Μια φανταστική ιστορία

cosmin_moti

Ένα βράδυ μετά από πολλά-πολλά χρόνια ο, ηλικιωμένος τότε, Κoσμίν Μότσι θα πιάσει κουβέντα με κάποιον νεαρό μπάρμαν σε κάποιο νυχτερινό μαγαζί στη Ρουμανία και η συζήτηση θα προχωρήσει πέρα από τα κλασσικά μονοπάτια του καιρού, της οικονομίας και της πρόστυχης φύσης των γυναικών και ο μπάρμαν θα ρωτήσει τον Μότσι για τη δουλειά του και αυτός θα του πει πως κάποτε ήταν ποδοσφαιριστής, σέντερ μπακ, διεθνής μάλιστα με την εθνική Ρουμανίας και ο μπάρμαν πιθανόν θα του απαντήσει διστακτικά ότι δεν τον θυμάται και ο Μότσι θα τον δικαιολογήσει λέγοντας του ότι δεν έπαιξε και πολλά παιχνίδια έτσι κι αλλιώς με την εθνική και θα συνεχίσει να πίνει απτόητος το ποτό του και όταν η θολούρα του αλκοόλ του πλημμυρίσει το κεφάλι και οι ντροπές εξαφανιστούν από το μυαλό θα τον φωνάξει ξανά προς το μέρος του και θα του αποκαλύψει πως ένα βράδυ πριν πολλά-πολλά χρόνια χάρισε σε μια Βουλγαρική ομάδα τη μεγαλύτερη επιτυχία της ιστορίας της, παίζοντας αναγκαστικά ως τερματοφύλακας σε μια διαδικασία πέναλτι επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ, σκοράροντας στη δική του σειρά και αποκρούοντας, εντυπωσιακά μάλιστα, όχι μια αλλά δυο εκτελέσεις των αντιπάλων, οι οποίοι τύχαινε να είναι συμπατριώτες του και μισητοί εχθροί της ομάδας στην οποία έγινε γνωστός και ο μπάρμαν θα του χαμογελάσει ευγενικά με αυτό το ψεύτικο χαμόγελο της αμφισβήτησης που δεν γίνεται λέξεις για επαγγελματικούς λόγους και θα του προτείνει να τσουγκρίσουν τα ποτήρια τους στην υγεία αυτού του παλιού κατορθώματος που του ακούγεται κάπως απίστευτο είναι η αλήθεια αλλά για να το λέει κάπως έτσι θα έγινε, ίσως λίγο διαφορετικά, ίσως πολύ διαφορετικά, τι σημασία έχει, όλα αυτά είναι μακρινό παρελθόν, το ζητούμενο είναι να αδειάσει τώρα το ποτήρι με το αλκοόλ, έτσι κι αλλιώς πληρώνεται ουσιαστικά για να ακούει τα αποκυήματα της φαντασίας του κάθε πικραμένου από τη ζωή και θα τον αφήσει στην ησυχία του και στις αναμνήσεις του για να πάει να εξυπηρετήσει κάποιον άλλο πελάτη, κατά προτίμηση λιγότερο μεθυσμένο και ο Κοσμίν Μότσι θα μείνει μόνος εκεί στη γωνία του μπαρ με το ποτήρι του ακόμα στον αέρα μπροστά από το στόμα, να χαμογελάει προς το πουθενά με αυτό το χαμόγελο της γλυκιάς μελαγχολίας για μια στιγμή που λίγοι θυμούνται – γιατί αυτή είναι δυστυχώς η μοίρα αυτών των ιστοριών στις οποίες δεν εμπλέκεται κάποιος γνωστός σταρ, κάποια κορυφαία ομάδα ή κάποιο σημαντικό έπαθλο – αλλά γι’ αυτόν ήταν σαν μια ολόκληρη ζωή.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Champions League, Ιστορίες για το τζάκι

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Τι συνέβη με τον Εμιλιάνο Γκουρουσέτα;

Η πανάκριβη BMW έχασε τον έλεγχο, έχοντας στις ρόδες της υπερβολική ταχύτητα, μόλις λίγα χιλιόμετρα έξω απ’ την Παμπλόνα. Μερικά λεπτά πριν φτάσει στον τελικό της προορισμό. Ο δρόμος ήταν εξωπραγματικά γλιστερός και η καταρρακτώδης βροχή που έπεφτε απ’ το προηγούμενο βράδυ έκανε την οδήγηση υπερβολικά δύσκολη ακόμα και για τον πιο έμπειρο οδηγό αγώνων. […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Τα γρουσούζικα λευκά παπούτσια

Υπήρχε μία εποχή – όχι τόσο μακρινή – που όλα τα παπούτσια των παικτών είχαν μαύρο χρώμα, ίδιο σχέδιο και το μόνο που άλλαζε ήταν η αθλητική φίρμα. Diadora ή Puma συνήθως. Στις μέρες μας τα ποδοσφαιρικά παπούτσια έχουν γίνει πολύχρωμα σαν παιδικό δωμάτιο 7χρόνου κοριτσιού και τόσο φαντεζί που θα έκαναν τη Μαρία Αντουανέτα […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

7 σχόλια σχετικά με το “Μια φανταστική ιστορία”

  1. Ο/Η vandaloup λέει:

    θυμίζει το κείμενο για το Ροι Καρολ μετα το ματς του Ολυμπιακου με τη Ρουμπιν .. 🙂

  2. Ο/Η duendes λέει:

    Η πρώτη σκέψη ήταν να βάλω τίτλο “Μια μελλοντική σκηνή σε κάποιο μπαρ της Ρουμανίας”. 😛

  3. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Το κείμενο θυμίζει Ζοζε Σαραμάγκου. Μπράβο φίλε

  4. Ο/Η Nikos Lioliopoulos λέει:

    2050-60 και ακομη γι τηνμ πρπστυχια των γυναικων θα συζητουν;

  5. Ο/Η Πανος λέει:

    Σαραμαγκου, Μαρκες και Γιοσα μαζι. Υπεροχο απλα.

  6. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    δακρυσα λιγο

  7. Ο/Η jagg λέει:

    Το έχεις γραψει με τέτοιο τροπο ωστε να διαβαζεται ολο με μια ανασα. Ουφ,λαχανιασα λιγο…
    Πάντως κι εγώ δεν θα τον πίστευα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.