Ψάχνοντας στο ίντερνετ για φωτογραφίες του παθιασμένου, μ’ έναν άγνωστο Ιταλό διαιτητή, Σάμουελ Ετο έπεσα πάνω στην φωτογραφία που δείχνει τα αδέρφια Νέβιλ να μπαίνουν στο γήπεδο ως αρχηγοί στο χθεσινό Έβερτον-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο Γκάρι και ο Φιλ Νέβιλ είναι μια πολύ μεγάλη ιστορία, που ξεπερνάει τα στενά όρια της ευτυχισμένης, αθλητικής οικογένειας των Νέβιλ και της περιοχής του Bury. Μεγαλώνοντας, ουσιαστικά, με τα ‘κατορθώματα’ τους στην τηλεόραση, ποτέ μου δεν κατάλαβα πως γίνεται να παίζουν ακόμα μπάλα σε τόσο υψηλό επίπεδο. (Εδώ, βέβαια, δεν έχω ακόμα καταλάβει πως κατάφερε ο Μπέκαμ να πείσει τόσα εκατομμύρια ανθρώπους – και όχι, δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στα ξαναμμένα κοριτσόπουλα και τους Ασιάτες με σύνδρομα καταναλωτισμού – ότι είναι ολοκληρωμένος ποδοσφαιριστής.) Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, έχω σκεφτεί κάποιους πιθανούς λόγους, αλλά η προσωπική μου αισθητική πάνω στο θέμα της «απύθμενης βλακείας» τους απορρίπτει στιγμιαία.

Ο Γκάρι Νέβιλ, από την μια, εδώ και πολλά χρόνια μου θυμίζει τον Νίκο Γεωργέα. Για την ακρίβεια, δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν ο Γεωργέας φέρνει στον Γκάρι ή ο Γκάρι στον Γεωργέα. Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις ποδοσφαιριστών, που για να τους περιγράψεις ολοκληρωμένα αρκεί να αραδιάσεις όλα τα επίθετα του λεξικού που σχετίζονται με την προσπάθεια: «Φιλότιμος. Αφοσιωμένος. Εργατικός». Παίκτης μιας άλλης εποχής, που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να προσαρμοστεί στο νέο ποδόσφαιρο των πολυσύνθετων ποδοσφαιριστών. Ακραία μπακ σαν κι αυτόν πρέπει να υπάρχουν πάντα, κι αν δεν υπάρχουν να τα επινοούμε, ώστε να μπορούμε να εκτιμάμε, αιώνια, παίκτες σαν τον Ντάνι Άλβες.

Βλέποντας τον Γκάρι σε φωτογραφία διαβατηρίου, σίγουρα δεν μπορείς να πεις ότι το χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι η σπιρτάδα. Βλέποντας τον όμως σε οικογενειακή φωτογραφία με τον αδερφό του, Φιλ, τότε αυτόματα γίνεται ο έξυπνος της παρέας. Γιατί ο Φιλ είναι μια κατηγορία μόνος του. Λένε ότι είναι αβάσιμο να κρίνεις την ευφυΐα ενός ανθρώπου, χωρίς να έχεις συζητήσει μαζί του τουλάχιστον για ένα σοβαρό θέμα, όπως τα χρέη των PIGS της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν πάντως ο Φιλ είναι ιδιοφυΐα, τότε σίγουρα το καμουφλάρει τέλεια, κάτω από μια στολή ηλίθιου! Είναι από τις περιπτώσεις ανθρώπων, που δεν θα εμπιστευόσουν να βγάλει βόλτα, ούτε τα πλέιμομπιλ σου. Το γεγονός, όμως, ότι ακόμα και ο Άβερελ της οικογένειας Νέβιλ έχει να επιδείξει μια εξαιρετική καριέρα με αρκετά πρωταθλήματα και κύπελλα καθώς κι έναν Ευρωπαϊκό τίτλο, αποδεικνύει για πολλοστή φορά ότι στο παιχνίδι αυτό όλοι χωράνε.

Στο παιχνίδι «Ναι ή όχι», απ’ την άλλη, κάποιοι είναι ξεκάθαρα σε χώρο εκτός των δυνατοτήτων τους.