Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Ο Πάντιτς, η Μαργαρίτα και τα λουλούδια στο κόρνερ

Τέλη Γενάρη 1996. Η Μαργαρίτα Λουένγκο μαζί με τον άντρα της και την παρέα τους απολαμβάνουν μια μπύρα σε ένα από τα στέκια τους, περιμένοντας να περάσει η ώρα για να κατευθυνθούν προς το Βιθέντε Καλντερόν, εκεί που η ομάδα τους θα αντιμετωπίσει την Αθλέτικ Μπιλμπάο. Η ανυπομονησία τους είναι μεγάλη. Η Ατλέτικο βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και φιγουράρει στην πρώτη θέση της βαθμολογίας μετά από 23 αγωνιστικές. Όσο οι υπόλοιποι συζητάνε για το παιχνίδι, το βλέμμα της Μαργαρίτας κολλάει σε ένα μπουκέτο λουλούδια. Λίγο πριν φύγουν, πλησιάζει τον υπεύθυνο και τον ρωτάει αν μπορεί να πάρει τέσσερα από τα γαρύφαλλα του βάζου. Όταν οι φίλοι της την ρωτάνε τι τα θέλει, η Μαργαρίτα απαντάει: “Θέλω να τα πετάξω στο γήπεδο. Ένα για κάθε γκολ που θα βάλουμε”. Και κάπως έτσι ξεκινάει μια από τις πιο μεγάλες και ωραίες οπαδικές παραδόσεις του ισπανικού ποδοσφαίρου.

H Μαργαρίτα δεν ήταν από τους οπαδούς που μεγάλωσαν αγαπώντας μια ομάδα. Το πάθος της για το ποδόσφαιρο γεννήθηκε μετά το γάμο της, όταν ξεκίνησε να συνοδεύει τον άντρα της στο γήπεδο. Η αρχική αδιαφορία μετατράπηκε σύντομα σε λατρεία και για αρκετές δεκαετίες το ζευγάρι περνούσε τα περισσότερα σαββατοκύριακα του παρακολουθώντας παρέα την πορεία της αγαπημένης τους Ατλέτικο, είτε από το σπίτι, είτε από τις εξέδρες (στο ‘βιογραφικό’ τους υπάρχουν και πολλές εκδρομές εκτός Ισπανίας).

   

Στην αρχή εκείνης της σεζόν, στη Μαδρίτη είχε φτάσει ένας παίκτης που έμελλε να γίνει ορόσημο στη σχέση της Μαργαρίτας με τους ‘ροχιμπλάνκος’. Μετά από παραίνεση του Ράντομιρ Άντιτς, που ήταν τότε προπονητής της Ατλέτικο, ο 29χρονος Μίλινκο Πάντιτς άφησε την Ελλάδα και τον Πανιώνιο για να δοκιμάσει την τύχη του στην Ισπανία και δεν το μετάνιωσε ποτέ. Παρ’ότι άγνωστος στο ευρύ κοινό, ο Πάντιτς αγαπήθηκε πολύ γρήγορα από τους οπαδούς της Ατλέτικο, που είχαν φτάσει σε σημείο να θεοποιήσουν την ικανότητα του στις στημένες φάσεις. Μια από τους οπαδούς που λάτρευαν φανατικά τον Σέρβο ήταν και η Μαργαρίτα Λουένγκο.

Εκείνο το απόγευμα, η επιλογή των τεσσάρων γαρύφαλλων αποδείχτηκε προφητική. Η Ατλέτικο κέρδισε άνετα την Αθλέτικ, σκοράροντας τέσσερις φορές (4-1 το τελικό σκορ), και η Μαργαρίτα το γιόρταζε πετώντας στον αγωνιστικό χώρο μετά από κάθε γκολ και ένα λουλούδι. Δυο από τα τέσσερα γκολ μάλιστα προήλθαν από εκτελέσεις κόρνερ του αγαπημένου της Πάντιτς. Στο τέλος εκείνης της σεζόν η Ατλέτικο πανηγύρισε το μοναδικό νταμπλ της ιστορίας της, με τον Πάντιτς να σκοράρει 10 φορές και να μοιράζει πολλές ασίστ, χάρη κυρίως στις εκτελέσεις του στα στημένα. Η μοίρα είχε μιλήσει και η Μαργαρίτα είχε πάρει το μήνυμα. Από εκεί και πέρα η επίσκεψη της στο γήπεδο θα συνοδευόταν πάντα με ένα μπουκέτο λουλούδια.

