Το Sombrero στα βιβλιοπωλεία.

Η μεγαλύτερη απόκρουση όλων των εποχών

Τον γύρο του ίντερνετ κάνει τις τελευταίες μέρες το παραπάνω βίντεο που δείχνει μια φάση του Σαββατιάτικου αγώνα Νόριτς-Ρόδεραμ, στην οποία ο τερματοφύλακας των φιλοξενούμενων, Άνταμ Κόλιν, κάνει μια εντυπωσιακή τριπλή απόκρουση. Κάποιος λιγότερο ενθουσιώδης και περισσότερο αναλυτικός τύπος φυσικά θα μπορούσε να αμφισβητήσει τον υπερβολικό ενθουσιασμό που προκάλεσε η φάση λέγοντας ότι στις δυο τελευταίες περιπτώσεις η μπάλα κατευθύνεται ουσιαστικά πάνω ή ακριβώς δίπλα από τον τερματοφύλακα αλλά ακόμα και έτσι η προσπάθεια του Κόλιν αξίζει τουλάχιστον να προωθηθεί από όλους μας σε τρεις φίλους, ώστε να κερδίσει κι αυτός τα 15 λεπτά δημοσιότητας που του αναλογούν.

Τριάντα χρόνια νωρίτερα όμως, στις 14 Ιουλίου του 1984 στην περιοχή Σάντος του Σάο Πάολο γινόταν μια φάση που κανένας ποτέ δεν θα τολμήσει να αμφισβητήσει. Στο 39ο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου του αγώνα Σάντος-Αμέρικα οι φιλοξενούμενοι πολιόρκησαν την εστία του Ουρουγουανού τερματοφύλακα Ροδόλφο Ροντρίγκεζ (που μέχρι πριν κάποια χρόνια ήταν πρώτος σε συμμετοχές με την εθνική Ουρουγουάης), επιχείρησαν πέντε σουτ προς το τέρμα σε διάστημα 12 δευτερολέπτων κι όμως δεν είδαν τη μπάλα να καταλήγει στα δίχτυα. Ο 28χρονος τότε Ροντρίγκεζ έκανε τέσσερις διαδοχικές, εντυπωσιακές αποκρούσεις πριν η μπάλα εκτιμήσει την υπερπροσπάθεια του και καταλήξει στο πέμπτο και τελευταίο σουτ στο αριστερό κάθετο δοκάρι του, στο οποίο είχε ακουμπήσει και μετά την πρώτη επέμβαση του.

Όπως είναι απόλυτα κατανοητό από όποιον βλέπει το βίντεο, η τετραπλή αυτή απόκρουση, παρ’ όλο που υπολείπεται σε φήμη σε σχέση με άλλες εντυπωσιακές προσπάθειες διασημότερων τερματοφυλάκων, συμπεριλαμβάνεται σε κάθε αφιέρωμα για ‘μεγάλες επεμβάσεις’ που σέβεται τον εαυτό του. Tον Ιούλιο του 2010 η Σάντος βράβευσε τον Ροντρίγκεζ με μια τιμητική πλακέτα για την απόκρουση αυτή.

Και εκεί που πιστεύεις ότι η απίστευτη αυτή σκηνή δεν μπορεί να αποκτήσει με κάποιο τρόπο ακόμα μεγαλύτερη αξία, ο ίδιος ο Ροντρίγκεζ σε μια συνέντευξη του πέρσι αποκάλυψε ότι στη δεύτερη βουτιά του, στην οποία προλαβαίνει πάνω στη γραμμή τον επιτιθέμενο που επιχειρεί να κάνει προβολή, το πόδι του αντιπάλου βρήκε το δεξί του χέρι προκαλώντας κάταγμα στο μικρό του δάχτυλο (“το μοναδικό σπάσιμο που είχα σε 22 χρόνια καριέρας” όπως δήλωσε χαρακτηριστικά), αναγκάζοντας τον να συνεχίσει την ατέλειωτη φάση με ένα σπασμένο δάχτυλο, όπως θα έκανε κάθε γνήσιος Ουρουγουανός παίκτης που μεγάλωσε με τις ιστορίες για τον Ομπντούλιο Βαρέλα και το garra του!

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

βιντεοθεραπεία, Ιστορίες για το τζάκι, ποδόσφαιρο Λατινικής Αμερικής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Η μέρα που πέθανε το joga bonito

Λένε ότι ο πρώτος είναι πρώτος και οι υπόλοιποι δεν είναι τίποτα αλλά έχει αποδειχτεί ότι αυτή η ατάκα δεν λέει πάντα την αλήθεια. Στην ιστορία του παιχνιδιού δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που η αίγλη και η γοητεία του χαμένου επισκίασε ακόμα και τη δόξα του νικητή και το Παγκόσμιο Κύπελλο, η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μια ομάδα διαφορετική από τις άλλες

Τον Ιανουάριο του 2001 μια Αγγλική ομάδα από το Μπρίστολ φτάνει στην περιοχή Τσιάπας στο νότιο Μεξικό για να δώσει μερικά φιλικά παιχνίδια με την ομάδα των Ζαπατίστας. Ενδιάμεσα από τους αγώνες η αποστολή της ομάδας συμμετέχει σε διάφορες τοπικές εκδηλώσεις, προσφέροντας εθελοντική εργασία όπου χρειάζεται και δίνοντας στους οικοδεσπότες ένα ποσό αρκετών χιλιάδων λιρών, το οποίο […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *