Άντεξε τα φτωχά χρόνια της παιδικής του ηλικίας στο Μπουένος Άιρες, εκατομμύρια σκληρά μαρκαρίσματα που ήθελαν να τον πετύχουν και τον στείλουν μακριά απ’το γήπεδο, αμέτρητες δόσεις ναρκωτικών, έναν αποτυχημένο γάμο, το κυνηγητό από αμέτρητους παπαράτσι, καρδιακή προσβολή, το ότι του φόρεσαν φανέλα της εθνικής Βραζιλίας για χάρη μιας διαφήμισης, παχυσαρκία, το δολοφονικό τάκλιν του Γκοικοετσέα, ηπατίτιδα, ατέλειωτες νύχτες ξέφρενης ζωής με γυναίκες, αλκοόλ και κοκαίνη, τις ατέλειωτες συγκρίσεις με κάθε ταλαντούχο νέο Αργεντίνο που ήταν κοντός και μελαχρινός, μια γαστρική επέμβαση με bypass, το ότι τον κάνανε μέλος του Ολυμπιακού, ντοπαρίσματα και τις κατάρες όλων των εχθρών του Φιντέλ Κάστρο.
Αλλά το να δει τον γιο του, να δηλώνει οπαδός της ‘μισητής’ Ρίβερ Πλειτ, ξεπερνάει κάθε όριο αντοχής για οποιονδήποτε…