Όταν παίχτηκε ποδόσφαιρο στο Ν. Πόλο

Το 1914 ο Σερ Σάκλετον, 27 άντρες, 69 σκυλιά και μια γάτα ξεκίνησαν από το Μπουένος Άιρες για την Ανταρκτική. Αν και είχε ήδη ανακαλυφθεί πριν λίγο καιρό και ο Ν. Πόλος είχε “πατηθεί” προς θλίψη του Σάκλετον, οι θαρραλέοι τύποι είχαν ως στόχο να είναι οι πρώτοι που θα τη διασχίσουν με τα πόδια. Ο υπερ-δραστήριος Αγγλο-Ιρλανδός είχε καταφέρει να μαζέψει χρήματα τόσο από τη βρετανική κυβέρνηση, όσο και από ιδιώτες, ενώ περί τα 5.000 άτομα είχαν κάνει αίτηση για να τον ακολουθήσουν.

Παρά το γεγονός ότι ξέσπασε ο 1ος παγκόσμιος πόλεμος, η επιχείρηση συνεχίστηκε κανονικά και το πλοίο Endurance έβαλε ως στόχο την Ανταρκτική. Όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, η πραγματικότητα είναι διαφορετική από τα πλάνα. Το πλοίο συνάντησε κομμάτια πάγου από πολύ νωρίς με αποτέλεσμα να πηγαίνει αργά, μέχρι που στις 19 Ιανουαρίου του 1915 εγκλωβίστηκε ολοκληρωτικά στον πάγο. Η ελπίδα ότι το πλοίο θα απελευθερωνόταν και θα μπορούσαν να ταξιδέψουν σε ένα κοντινό νησάκι αποδείχθηκε μάταια και σαν να μην έφτανε αυτό, οι πιέσεις που δεχόταν το σκαρί του πλοίου από τον πάγο άρχισαν να δημιουργούν προβλήματα και το Endurance έμπαζε νερά.

Στις 24 Οκτωβρίου ο Σάκλετον αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να εγκαταλείψουν το πλοίο και αφού μετέφεραν όλα τα πράγματα, το είδαν στις 21 Νοεμβρίου του 1915 να βυθίζεται. Ο Σάκλετον κι οι άντρες του… καβάλησαν ένα κομμάτι κινούμενου πάγου με την ελπίδα ότι αυτό θα τους οδηγούσε σε ένα άλλο νησάκι στο οποίο υπήρχαν προμήθειες. Όταν αυτό δεν συνέβη, μετέφεραν τη βάση τους σε άλλο “νησί” από πάγο περιμένοντας να τους πάει στην στεριά. Όταν ούτε αυτό έγινε, ο Σάκλετον έβαλε τους άντρες του στις σωσίβιες λέμβους και τελικά έφτασαν στο νησί του Ελέφαντα, πατώντας σε στεριά για πρώτη φορά μετά από 497 μέρες.

Το νησί του Ελέφαντα όπως φυσικά φαντάζεστε δεν ήταν κάποιο τουριστικό θέρετρο, αλλά ένα αφιλόξενο νησάκι μακρυά από την πορεία των πλοίων. Για τον λόγο αυτό ο Σάκλετον αποφάσισε ότι έπρεπε να γυρίσει πίσω για να ζητήσει βοήθεια. Διάλεξε την πιο γερή από τις σωσίβιες λέμβους, έκανε κάποιες ενισχύσεις και διάλεξε πέντε άτομα για το δύσκολο ταξίδι προς τη Νότια Γεωργία το πιο μεγάλο νησί κοντά στα νησιά Σάντουϊτς. Ο Σάκλετον κι οι άντρες του ξεκίνησαν στις 24 Απριλίου 1916, παίρνοντας ελάχιστες προμήθειες και αφήνοντας τις περισσότερες στους εναπομείναντες άντρες.

Όσοι έμειναν πίσω προσπαθούσαν να επιζήσουν κυρίως με το κυνήγι πιγκουίνων. Ανάμεσα στην ομάδα του Σάκλετον υπήρχε και ένας φωτογράφος, ο Φρανκ Χάρλει ο οποίος έβγαλε μερικές εντυπωσιακές φωτογραφίες όπως η παραπάνω από την μέρα που η σωσίβια λέμβος ξεκίνησε το ταξίδι για τη Νότια Γεωργία. Ο Χάρλει είχε μετατρέψει το ψυγείο του πλοίου σε σκοτεινό θάλαμο (!) και έβγαλε εκατοντάδες φωτογραφίες από την καθημερινότητα των αντρών. Ο καιρός όμως περνούσε και οι προμήθειες λιγόστευαν.

