Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Να τους βλέπεις και να σε πιάνει το παράπονο

Δυο παλιοί γνώριμοι. Ο ένας στα 36, ο άλλος στα 28. Στο ημίχρονο μιας μάχης, με το σκορ στο 0-0, εκεί που τα νεύρα βράζουν. Στον ημιτελικό του μεγαλύτερου θεσμού της ηπείρου τους. Σε ένα ματς που ο ένας μαρκάρει τον άλλον, που έχουν περάσει 48′ (μια που το 1ο ημίχρονο είχε τρία παραπανίσια λεπτά) σχεδόν αγκαλιά. Ο ένας για να βάλει το πολυπόθητο γκολ κι ο άλλος για να το αποτρέψει. Βρίσκουν τον χρόνο όμως να αγκαλιαστούν πριν πάνε να ξεκουραστούν, όχι με το τυπικό “γεια σου μαλάκα”, αλλά με χαρά και να ανταλλάξουν φανέλες. Ο ένας με μια μεγάλη καριέρα σε μεγάλες ομάδες και με σημαντικές επιτυχίες κι ο άλλος που έχει φτάσει στο καλύτερο σημείο της δικιάς του, σκοράροντας ακατάπαυστα. Έρχονται για να μας δώσουν ένα όμορφο κάδρο και να μας πικράνουν λίγο (εμάς τους ΑΕΚτζήδες και τους Παναθηναϊκούς) για το πού βρίσκονται σήμερα οι ομάδες μας.

Υπήρχε βέβαια και παιχνίδι, ένα παιχνίδι στο οποίοι οι Λεπροί από το Ροζάριο είχαν τον πλήρη έλεγχο του αγώνα απέναντι σε μια Μινέιρο που περισσότερο κοιτούσε να μη δεχτεί το γκολ. Το ματς δεν είχε πολλές φάσεις, αλλά είχε καλό ρυθμό και ήταν αρκετά ενδιαφέρον. Στο 1ο ημίχρονο χάθηκαν τρεις καλές φάσεις για τους γηπεδούχος και μία για τους Βραζιλιάνους αλλά το 0-0 δεν άλλαξε. Με την αρχή του δευτέρου η Μινέιρο κράτησε κάπως περισσότερο μπάλα αρχικά και ενώ φαινόταν ότι θα ισορροπήσει το ματς, οι Αργεντίνοι ανέβασαν ρυθμό, πίεσαν και τελικά με μια κεφαλιά του Μάξι άνοιξαν το σκορ. Στη συνέχεια έχασαν απίστευτη τριπλή ευκαιρία για να έρθει η σειρά της Μινέιρο να σκοράρει, αλλά το γκολ του Τζο να ακυρωθεί ως οφσάιντ. Το ματς όμως είχε ψωμί ακόμα, καθώς ο Νάτσο δεν είχε μιλήσει και το έκανε με εντυπωσιακό τρόπο. Μαγική εκτέλεση φάουλ στην κλειστή γωνία με την μπάλα να έχει πάρει όσο φάλτσο χρειάζεται για να περάσει αριστερά από το τείχος και να πάει όσο γωνία χρειάζεται ώστε ο ηρωικός και εχθές Βίκτορ να μην μπορεί να κάνει κάτι. To 2-0 δεν άλλαξε και η ρεβάνς στο Μπέλο Οριζόντε θα είναι μια μάχη σώμα με σώμα για να γυρίσει το σκορ.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

βιντεοθεραπεία, Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις, ποδόσφαιρο Λατινικής Αμερικής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Σημασία δεν έχει η ποσότητα, Vol 4

…αλλά η τρέλα που κουβαλάει ο καθένας μέσα του. 4 κρεμασμένες μπλούζες, ένα κρεμασμένο πανί, ένα σακίδιο πλάτης, μια ποδοσφαιρική μπάλα, 4 ενήλικες, 3 πιτσιρίκια, ένα τύμπανο και μια φωνή – μα τι φωνή! -, αυτά αποτελούσαν την εξέδρα της FV Illertissen σ’ ένα από τα τελευταία παιχνίδια της περσινής σεζόν της 4ης κατηγορίας της […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο παππούς του ποδοσφαίρου

Όπως όλοι οι Ουρουγουανοί, μικρός ήθελα να γίνω ποδοσφαιριστής. Έπαιζα πολύ καλά, ήμουν χάρμα οφθαλμών, αλλά στον ύπνο μου. Ξύπνιος ήμουν ο χειρότερος στραβοκλότσης που είχε περάσει από τις αλάνες της χώρας μου. Ούτε ως οπαδός έλεγα και πολλά πράγματα. Ο Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο και ο Χούλιο Σέζαρ Αμπάντιε έπαιζαν στην Πενιαρόλ, δηλαδή στο εχθρικό […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *