Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Ένα απόγευμα του Τζορτζ Μπεστ

7 Φεβρουαρίου του 1970, η Νορθαμπτον υποδέχεται την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για το κύπελλο Αγγλίας, σ’ έναν αγωνιστικό χώρο βγαλμένο από μετάδοση αγώνα ελληνικής δεύτερης εθνικής που διεξάγεται μετά από τριήμερο ασταμάτητης βροχής. Ο προπονητής των γηπεδούχων αναθέτει στον Ρόι Φέρφαξ να μαρκάρει στενά τον Τζορτζ Μπεστ, τον ποδοσφαιριστή που κάποτε τόλμησε και εκστόμισε τη φράση “αν είχα γεννηθεί άσχημος, δεν θα είχατε ακούσει ποτέ για τον Πελέ“.

Το παιχνίδι λήγει 2-8. Ο Τζορτζ Μπεστ πετυχαίνει 6 γκολ. Στα δυο εξ αυτών προσπερνάει και τον τερματοφύλακα. Οι περισσότεροι συμφωνούν ότι δεν είναι καν στην καλύτερη του μέρα, αφού σε καμία περίπτωση δεν χρειάζεται να πετύχει ένα από τα κλασσικά του γκολ, από αυτά που χορεύει μέσα στη μεγάλη περιοχή τουλάχιστον τέσσερις αντιπάλους πριν σκοράρει άνετα και ωραία με απλό πλασέ από τα τρία μέτρα. Μετά το παιχνίδι ο Ρόι Φέρφαξ δηλώνει στους δημοσιογράφους: “Η μόνη φορά που κατάφερα να βρεθώ πολύ κοντά του ήταν όταν χαιρετηθήκαμε στο τέλος του αγώνα”.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Ιστορίες για το τζάκι, Προσωπογραφίες, Ρετροφωτογραφίες

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ρετρό κουίζ νο25

Το σημερινό κουίζ είναι κομματάκι διαφορετικό, αλλά και πάλι αρκετά εύκολο. Δύσκολα θα βρείτε τη συγκεκριμένη φωτό αλλού εσείς οι λωποδύτες του ίντερνετ, αφού είναι από το δικό μου προσωπικό αρχείο (με λίγα λόγια τις φυλλάδες που αγόραζα μικρός και γλίτωσαν από την μήνη της Ελληνίδας μάνας). Το ποιος είναι, είναι αρκετά εύκολο. Αυτή την […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το τέλος του κόσμου κι ο Κάρλος Ρόα

Στη μουσική υπάρχει ο όρος “one hit wonder” για καλλιτέχνες ή μπάντες που έκαναν τρομερή επιτυχία με ένα τραγούδι και μετά το απόλυτο χάος. Από τον… Vanilla Ice και τις 4 Non Blondes μέχρι τους Bombfunk MC’s, η μουσική βιομηχανία είναι γεμάτη από τέτοια παραδείγματα. Στο ποδόσφαιρο δεν ξέρω αν υπάρχει αντίστοιχος όρος, άλλωστε με […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

10 σχόλια σχετικά με το “Ένα απόγευμα του Τζορτζ Μπεστ”

  1. Ο/Η Veronica Lodge λέει:

    Maradona good,Pelé better,GEORGE BEST!

  2. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Aτυχος στην καταγωγη του,ατυχος στην ομαδα που διεπρεψε,ηρθε και το ποτο και εδεσε…

    Τεραστιος παιχτης,ελαχιστοι εχουν περασει που ξερανε τετοια μπαλα (ειδικα απο τη συγκεκριμενη περιοχη της υφηλιου…)

  3. Ο/Η fobos2 λέει:

    Καλός μεν, χαλβάς δε…

    Όταν, πάντως, γίνεται συζήτηση για το πόσο καλός είναι ή ήταν ένας παίκτης, η σύγκριση γίνεται με το δίδυμο Πελέ-Μαραντόνα. Από αυτό και μόνο, φαίνεται να μην υπήρξε κανείς καλύτερός τους. Ή τουλάχιστον, κανείς δεν το πιστεύει στην πραγματικότητα, ακόμα κι αν λέει κάτι διαφορετικό.

    Είχα ένα γνωστό κάποτε, που ήταν ανακατεμένος με τα ποδοσφαιρικά στην παλιά Σοβιετική Ένωση (από τη δεκαετία το ’60, ακόμα). Είχε δει ζωντανά Πελέ, Μαραντόνα, Κρόιφ και τους λοιπούς της εποχής στις μεγάλες φόρμες τους. Τον ρώτησα, λοιπόν, ποιός ήταν ο καλύτερος ποδοσφαιριστής.

