17 Ιουλίου 1994, Στάδιο Rose Bowl-Pasadena, λίγα λεπτά μετά.

Το κλάμα που έρχεται από τα μέσα των ανθρώπων που πιστεύουν ότι απογοήτευσαν μια συνοικία ή μια πόλη, είναι πολύ διαφορετικό από τον σπαραγμό αυτών που νιώθουν ένα ολόκληρο έθνος να πέφτει από τις πλάτες τους.

Καλοκαίρι 2003, προετοιμασία Σπόρτινγκ Λισσαβώνας: Κάποιος νομίζει ότι άκουσε έναν να λέει κάτι για τη μάνα του και κάποιος νομίζει ότι άκουσε έναν να λέει κάτι για αποτυχημένες ανταύγειες. Αχ, το βλέμμα -που λένε και οι ρομαντικοί ποιηταί- είναι τελικά «ο καθρέφτης της ψυχής».

1988, Βελιγράδι: Παίκτες της εθνικής Γιουγκοσλαβίας σε αναμνηστική πόζα από τον στρατό (aka καλώς τα τα φανταράκια τα ζουμπουρλούδικα). Με εξαίρεση τον πρώτο και τον τρίτο από πάνω, που είναι αυστηρά για id afficionados, οι υπόλοιποι είναι εύκολα αναγνωρίσιμοι.

-«Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κύριο Έντσον Αράντες…»

-«Τελείωνε αγόρι μου με τις τυπικούρες και πάρκαρε δεξιά να πιάσω μικρόφωνο. Ο κόσμος περιμένει να τραγουδήσει τις μεγάλες επιτυχίες μου, δεν ήρθε εδώ για πάρτη σου. Ή μήπως νομίζεις ότι τσάμπα φόρεσα το κοραλί συνολάκι, το σένιο, που το φυλάω ειδικά για τέτοιες περιπτώσεις;»

Καλοκαίρι ’82, Βαρκελώνη: Αν ο Σούστερ ήξερε ότι πίσω από την κολώνα κάθεται ο σπουδαιότερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών κι όχι απλώς «ένα κατσαρομάλλικο αγοράκι που μάλλον έχει έρθει για να βοηθήσει στο καλούπωμα τον μαστρο-Ραμόν», πιθανότατα δεν θα πόζαρε με ύφος χιλίων Νιμπελούγκεν.

Μπόνους κουίζ (ευκολάκι): Ποια άσχημη ανάμνηση, με κοινό θύτη, συνδέει την καριέρα των δυο τους στην Ισπανία;

Ευρισκόμενος στο Μεξικό, στα πλαίσια της παρθενικής περιοδείας του στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, ο Πάπας Βενέδικτος δήλωσε: «Στις δύσκολες αυτές ώρες που περνάει ο κόσμος μας θα ήθελα να αφιερώσω την προσευχή μου στο ξεχωριστό αυτό μπλογκ, που δίνει εδώ και καιρό την δική του, τίμια μάχη, ενάντια στις δυνάμεις της ποδοσφαιρικής συντήρησης. Για ‘σας το σομπρέρο αδέρφια! Keep the faith yo!»

Ιανουάριος 1970: Το «Belfast boy» ποζάρει μπροστά από την μπουτικ ρούχων που είχε ανοίξει τρία χρόνια πριν, στην οδό Μπριτζ του Μάντσεστερ. Τόσο ανεπιτήδευτα cool, που μόνο όσοι δεν είναι cool μπορούσαν να το παρατηρήσουν.

Για τα δύσκολα είμαστε εδώ. Σε πρώτο πλάνο τρεις παίκτες της Μίλαν στα early (προς middle) 80′s. Τους αναγνωρίζετε; Tip: Ο αριστερά (σέντερ φορ) και ο μεσαίος (δεξιός μπακ) ήταν μέλη της ομάδας μόνο για μία χρονιά ενώ ο δεξιά -μέσος και πιο άσημος από τους άλλους- έμεινε σ’ αυτήν τρεις σεζόν.

Πριν: Φτύνετε στην μπούκλα και σερβίρετε καυγά.

Μετά: I think this is the beginning of a beautiful friendship.

Rick+Louis (1942), Rudi+Frank (1990)=L.F.E.

Ειρήνη. Αγάπη. Ομπρέλες. Glenn Medeiros.

-Είσαι σίγουρος; Μήπως εκβιάζουμε τα πράγματα;

-Βρε πέσε εσύ που σου λέω κι άμα το δώσει θα το χτυπήσω εγώ. Αναλαμβάνω την ευθύνη, είναι θέμα εκτόνωσης της κατάστασης.

-Θέλεις το καλό του αθλήματος, Μισέλ, κι έχεις πειθώ. Να μου το θυμηθείς ότι μια μέρα θα φτάσεις ψηλά.

Ο Jorge Wilstermann ήταν ο πρώτος Βολιβιανός αεροπόρος. Το 1949 εργαζόμενοι της Lloyd Aereo Boliviano αποφάσισαν να ιδρύσουν μια ποδοσφαιρική ομάδα με το όνομα San Jose de la Banda. Τέσσερα χρόνια αργότερα ο Wilstermann πέθανε και ομόφωνα αποφασίστηκε η ομάδα να μετονομαστεί σε Club Jorge Wilstermann προς τιμήν του.

Το κλαμπ δεν τα πήγε κι άσχημα στην πορεία του χρόνου. Κέρδισε πέντε πρωταθλήματα και τρία κύπελλα Βολιβίας, το 1981 έφτασε στα ημιτελικά του Copa Libertadores, ενώ έχει να καυχιέται ότι την περίοδο 1980-81 ο μεγάλος Ζαϊρζίνιο φόρεσε τη φανέλα της, σημειώνοντας 17 γκολ σε 19 παιχνίδια.

Πέρυσι η ομάδα δεν τα πήγε καλά. Τερμάτισε 11η και υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία. Στην προσπάθειά της για επάνοδο στην πρώτη κατηγορία έχει κοντά της τους δικούς της Barra Bravas (οι «οργανωμένοι» φίλαθλοι, το ισοδύναμο των [ευρωπαίων] «Ultras» για τη Λατινική Αμερική): Λέγονται Gurkas και το Estadio Félix Capriles είναι το σπίτι τους. Στις κερκίδες του, κάθε «Σπυριδάκεια» απόπειρα αστεϊσμού θα πήγαινε πιθανότατα άπατη. Γιατί εκεί η κουκούλα είναι σοβαρή υπόθεση, όχι αξεσουάρ για το καρναβάλι.

(Photo: Steve Camargo)

A youth plays with a ball on the beach of the Atlantic ocean near the port Bata, Equatorial Guinea. No doubt he was inspired by Equatorial Guinea’s 2-1 stoppage time victory against Senegal that clinched a spot in the quarter-finals of the Africa Cup of Nations (Photograph: Ariel Schalit/AP)

 Εναλλακτικοί ναοί τα γήπεδα του κόσμου, με κινούμενα τέμπλα και πράσινο ιερό. Μπορεί να μην τα δεις ποτέ από κοντά, μα ταξιδεύει η καρδιά -κι αυτό σου φτάνει. Το Camp Nou είναι η Μέκκα στην οποία μπορείς να προσκυνήσεις και από το σαλόνι σου. Τώρα κοιτάς μέσα από τα μάτια του «Lionel Messiah». Όπου να ‘ναι θα προσγειωθεί και θα χτυπήσει την μπαγκέτα του στο πόντιουμ, ζητώντας από το κοινό να κάνει ησυχία για να πει κάτι:

Let me take you on a trip

around the world and back

and you won’t have to move,

you just sit still

(Πηγή φωτό: el-cant-del-barca.tumblr.com)