Οι 13 ξένοι της Πρέμιερ Λιγκ τον Δεκαπενταύγουστο του 1992

  [3 Σχόλια]

Στις μέρες μας η Πρέμιερ Λιγκ είναι το διασημότερο, δυσκολότερο και καλύτερο πρωτάθλημα σε ολόκληρη την Ευρώπη και κατ’ επέκταση στον κόσμο. Ένα πρωτάθλημα γεμάτο σπουδαίους παίκτες από τη Μεγάλη Βρετανία αλλά και πολλούς ξένους από όλα τα μήκη και τα πλάτη των πέντε ηπείρων. Για την ακρίβεια, πάρα πολλούς ξένους. Αναλογικά στην Πρέμιερ Λιγκ αγωνίζονται οι περισσότεροι ξένοι από κάθε άλλο μεγάλο πρωτάθλημα της Ευρώπης. Αλλά -ευτυχώς ή δυστυχώς- δεν ήταν πάντα έτσι. Για την ακρίβεια στις 20 Φεβρουαρίου του 1992, τη μέρα δηλαδή που το πρωτάθλημα άλλαξε ονομασία και έγινε επισήμως Πρέμιερ Λιγκ, στις 22 ομάδες που έπαιζαν στην μεγάλη κατηγορία δεν υπήρχαν πολλοί ξένοι ποδοσφαιριστές. Πόσο μακρινός φαντάζει αυτός ο αριθμός στις μέρες μας και πόσο ‘περίεργη’ και ‘ξένη’ φαντάζει εκείνη η εποχή είναι εύκολο να το αντιληφθεί ο οποιοσδήποτε αρκεί να ρίξει μια ματιά στα ρόστερ των ομάδων και στα 13 ονόματα των παικτών που θα δείτε παρακάτω. Αυτοί ήταν οι μοναδικοί ξένοι παίκτες που αγωνίστηκαν την 1η αγωνιστική της παρθενικής Πρέμιερ Λιγκ, τον Δεκαπενταύγουστο του 1992.

#1. Ερίκ Καντονά-Γάλλος-Λιντς Γιουνάιτεντ. Ο Καντονά ήταν ο καλύτερος παίκτης σε εκείνη την Λιντς -δίπλα σε παικταράδες όπως ο Γκόρντον Στράχαν, ο Γκάρι Σπιντ και ο Γκάρι Μακάλιστερ- και κατέκτησε μαζί της τόσο το πρωτάθλημα του ’92 όσο και το Τσάριτυ Σιλντ της ίδιας χρονιάς, απέναντι στην Λίβερπουλ του Ίαν Ρας και του Ρόνι Γουίλαν. Στη μεταγραφική περίοδο του Γενάρη ο παίκτης άφησε την Λιντς για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με τη συνέχεια να είναι κάτι περισσότερο από γνωστή.

#2. Γιαν Στέζσκαλ-Τσέχος-ΚΠΡ. Ο διεθνής τερματοφύλακας μετά από σπουδαία καριέρα με την Σπάρτα Πράγας θα υπογράψει με το Λονδρέζικο κλαμπ το 1990 και θα μείνει στο Λόφτους Ρόουντ μέχρι και το 1994, μετρώντας 110 εμφανίσεις. Οι φίλοι της ομάδας τον θεωρούν ακόμα και στις μέρες μας -23 χρόνια μετά- έναν από τους καλύτερους τερματοφύλακες που έχει φορέσει τη φανέλα με το νούμερο-1 για την ομάδα τους. Κάτι που δηλώνει περίτρανα τόσο το ταλέντο όσο και το ήθος του Τσέχου πορτιέρο.

#3. Πήτερ Σμάιχελ-Δανός-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ίσως ο κορυφαίος τερματοφύλακας από το 1990 μέχρι και τις μέρες μας και σίγουρα ένας ανάμεσα στους κορυφαίους όλων των εποχών. Αγωνίστηκε στους ‘μπέμπηδες’ από το 1991 μέχρι το 1999 (αφού πρώτα τον είχε απορρίψει ο Σούνες για τη Λίβερπουλ) και κατέκτησε μαζί με την ομάδα του Σερ Άλεξ, κυριολεκτικά, τα πάντα. Αγαπήθηκε όσο λίγοι από τους φίλους της ομάδας, αν και στο τέλος της καριέρας του δίχασε το κοινό της πόλης μιας και έκλεισε την καριέρα του στη συμπολίτισσα Σίτι. Στους ‘πολίτες’ μάλιστα έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα και ο γιος του Κάσπερ. Περσινός πρωταθλητής με τη Λέστερ. Οι δύο τους μάλιστα είναι η μοναδική περίπτωση πατέρα και γιου που έχουν κατακτήσει την Πρέμιερ Λιγκ.

#4. Αντρέι Καντσέλσκις-Ρωσία-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Εξαιρετικός εξτρέμ εκείνα τα χρόνια ο Σοβιετικός. Αποκτήθηκε από τη Σαχτάρ Ντόνεσκ και αγωνίστηκε στο Ολντ Τράφορντ από το ’91 ως και το ’95 κατακτώντας και αυτός τίτλους με την ομάδα του Φέργκιουσον. Φόρεσε επίσης και την φανέλα της Έβερτον αλλά και αυτή της Σίτι ακούγοντας τα εξ αμάξης γι’ αυτή του την επιλογή. Η ταχύτητά του και οι ντρίμπλες του θα συζητιούνται πάντα από όλους τους φίλους της Πρέμιερ Λιγκ. Μοναδικός.

#5. Ρόλαντ Νίλσον-Σουηδός-Σέφιλντ Γουένσντεϊ. O σπουδαίος αμυντικός αφού κατέκτησε με την Γκέτεμποργκ ό,τι βρήκε στο διάβα του στη Σουηδία αλλά και το κύπελλο ΟΥΕΦΑ του ΄87 κόντρα στη Ντάντι Γιουνάιτεντ, πήρε μεταγραφή το 1989 για τις ‘κουκουβάγιες΄. Ο Νίλσον αγωνίστηκε στο Χίλσμπoρο μέχρι το 1995, κατακτώντας το Λιγκ Καπ του 1991 απέναντι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (χάρις στο γκολ του Τζον Σέρινταν- μεγάλης δόξας της Λιντς στα 80s) και φτάνοντας σε ακόμα δύο τελικούς (κυπέλλου και λιγκ καπ) το 1993. Και οι δύο χαμένοι από την Άρσεναλ. Ο Νίλσον αγωνίστηκε και στην Κόβεντρι Σίτι στη συνέχεια της καριέρας του αφήνοντας και στο Ρίκοχ Αρένα άριστες εντυπώσεις.

#6. Χανς Σέγκερ-Ολλανδός- Γουίμπλεντον. Ο Ολλανδός τερματοφύλακας πραγματοποίησε μεγάλη καριέρα στην Αγγλία για περίπου 10 χρόνια και αγωνίστηκε σε μεγάλες ομάδες όπως η Τότεναμ και η Νότινγχαμ Φόρεστ όταν είχε προπονητή τον σπουδαίο Μπράιαν Κλαφ. Το 1992 ήταν παίκτης της Γουίμπλεντον σε μια όχι και τόσο καλή περίοδο για την ομάδα. Ο Σέγκερ μάλιστα ήταν μέλος και της ‘τρελής συμμορίας’ του 1988 όταν η ομάδα των Ντονς, με πρωτοπαλίκαρα των Βίνι Τζόουνς και τον Τζον τον Φασάνου, είχε κερδίσει το κύπελλο Αγγλίας κόντρα στη Λίβερπουλ.

#7. Τζον Γιένσεν-Δανός- Άρσεναλ. Ο Γιένσεν ήταν ένας εξαιρετικός κεντρικός μέσος των 80s και των 90s με πλούσια καριέρα σε Μπρόντμπι, Αμβούργο και φυσικά Άρσεναλ. Υπήρξε βασικότατο μέλος της εθνικής Δανίας που κατέκτησε το Γιούρο του ’92 και ήταν μάλιστα αυτός που είχε ανοίξει το σκορ στον τελικό κόντρα στη Γερμανία. Ο Τζόρτζ Γκράχαμ έφερε τον παίκτη στο Χάιμπουρι για να δέσει τον άξονά του και μαζί του κατέκτησε το κύπελλο και το λιγκ καπ του ’93 όπως και το Κυπελλούχων την επόμενη χρονιά. Ο Γιένσεν μετά το τέλος της καριέρας του βρέθηκε (έστω και για λίγο) στον πάγκο της Μπλάκμπερν ως βοηθός.

#8. Αντρές Λίμπαρ-Σουηδός-Άρσεναλ. Ακόμα ένας σπουδαίος Σκανδιναβός μέσος εκείνης της περιόδου, ακόμα ένας παίκτης των ‘κανονιέρηδων’. Ο Λίμπαρ αγωνίστηκε με τα χρώματα της Άρσεναλ από το 1990 μέχρι και το 1994 κατακτώντας και το πρωτάθλημα του 1991, πριν αφήσει το Λονδίνο για το Λίβερπουλ και τα χρώματα της Έβερτον. Με τα ‘ζαχαρωτά’ πρόλαβε να κατακτήσει το Κύπελλο Αγγλίας κόντρα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το ’95 πριν κλείσει την καριέρα του στο Νησί στη Μπέρμιγχαμ το 1997. Για να καταλάβουν την αξία του αυτοί που δε τον θυμούνται να αγωνίζεται απλά θα πως πώς ο σπουδαίος Γουέιν Ρούνεϊ τον είχε αγαπημένο παίκτη όταν βρίσκονταν στα παιδικά τμήματα της Έβερτον.

#9. Γκούναρ Χάλε-Νορβηγός-Όλνταμ. Συνεχίζουμε με ακόμα ένα σκληροτράχηλο Σκανδιναβό εκείνης της περιόδου. O δεξιός μπακ βρέθηκε στην Όλνταμ του Τζόε Ρόιλ από την Λίλεστρομ  το Γενάρη του 1991 και αφού κατέκτησε το πρωτάθλημα της 2ης κατηγορίας, έφτασε να αγωνίζεται και στα σαλόνια της Πρέμιερ Λιγκ. Αγωνίστηκε επίσης στη Λιντς, την Μπράντφορντ Σίτι και τη Γουλβς πριν επιστρέψει στη χώρα του και κλείσει την καριέρα του, στην ομάδα της καρδιάς του, την Λίλεστρομ.

#10. Κρεγκ Φόρεστ-Καναδός-Ίπσουιτς. Ακόμα ένας τερματοφύλακας στην εν λόγω λίστα. Ο Φόρεστ γεννήθηκε στον Καναδά αλλά ποδόσφαιρο έπαιξε μόνο στην Αγγλία, κυρίως με τα χρώματα της Ίπσουιτς. Αγωνίστηκε με τους ‘μπλε’ από το 1985 μέχρι και το 1997 πριν κλείσει την καριέρα του το 2002 με τα χρώματα της Γουέστ Χαμ. Υπήρξε επίσης ο βασικός τερματοφύλακας του Καναδά για 14 χρόνια.

#11. Μίκελ Βονκ-Ολλανδός-Μάντσεστερ Σίτι. Κεντρικός αμυντικός κομμένος και ραμμένος για τα Αγγλικά γήπεδα ο Ολλανδός, άφησε τη χώρα του για τα χρώματα της Σίτι το 1992. Με τους ‘πολίτες’ αγωνίστηκε για τρεις σεζόν πριν υπογράψει στην Όλνταμ με την οποία είχε μια καταστροφική σεζόν λόγω ενός πολύ σοβαρού τραυματισμού. Οι τραυματισμοί δεν άφησαν τον παίκτη ούτε στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ και κάπως έτσι μοιραία έκλεισε και ο κύκλος του στα αγγλικά γήπεδα το 1998. Παίκτης που αν δεν είχε πληγεί τόσο πολύ από σοβαρούς τραυματισμούς -λογικά- θα είχε κάνει πολύ μεγαλύτερη καριέρα στα αγγλικά γήπεδα.

#12. Ρόμπερτ Βαζέχα-Πολωνός-Έβερτον. Σπουδαίος μεσοεπιθετικός των 90s τόσο για την Έβερτον όσο και για την εθνική της χώρας του. Ο Βαζέχα αγωνίστηκε στο Γκούντισον Παρκ από το 1991 μέχρι το 1994 και αγαπήθηκε πολύ από τους φίλους της ομάδας. Δυστυχώς δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιο τίτλο με την Έβερτον πριν φύγει για τις Η.Π.Α πραγματοποιώντας -και εκεί- σπουδαία καριέρα για πολλά χρόνια. Όσο κι αν έμοιαζε με τον δικό μας Κριστόφ Βαζέχα, δεν έχουν καμία συγγένεια.

#13. Ρόνι Ρόζεναλ- Ισραηλινός-Λίβερπουλ. Ο ‘ρόκετ’ Ρόνι αγωνίστηκε στο Άνφιλντ από το ’90 μέχρι το ’94 και κυριολεκτικά λατρεύτηκε από τους φίλους της ομάδας. Μάλιστα στο τελευταίο πρωτάθλημα της Λίβερπουλ (το 1990) είχε σκοράρει μερικά πολύ κρίσιμα τέρματα στις τελευταίες αγωνιστικές για να επιτευχθεί τελικά ο στόχος. Μετά τη Λίβερπουλ αγωνίστηκε στην Τότεναμ, πριν κλείσει την καριέρα του το 1999 στη Γουότφορντ. Υπήρξε διεθνής με το Ισραήλ από το 1983 μέχρι το 1997 και έχει ψηφιστεί από τους φίλους των ‘κόκκινων΄ανάμεσα στους 100 αγαπημένους φίλους του ΚΟΠ.

Αυτοί ήταν οι 13 μοναδικοί ξένοι παίκτες που αγωνίστηκαν στην πρώτη αγωνιστική της Πρέμιερ Λιγκ τη σεζόν 1992-1993, σε μια εποχή άκρως ρομαντική που έχει -δυστυχώς- περάσει ανεπιστρεπτί. Μετά το νόμο Μποσμάν τίποτα δεν ήταν πια το ίδιο, φτάνοντας στις μέρες μας που ψάχνουμε ακόμα και στο αγγλικό ποδόσφαιρο τους μη Βρετανούς με το κυάλι. Πόσο είναι όμορφο όλο αυτό, εγώ δεν μπορώ να το απαντήσω. Εμένα πάντως δεν μου αρέσει και τόσο για να είμαι απολυτά ειλικρινής.

3 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 thanosleeds // 16 Φεβρουάριος, 2017 στις 12:33

    Μία μικρή διόρθωση. Στο νούμερο 5 αναφέρεις «αφήνοντας και στο Ρίκοχ Αρένα άριστες εντυπώσεις».

    Η Κόβεντρι τότε έπαιζε στο Highfield Road, κάνοντας το λάθος να μετακομίσει στο Ricoh το 2006.

  • 2 Liakos // 16 Φεβρουάριος, 2017 στις 14:34

    Όλα τα λεφτά η φανέλα του Σέγκερ, βγαλμένη από psychedelic party των 90’s. Και γενικά όλη η δεκαετία σημαδεύτηκε από καλτ εμφανίσεις goalkeeper.

  • 3 gargaduaaas // 17 Φεβρουάριος, 2017 στις 11:30

    @thanosleeds ευχαριστώ για τη διόρθωση!!!

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>