Χεσούς Χιλ: Μια ζωή, δεκάδες ιστορίες

  [6 Σχόλια]

Jesus-Gil

Οι πιο γραφικοί (και απατεωνίσκοι) πρόεδροι συνήθως βρίσκονται στα Βαλκάνια. Άντε και στην Ιταλία. Όχι ότι οι Ισπανοί δεν είχαν τις δικές τους μορφάρες, αλλά είναι εξαιρέσεις. Και σίγουρα η μεγαλύτερη εξαίρεση και αυτή που κάνει τη διαφορά είναι μία. Ο Χεσούς Χιλ ήταν αυτό που οι Αμερικάνοι λένε «larger than life». Ο Τόνι Σοπράνο του ισπανικού ποδοσφαίρου, ένας απατεωνίσκος που έγινε δήμαρχος και ιδιοκτήτης μιας μεγάλης ομάδας.  Από το 1969 που το ολοκαίνουριο συγκρότημα κατοικιών που έχτισε, κατέρρευσε και 58 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, στην είσοδο στο ΔΣ της Ατλέτικο Μαδρίτης και την προεδρία με δώρο τον Πάουλο Φούτρε, μέχρι τη δημαρχία της πόλης Μαρμπέγια, η ζωή του Χεσούς Χιλ είναι γεμάτη ιστορίες.  Ο Χιλ καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκιση για την κατάρρευση του κτηρίου αφού δεν υπήρχαν σχέδια, αρχιτέκτονας και επιβλέπων μηχανικός, αλλά σε 1,5 χρόνο ήταν έξω χάρη στον στρατηγό Φράνκο. Εικοσικάτι χρόνια αργότερα ήταν στο απόγειο της δόξας του. Με τρομερή δυσκολία επιλογής, συγκεντρώσαμε κάποιες από τις μεγαλύτερες στιγμές της φοβερής αυτής φιγούρας που δήλωνε ότι είδωλά του είναι ο Ιησούς, ο Φράνκο και ο Τσε Γκεβάρα.


Η εκπομπή

Ο Χεσούς Χιλ ήταν παρουσιαστής της εκπομπής «Οι νύχτες του έτσι κι έτσι» σε ισπανικό κανάλι το 1991. Η εκπομπή ήταν χιουμοριστική, είχε μουσική, είχε συνεντεύξεις και τον Χεσούς Χιλ να απαντάει σε φιλοσοφικά ερωτήματα. Tο κύριο χαρακτηριστικό όμως ήταν ότι ο παρουσιαστής Χιλ βρισκόταν με το μαγιό μέσα σε ένα τζακούζι με την κοιλάρα έξω και το μικρόφωνο να πιάνει πάνω στη χρυσή καδένα που παιχνίδιζε στο σμιλεμένο στήθος του, ενώ διάφορες γλάστρες χαριεντίζονταν δίπλα του. Η καλτίλα σε όλο το μεγαλείο της, τα τοπικά ελληνικά κανάλια που πουλάνε κοσμήματα και χαλιά μπορούν να πάρουν κάποιες ιδέες.

atletico1996

Η άμαξα

Ο Χιλ μέσα σε όλη την παράνοια και την λαμογιά αγαπούσε το πόδοσφαιρο και την Ατλέτικο. Σαν άλλος Κοσκωτάς πήρε χρήματα από τον δήμο του και έκανε χορηγία στην ομάδα. Έφερνε καλούς παίκτες και προπονητές. Έτσι, το 1996 οι κόποι του (και οι λαμογιές) επιβραβεύθηκαν. Η ομάδα τού Ράντομιρ Άντιτς (που αξίζει να της κάνουμε ένα αφιέρωμα κάποια στιγμή) με Μίλικο Πάντιτς, Κίκο, Πένεφ και φυσικά Ντιέγκο Σιμεόνε έκανε το νταμπλ. Όπως αναμενόταν και άρμοζε, ο Χιλ το διασκέδασε με τον δικό του τρόπο. Παρά τον αστικό μύθο ότι καβάλησε έναν ελέφαντα, η αλήθεια από τα ρεπορτάζ της εποχής είναι ότι ανέβηκε σε μία άμαξα (ένα από τα άλογα ήταν δικά του, o αγαπημένος Ιμπεριόσο) και κυκλοφόρησε έτσι μέσα στην Μαδρίτη με τον Άντιτς να κρατάει την κούπα και τους ποδοσφαιριστές πάνω σε άλλα άμαξες. Οι οδηγοί στις άμαξες ήταν ντυμένοι παραδοσιακά, ενώ η τουρνέ κατέληξε στον καθεδρικό της Αλμουδένα, όπου ο Χιλ μπήκε μέσα με το τρόπαιο. «Είναι η πρώτη φορά που είδα να προσφέρουν στην Παρθένο ένα κύπελλο», δήλωσε ο τότε Αρχιεπίσκοπος.

Ο Χεσούς Χιλ αράζει πάνω στην κούπα κι ο Γερμανός Σούστερ την καθαρίζει

Oι προπονητές

Εκτός από παικταράδες όπως ο Βιέρι και ο Ζουνίνιο, ο Χιλ έφερνε και πολύ καλούς προπονητές. Για να τους διώξει βέβαια. Στα 16 χρόνια θητείας του ο Χιλ είχε 39 προπονητές, αριθμός που θα ήταν μεγαλύτερος αν ο Άντιτς δεν έπαιρνε το πρωτάθλημα και καθόταν μια τριετία. Το ρεκόρ ήταν οι 6 προπονητές την σεζόν 1993-94, ρεκόρ που μόνο Έλληνες παράγοντες μπορούν να ονειρευτούν. Αραγονές, Μενότι, Άτκινσον, Κλεμέντε, Ματουράνα, Σάκι, κάποια από τα ονόματα. Δεν μιλάμε δηλαδή για Μπάμπη Τενέ και Αλέφαντο, μιλάμε για καλά ονόματα. Οι καβγάδες επικοί, οι ατάκες το ίδιο. Ο Χιλ έφτασε έναν μποέμ τύπο σαν τον Άλφιο Μπασίλε να λέει λάιβ στο ραδιόφωνο «το έχω χεσμένο το συμβόλαιό σου, εγώ φεύγω γιατί έχω ηθική» και να παραιτείται γιατί ο Χιλ έμπαινε με κουμπούρια στα αποδυτήρια και έκανε συνεχώς δηλώσεις δημόσια. Μετά από ένα παιχνίδι οι δυο τους αρπάχτηκαν λάιβ στο ραδιόφωνο και ο Μπασίλε αποφάσισε να φύγει με αυτή την ιστορική ατάκα.

Οι μπουνιές

Ήταν το 1996 όταν ο Χεσούς Χιλ εκλέχθηκε ξανά δήμαρχος της Μαρμπέγια. Έχοντας βάλει την προτομή του Φράνκο στην πόλη και κόβοντας βόλτες για να κυνηγάει τις πόρνες και τους άστεγους που χαλούσαν τη βιτρίνα, ο Χιλ αγαπήθηκε από τους κατοίκους στο τουριστικό θέρετρο. Ο πρόεδρος της Κομποστέλα Χοσέ Μαρία Καδένα δεν άντεξε και αποκάλεσε ηλίθιους τους κατοίκους της πόλης. Η μοίρα έφερε τους δυο προέδρους λίγες μέρες αργότερα να συναντιούνται στην είσοδο της Λίγκας. Ο Χιλ την έπεσε φραστικά στον Καδένα, αυτός είπε ότι δεν παίρνει τίποτα πίσω, ο μάνατζερ της Κομποστέλα Φιντάλγκο ξεστόμισε το «hijo de puta» και ο Χιλ τον χτύπησε με γροθιά στο πρόσωπο. Ο καβγάς συνεχίστηκε για πολλά λεπτά με βρισιές, τους ανθρώπους της Κομποστέλα να σχολιάζουν τους φουσκωτούς του και τον Χιλ να βγαίνει μπροστά λέγοντας «έλα τώρα, ένας με έναν».