Στην αρχή η εικόνα ήταν περίεργη για όλους. Η Μαργαρίτα αγόραζε 24 γαρύφαλλα από το ανθοπωλείο της γειτονιάς της (12 λευκά και 12 κόκκινα) και πριν αρχίσει το παιχνίδι κατέβαινε στον αγωνιστικό χώρο και τα τοποθετούσε δίπλα ακριβώς στο σημαιάκι του κόρνερ, το οποίο βρισκόταν μπροστά ακριβώς από τις θέσεις στις οποίες καθόταν πάντα αυτή και ο άντρας της. Όταν τη ρωτούσαν για ποιον είναι τα λουλούδια, η απάντηση ήταν “για τον Πάντιτς”.

Το πρόβλημα ήταν ότι κανένας δεν είχε ενημερώσει τον ίδιο τον παίκτη, έτσι την πρώτη φορά που πήγε στο κόρνερ ασυναίσθητα έσπρωξε τα λουλούδια μακριά. Η απογοητευμένη Μαργαρίτα αποφάσισε να του γράψει ένα επεξηγηματικό σημείωμα, το οποίο χάρη σε έναν υπάλληλο του σταδίου έφτασε στα χέρια του Σέρβου. “Σε παρακαλώ πολύ, μην τα πετάξεις ξανά. Αυτά τα λουλούδια είναι για σένα”. Για να επανορθώσει για το λάθος του ο Πάντιτς επικοινώνησε μαζί της, της έκανε δώρο μια υπογεγραμμένη φανέλα (“το ωραιότερο δώρο που μου έχουν κάνει ποτέ” όπως λέει η ίδια) και κράτησε επαφή με την οικογένεια της ακόμα κι όταν αποχώρησε από την Ισπανία τρία χρόνια μετά.

Ακόμα και μετά τη φυγή του αγαπημένου της όμως, η Μαργαρίτα δεν άλλαξε συνήθειες. Σε κάθε εντός έδρας αγώνα της Ατλέτικο όλοι ήξεραν πως δίπλα στο κόρνερ θα υπάρχουν αφημένα 24 γαρύφαλλα. Τα λουλούδια έγιναν μέρος της εμπειρίας του γηπέδου κι αυτό αποδεικνυόταν σε κάθε ευκαιρία. Όταν σε ένα ντέρμπι με τη Ρεάλ ο Ρομπέρτο Κάρλος τα κλώτσησε μακριά, θέλοντας να πάρει φόρα για να εκτελέσει ένα κόρνερ, ακολούθησε πανζουρλισμός. Όλο το Βιθέντε Καλντερόν ξεσηκώθηκε για την… ιεροσυλία που είχε μόλις συντελεστεί, αναγκάζοντας τον Βραζιλιάνο να ζητήσει συγγνώμη για την ενέργεια του.

Το έθιμο δεν σταμάτησε ούτε με την αλλαγή της έδρας. Στο τελευταίο παιχνίδι της Ατλέτικο στο Καλντερόν, που συμπτωματικά ήταν απέναντι στην Αθλέτικ Μπιλμπάο, οι οπαδοί των γηπεδούχων βρήκαν ιδανική ευκαιρία μαζί με το γήπεδο να τιμήσουν και την 70χρονη τότε Μαργαρίτα, που είχε ήδη κλείσει πάνω από δυο δεκαετίες ασταμάτητης παρουσίας στις εξέδρες (όπως λέει η ίδια, όλα αυτά τα χρόνια έλειψε μόνο μια φορά, από ένα παιχνίδι με τη Σεβίλλη, κι αυτή γιατί είχε πεθάνει ένας καλός της φίλος).