    “Α, εύκολο”, μου λέει. “Ο Μαραντόνα, με μεγάλη διαφορά από τους υπόλοιπους”.

    Στραβώνω εγώ, που ο Μαραντόνα μου κάθεται στο στομάχι, σχεδόν όσο ο Πέπε κι ο Ντι Μαρία (αν και δεν έπαιζαν ακόμα τότε). “Κι ο Πελέ;”, το ρωτάω. “Δεν ήταν αυτός καλύτερος ποδοσφαιριστής από το Μαραντόνα;”

    “Όχι, ρε”, μου απαντάει. “Ποδοσφαιριστής, δε με ρώτησες;”

    “Ναι.”

    “Ε, ποδοσφαιριστής ο Μαραντόνα. Ο Πελέ έπαιζε κάτι άλλο.”

    “Μπαρδόν; Τι άλλο;”

    “Που να ξέρω ‘γω, ρε συ; Ποδόσφαιρο πάντως, δεν ήταν. Κι ο Μπλαχίν (σ.σ.: Αδερφικός του φίλος, όπως ανακάλυψα αργότερα, σε κάποια τυχαία επίσκεψή μου στο σπίτι του), το ίδιο έλεγε, μια φορά που το συζητούσαμε.”

    Πάντα μου άρεσε αυτή η ιστορία. Είναι και ένας πολύ όμορφος τρόπος να απαντήσεις στο δίλλημα Πελέ ή Μαραντόνα: Μαραντόνα, γιατί ο Πελέ ήταν αλλού.

  4. Ο/Η Nucky λέει:

    Προτιμω το διαλογο Πελε-Μαραντονα:
    -Ο Θεος με εστειλε στη γη να παιξω μπαλα
    -Δε θυμαμαι να εστειλα κανεναν

  5. Ο/Η duendes λέει:

    Το δίλημμα Πελέ ή Μαραντόνα έχει συζητηθεί αρκετές φορές και στο σομπρέρο. Επιμένω πάντως να μην παίρνω θέση σε καμία απ’ αυτές τις συγκρίσεις. Άλλες εποχές, άλλο ποδόσφαιρο, άλλοι ρυθμοί, άλλες ομάδες, άλλες… Τεράστιοι όλοι τους, ο καθένας με το δικό του χαρακτηριστικό στυλ.

    Όσο για τα περί ατυχίας που επικαλείται ο ανώνυμος, προτιμώ να το βλέπω σαν ‘επιλογή’.

  6. Ο/Η fobos2 λέει:

    Συνήθως τέτοιες “επιλογές” δεν είναι τελείως προσωπικές. Εξαρτάται π.χ. και από που, πότε με μαζί με ποιούς μεγαλώνεις και ζεις.

    …Αν και, στην περίπτωση του Μπεστ, ήταν παρέμβαση της Μητέρας Φύσης. Του σχέδιό Της για αφαίρεση του γενετικού υλικού των Άγγλων από την αναπαραγωγική αλυσίδα, μέσω της ενεργοποίησης κατάλληλου γονιδίου στον πληθυσμό τους που οδηγεί σε ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό, παρεμποδιζόταν ισχυρά από τα λίγα τελευταία αρσενικά στο νησί, σαν το Μπεστ. Χρειάζονταν, λοιπόν, κάτι πολύ δραστικό και άμεσο για να τον αντιμετωπίσει.

  7. Ο/Η balkou λέει:

    Στη σύγκριση Πελέ-Μαραντόνα, πριν τον Μπεστ, σφήνα μπαίνουν οι Ντι Στέφανο, Πούσκας και Κρόιφ. Και κάποιοι πεθαμένοι (πλέον) που πρόλαβαν και προπολεμικό ποδόσφαιρο λένε για Σίντελαρ και Μεάτσα.

  8. Ο/Η Παύλος Man Utd λέει:

    Γιατί ο Μπεστ φοράει το 11???

  9. Ο/Η alekhine λέει:

    συστηνεται ανεπιφυλακτα η παρακολουθηση του 30 for 30 για τον Μπεστ

    https://www.youtube.com/watch?v=BvU3xW1QjCY

  10. Ο/Η duendes λέει:

    Εκείνη την εποχή δεν είχαν σταθερό νούμερο. Τον έχουμε συνηθίσει με το 7, γιατί αυτό φορούσε τη χρονιά που πήραν το Πρωταθλητριών, αλλά συχνά-πυκνά φορούσε κι άλλα νούμερα, ειδικά το 11.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.