Το νούμερο 10 και τα 10 χρόνια μετά

 boca_river_g5_telam

Μετά από μια καταρρακτώδη βροχή που λίγο έλειψε να ματαιώσει το παιχνίδι, οι 22 παίκτες του σούπερ-κλάσικο πάτησαν χορτάρι στο Μπομπονέρα μπροστά στους οπαδούς της Μπόκα και μόνο. Μια που οι “μετακινήσεις οπαδών” έχουν απαγορευτεί, ήταν η σειρά των παικτών της Ρίβερ να παίξουν σε ένα τέτοιο ντέρμπι χωρίς οπαδούς. Λίγο πριν οι παίκτες των φιλοξενούμενων βγουν στον αγωνιστικό χώρο, ο προπονητής Ραμόν Ντίας έδειξε αυτό το βιντεάκι για να τους τονώσει το ηθικό, καθώς η Ρίβερ αυτή έχει αρκετούς νέους και άπειρους παίκτες:

“Δεν θα είστε οι πρώτοι που θα κερδίσουν, θα είστε οι πρώτοι εδώ και πολύ καιρό που θα κατέβετε μόνοι στην μάχη. Δεν θα σας αποθεώσουν, δεν θα σας στηρίξουν, θα σας βρίσουν, θα σας χτυπήσουν, θα σας προκαλέσουν. Αλλά εσείς είστε η Ρίβερ και ξέρετε πώς να απαντήσετε”

Παρ’ ότι οι ομάδες είναι σκιές του παλιού τους καλού εαυτού και βασίζονται κυρίως σε παίκτες που βρίσκονται σε καθοδική πορεία (Καβενάγκι, Γκάγκο κτλ), μετά από πολύ καιρό είδαμε ένα αρκετά καλό παιχνίδι. Μπροστά μάλιστα στον προπονητή της Αργεντινής Σαμπέλα για τον οποίον υπήρχαν και πανό ώστε να πάρει τον Κάρλος Τέβες στο Μουντιάλ. Οι φάσεις αρκετές, το ξύλο περιορισμένο σε αθλητικά πλαίσια και ένα ματς ισορροπημένο αρκετά. Το ημίχρονο έληξε 0-0 και ο Ραμόν Ντίας, γνωστός για την κόντρα του με τους οπαδούς της Μπόκα έβαλε το χέρι στο αυτί κατά την αποχώρησή του για τα αποδυτήρια για να τους δείξει ότι δεν τους ακούει. Το παιχνίδι ξεκίνησε στους ίδιους ρυθμούς στο 2ο ημίχρονο, όλα άλλαξαν όμως όταν ο Λανσίνι έγραψε το 0-1 σε μια πολύ ωραία αντεπίθεση για τη Ρίβερ.

RAMON_ROMAN_GENS_400851

Η Μπόκα έπρεπε να απαντήσει. Και το έκανε. Με ποιον άλλον; Τον εμβληματικό Χουάν Ρομάν Ρικέλμε που στα 35 του έπαιζε μάλλον το τελευταίο σούπερ-κλάσικο της καριέρας του. Λίγο πριν αρχίσει το ματς, πήγε στον πάγκο της Ρίβερ αγκάλιασε τον προπονητή της Ραμόν Ντίας και ο τελευταίος του είπε “Ρομάν, δεν χρειάζεται να είναι αυτό το τελευταίο σου σούπερ-κλάσικο”. Το 10αρι της Μπόκα το απέδειξε. Σε μια κατά μέτωπο γκαμπέτα του “Μπουρίτο” Μαρτίνες η Μπόκα κέρδισε φάουλ σε καλό σημείο. Το Μπομπονέρα που πάγωσε μετά το 0-1 ξεσηκώθηκε. Ο σπίκερ της αργεντίνικης τηλεόρασης κοίταξε τα κιτάπια του και μας ενήμερωσε ότι η Μπόκα είχε να σημειώσει γκολ από φάουλ εδώ και πάρα πολλά ματς (δεν συγκράτησα τον αριθμό, αλλά ήταν διψήφιος και μεγάλος). Τα στατιστικά δεν μετράνε όμως όταν έχεις παίκτες αυτού του επιπέδου. Ο Ρικέλμε αβάδιστα, σαν να έβαζε ένα ποτήρι νερό, έστειλε την μπάλα στην πλευρά που κάλυπτε το τείχος και ακριβώς στο παραθυράκι. Ο Μπαροβέρο και να ήθελε, δεν μπορούσε να το πιάσει. Ένα από τα πιο τέλεια φάουλ που μπορεί να δει κανείς. Η αποθέωση του Ρικέλμε ξεκίνησε…

Μόνο που στο σούπερ-κλάσικο αυτό δεν ήταν το γκολ του Ρικέλμε που έμεινε στο τέλος. Ήταν η νίκη της Ρίβερ. Την στιγμή που μετά το 1-1 οι οπαδοί της Μπόκα άρχισαν τα βεγγαλικά, η Ρίβερ δεν παράτησε το παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που και πάλι δεν είχε κάποιον καλύτερο. Η μπίλια όμως έκατσε στο άσπρο. Στο 85′ και μετά από κόρνερ ο πιτσιρικάς Φούνες Μόρι γνώρισε την μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας του, καθώς έδωσε στους Μιλλιονάριος την πρώτη τους νίκη στο Μπομπονέρα μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια. Μια νίκη που όχι μόνο δίνει το πάνω χέρι σε αυτή την κόντρα του Μπουένος Άιρες, αλλά φέρνει τη Ρίβερ μόλις έναν βαθμό από την κορυφή του πρωταθλήματος. Την ίδια στιγμή που στην Μπόκα η γκρίνια είναι έντονη, ακόμα και για τον προπονητή Μπιάνκι, και οι παίκτες αμήχανα τα ρίχνουν στη διαιτησία (μια που το δεύτερο γκολ μπήκε από κόρνερ που ήταν άουτ) ψάχνοντας δικαιολογίες που δεν πολυπείθουν. Αν πριν λίγους μήνες οι παίκτες της Μπόκα ήταν αυτοί που χόρευαν στο κέντρο του Μονουμεντάλ, τώρα αυτό έχει ξεχαστεί. Μέχρι το επόμενο ντέρμπι πάντα…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

el clasico, βιντεοθεραπεία, Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις, ποδόσφαιρο Λατινικής Αμερικής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Άγγλοι – Έλληνας σημειώσατε διπλό

6/1/2013, Κύπελλο Αγγλίας: Μάνσφιλντ-Λίβερπουλ 15/01/2012, Super League: Aτρόμητος-Άρης … Λίγο ακόμα να σηκωθούμε. Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα. Λίγο ακόμα να σηκωθούμε. Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα. (Γεώργιος Σεφέρης)

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Τζιοβάνε Έλμπερ: Ο Βραζιλιάνος που έγινε Γερμανός

Για να γίνεις μεγάλος παίκτης, θέλει ταλέντο και πολλή δουλειά. Θέλει ώρες προπόνησης, θέλει μυαλό, εργατικότητα (ή υπερβολικά πολύ ταλέντο αν είσαι λίγο τεμπελάκος). Για να γίνεις από τους κορυφαίους όλων των εποχών θέλει και λίγη τύχη. Γιατί συχνά εμφανίζονται παίκτες που δεν υστερούν σε τίποτα, που σταθερά κι αμείωτα παίζουν εξαιρετικά σε υψηλό επίπεδο, […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

1 σχόλια σχετικά με το “Το νούμερο 10 και τα 10 χρόνια μετά”

  1. Ο/Η bizim λέει:

    ελα βρε με τους μποστερος. Solo River

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.