Ο παραλογισμός και η ανοησία στο ελληνικό ποδόσφαιρο περισσεύουν. Μετά τους οπαδούς που επιτέθηκαν στον προπονητή της ομάδας τους, σήμερα είχαμε οπαδούς που έκαναν λίμπα το γήπεδο της ομάδας τους μετά από… ειρηνική κατάληψη. Κι όμως, οι οπαδοί του Πανιωνίου που και καλά έκαναν κατάληψη επειδή ανησύχησαν για να μην γίνουν φθορές στο γήπεδό τους από αυτούς της ΑΕΚ, μπήκαν οι ίδιοι και έκαναν ζημιές στο γήπεδο (μόνο και μόνο αποδεικνύοντας τα συμπλέγματα που έχουν) για να μη βρει έδρα η ΑΕΚ για το περιβόητο πλέον ματς με την Νταντί Γιουνάιτεντ. Αυτό είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο του σήμερα. Ο δε ηθικός αυτουργός Τσακίρης τώρα γεύεται τους καρπούς της ανόητης συμπεριφοράς του. Κρίμα που δεν βγήκε και πρόεδρος της Σούπερ Λιγκ και χάθηκε τέτοιο κελεπούρι…

Ώρα μεσημεριανού: Στην Ξάνθη ο Άρης κατεβαίνει στα πρώτα λεπτά σαν ομάδα του Κούπερ, σοβαρός και συμπαγής. Μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα, στο 15ο λεπτό, η άμυνα κάνει όσα λάθη είναι ανθρωπίνως δυνατόν να γίνουν σε μια φάση ξεκινώντας από τον αριστερό μπακ και καταλήγοντας στον δεξιό. Μετά το γκολ στο γήπεδο εμφανίζεται ο ασύνδετος και δίχως πλάνο Άρης του πρώτου γύρου και η Ξάνθη, των 14 γκολ ως σήμερα, μοιάζει με την Ίντερ, των καλών ημερών. Στα τελευταία λεπτά η ομάδα ξεκινάει ηρωική αντεπίθεση-’επανάσταση’ με μπροστάρηδες (ειρωνεία) τα δυο Αμερικανάκια αλλά το σουτ του Αντου στις καθυστερήσεις δεν βρίσκει στόχο κι έτσι η Ξάνθη παίρνει το τρίποντο, ο Άρης κάνει ένα βήμα προς τα πίσω και ο Αράνο θέτει υποψηφιότητα για μια από τις χειρότερες εμφανίσεις κιτρινόμαυρου αριστερού μπακ που έχω δει – κι έχω δει ..μεγαλεία τόσα χρόνια. Ώρα σιέστας: Κάνω ποδοσφαιρικό ζάπινγκ και με κερδίζει το  γήπεδο «χαλί» της Νέας Σμύρνης. Κάποιος εκεί στον Πανιώνιο κάνει εξαιρετική δουλειά με τα ποτιστήρια αλλά αν φτάσεις στα άκρα της συνειρμικής σκέψης αυτό μπορεί να ενήργησε εις βάρος της ομάδας του όταν στην τελευταία φάση του αγώνα και σε απενοημένο τάκλιν παίκτη του Ολυμπιακού προς την εστία της ομάδας του, η μπάλα δεν γκελάρει πουθενά και δεν ξεγελάει τον Νικοπολίδη, που προσθέτει άλλη μια καίρια επέμβαση στο βιογραφικό του – δίπλα σε κομψά κλαδέματα θάμνων και ώρες απασχόλησης με τα προβλήματα δημοτών – την ίδια ώρα που οι συμπαίκτες του καταρρέουν από την υπερπροσπάθεια στην οποία τους επέβαλλε το κενό σκέψης μερικών δευτερολέπτων του Ντάτολο.

Ώρα απογευματινού καφέ: Όσο παρακολουθώ το ματς της Νέας Σμύρνης και εκμεταλλευόμενος τα διάφορα ..χάπενινγκ της κερκίδας που διακόπτουν συχνά-πυκνά το παιχνίδι, το δάχτυλο μου πηγαίνει και στο ..Λονδίνο, που είναι ένα πάτημα κουμπιού μακριά και έχει Άρσεναλ – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Στέκομαι τυχερός και κατά την ‘παραμονή’ μου εκεί πετυχαίνω τον Νάνι να χορεύει όλη την άμυνα των γηπεδούχων και να ανοίγει το σκορ χάρη και στον Αλμούνια. Το παιχνίδι προβάλλεται στην Αγγλία σε 3D κι αυτό με κάνει να σκεφτώ πως αν ήμουν φανατικός οπαδός της Γιουνάιτεντ, άρρωστος με το joga bonito και εθιστικά κολλημένος με τις νέες τεχνολογίες, μ’ αυτήν την φάση θα είχα σηκωθεί μπροστά στην 3D προβολή, θα είχα σκίσει το nerd μπλουζάκι με την μάπα του Τζέιμς Κάμερον και θα φώναζα ότι, πράγματι, «το σεξ είναι υπερτιμημένο». Λίγο πριν το δείπνο: Στο ΟΑΚΑ ο Παναθηναϊκός παίζει κλασσικά, όπως κάθε εβδομάδα πλέον, τον «μισό τίτλο» απέναντι στην ΑΕΚ. Ο Σκόκο ανοίγει πολύ νωρίς το σκορ, η υπόθεση τίτλος ξαναπαίρνει φωτιά, που θα έλεγε κι ένας οποιοσδήποτε αθλητικογράφος ακόμα και σε κατάσταση ύπνωσης, και οι ‘πράσινοι’ πιέζουν απεγνωσμένα για την ισοφάριση εκμεταλλευόμενοι κυρίως την ταχύτητα και τα ξεπετάγματα του Σαλπιγγίδη του οποίου, όμως, οι επιλογές του στην τελική πάσα δεν είναι συνήθως καλές. Μετά από κάθε λανθασμένη ενέργεια, ο κόσμος δυσανασχετεί θορυβωδώς, ο Σαλπιγγίδης έκανε μέτριο ματς και στο Χαριλάου και εκτός αυτού είναι δηλωμένο Παοκτσάκι που για την ώρα βγάζει την ψυχή του Παναθηναϊκού και του κόσμου του, για να υπογράψει την ανανέωση του συμβολαίου του, που λήγει το καλοκαίρι. Πριν συμπληρωθεί καν το μισάωρο, όμως, ο κοντόσωμος Σαλπιγγίδης ισοφαρίζει με κεφαλιά, μετά από στημένη φάση, ανάμεσα απ’ όλη την άμυνα της ΑΕΚ. Το γήπεδο τον αποθεώνει, ο εκφωνητής καλεί τον κόσμο να συμπληρώσει το όνομα του «Δημήηητρηης Σαλπιγγίιιδης», όλα τα προηγούμενα δεδομένα διαγράφονται ασυναίσθητα – γιατί ένα γκολ έχει πάντα μεγαλύτερη δύναμη απ’ ότι μπορεί να φανταστεί ένας μη γνώστης – και για την ώρα το πρωτάθλημα της Πανάθας δεν τίθεται σε σοβαρή αμφισβήτηση…

Ντροπή…

Βάζοντας ψηλότερα … την ΠΑΟΚφροσύνη μου από το blogging δεν θα αναφέρω τι έγινε σήμερα στην Τούμπα. Για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να μάθει από τα ειδησεογραφικά σάιτ. Απλά θα πω την άποψή μου. Όσοι νομίζουν ότι μπορούν να παίζουν με την ιστορία του λαού του ΠΑΟΚ γιατί έχουν ένα σκέπαστρο πάνω από τα κεφάλια τους, καλά θα κάνουν να δέχονται έστω την άποψη αυτών που λίωσανε τις σόλες τους σε δεκάδες συλλαλητήρια, για να έχουν αυτοί τώρα τον Ζαγοράκη και τον Βρύζα για πρόεδρους.

Κατά τ’ άλλα, είναι πραγματικά αξιοσημείωτο και φυσικά έργο Σάντος, το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ καταφέρνει να καταστρέφει σε τέτοιο βαθμό το παιχνίδι των αντιπάλων του. Καβάλα, Εργοτέλης και τώρα Πανιώνιος, ίσως οι καλύτερες μικρομεσαίες ομάδες του πρωταθλήματος, δεν κατάφεραν να κάνουν ούτε μια αξιοσημείωτη ευκαιρία. Κρατάμε αυτό και βαδίζουμε προς τα ντέρμπι, μήπως και φέτος είναι διαφορετική η χρονιά.

Τέλος, καταπληκτικό γκολ από τον για πολλούς κορυφαίο παίκτη του ΠΑΟΚ φέτος … τον Βλάνταν Ίβιτς. Τα σχόλια είναι περιττά… Γκολ που αν έμπαινε στην Αργεντινή ήδη ο Elaith θα ετοίμαζε τα κείμενα του!

Για το αν θεωρεί ότι η ΑΕΚ δεν είναι προσφυγικό σωματείο: «Ναι δεν είναι, αφού δεν ήταν σαν ΑΕΚ στην Κωνσταντινούπολη. Ο Πανιώνιος, ο Απόλλων και ίσως η Πέρα Κλουμπ ήταν με αυτό το όνομα».

- Κωνσταντίνος Τσακίρης, πρώην Παναθηναϊκός/νυν Πανιώνιος και ειδικός προσφυγολόγος

Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να βλέπεις ότι άλλες ομάδες με παρόμοιες καταβολές έχουν ξεφύγει και βρίσκονται μακρυά από το δικό σου μικρομεσαίο επίπεδο, ότι έχουν πολλαπλάσιο κόσμο από σένα, περισσότερους τίτλους από σένα και δεν πρόκειται ποτέ να τις φτάσεις. Η πικρία είναι δικαιολογημένη και ανθρώπινη. Όταν όμως οδηγείται σε κομπλεξισμό, με κατά καιρούς δηλώσεις ή την προσπάθεια συμψηφισμού με το κλασσικό «οι τρεις μεγάλοι είναι ίδιοι και ευνοούνται» ο αξιότιμος κύριος Τσακίρης χάνει κάθε ίχνος σοβαρότητας που πιθανώς εξακολουθεί να διαθέτει.

Ρίχνεις που λες στο γήπεδο 11 αγελάδες και 11 αντιλόπες και τους λες να παίξουν ποδόσφαιρο. Ανάμεσα στις 11 αγελάδες και μία ιερή. Οι αντιλόπες υπακούοντας στον πανάρχαιο μύθο του Αισώπου περί λαγού και χελώνας την πέφτουν κάτω απ τον ίσκιο του δέντρου να πάρουν έναν υπνάκο. Πριν προλάβουν να ξυπνήσουν, οι γελάδες έχουν βάλει δύο γκολ, ενώ οι αντιλόπες έχουν μείνει δέκα αφού η μιά συναδέλφισσά τους όπως γύριζε πλευρό βρήκε τη μπάλα με το μπροστινό αριστερό ποδάρι και ο διαιτητής Παπαζούγκλας την απέβαλε αν και το ζουγκλοριπλέϊ έδειξε πως μάλλον η μαύρη γελάδα που κέρδισε την αποβολή ξεκίνησε από θέση ζουγκλοοφσάϊτ.
Οι αντιλόπες τότε ξύπνησαν γιά τα καλά και άρχισαν να τρέχουν ενώ οι γελάδες σαν γελάδες που είναι τις κοιτούσαν όπως οι συναδέλφισσές τους του ΟΣΕ κοιτάζουν τα τρένα.
Ο μούσκαρος προπονητής των αγελάδων φώναζε συνεχώς στα ζωντανά του να πιέσουν τις αντιλόπες απ την περιοχή τους.
Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης όμως, δεν άφησε τις γελάδες να αυτοκτονήσουν, όσο κι αν ο μούσκαρος έκανε ό,τι μπορούσε με τις εμπνευσμένες του αλλαγές γιά να το πετύχουν.
Το τέλος του αγώνα βρήκε τις γελάδες νικήτριες με 2-1, αλλά πάντοτε γελάδες.
Οσο γιά τις αντιλόπες, ήταν άξιες της τύχης τους, αφού αυτός ο ύπνος στην αρχή της αναμέτρησης, τους στέρησε ένα γλυκύτερο, απόψε το βράδυ.
Κι έτσι ζήσαμε εμείς καλά και οι αγελάδες ακόμα καλύτερα, μέχρι να ψοφήσουν οριστικά και να ησυχάσουμε κι εμείς κι αυτές.

Εκεί στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 (ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τις χρονολογίες), ο Πανιώνιος παίζει μπαράζ παραμονής στην Α’ Εθνική με τον Μακεδονικό στα Γιάννενα.
Οι φίλαθλοί του, αναρτούν στο γήπεδο πανό με ένα απ τα πιό ευρηματικά και διόλου προσβλητικά συνθήματα γιά τον αντίπαλο:
ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΜΕ, ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΑΦΩΣ ΤΗΝ ΠΡΟΤΙΜΑΜΕ
Σήμερα το βράδυ, μετά τον τελικό του παγκοσμίου κυπέλλου U-20 στο Κάϊρο, το μάτι μου έπεσε σ ένα πλακάτ που κρατούσε Αιγύπτιος φίλαθλος κι έτσι αναπόφευκτα θυμήθηκα εκείνο το πανό.
Το αφιερώνω σ όλους τους ηλίθιους της γης. Γιά να τους πω πως κάπως έτσι θα πρέπε να είναι η οπαδική αντιπαράθεση. Αν είχαν βέβαια πέντε δράμια μυαλό στο κεφάλι τους …