Ένα πανό στο πέταλο του γηπέδου έγραφε “Τα λουλούδια της Μαργαρίτας” ενώ σε κάποια φάση του αγώνα οι οπαδοί άρχισαν να τραγουδάνε το όνομα της! “Αυτή ήταν η τελευταία ανθοδέσμη για το Καλντερόν αλλά όχι και η τελευταία που αφήνω” δήλωσε λίγο μετά συγκινημένη. “Σ’ αυτό το γήπεδο μεγάλωσα τα παιδιά μου, σ’αυτό τους άλλαζα πάνες, σ’αυτό έκανα σχεδόν τα πάντα αλλά το σημαντικότερο όλων είναι να υποστηρίζεις την ομάδα σου όπου κι αν παίζει, είτε είναι στο Καλντερόν, είτε στο Μετροπολιτάνο”.

Παρά τα θέματα υγείας που αντιμετωπίζει (έχει υποβληθεί σε αρκετές επεμβάσεις στο πόδι), και παρά το γεγονός ότι ο άντρας της δεν μπορεί πλέον να τη συνοδεύει στο γήπεδο λόγω προβλημάτων με την καρδιά του, η 72χρονη δεν λέει να αλλάξει τη ρουτίνα της. Έχοντας σαν παρέα τα δυο της παιδιά, δίνει κανονικά το παρών σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι της Ατλέτικο, πάντα συνοδευόμενη από τα 24 κλασικά ερυθρόλευκα γαρύφαλλα.

Η Μαργαρίτα συνεχίζει την παράδοση στο Μετροπολιτάνο

Δυο και πλέον δεκαετίες μετά ο Μίλινκο Πάντιτς έχει κρεμάσει προ πολλού τα παπούτσια του, ο Ντιέγκο Σιμεόνε δεν φοράει πλέον σορτσάκι αλλά κουστούμι, ακόμα και το γήπεδο δεν είναι πλέον το ίδιο, αλλά τα λουλούδια της Μαργαρίτας δίπλα στο σημαιάκι του κόρνερ παραμένουν μια γνώριμη, ρομαντική σταθερά από αυτές που αγαπάνε οι περισσότεροι οπαδοί.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Ισπανικό πρωτάθλημα, Ιστορίες για το τζάκι

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Σίριλ Ρίτζις: O ήρωας με το χαμόγελο

Ήταν τέλη Σεπτέμβρη του 1978 όταν η Τσέλσι υποδεχόταν στο Στάμφορντ Μπριτζ τη Γουέστ Μπρομ. “Το να πηγαίνεις στο γήπεδο εκείνη την εποχή όντας μαύρος ήταν μια αρκετά άβολη εμπειρία. Έπρεπε να έχεις το κεφάλι χαμηλωμένο και να κρατάς τις σκέψεις σου για τον εαυτό σου” θυμάται ο Έρμαν Ούσλι, μετέπειτα βουλευτής και πρόεδρος της […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο ρομαντικός άρχοντας της ποδιάς

“Δεν είμαι εγώ ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής. Ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στη Ροσάριο και το όνομα του είναι Κάρλοβιτς” Αυτή ήταν η ακριβής απάντηση του Ντιέγκο Μαραντόνα το 1993 – όταν έφτασε στη Νιουέλς Όλντ Μπόις – σε ερώτηση δημοσιογράφου για το πως νιώθει ως “Ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής ever”. Ο δημοσιογράφος χαμογέλασε αλλά δεν συνέχισε με […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

1 σχόλια σχετικά με το “Ο Πάντιτς, η Μαργαρίτα και τα λουλούδια στο κόρνερ”

  1. Ο/Η Alex λέει:

    Αν είναι σε κάθε ποστ σου να με κάνεις να δακρύζω θα αρχίσω να πιστεύω πως αυτό που είπε ένα μέντιουμ, ότι στην προηγούμενη ζωή μου ήμουν ουρουγουανος σέντερ μπακ, δεν ισχύει… Να είσαι καλά ρε σομπρέρο, οι ρομαντικοι ποδόσφαιροφιλοι σε αγαπάνε!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *