Πεθαίνοντας για ένα αυτογκόλ

Στις 22 Ιουνίου 2010 το ESPN πρόβαλε ένα ντοκιμαντέρ με τον τίτλο “The two Escobars”, ένα πληρέστατο ρεπορτάζ-αφιέρωμα στις ζωές του Πάμπλο Εσκομπάρ, γνωστού και ως ‘βασιλιά της κοκαΐνης’ και του Αντρές Εσκομπάρ, ποδοσφαιριστή της εθνικής Κολομβίας, δυο ανθρώπων που με το ίδιο επίθετο αλλά καμία συγγένεια έμειναν στην ιστορία για εντελώς διαφορετικούς λόγους.

Δεκαέξι ακριβώς χρόνια πριν, στις 22 Ιουνίου 1994, ο Αντρές Εσκομπάρ είχε βάλει ένα αυτογκόλ, στον δεύτερο αγώνα της εθνικής Κολομβίας στη φάση των ομίλων του Μουντιάλ, απέναντι στις ΗΠΑ. Εξαιτίας του αυτογκόλ εκείνου η Κολομβία ουσιαστικά έχανε την πρόκριση για την επόμενη φάση. Η έκπληξη ήταν τεράστια καθώς οι Κολομβιανοί είχαν πάει στη διοργάνωση με μια πολύ ταλαντούχα φουρνιά παικτών, η οποία λίγο καιρό πριν είχε διασύρει την Αργεντινή με 0-5 μέσα στο Μονουμεντάλ. Εξαιτίας του αυτογκόλ εκείνου ο Εσκομπάρ έχασε κάτι πολύ πιο σημαντικό.

Δέκα μέρες μετά, κι αφού η εθνική είχε επιστρέψει σαν αποτυχημένη στην Κολομβία, ο Εσκομπάρ έπεφτε νεκρός σ’ ένα πάρκινγκ ενός μπαρ στην πόλη Μεντεγίν με έξι σφαίρες στο σώμα του. Ήταν 2 Ιουλίου του 1994. Η δολοφονία του συσχετίστηκε με τα παντοδύναμα καρτέλ ναρκωτικών, που όλοι στο μυαλό μας έχουμε συνδυασμένα με την Κολομβία. Στην πρόκριση της Κολομβίας είχαν παιχτεί, νόμιμα και παράνομα, τεράστια ποσά. Από τους τρεις ανθρώπους που κατηγορήθηκαν για το φόνο του μόνο ένας καταδικάστηκε σε φυλάκιση 43 χρόνων. Τελικά αποφυλακίστηκε μετά από μόλις 11 χρόνια.

Λίγες μόλις ημέρες μετά το παιχνίδι με τις ΗΠΑ και ουσιαστικά μερικές μόνο ώρες πριν από το θάνατο του, ο Αντρές Εσκομπάρ έγραψε ένα άρθρο για χάρη της καθημερινής εφημερίδας El Tiempo, στο οποίο απαντούσε στις φήμες που είχαν ακουστεί ότι η απόδοση των παικτών της εθνικής ήταν αναπάντεχα κακή. Ο επίλογος του ήταν απλός και αισιόδοξος: “Σας διαβεβαιώνω ότι τίποτα περίεργο δεν έγινε στον όμιλο μας. Θα τα πούμε σύντομα, καθώς η ζωή δεν τελειώνει εδώ”.

andres-escobar-620

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Ιστορίες για το τζάκι, παγκόσμιο ποδόσφαιρο

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ο άνθρωπος που ξεγέλασε το θάνατο

Όσο κάποιος μεγαλώνει, τόσο τείνει να θυμάται με περισσότερη νοσταλγία το παρελθόν, να κάνει μόνιμα συγκρίσεις με το παρόν (με το τελευταίο πάντα να χάνει). Μπορεί να έχω άδικο, μπορεί όμως να μην υπερβάλλω και όντως οι ταινίες που έβγαιναν παλιότερα να ήταν καλύτερες. Τουλάχιστον για τη χρονιά του 1999 θα επιμείνω. Fight Club, Matrix, […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το τριπλό χατ τρικ του Τζακ Μπάλμερ

Με το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο να αποτελεί παρελθόν και την Ευρώπη (μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο) να μαζεύει τα κομμάτια της, οι Άγγλοι – μετά από 6 χρόνια πολέμου – έβαλαν μπρος για την επιστροφή στη μεγάλη τους αγάπη. Τη μπύρα. Το ποδόσφαιρο. Η σεζόν 1946/1947 ήταν η αφετηρία για να (ξανά)αρχίσει το επαγγελματικό φουτμπόλ […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

2 σχόλια σχετικά με το “Πεθαίνοντας για ένα αυτογκόλ”

  1. Ο/Η jose λέει:

    Μεντεγιν η ακριβής μετάφραση του Medellin.
    Ειμαι οπαδός της Ιντεπεντιεντε γι αυτο ξερω!!!!!

  2. Ο/Η blackmailer λέει:

    ΕΛΑ ΡΕ ΜΕΓΆΛΕ! ΚΑΙ ΕΣΥ DIM???
    Σ’ΩΡΑΙΟΣ!!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.