Τη σεζόν 1986-87, ο Νίκος Αλέφαντος κάθεται στον πάγκο της ΑΕΚ για 4 μήνες.
Είχε προηγηθεί το πιο επιτυχημένο πέρασμά του σε πάγκο ελληνικής ομάδας, στον Πανιώνιο, όπου συμπλήρωσε τον χρόνο – ρεκόρ των 7 μηνών, διάστημα κατά το οποίο έβγαλε πρωταθλητές χειμώνα τους κυανέρυθρους (1984-85).
Ενδιάμεσα πέρασε και από τον Ηρακλή, όπου κι εκεί υπάρχει μια ξεκαρδιστική ιστορία, αλλά αυτή θα την πούμε σε άλλο post.
Τώρα, ας μείνουμε στον πάγκο της ΑΕΚ, όπου ο κυρ Νίκος «συγκατοίκησε» με αρκετές προσωπικότητες της εποχής, ανάμεσά τους ο «σκουλαρικάς» Ηλίας Αρμόδωρος, καλό αριστερό μπακ με σπουδαία καριέρα στον Εθνικό Πειραιά που ο Ελλην τεχνικός πέτυχε σχετικά σιτεμένο και άρα παγκίτη.
Παίζει λοιπόν η ΑΕΚ στα Φιλαδέλφεια με τον Πανιώνιο που είχε για προπονητή τον Σουηδό Μπο Γιόχανσον και στις τάξεις των Νεοσμυρνιωτών υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ταλέντο της εποχής, ο Γιάννης – Εβανς Παυλόπουλος (γνωστός ως Εβανς) προερχόμενος απ τον Αστέρα Εξαρχείων.
Ο Εβανς είναι ιδιαίτερη περίπτωση. Αν και μπορούσε να κάνει σπουδαία καριέρα, ποτέ δεν γούσταρε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο και γι αυτό έφυγε απ τον Πανιώνιο το 1989 και προτιμούσε να παίζει διπλά με τους φίλους του στον Λυκαβηττό, ενώ αγωνίστηκε και σε αρκετές ομάδες κατώτερων κατηγοριών όπως η Αθηναϊδα Κυψέλης.
Ο Αλέφαντος λοιπόν, όντας Εξαρχειώτης, γνώριζε τον Εβανς και όταν εκεί κατά το 70′ του αγώνα με το σκορ στο 0-0 ο Γιόχανσον τον έριξε στον αγώνα, γύρισε προς τον πάγκο και είπε ειρωνικά προς τον Αρμόδωρο:
- Τι κάνει ρε ο Σουηδός; Τρελλάθηκε; Εβαλε μέσα το πρεζονάϊτ;
Το πρεζονάϊτ είναι γνωστή παράφραση του κλεπτονάϊτ και συνηθισμένη προσφώνηση στα Εξάρχεια, αφορώντας κυρίως ντόπιους ποδοσφαιριστές με έφεση στην … νυχτερινή ζωή. Όπως καταλαβαίνετε η σημασία είναι διπλή, αφού ερμηνεύεται και ως σύνθετη λέξη εκ των πρέζα και νάϊτ. Ο πρεζονάϊτ ποδοσφαιριστής σχεδόν ποτέ δεν προλαβαίνει την πρωϊνή προπόνηση και αν βγει στον δρόμο πριν τις 12 το μεσημέρι τα μάτια του ομοιάζουν σαν του Μάρτιν Φέλντμαν.
Μπαίνει λοιπόν ο Εβανς στο παιχνίδι και πριν καλά-καλά ζεσταθεί, ο Χατζόπουλος τον βγάζει τετ-α-τετ με τον Θεολόγη Παπαδόπουλο.
Ο δικός μας δεν χάνει την ευκαιρία, πλασάρει από πάνω και γράφει το 0-1.
Στον πάγκο της ΑΕΚ όλοι θέλουν να γελάσουν αλλά κρατιούνται μετά βίας.
Κι ενώ ο κυρ Νίκος ψάχνεται να βρει τι τον χτύπησε, ακούγεται η φωνή του Αρμόδωρου:
- Όχι ρε πούστη μου απ το πρεζονάϊτ !!!
Κάποιοι σηκώθηκαν και άρχισαν μόνοι τους ζέσταμα, αφού αν έμεναν στον πάγκο θα πάθαιναν κοίλη …

73ο λεπτό του αγώνα, ο Σορλεν στο κόρνερ. Εκτελεί, διώξιμο του Μπέλιτς και γκολ για τον ΠΑΟΚ.!Ο ΠΑΟΚ βάζει γκολ και προηγείται 0-1 μετά από απόκρουση του Μπέλιτς! Να λοιπόν που ο ΠΑΟΚ παίρνει κεφάλι στο σκορ με ένα ακόμα γκολ του Βιερίνια!

Κάπως έτσι θα ήταν τα πράγματα αν ο Μπέλιτς ήταν παίκτης του Πανιωνίου ή αν ο σωσίας του Ταμπάκη και επόπτης ήξεραν τους βασικούς κανονισμούς του οφσάιντ ή αν τους ήξεραν αλλά ήθελαν και να τους εφαρμόσουν. Διαλέξτε και παίρνετε…

Όπως και να έχει ο ΠΑΟΚ έχασε άλλους δυο βαθμούς από την διαιτησία, όπως έχασε και 1 βαθμό από το διπλό του Ολυμπιακού στην Τούμπα αφού το δεύτερο γκολ των Πειραιωτών μπήκε μετά από ανύπαρκτο φάουλ του Σορλέν στον Τοροσίδη.

Ευτυχώς που πλέον με Γκαγκάτση ο ΠΑΟΚ έχει φωνή στα κέντρα αποφάσεων. Τελικά το περιβόητο … 50-50 θα παραμείνει όνειρο θερινής και χειμερινής νυκτός για τους ΠΑΟΚτσήδες.

Edit : Ο ΠΑΟΚ πλέον δεν θα έχει φωνή στα κέντρα αποφάσεων αφού ο Γκαγκάτσης παραιτήθηκε. Κρίμα, χάθηκε το απαραίτητο συστατικό… για πρωταθλητισμό.

Κατά τα άλλα άλλη μια συγκλονιστική εμφάνιση της ομάδας με περίτεχνες ενέργειες, κεφάτους και ορεξάτους ποδοσφαιριστές και επιθετικό σύστημα.

Τέλος, τραγικοί, απαράδεκτοι και αντεπαγγελματίες οι παίκτες του Πανιωνίου… Την ώρα που οι συνάδελφοι τους πανηγυρίζουν γκολ βγαίνουν στην αντεπίθεση για να βάλουν γκολ. Φυσικά ο σωσίας του Ταμπάκη δεν διέκοψε το παιχνίδι, εξάλλου που είναι το περίεργο; Οι παίκτες του ΠΑΟΚ απλά πήγαν μέχρι τον πάγκο για να πιούν νερό.

Σάββατο μεσημέρι, φθινοπωρινό και βροχερό και κάθομαι στην τηλεόραση να χαζέψω ποδόσφαιρο. Στην NOVA, η Καβάλα υποδέχεται τον Ατρόμητο, αλλά δεν τολμώ στιγμή να παρακολουθήσω το ματς, με τον φόβο μήπως ο Μάκαρος με χρεώσει την θέαση του αγώνα μισό μισθό – τα φθηνότερα εισιτήρια για να δεις αγώνα στο μετά-μοντέρνο γήπεδο της ΠΑΕ Νέα Καβάλα είναι 25 και 40 ευρώ ! Φυσικά μένω μακριά απ’την Καβάλα και δεν μπορώ να σκεφτώ οποιαδήποτε τεχνολογική μέθοδο για να με εντοπίσουν, αλλά με τον Μάκαρο δεν αξίζει να ρισκάρεις. Θα σε βρει!

Κατασταλάζω λοιπόν, στον ΣΚΑΙ και την πιο γεμάτη και φτηνή Νέα Σμύρνη, όπου παίζουν Πανιώνιος – Αστέρας Τρίπολης, με την προσδοκία να δω την φιλόδοξη μεσο-επιθετική τριάδα Ρεκόμπα – Μπαλαμπαν και Ριέρα. Μια ώρα παρακολούθησης αργότερα και παρ’ όλο που η μπάλα παίζεται μόνο στην περιοχή του Αστέρα Τρίπολης, ο Πανιώνιος βρίσκεται πίσω στο σκορ με 0-3 και η φράση «όταν σπαταλάς ευκαιρίες, θα το φας σίγουρα» κάνει πάρτι σε χιλιάδες μυαλά οπαδών των γηπεδούχων.

Εκμεταλλευόμενος το υπέρ του σκορ, ο προπονητής του Αστέρα, βάζει στο γήπεδο στην επανάληψη, τον χαμένο αδερφό του Ζαουάντ Ζαϊρί, Λιονέλ Ρίος, που λογικά κάποιος απήγαγε όταν ήταν έμβρυο στο Μαρόκο και μετέφερε στην Αργεντινή, απ’την οποία πλέον έφυγε ακολουθώντας τα χνάρια του μικρού του αδερφού στην μακρινή Τρίπολη. Στα 35 περίπου λεπτά συμμετοχής του, ο Ρίος κάνει ακριβώς ότι θα έκανε ο Ζαϊρί, αν δεν είχε πάρει ήδη μεταγραφή για τον Ολυμπιακό. Πολλά και τίποτα! Με στυλ αρχοντικό, φιγούρα που πράγματι (όπως παρατήρησε και ένας εκ των σχολιαστών) φέρνει στον Βερόν και απίστευτη άνεση με την μπάλα στα πόδια, ο Αργεντίνος είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα παίκτη, που αν κάποιος μαζέψει τις εστίες από το γήπεδο, δεν θα ενοχληθεί και πολύ, αρκεί να του αφήσουν λίγα τετραγωνικά μέτρα με χόρτο και μερικούς αντιπάλους για να κοροϊδεύει.

Δυστυχώς όμως για τον Ρίος και το ..πρόγραμμα του, οι Έλληνες σκηνοθέτες αγώνων δεν νιώθουν, όπως έχουμε αναλύσει διεξοδικά παλιότερα. Όταν λοιπόν σε μια φάση λίγο έξω και πλάγια από την αντίπαλη περιοχή καταφέρνει να ‘αδειάσει’ τρεις αντιπάλους που τον έχουν περικυκλώσει βγάζοντας μόνο του έναν συμπαίκτη του κοντά στο κόρνερ, ο σπίκερ ενθουσιασμένος διακρίνει με κάποιον τρόπο ένα απίστευτο τακουνάκι, από την κερκίδα ακούγεται ένα μικρό «ωωω» αλλά εμείς μένουμε με την απορία «τι ακριβώς έκανε», αφού η κάμερα έχει στο κάδρο της το μισό γήπεδο, με αποτέλεσμα να παρατηρείς πιο εύκολα τι κάνουν οι μέσοι στο κέντρο του γηπέδου, παρά τι γίνεται στο άλλο άκρο του που παίζεται η μπάλα! Το παιχνίδι συνεχίζεται κανονικά και σχετικά αδιάφορα για ένα ακόμα μισάωρο, στο οποίο τα μόνα αξιοσημείωτα πράγματα είναι το όμορφο γκολ της μείωσης του Πανιωνίου και ένας στοργικός κύριος, λογικά κοντά στην κεντρική κάμερα, που τσιρίζει συνεχώς στον προπονητή του Πανιωνίου να ξυπνήσει, αλλά ο σκηνοθέτης δεν μας δείχνει ποτέ ένα ριπλέι της φάσης, πιθανόν γιατί σ’ αυτήν την χώρα έχουμε μπουχτίσει από τέτοιες μικρές δόσεις ποδοσφαιρικής τεχνικής…

«Ο Μάκος δεν θα είναι στην ομάδα την νέα χρονιά. Υπάρχει μία προφορική συμφωνία με την ΑΕΚ», είπε πιο χαρακτηριστικά ο Κωνσταντίνος Τσακίρης ο οποίος στην συνέχεια επεσήμανε ότι ο Πανιώνιος θα εισπράξει τα ίδια περίπου χρήματα που προσέφερε και η Μόναχο 1860 του Έβαλντ Λίνεν για τον διεθνή μέσο, θεωρώντας χαμηλή την τιμή για την παραχώρηση του.
Όπως πρόσθεσε η αξία του δεν είναι μεγαλύτερη στην αγορά όπως αποδείχθηκε με το ενδιαφέρον που υπήρχε να είναι από μία ακόμη ομάδα στην οποία μάλιστα είναι προπονητής ο πρώην τεχνικός των Νεοσμυρνιωτών.
«Ισως σε αυτό να παίζει ρόλο και το ότι αυτή είναι η αξία του στην αγορά. Μόνο δύο προτάσεις μας έγιναν, από την Μόναχο 1860, όπου προπονητής είναι ο Εβαλντ Λίνεν και από την ΑΕΚ της οποίας ο προπονητής είναι κουμπάρος του μάνατζερ του Μάκου«, είπε πιο χαρακτηριστικά. (Από sport24.gr)

Αυτά λοιπόν είπε ο Κωνσταντίνος Τσακίρης αναφορικά με την επικείμενη μεταγραφή του Γρηγόρη Μάκου στην ΑΕΚ. Κι έτσι πήγαν στην άκρη οι λεονταρισμοί και οι «Κωτσόβολοι» που είναι στις τιμές καλόβολοι. Φαίνεται πως όλος ο σαματάς έγινε για να αισθανθούν λίγο καλύτερα οι οπαδοί του Ιστορικού που δεν θα τους έκανε η ΑΕΚ ό,τι ήθελε. Όλα δηλαδή τα προηγούμενα, τα νευράκια και οι χαζοτσαμπουκάδες ήταν ένα είδος … ψυχολογικής ντόπας και τίποτε άλλο.
Και όλ αυτά καλά και κατανοητά. Ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος είναι ο Τσακίρης που λέει «με τόσο δεν πουλάω, είναι θέμα αξιοπρέπειας κλπ κλπ» και μετά πουλάει και λέει κι ένα τραγούδι. Εδώ κοτζάμ Φέργκιουσον πέρασε τη Μαδρίτη γενιές 14 και τελικά πούλησε τον Ρονάλντο και τώρα κάθεται και μετράει τα 94 και δεν ξέρει τι να τα πρωτοκάνει. Ο Τσακίρης θα αποτελούσε εξαίρεση που στο κάτω-κάτω δεν είχε κι άλλη επιλογή;
Αλλά αυτή η απαξίωση του παίκτη με τον υπαινιγμό πως η ΑΕΚ τον ήθελε μόνο και μόνο επειδή ο μάνατζέρ του είναι κουμπάρος του Μπάγεβιτς τι χρειαζόταν; Τι προσπαθεί να μας πεί; Πως ξεφορτώθηκε το σαπάκι που δεν το ήθελε κανένας άλλος εκτός απ τον Λίνεν και τον Μπάγεβιτς; Δηλαδή το 80% των μεταγραφών που κάνει ο Πανιώνιος από πόσους ενδιαφερόμενους τους αρπάζει τους παίκτες; Από δύο; Από τρεις; Ας μην πορώνουμε λοιπόν τον κόσμο άλλο, δεν υπάρχει και λόγος δηλαδή. Και ο Μάκος και ο Τσακίρης και η ΑΕΚ έκαναν τη δουλειά τους. Τώρα το ποιος ήταν πιο μάγκας θα φανεί στο γήπεδο. Οι λαϊκισμοί πάντως δεν χρειάζονται ειδικά από κάποιον που θεωρείται σοβαρός παράγοντας.

Σίριαλ έχει γίνει η ενδεχόμενη μεταγραφή του Γρηγόρη Μάκου από τον Πανιώνιο στην ΑΕΚ. Ο Τσακίρης που αν κάποιος μπορεί να του αναγνωρίσει κάτι, είναι ότι ξέρει να πουλάει, προσπαθεί να βγάλει από το πατατάκι ξίγκι (ναι το ξέρω ότι είναι συνωνυμία) για έναν παίκτη που το συμβόλαιό του τελειώνει τον επόμενο Ιούνιο (ή τον Ιανουάριο αν ισχύει η φήμη για την… γκάφα στην κατάθεση του συμβολαίου) και που είναι ουσιαστικά τελειωμένος στην Πλατεία. Παράλληλα, ο Μάκος έχει δηλώσει ουκ ολίγες φορές την επιθυμία του να πάει στην ΑΕΚ κλείνοντας με αυτόν τον τρόπο την πόρτα σε πιθανούς αγοραστές και βάζοντας τον Τσακίρη σε ακόμα δυσκολότερη θέση. Ο Τσακίρης όμως δεν μασάει και παρ΄ ότι αυτός είναι στη δύσκολη θέση και καίγεται να τον πουλήσει, συμπεριφέρεται σαν καλός έμπορος και δείχνει αμετακίνητος.

Το θέμα είναι κατά πόσο η ΑΕΚ θα υποκύψει και ο Πανιώνιος θα μοσχοπουλήσει ακόμα έναν παίκτη τα τελευταία χρόνια, μετά τους Σπυρόπουλο και Τζεμπούρ που έφυγαν με εξωφρενικά ποσά. Ειδικά δε αν μπει πάλι κανένας όρος να μην αγωνίζεται ο παίκτης εναντίον του Πανιώνιου στα επόμενα 100 παιχνίδια θα μιλάμε για τεράστια επιτυχία.

Μαζί με το τέλος της χρονιάς, τέλειωσε και ο πρώτος γύρος του Ελληνικού πρωταθλήματος, που κυκλοφορεί με το καλλιτεχνικό παρατσούκλι Super League – οποιαδήποτε ομοιότητα με ..αρτίστριες που πριν την πίστα λέγονται Σούλα Καραμπουζουκλή και μετά κυκλοφορούν στην πιάτσα με το ψευδώνυμο ‘Κέλυ’, δεν μπορεί να είναι τυχαία. Τέσσερις μήνες και 120 παιχνίδια αργότερα, μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε, ότι το επίπεδο του, παραμένει το ίδιο όπως το ξέραμε. Χαμηλό!

Στην διάρκεια αυτών των μηνών, αρκετοί παίκτες ξεχώρισαν από την μάζα. Ψάχνοντας να βρω τον πιο ξεχωριστό, δυσκολεύτηκα αρκετά. Τον συγκεκριμένο τίτλο θα μπορούσαν να κερδίσουν αρκετοί. Θα μπορούσε να είναι ο πιο αποτελεσματικός τερματοφύλακας του πρώτου γύρου, Αντώνης Νικοπολίδης, για το γεγονός ότι δεν συμβιβάζεται εύκολα και με ψίχουλα, και ψάχνει κάθε δυνατό τρόπο να προσφέρει στην οικογένεια του, και δεύτερο μισθό, σε μια δύσκολη οικονομικά εποχή! Αλλά δεν είναι, καθώς δεν έχει αποφασίσει ακόμα αν θα δεχτεί την θέση, για την οποία ..έκανε αίτηση. Θα μπορούσε να είναι ο Νταμ Ν’ Ντόι, του ΟΦΗ, για τα 6 γκολ που έχει πετύχει, αλλά η τύχη του αγνοείται από εκείνη την αποφράδα μέρα που προσπάθησε να μπει στο πούλμαν της ομάδας για να αντιμετωπίσει τον Παναθηναικό. Θα μπορούσε να είναι ο Πατρίκ Ογκουνσότο, των 6 γκολ, αλλά και μόνο η σκέψη πως θα χρειαστεί να μιλήσει Ελληνικά για τα ‘ευχαριστώ’, προκαλεί πόνους στους κοιλιακούς και δάκρυα στα μάτια, απ’τα γέλια. Θα μπορούσε να είναι ο διεθνής Άγγελος Μπασινάς, της ΑΕΚ.. Φυσικά κάνουμε πλάκα. Δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι ο Άγγελος Μπασινάς και μόνο με την σκέψη ότι μπορεί να αρχίσει τα μπινελίκια.

Άκουσα αρκετές ακόμα προτάσεις, για λόγους ‘δημοκρατίας’, πριν ανακοινώσω την απόφαση που είχα επιλέξει εξ αρχής (αγνοώντας, για να είμαι ειλικρινής, και κάποιες καλύτερες επιλογές). Κάπως έτσι δεν είναι όλες οι δημοκρατίες του πλανήτη, άλλωστε;

Έτσι λοιπόν, με ψήφους 1 υπέρ και 0 κατά, ο τίτλος του πιο ξεχωριστού παίκτη για τον πρώτο γύρο, δίνεται σ’εναν βιρτουόζο της μπάλας, που έχει την ‘ατυχία’ να αγωνίζεται σε μια ομάδα, εκτός της ΠΟΚ-οκρατίας, που μονοπωλεί το ενδιαφέρον αυτής της χώρας και στην οποία μάλιστα, αποτέλεσε δευτερεύων όνομα στις μεταγραφές. Σ’εναν από τους απειροελάχιστους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στην Ελλάδα και μπορούν να ντριπλάρουν χωρίς καμία ιδιαίτερη δυσκολία τον προσωπικό τους αντίπαλο, να ελιχθούν ανάμεσα σε 2-3 αμυντικούς αντί να προσπαθήσουν να βγουν από την δύσκολη κατάσταση, επιδιώκοντας ένα κερδισμένο φαουλ, να κάνουν πράξη κάθε μαγική ποδοσφαιρική φαντασίωση τους, είτε παίζουν σε γήπεδο-χαλί, είτε στο ελαττωματικό γήπέδο της Φυλής. Σ’εναν παίκτη που με την πρώτη ματιά δείχνει να ‘υποφέρει’ από έλλειψη δύναμης και ισορροπίας, αλλά με την δεύτερη σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό, μετατρέποντας αυτήν την φαινομενική αδυναμία σε προσόν (όπως ο Γκαρίντσα με τα προβληματικά του πόδια), που του επιτρέπει να ελίσσεται ανάμεσα σε πολλούς αντιπάλους, μαζεμένους στον ίδιο χώρο, εικόνα πολύ συνηθισμένη στην Ελλάδα. Στην τελική, σ’εναν παίκτη, που μπορεί να μην έχει σκοράρει καν ακόμα, αλλά βρίσκεται μέσα σε κάθε καλή φάση της ομάδας του, έχοντας προσφέρει και 6 έτοιμα γκολ.

Φαμπιάν Εστογιανόφ, σ’ευχαριστούμε που επέλεξες τον Πανιώνιο και την Ελλάδα, για να συνεχίσεις την, ήδη πετυχημένη, καριέρα σου.

Συνηθίσαμε τόσα χρόνια την ξύλινη γλώσσα των παραγόντων του ποδοσφαίρου, τα σαρδάμ, την ασυνταξία, την αγραμματοσύνη, μα πάνω απ όλα την υποκρισία τους.
Ελάχιστοι λένε αυτά που σκέφτονται, σαν τον Χριστόφορο Μαυρόπουλο, παραιτηθέντα πρόεδρο της ΠΑΕ Πανιώνιος με θητεία μίας ημέρας.
Με ανακοίνωσή του ο τέως πρόεδρος και διευθύνοντας σύμβουλος της κυανέρυθρης ΠΑΕ δείχνει να αδιαφορεί γιά το τί…θα πει ο κόσμος και κάνει κατάθεση ψυχής.
Ειδικά το σύνθημα στο τέλος της ανακοίνωσης αλλά και το πρώτο υστερόγραφο δείχνουν πως κάποιοι παράγοντες έχουν και ψυχή.
Ισως γιατί δεν είναι τόσο φουσκωμένο το πορτοφόλι τους…

«Όταν ξεκινήσαμε το καλοκαίρι του 2006 μία ομάδα τριών ανθρώπων να λειτουργήσουμε αυτό το σύλλογο λίγοι ήταν αυτοί που πίστευαν πως θα υπάρξει αυτή η ραγδαία επιτυχία. Το να υπηρετώ τον ΠΑΝΙΩΝΙΟ από οποιοδήποτε πόστο αλλά πολύ περισσότερο από αυτό του Διευθύνοντος Συμβούλου για δυόμιση χρόνια όπως και η έστω μία ημέρα προεδρίας μου στον Σύλλογο, κατόπιν της εμπιστοσύνης που μου έδειξε το Διοικητικό Συμβούλιο, είναι υπέρτατη τιμή για μένα.

Χριστόφορος Μαυρόπουλος