Ο Σάκλετον στις 8 Μαΐου έφτασε στις ακτές της Ν. Γεωργίας αλλά δεν μπορούσε να πατήσει στο νησί εξαιτίας μιας θύελλας που αργότερα έμαθε ότι είχε βουλιάξει ένα καράβι 500 τόνων. Την επόμενη μέρα τα κατάφερε, πήρε μαζί του δυο άτομα και ξεκίνησε ένα δύσκολο ταξίδι 51 χιλιομέτρων μέσα από ορεινούς όγκους που κανείς δεν είχε ξαναδοκιμάσει. Τελικά στις 20 Μαΐου έφτασε σε έναν φαλαινοθηρικό σταθμό και από εκεί έστειλε βοήθεια ώστε να μαζέψουν τους τρεις εναπομείναντες της σωσίβιας λέμβου. Αμέσως οργάνωσε τη διάσωση των συντρόφων του, αλλά οι πρώτες τρεις απόπειρες απέτυχαν εξαιτίας του καιρού. Τελικά με τη βοήθεια της κυβέρνησης της Χιλής που διέθεσε το σκάφος Γιέλτσο, ο Σάκλετον κατάφερε να φτάσει στο νησί στις 30 Αυγούστου, βρίσκοντας σώους και αβλαβείς όλους τους άντρες του αν και είχαν ξεμείνει από φαγητό και έτρωγαν πλέον τα κόκαλα των πιγκουϊνων. Όταν επιτέλους πάτησαν το πόδι τους στο Βαλπαραϊσο της Χιλής έγιναν δεκτοί εν μέσω αποθέωσης από τους ντόπιους.

Μέσα σε όλα τα άλλα όμως, οι άντρες του Σάκλετον είχαν γράψει και ένα ακόμα ρεκόρ και ο Χάρλει ήταν εκεί να το καταγράψει φωτογραφικά. Ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που κατάφεραν και έπαιξαν ποδόσφαιρο στην Ανταρκτική…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Ιστορίες για το τζάκι, Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Δυο βήματα μακρυά

Όταν κάνεις τις επιλογές σου, στέκεσαι σε αυτές μέχρι τέλους. Ακόμα και αν πονάνε. Όπως έκανε χθες η Ρίβερ Πλέιτ. Μετά τον τραγικό πρώτο ημιτελικό σούπα του Κόπα Σουνταμερικάνα με την Μπόκα που ακόμα προσπαθούμε να ξεχάσουμε, ο Μαρσέλο Γκαγιάρδο αποφάσισε να κατεβάσει στο ντέρμπι τίτλου τα δεύτερα ώστε να έχει όλη την ομάδα ετοιμοπόλεμη […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η ιστορία του υπέρβαρου κέρβερου της εστίας

Είναι αλήθεια ότι αν ανατρέξεις στο παρελθόν, με τη βοήθεια των κατάλληλων πηγών, όπως η αμείλικτη εργοδοσία του sombrero ας πούμε, το παγκόσμιο ποδόσφαιρο είναι γεμάτο από μικρές και άγνωστες κάποιες φορές, αλλά ωραίες και ενδιαφέρουσες ιστορίες, που κάποιες φορές ισορροπούν στα όρια του πραγματικού γεγονότος και του αστικού μύθου, αλλά αυτό συνήθως τις κάνει […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

12 σχόλια σχετικά με το “Όταν παίχτηκε ποδόσφαιρο στο Ν. Πόλο”

  1. Ο/Η AlexCurtis21 λέει:

    Φοβερο αρθρο!! Χιλια ευχαριστω και μπραβο!

  2. Ο/Η Elaith λέει:

    Εντάξει, δεν έκανα και τίποτα το τρομερό. Είδα τις φωτογραφίες και μετά έψαξα για πληροφορίες στα ίντερνετζ και τις μετέφερα εδώ.
    Απλά θεώρησα ότι άξιζε…

  3. Ο/Η αππαπαπα λέει:

    Συμφωνώ, συγχαρητήρια.

  4. Ο/Η F40 λέει:

    Απιστευτο.. τα σεβη μου..

  5. Ο/Η Mr.Leon λέει:

    Μαγικό άρθρο.

  6. Ο/Η anestis λέει:

    η ιστορια ειναι καταπληκτικη. συγχαρικια για το ποστινγκ !

  7. Ο/Η Jordi λέει:

    Καταπληκτικό άρθρο!

  8. Ο/Η Nec λέει:

    Πολύ ωραία ιστορία. Μου γεννήθηκε το ερώτημα αν έχει γίνει ταινία;

  9. Ο/Η Elaith λέει:

    Το έψαξα ξανά και δεν βρήκα κάτι.
    Για ντοκιμαντέρ δεν ξέρω, αλλά ταινία μάλλον όχι.

  10. Ο/Η Χάρης λέει:

    Υπάρχει βιβλίο με την απίστευτη αυτή ιστορία και φυσικά και με τις φωτογραφίες, και στα ελληνικά. (είχε εκδοθεί πριν 2 δεκαετίες σχεδόν..)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.