‘Λαός που ξεχνάει το παρελθόν του, δεν έχει μέλλον’, λέει μια σοφή ρήση, απ’ αυτές που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά χωρίς ποτέ κανένας να ενδιαφερθεί, ποιος την πρωτο-εμπνεύστηκε. Έτσι και στο ποδόσφαιρο, θρίαμβοι και τραγωδίες, μένουν πάντα χαραγμένες στην συλλογική μνήμη και μεταφέρονται από εποχή σε εποχή, με έναν μοναδικά ξεχωριστό τρόπο, κάνοντας για παράδειγμα, την λέξη ‘Χέιζελ’ συνώνυμο του ‘κακού’, 23 ολόκληρα χρόνια μετά το σχετικό συμβάν.

Αντιλαμβανόμενος αυτό το παράδειγμα, καταλαβαίνει κανείς πόσο ζωντανό είναι ακόμα, στην μνήμη των Σεβιγιάνων, το περιστατικό του θανάτου του Αντόνιο Πουέρτα μόλις πέρσι το καλοκαίρι. Όταν λοιπόν, στο παιχνίδι της Τετάρτης, ο Πορτογάλος Αλμάνι Μορέιρα, της Παρτιζάν, κατέρρευσε στο 3ο λεπτό, είναι σίγουρο πως όλοι στο ‘Σάντσεθ Πιθχουάν’ επανέφεραν στο μυαλό τους, εκείνη την τραγική μέρα.

Ο Μορέιρα, μεταφέρθηκε σε κοντινό νοσοκομείο όπου αποδείχτηκε ότι δεν έχει κάτι σοβαρό. Το άσχημο αυτό deja-vu πάντως, ώθησε τον κόσμο της Σεβίλλης στο να αποθεώσει ακόμα πιο έντονα, στο 16ο λεπτό (καθώς ’16′ ήταν το νούμερο της φανέλας του) τον Αντόνιο Πουέρτα, σε μια καθιερωμένη πλέον σε όλα τα εντός έδρας παιχνίδια, συμβολική κίνηση, που επιβεβαιώνει ότι στο ποδόσφαιρο, θρίαμβοι και τραγωδίες δεν ξεχνιούνται εύκολα…