εσένα, εισαγόμενε γιάπη, που ξαφνικά σε ‘πετάξανε’ στην Ελλάδα με αποτέλεσμα να μην μπορείς να αντιληφτείς τι σημαίνει τέσσερις η ώρα το μεσημέρι Αύγουστο μήνα – πάλι καλά που ο ..Μέρφι φαίνεται ότι λείπει σε διακοπές και δεν ζούμε μέρες καύσωνα -,

Σ’ εσένα, αδέκαστε κριτή των καταστάσεων, που όλως τυχαίως από την συγκεκριμένη έμπνευση θερινής νυκτός, άφησες απ’εξω τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναικό,

Σ΄εσένα λοιπόν, όποιος κι αν είσαι, σου εύχομαι το Σάββατο το μεσημέρι, ο Αυγουστιάτικος ήλιος των 16.45 να σε βρει με χαλασμένο αμάξι, στην μέση του πουθενά, να περιμένεις 90+15 λεπτά για οδική βοήθεια, με τον ιδρώτα να λερώνει το ακριβό σου πουκάμισο.

Όχι, δεν το εύχομαι για κανέναν ιδιαίτερα φιλοσοφημένο λόγο. Μόνο για την νοητή ψευδαίσθηση ότι είμαι ελάχιστα λιγότερο κορόιδο, που ασχολούμαι ακόμα…