Οι τιμωρίες

Πέρα από τα ποινικού δικαίου προβλήματα, ο Χιλ είχε σωρεία παραβάσεων ως πρόεδρος της Ατλέτικο. Συνολικά τιμωρήθηκε 12 φόρες κάνοντας κάβα 93 μηνών με απαγόρευση ενασχολήσης. Πέρα από τις μπουνιές που είδαμε (για τις οποίες έφαγε 8 μήνες), είχε στο ενεργητικό του διάφορα επεισόδια, όπως όταν αποκάλεσε τον πρόεδρο της Μπάρσα Νούνιες «νάνο της Ράμπλα» ή φώναζε σε έναν διαιτητή ότι πρέπει να δει ψυχίατρο. Εκτός όμως από την ισπανική λίγκα, ο Χιλ είχε μπλεξίματα και με την ΟΥΕΦΑ. Αποκάλεσε τον Γάλλο διαιτητή Βοτρό «αδερφή» και η ΟΥΕΦΑ τον τιμώρησε για 18 μήνες, ενώ ο ίδιος δήλωνε: «του προσφέρθηκε ένα αγόρι με γαλανά μάτια, το γνωρίζω αυτό». Ξεσήκωσε τον κόσμο, όταν αποκάλεσε τον Άγιαξ «Κονγκό FC» προφανώς εξαιτίας των πολλών μαύρων παικτών του. Γι’ αυτό το συμβάν προσπάθησε με τα τραγικά του αγγλικά να εξηγήσει τι εννοούσε με το ιστορικό: «The color no is problem» χωρίς φυσικά να πείθει κανέναν για την… παρεξήγηση. Άλλωστε το παραλήρημά του για τον Αντόλφο Βαλένσια (παίκτη μετέπειτα του ΠΑΟΚ) ήταν ακόμα μια στιγμή Χιλ: «Του νέγρου θα του κόψω τον λαιμό. X..ζω στην π..τάνα την μάνα που τον γέννησε. Βαρέθηκα να τον στηρίζω. Όταν δεν βλέπω διάθεση, χ..ζω και τον πατέρα μου«. Ήταν τα δυο χαμένα γκολ του Βαλένσια που έφεραν την έκρηξη του Χιλ σε έναν αγώνα με τη Λογρονιές (κι η αφορμή για να παραιτηθεί ο Άλφιο Μπασίλε όπως είδαμε παραπάνω).

Η Ρεάλ Μαδρίτης

Επί Χεσούς Χιλ η κόντρα της Ατλέτικο με την Ρεάλ έφτασε σε πολύ υψηλό επίπεδο. Το μεγαλύτερο ίσως έγκλημα που έκανε ο Χιλ, το μεγαλύτερο λάθος, ότι διέλυσε τις ακαδημίες της Ατλέτικο και έτσι ένα παιδάκι 15 χρονών που άκουγε στο όνομα Ραούλ Γκονθάλεθ Μπλάνκο πήγε στην Ρεάλ Μαδρίτης. Φοβερή είναι και η ιστορία με τον Φερνάντο Ιέρο, όταν είχε συμφωνήσει τόσο η Βαγιαδολίδ, όσο και ο παίκτης με τον Χιλ και μάλιστα ο Ιέρο εμφανίστηκε με φανέλα της Ατλέτι. Όταν όμως μπήκε στο παιχνίδι η Ρεάλ, ο Ιέρο προτίμησε να πάει εκεί και η Ρεάλ αναγκάστηκε να αποζημιώσει την Ατλέτικο για παίκτη που δεν είχε παίξει σε αυτή. Ο αστικός μύθος λέει ότι το ποσό που πήρε ο Χιλ, δεν το έδωσε για μεταγραφές, αλλά το ξόδεψε για να αγοράσει ρολόγια στα 70.000 μέλη της Ατλέτικο. Η μεγαλύτερη βέβαια κόντρα ήταν εξαιτίας των διαιτητών που τους χαρακτήριζε μαφία της Ρεάλ. Στο παραπάνω βίντεο βλέπουμε την (δίκαια) αντίδρασή του στο δολοφονικό φάουλ του τερματοφύλακα Μπούγιο (για το οποίο πήρε απλά κίτρινη) στο πρωτάθλημα του 1989.

Η συνωμοσία (αντί επιλόγου)

Αν πιστεύετε στους ψεκασμούς και στο ότι ο Έλβις ζει σε κάποιο νησί μαζί με τον Χίτλερ, τον Toύπακ Σακούρ και άλλους, τότε να ξέρετε ότι στην Ισπανία υπάρχει ο αστικός μύθος ότι ο Χιλ σκηνοθέτησε τον θάνατό του για να γλιτώσει κάποιες δύσκολες δίκες. Τις φήμες αυτές φούντωσε μετά από… 12 χρόνια ο Άνχελ Μαρία Βιγιάρ (τωρινός πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ) όταν πέρσι σε συνάντηση μπροστά στις κάμερες ρώτησε τον γιο του Χεσούς «τι κάνει ο πατέρας σου;» για να πάρει την απάντηση: «καλά». Το βίντεο παίχτηκε σε σάιτ και κανάλια. Μεταξύ μας, το να ζει ο Χεσούς Χιλ των 200 κιλών στα 82 του είναι λίγο δύσκολο. Είτε ζει, είτε όχι πάντως, ο Χιλ αποτέλεσε έναν τύπο που προκάλεσε, έζησε έντονα, έκανε σωρεία παραβάσεων και πέρασε στην ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Μια από αυτές τις παράνομες μορφές που ξεγλιστρούν μονίμως και καταφέρνουν συχνά να γίνονται αγαπητοί από μερίδα του κόσμου.

6 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 thanosleeds // 22 Ιανουάριος, 2016 στις 12:16

    Σομπρέρο πιστεύεις πως μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο Μάκης Ψωμιάδης της Ισπανίας;

    Καταπληκτικό άρθρο by the way.

  • 2 Elaith // 22 Ιανουάριος, 2016 στις 12:50

    Έχει αρκετά κοινά (π.χ. σχέσεις με δικτατορικό καθεστώς), αλλά τον θεωρώ λιγότερο αδίστακτο. Δεν ήταν εγκληματίας τέτοιου στιλ.
    Περισσότερο λαμόγιο ήταν και νομίζω ότι όντως αγαπούσε την Ατλέτικο (ο Μάκης π.χ. προσπαθούσε να βγάλει λεφτά από τις ομάδες χωρίς να τον νοιάζει τίποτα). Απλά όπως είχε δηλώσει κι ο Μπασίλε θεωρούσε ότι η ομάδα είναι δικό του τσιφλίκι και ήθελε να κάνει κουμάντο στα πάντα. Υπάρχουν κι άλλες πολλές ιστορίες αλλά λόγω χώρου δεν έβαλα.
    Για παράδειγμα η σχέση λατρείας-μίσους που είχε με τον Πάουλο Φούτρε που ήταν η πρώτη του μεταγραφή.

  • 3 joe // 22 Ιανουάριος, 2016 στις 14:31

    Θυμάμαι πριν 2 χρόνια είχε ανεβάσει αθλητικό σάιτ 1 παρόμοιο άρθρο και σχολιάζει αναγνώστης:αν ήταν στην Ελλάδα θα τον λέγαν Αχιλλέα και θα ήταν δήμαρχος.Του απαντάω πως μάλλον κύριο Μάκη θα τον έλεγαν και μου κόβουν το σχόλιο.Τοσος φόβος πια

  • 4 thanosleeds // 23 Ιανουάριος, 2016 στις 14:30

    @Elaith

    νομίζω πως συμφωνώ εντέλει απόλυτα με αυτά που λες. Καθόμουνα τις προάλλες και σκεφτόμουνα ποια από τα διάσημα λαμόγια θα ανεχόμουνα να έχω πρόεδρο στην ομάδα μου (Α.Ο. Τρίκαλα). Με φρίκη διαπίστωσα πως οι κατά καιρούς δικοί μας ήταν τόσο τραγικοί που άτομα όπως Χιλ ή πχ Τράκης θα θεωρούνταν σωτήρες για τα Ελληνικά δεδομένα. Τόσο τραγικό πια το ελληνικό ποδόσφαιρο.

  • 5 Nkos // 24 Ιανουάριος, 2016 στις 10:44

    Ο Πάντιτς έχει τη ν μοναδική τιμή να έχει υπάρξει σε ομάδα και αυτού και του Μπεου…

  • 6 Lef // 15 Μάιος, 2017 στις 17:55

    Ε κάποια στιγμή θα γίνει και αντίστοιχο αφιέρωμα στον Μπέο πιστεύω

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>